อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน

ต่อจากตอนที่แล้ว (อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ)

เดิมทีในคืนแรกของทริปนี้ผมตั้งใจที่จะพักขุนช่างเคี่ยนหนึ่งคืน  แต่เมื่ออ่าน web board ทุกวันจนรู้ว่าซากุระกำลังเข้าสู่ช่วงที่เริ่มมียอดอ่อนและดอกกำลังจะโรยแล้ว  จึงต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางในวันแรกโดยการไม่พักขุนช่างเคี่ยนแต่ขับรถไปนอนที่ขุนวางแทน  ทำให้ยังมีเงินมัดจำค่าที่พักที่ขุนช่างเคี่ยนค้างอยู่  และบังเอิญว่าที่พักในการดูแลของมช.อีกที่หนึ่งก็คือ สันป่าเกี๊ย-แม่ตะมาน  ที่ผมเคยประทับใจมากเมื่อการเดินทางปีที่แล้ว  ผมจึงขออนุญาตเจ้าหน้าที่เปลี่ยนที่พักไปเป็นแม่ตะมานแทน  ซึ่งเจ้าหน้าที่ก็ยินดีให้เปลี่ยน  ทำให้การอำลาทริปรอบนี้ของผมถูกปิดท้ายที่นี่  “สันป่าเกี๊ย-แม่ตะมาน”

แม้ว่าการเดินทางขึ้นแม่ตะมานของผมรอบนี้เป็นรอบที่สองแล้ว  แต่ก็ยังรู้สึกว่าเส้นทาง 18 กม. สุดท้ายบนเส้นทางสุดวิบากยังคงนานเหมือนเดิม  แม้ว่ารอบนี้จะทำเวลาได้ดีกว่าปีที่แล้วคือใช้เวลาราว 1 ชม. 10 นาที   เร็วกว่าปีที่แล้ว 20 นาที   ซึ่งอาจเป็นเพราะได้มีการปรับปรุงเส้นทางหลาย ๆ จุดให้ดีขึ้น  แต่ผมขอเรียกว่าแย่น้อยลงน่าจะเหมาะกว่า อิอิ

พวกเรามาถึงสถานีเกษตรทันเวลาถ่ายภาพแสงสุดท้ายของวันกับดอยหลวงเชียงดาวพอดี  แต่น่าเสียดายที่ซากุระที่นี่แทบไม่เหลือแล้ว  มีเพียงใบอ่อนที่ชูช่อรับลมอันหนาวเหน็บ จนพวกเราต้องรีบหาเสื้อกันหนาวมาให้ความอบอุ่น

แสงยามเย็นที่ สันป่าเกี๊ย-หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน 

การมาในครั้งนี้เราได้บ้านพักตรงจุดชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นพอดี  ไม่เหมือนปีที่แล้วซึ่งพักตรงที่พักของหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมานซึ่งอยู่ห่างกันราว 700 เมตร   ทำให้เช้าวันรุ่งขึ้นเราไม่ต้องรีบตื่นมาก  เพราะสามารถมองเห็นวิวได้จากหน้าต่างห้องพักเลย

บรรยากาศยามเช้าที่สถานีเกตรสันป่าเกี๊ยะ

โชคดีที่ช่วงเช้าตรู่ของวันนี้ไม่มีลมเหมือนตอนกลางคืน  ก็เลยทำให้ไม่ทรมานกับการออกมาตั้งกล้องถ่ายภาพยามเช้ามากนัก   แต่เมื่อแสงแดดค่อย ๆ แผ่กระทบกับหมอกเบื้องล่าง  ทำให้หมอกเหล่านั้นลอยฟุ้งเป็นไอเย็นมากระทบใบหน้าเป็นระยะ ๆ

ไอหมอกกำลังลอยขึ้นหลังจากแสงแดดส่องกระทบ

หนาวกันสุด ๆ

ยิ่งแดดแรงกลับกลายเป็นว่าแสงยิ่งน้อยลงเพราะมีแต่หมอกลอยคลุ้งเต็มไปหมด  ผมจึงถือโอกาสอำลาทริปนี้ด้วยความหนาวเหน็บกายแต่อบอุ่นใจที่ดอยแห่งนี้  “แม่ตะมาน”

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
จากอำเภอแม่มาลัย  ขับรถขึ้นเหนือตามทางหลวงหมายเลข 107  ราว 30 กม.  จะถึงบ้านแม่นะ  มีป้ายบอกทางไปยังหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน   เป็นเส้นทางผ่านหมู่บ้านราว 3 กม.  จากนั้นเป็นเส้นทางลูกรังสูงชันและขรุขระ 18 กม.  ใช้เวลาเดินทางในช่วงนี้ประมาณชั่วโมงครึ่ง

