วันหยุดแบบ “อันปลั๊ก” ที่ “อันดามาเนีย”

หลังจากที่ใช้ชิวิตประจำวันในการนั่งอยู่หน้า notebook ทุกวันติดต่อกันมานาน  สงกรานต์ปีนี้ผมจึงขอใช้ชิวิตแบบไม่ต้องเสียบปลั๊ก notebook สักวันหนึ่งหนีไปเที่ยวใกล้ๆ เพื่อพักผ่อนสมอง … ผมขับรถออกจากภูเก็ตราว ๆ เที่ยงวันสงกรานต์ซึ่งปีนี้รถบนท้องถนนน้อยมาก  และไม่ค่อยมีการเล่นน้ำริมถนนเพราะทางตำรวจได้ประกาศห้ามเล่นน้ำบนรถและข้างทาง  ยกเว้นสถานที่ที่ทางจังหวัดจัดให้เท่านั้น  ซึ่งผมคาดว่าบรรดาคนที่อยากเล่นน้ำคงไปรวมตัวกันตามชายหาดดัง ๆ เช่น ป่าตอง, กะตะ, ราไวย์  รวมถึงสะพานหิน  จุดนัดพบของคนเล่นสงกรานต์ในตัวเมืองภูเก็ต   มองในแง่ดีก็น่าจะช่วยลดอุบัติเหตุได้ดับหนึ่ง แต่ในอีกแง่หนึ่งก็ทำให้ภูเก็ตเงียบเหงาลงไปมากทีเดียว …. ผมขับรถข้ามสะพานสารสินสู่จังหวัดพังงา  ผ่านโคกกลอย ท้ายเหมือง  และแวะถ่ายภาพตรงจุดชมวิวเขาหลักซึ่งวันนี้อากาศดีมาก ทำให้เห็นน้ำทะเลสีครามสดใส  ตัดกับสีของหาดทรายสีทอง  … เลยจากจุดชมวิวมาเล็กน้อยเมื่อเข้าสู่เขตชุมชนก็มีนักท่องเที่ยวและคนพื้นที่ตั้งกลุ่มเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน  ปืนฉีดน้ำกระบอกโต ๆ สีสันสดใสนับเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้แล้วสำหรับเทศกาลสงกรานต์ในยุคปัจจุบัน  ผมแอบลดกระจกลงถ่ายภาพเป็นระยะ ๆ เพื่อเก็บบรรยากาศอันรื่นเริงนี้

บรรยากาศเขาหลักในวันนี้

บรรยากาศน่ารักของวันสงกรานต์ที่เขาหลัก

ผมขับเลยจากเขตเขาหลักไปมากนักก็ถือทางเข้า “หาดคึกคัก”   ผมเลี้ยวซ้ายเข้าไปตามถนนลาดยางที่ไม่กว้างมากนัก  ราว ๆ 3 กม. จากปากทางเข้า  ก็จะเห็นป้ายชื่อโรงแรมที่ทำแบบพอเพียงอยู่ด้านขวามือ   หากคุณเลี้ยวเข้ามาแล้วเจอทางลูกรังผ่านสวนมะพร้าวที่ดูแล้วเหมือนจะหลงทาง  นั่นแสดงว่าคุณกำลังมาถูกทางแล้ว  เพราะที่นี่คือทางเข้าโรงแรม “อันดามาเนีย” …

โรงแรม “อันดามาเนีย” เป็นโรงแรมขนาดกลาง  มีจำนวนห้องพักไม่มากนัก  ตั้งอยู่ที่หาดคึกคัก จังหวัดพังงา  ซึ่งบริเวณนี้ไม่มีโรงแรมอื่นเปิดอยู่เลยในปัจจุบัน  ทำให้โรงแรมแห่งนี้เงียบสงบและเป็นส่วนตัวเหมาะกับการพักผ่อนอย่างมาก  แม้ทางเข้าโรงแรมจะลำบากเล็กน้อย แต่เมื่อมาถึงโรงแรมแล้วทุกอย่างก็สะดวกสบายเหมือนกับโรงแรมทั่วไป  โดยเฉพาะบรรยากาศหน้าหาดนั้นสวยงามมากทีเดียว

จุดเด่นของที่นี่คือห้องพักที่กว้างมาก ๆ  ห้องน้ำก็โอ่โถงสะดวกสบาย  พนักงานยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นกันเองกันทุกคน  ที่สำคัญเจ้าของแกจะลงมาดูแลเองอย่างใกล้ชิด และคุยสนุกมาก ๆ   แกมักจะมาร่วมทานอาหารเช้ากับแขกเสมอ ๆ พี่แกมีเรื่องสนุก ๆ และประสบการณ์มัน ๆเยอะ  ถ้ามีโอกาสมาเที่ยวก็ไปนั่งคุยกับแกได้ครับ