สรุปรวมการเดินทางของผมครั้งนี้เป็นระยะทาง 1404 กม. โดยใช้รถ Isuzu MU7  Auto 4 WD ที่เช่าจากบริษัท Northwheel  โดยกินน้ำมันเฉลี่ย 8.7 กม/ลิตร  ซึ่งนับว่าประหยัดกว่าทริปที่แล้วซึ่งเป็นรถ Mitsubishi G-Wagon พอสมควร  แม้ว่าจะมีค่าเช่าสูงกว่าแต่ก็ประหยัดค่าน้ำมันไปได้มากกว่าและสภาพรถก็ใหม่กว่าด้วย  ถ้าจะเช่ารถขอให้คำนึงถึงอัตราความสิ้นเปลืองน้ำมันด้วยนะครับเพราะบางครั้งเช่าแพงกว่าวันละ 200-300 บาท  แต่อาจประหยัดน้ำมันกว่าวันละ 500 บาทเลยทีเดียว

ที่พัก
มีที่พัก 2 แห่งได้แก่  หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน  ติดต่อคุณอ้วน 089-5539549
สถานีวิจัยเกษตรสันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน  ติดต่อที่สำนักงาน มช.  คุณบุญนาค 053-944052

โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง

ต่อจากตอนที่แล้ว (การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่..ขุนช่างเคี่ยน)

ผมขับรถจากเมืองเชียงใหม่ราว 60 กม. เลี้ยวขวาตรงแยกก่อนถึงอำเภอจอมทองเล็กน้อย  เพื่อเข้าสู่เส้นทางขึ้นดอยอินทนนท์   ไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ  ผ่านทิวทัศน์อันงดงามของอุทยานแห่งชาติอินทนนท์  จนถึงกม. 31 จึงเลี้ยวขวาเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายของวันนี้  “ขุนวาง”

ระหว่างทางเราผ่านหมู่บ้านชาวเขา  และวิวอันงดงามของน้ำตกสิริภูมิ  โดยมีต้นซากุระริมทางชูดอกต้อนรับเราเป็นระยะ   คืนนี้เราพักกันที่โครงการหลวงขุนวาง  ซึ่งที่นี่แม้จะมีต้นซากุระไม่มากนัก  แต่ที่พักสะอาดและสะดวกสบายพอสมควร  ที่สำคัญมีน้ำอุ่นให้เราอาบท่ามกลางความเหน็บหนาวของดอยแห่งนี้ด้วย  

น้ำตกสิริภูมิหลังที่ทำการอุทยาน

แสงแรกของวันที่โครงการหลวง

เช้าวันรุ่งขึ้นเราอิ่มอร่อยกันด้วยสลัดผักสด ๆ กับข้าวต้มร้อน ๆ ของร้านสวัสดิการโครงการหลวง  หลังจากนั้นก็ขับรถต่อไปอีกราว 2 กม. จึงถึงจุดชมดอกซากุระที่สวยที่สุดนั่นของที่นี่ก็คือ  สถานีเกษตรขุนวาง   

ที่นี่ปลูกต้นซากุระไว้เยอะมาก  ในอนาคตหุบเขาทีนี่คงเต็มไปด้วยสีชมพูในช่วงปีใหม่ และคงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่โด่งดังแน่ ๆ เพราะบรรยากาศสถานที่รวมถึงที่พักจัดไว้เหมือนสอร์ทดัง ๆ เลยทีเดียว

ซากุระกำลังออกดอกทั่วทั้งสถานีเกษตรขุนวาง

ซากุระที่นี่ปลูกไว้ริมถนนเป็นแนวยาว  ภาพที่ถ่ายออกมาเหมือนอยู่เมืองนอกเลยทีเดียว (ไม่เคยไปก็เลยคิดเข้าข้างตัวเองว่าเหมือนเมืองนอก อิอิ)   โดยเฉพาะวันนี้มีกลุ่มของผมเพียงกลุ่มเดียวก็เลยสนุกกับการถ่ายภาพเป็นพิเศษ เพราะไม่ต้องอายใคร  โลกใบนี้เป็นของพวกเราโดยแท้ หุหุ  

หลากหลายมุมมองซากุระเมืองไทย

โลกใบนี้เป็นของพวกเรา

หลังจากได้ภาพสารพัด action กันจนหนำใจแล้ว เราก็เดินทางกลับและโดยจอดรถถ่ายภาพเป็นระยะ  เพราะมีจุดถ่ายภาพสวย ๆ หลายแห่งอาทิ  ขุนห้วยแห้ง  ซึ่งมีต้นซากุระต้นใหญ่หลายต้นกำลังผลิดอกสีชมพูสะพรั่งสวยงามไม่แพ้ที่สถานีเกษตร ถ้ามาขุนวางก็อย่าลืมแวะถ่ายภาพที่นี่นะครับเพราะบรรยากาศงดงามมักๆ