ห้องพักกว้างขวางสะดวกสบาย

ห้องน้ำก็โอ่อ่าไม่แพ้กัน

สำหรับบรรยากาศกลางคืนที่นี่สุดแสนจะเงียบสงบ  หากเดินลงมาที่ชายหาดสามารถมองเห็นหาดเขาหลักอยู่ไม่ไกลมีแสงไฟประดับพองาม  แต่ไม่มีเสียงรบกวนมาถึงที่นี่    ด้วยบรรยากาศแบบนี้ทำให้ผมหลับสบายจนสายเลยทีเดียว

บรรยากาศริมหาด

หามุมสวย ๆ ถ่ายภาพ

ผมตื่นขึ้นมาตอนเช้าเพื่อถ่ายภาพกลุ่มสาว ๆ ที่นัดกันเรียบร้อยแล้วว่าจะถ่ายภาพ ท่าโยคะ ที่ชายหาด   ความจริงแล้วกลุ่มสาว ๆ ตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงเพื่อมาเล่นโยคะกัน  ส่วนผมขอตัวนอนเป็นกำลังใจ หุหุ

แสงอุ่น ๆ ตอนเช้าเหมาะกับการถ่ายภาพบุคคลมากเพราะแสงไม่แข็งจนเกินไป  แต่วันนี้พิเศษหน่อยตรงที่ไม่มีสาว ๆ มาทำท่าทางแอ๊บแบ๊ว  มีแต่ทำท่าโยคะแสดงความอ่อนตัวและแข็งแรงของกล้ามเนื้อไปพร้อม ๆ กัน

ช่วงแรกถ่ายภาพด้วยเลนส์ Tele

ด้วยอากาศที่สดใส และเมฆเป็นสาย  ผมเลือกใช้เลนส์กว้างเป็นพิเศษเพื่อเก็บภาพนางแบบที่กำลังโพสท่าต่าง ๆ คู่กับต้นมะพร้าวสูง ในมุมมองที่แปลก ๆ  เป็นที่ถูกอกถูกใจของบรรดานางแบบ  เล่นเอาผมตัวแดงเพราะโดนแดดจนสิบเอ็ดโมงกว่าจะเสร็จสิ้นการถ่ายภาพ …

เปลี่ยนมุมมองใหม่ให้แปลกตาขึ้นด้วยเลนส์ Wide

เสียดายที่วันนี้ผมมีนัดเล่นกีฬากับเพื่อนที่ภูเก็ตช่วงเย็น  ก็เลยต้องอำลา “อันดามาเนีย” กับหาดคึกคักทั้ง ๆ ที่ยังไม่เต็มอิ่มกับบรรยากาศสบาย ๆ แบบนี้ … ไว้คราวหน้าหากมีโอกาส “อันปลั๊ก” ผมก็จะนำมาเล่าเพื่อน ๆ อีกครับ

พาเจ้า D80 ไปเปิดหูเปิดตาที่พังงา

หลังจากที่เก็บเงินมาค่อนปี ในที่สุดก็ได้ถอยเจ้า Nikon D80 ที่ผมแอบเมียงมองมานานซะที  แม้จะไม่ใช่ตัวใหม่ป้ายแดงแต่ก็ยังไม่มีริ้วรอยบนเรือนร่างของเธอ แถมประหยัดงบได้เกือบหมื่น  ไม่เท่านั้นยังได้ Lens Zoom ยอดนิยม Tamron 17-50 f/2.8 ติดมาด้วยในราคารวม 25,000 โอ้ว! ต่ำกว่างบประมาณที่ตั้งไว้ตอนแรกเกือบครึ่ง  … ทำให้ตอนนี้ต้องเอางบที่เหลือไปเสาะแสวงหา Super Wide อย่าง Sigma 10-20mm or Tokina 12-24mm มาเสริมทัพให้ถ่ายภาพมุมกว้างได้สะใจยิ่งขึ้น  ทีนี้ไปเที่ยวก็จะได้ครบช่วงตามที่ต้องการซะที  แต่น้ำหนักสัมภาระเมื่อรวมกับเจ้า 70-210 mm. ด้วยคงจะทำให้หลังแอ่นเลยทีเดียว

เมื่อได้ของใหม่ (ไม่แกะกล่อง) มาแล้วก็ต้องมีการนำไปทดสอบดูสักหน่อย   บังเอิญต้องเดินทางไปพังงาเพื่อตรวจงานที่สาขาต่าง ๆ ก็เลยนำติดตัวไปด้วย   วันนี้ก็เลยมีภาพจาก D80+Tamron 17-50mm มาฝากเพื่อน ๆ เนื่องในเทศกาลปีใหม่ ไปชมกันเลยคร้าบ …