แวะถ่ายภาพริมทาง

มื้อเที่ยงวันนี้เราแวะทานกันที่อำเภอจอมทอง  หลังจากนั้นจึงเดินทางต่อบนเส้นทางสาย จอมทอง-ฮอด-แม่สะเรียง  โดยจุดหมายของวันนี้อยู่ห่างออกไปเกือบ 300 กว่า กม.  “อุทยานแห่งชาติ แม่เมย” จังหวัดตาก

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
จากเมืองเชียงใหม่  ใช้เส้นทางที่จะไปอำเภอจอมทอง  ราว 60 กม.ให้เลี้ยวขวาขึ้นไปตามถนนที่จะขึ้นสู่ยอดดอยอินทนนท์  ผ่านทางเข้าน้ำตกแม่ยะ  ด่านเก็บเงินของอุทยาน และก่อนถึงที่ทำการอุทยานบริเวณกม. 31 ให้เลี้ยวขวาซึ่งบอกทางไปบ้านขุนวาง  จากจุดนี้จะขับผ่านหมู่บ้านชาวเขา สวนสน ไต่ระดับไปตามไหล่เขา ราว 15 กม. ก็จะถึงบ้านขุนวาง  ซึ่งเป็นที่ตั้งของโครงการหลวงขุนวาง  หากขับเลยไปอีกราว 2 กม.ก็จะถึง สถานีเกษตรขุนวางของมช.  เส้นทางจากเชียงใหม่ถึงบริเวณ กม. 31 เป็นทางลาดยางอย่างดี  สามารถขับทำเวลาได้   ส่วนเส้นทางเข้าสู่บ้านขุนวางนั้นลาดชันและมีหลุมลึก/ไหล่ทางทรุดเป็นบางช่วง  แต่รถทุกประเภทน่าจะสามารถขับไปได้ไม่ยากนัก  ทางช่วงหลังนี้ใช้ระยะเวลาในการขับแบบเรื่อย ๆ ประมาณ  45 นาที

ที่พัก
ที่พักมีสองแห่งคือที่โครงการหลวงขุนวาง  ติดต่อคุณต้อม โทร 086-1148971,  053-939102
สถานีเกษตรขุนวาง 081-9602033

การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน

เมื่อเทศกาลวันหยุดปีใหม่ 2552 ผ่านพ้นไป   บรรดานักท่องเที่ยวเริ่มทยอยกลับไปทำงาน  เรื่องราวการเดินทางประจำปีของผมกับเหล่าผองเพื่อนขาประจำจึงเริ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่ง  ….

หลังจากปีที่แล้วผมแทบไม่ได้ชมดอกซากุระเมืองไทยหรือนางพญาเสือโคร่งเพราะดอกร่วงเกือบหมดแล้ว (แห้วไปเลย ว่างั้นเหอะ)  ปีนี้ผมจึงวางแผนการรบเอ้ยแผนการเดินทางค่อนข้างกระชั้นชิดกับวันเดินทางเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่พลาดเหมือนปีที่แล้ว  เพราะเจ้าซากุระนี่จะบานเมื่อไหร่ เอาแน่เอานอนกะหล่อนไม่ได้ทั้งนี้แล้วแต่สภาพอากาศของแต่ละปี  และในที่สุดช่วงเวลาที่ผมเลือกคือสัปดาห์แรกหลังจากวันหยุดปีใหม่เนื่องจากไม่ต้องการแย่งอากาศหายใจกับบรรดานักท่องเที่ยวที่จะเยอะมากในช่วงดังกล่าว  และดอกซากุระก็น่าจะยังบานอยู่มากพอสมควร 

ผมเดินทางถึงเชียงใหม่ค่ำของวันที่ 5 มกราคม 2552 และพักที่บ้านเพื่อนใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่  นอนหลับบ้างตื่นบ้างเพราะไม่ชินกับสถานที่และตื่นเต้นกับภาพที่จะปรากฏเบื้องหน้าตลอดการเดินทางในครั้งนี้

หกโมงตรงเสียงนาฬิกาปลุกให้ลุกขึ้นอาบน้ำและเตรียมออกเดินทาง   อากาศยามเช้าที่เย็นกำลังสบายทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูกแม้ว่าจะยังนอนไม่เต็มอิ่มก็ตาม …. ล้อรถเริ่หมุนขณะนาฬิกาบอกเวลาหกโมงครึ่งพอดี   เรามุ่งหน้าไปทานอาหารเช้ากันก่อนที่ร้านโจ๊กสมเพชรริมคูเมืองเชียงใหม่  จากนั้นจึงมุ่งหน้าขึ้นดอยสุเทพ   ขับรถผ่านพระธาตุดอยสุเทพ  และเลยพระตำหนักภูพิงค์มาเล็กน้อย  จากจุดนี้เราเริ่มเห็นต้นซากุระชูช่อดอกบานสะพรั่งอยู่ริมทางช่วยให้อุ่นใจได้ว่าปีนี้ซากุระคงไม่ร่วงโรยจดหมดต้นเหมือนปีที่แล้วแน่ ๆ

ห่างจากพระตำหนักไม่มากนัก  เป็นทางแยกเข้าสู่บ้านช่างเคี่ยน  ซึ่งหนทางเริ่มแคบลงและลัดเลาะไปตามไหล่เขา  ผมขับรถผ่านแมกไม้อันร่มรื่นราว 10 นาทีก็ได้พบกับต้นซากุระที่กำลังออกดอกสีชมพูสะพรั่งตลอดแนวถนน  เสียงชัตเตอร์บันทึกภาพของผองเพื่อนที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขดังขึ้นเป็นระยะ   สลับกับการถ่ายภาพบรรยากาศโดยรอบที่วันนี้มีผู้คนไม่หนาแน่นนักเนื่องจากเลยเทศกาลวันหยุดไปแล้ว

สีชมพูเป็นทิวแถว

สีชมพูตัดกับสีเขียวของผืนป่า

แหงนมองจากใต้ต้น

 
บางต้นเริ่มมียอดอ่อนแล้ว

หลังจากถ่ายภาพกันพอสมควรแล้วผมก็ขับรถต่อไปยังร้านกาแฟชื่อดังประจำขุนช่างเคี่ยน   ณ ที่นี่เราได้ดื่มด่ำกับกาแฟหอมกรุ่นภายใต้บรรยากาศอันงดงามของดอยสีชมพูแห่งนี้   ช่วยเติมความสุขให้กับพวกเราหลังจากที่ล้ากับงานหนักตลอดปีได้โขทีเดียว  

ร้านกาแฟที่บรรยากาศสวยงามสุดบรรยาย

ใต้ร่มซากุระกะคนรู้ใจ

เลยจากร้านกาแฟไปหน่อยเป็นจุดกางเต้นท์และสวนผลไม้ที่เขียนบอกไว้ว่าต้นพลัมซึ่งกำลังออกดอกสีขาวสะพรั่งงดงามจนมีช่างภาพมาล้อมถ่ายภาพกันเต็มไปหมดไม่แพ้ต้นซากุระเลยทีเดียว  

ดอกพลัมสีขาวสดใส

หลังจากอิ่มกับบรรยากาศงาม ๆ แล้ว  ผมเดินทางต่อไปยังบ้างม้งดอยปุยเพื่อหาซื้อของฝากและทานอาหารเที่ยง    ซึ่งอาหารเด็ดของที่นี่ก็หนีไม่พ้นข้าวซอยดอยปุยครับ  รสชาติเข้มข้นอร่อยจริง ๆ    และสำหรับคนรักดอกไม้ที่นี่มีสวนสวย ๆ ให้ได้ถ่ายภาพกันพอหอมปากหอมคอ  โดยเสียค่าบริการแค่คนละ 10 บาทเท่านั้นเอง

ดอยปุย : แหล่งช็อปปิ้งที่ถูกใจสาว ๆเป็นที่สุด

แม่อุ้ย

ดอกไม้สวย ๆ ในสวนม้ง

ลงจากดอยผมขับรถไปยังอำเภอจอมทองเพื่อมุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไปของเรา  “ขุนวาง”

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
ขุนช่างเคี่ยนอยู่ห่างจากเมืองเชียงใหม่ราว 32 กม.  บนเส้นทางดอยสุเทพดอยปุย  โดยทางแยกเข้าบ้านช่างเคี่ยนจะอยู่เลยจากพระตำหนักภูพิงค์ไปเล็กน้อย  เส้นทางในช่วง 8 กม.สุดท้ายเป็นถนนลาดยางแต่ค่อนข้างแคบต้องระมัดระวังในการขับขี่  และถ้าเป็นไปได้ควรหลีกเลี่ยงช่วงเทศกาลเพราะรถจะติดมาก    การเดินทางจากเมืองเชียงใหม่ถึงจุดชมซากุระ  ขับแบบเรื่อย ๆ และรถไม่ติดมากใช้เวลาประมาณ 1 ชม.

ที่พัก
ที่พักที่ขุนช่างเคี่ยนมีเป็นบ้านพักในความรับผิดชอบของมช. และสามารถขออนุญาตกางเต้นท์ได้  โดยติดต่อคุณบุญนาค (มช. 053-944052)