ภาพแรก เป็นดอกกล้วยไม้ดินที่ถ่ายแบบมาโคร  แม้เลนส์ตัวนี้จะมีกำลังขยายไม่สูงมากนัก  แต่ก็ถือว่าถ่ายภาพมาโครได้ดีในระดับหนึ่งทีเดียว

เมื่อนำ D80 มาประกอบกับ Nikkor 70-210 ตัวเก่า  ปรากฎว่าสามารถโฟกัสได้เร็วกว่าตอนที่ใช้คู่กับ F801s หรือ D70 อย่างเห็นได้ชัด  ประกอบกับจำนวนจุดโฟกัสมากกว่าทำให้สะดวกต่อการโฟกัสมากขึ้น

เมื่อใช้ Zoom ช่วงกว้างสุดของ Tamron 17-50 จะสามารถเก็บภาพได้กว้างพอสมควร  เกิด Distrotion น้อย และอาการขอบมืดที่มุมทั้งสี่แทบไม่มีให้เห็นเมื่อใช้รูรับแสงแคบกว่า f/4  (สถานที่ : โรงแรม Andamania หาดคึกคัก จังหวัดพังงา)

บรรยากาศสุดแสนเงียบสงบและโรแมนติก บนชายหาดหน้าโรงแรม Andamania ทำให้คิดถึงภูเก็ตเมื่อ 20 ปีที่แล้ว

อีกมุมหนึ่งของ หาดคึกคักที่ยาวสุดลูกหูลูกตา ต่อเนื่องกับหาดปะการัง

ต้นมะพร้าวที่เรียงรายริมหาดเป็นฉากหน้าที่ยอดเยี่ยมสำหรับการถ่ายภาพพระอาทิตย์ตก (ภาพนี้วัดแสงแบบ spot ที่ท้องฟ้าบริเวณข้าง ๆ ดวงอาทิตย์)

ภาพต่อไปนี้ถ่ายในช่วงเวลาไล่เลี่ยกับภาพบนแต่เลือกวัดแสงใกล้ดวงอาทิตย์มากขึ้น (บริเวณรัศมีรอบนอก) ทำให้ได้อีกบรรยากาศหนึ่ง

ส่งท้ายกันที่อีกมุมหนึ่งใกล้โรงแรม Andamania เช่นกัน  … แล้วพบกันใหม่ครับ

สุดทางที่แหลมปะการัง

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ต้องเดินทางไปพังงา  เพื่อดูความเรียบร้อยของสปาสาขาต่าง ๆ ในเขตจังหวัดพังงา  ก็เลยถือโอกาสนำเที่ยวไปด้วยเลย เผื่อเพื่อน ๆ ที่มาภูเก็ตมีเวลาเหลือก็สามารถเดินทางไปเที่ยวตามเส้นทางนี้ได้เลยครับ  โรงแรมแรกที่ผมเดินทางไปคือ Ranyatavi ตั้งอยู่ที่หาดปิหลายจังหวัดพังงาครับ  ถ้ามาจากภูเก็ต  ข้ามสะพานสารสินมาไม่กี่กิโลก็ถึงแล้วครับ  พูดง่าย ๆ ก็คือหาดที่ใกล้ภูเก็ตมากที่สุดนั่นเอง

โรงแรมนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่โรงแรมบนหาดที่ค่อนข้างเงียบสงบแห่งนี้  แต่คาดว่าอีกไม่กี่ปีก็คงเต็มไปด้วยโรงแรมและหมู่บ้าน (ราคาแพง)  เพราะพื้นที่นั้นเงียบสงบสวยไม่งามแพ้เขาหลักเลย  บรรยากาศของโรงแรมก็ตกแต่งอย่างสวยงามครับ  บังเอิญว่าผมมาช่วงฝนตกค่อนข้างหนักก็เลยถ่ายภาพค่อนข้างลำบากหน่อย แต่ก็พยายามหามุมสวย ๆ มาฝากเพื่อน ๆ ครับ  ห้องพักบางห้องอยู่ติดชายหาดบรรยากาศดีมากทีเดียวแต่ช่วงนี้ลมมรสุมแรงมาก มีธงแดงปักไว้เพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวเล่นน้ำ .. ดูจากคลื่นแล้วก็คงไม่มีใครกล้าเล่นหรอกครับเพราะคลื่นและลมแรงมากจริง ๆ

ออกจาก Ranyatavi แล้วผมก็ขับรถเลียบชายหาดไปเรื่อย ๆ ผ่านบ้านพักตากอากาศระดับหรูหราหลายหลังเรียงรายติดกัน  น่าจะเรียกได้ว่า Millionare Street เลยก็ว่าได้  แต่ที่ดูแปลกหูแปลกตาหน่อยก็คือยังคงมีความเป็นชนบทผสมผสานกันไปด้วย เพราะตลอดทางนอกจากจะมีบ้านพักหรูหราแล้ว  บริเวณทุ่งหญ้าหลังบ้านพักก็ยังสามารถพบฝูงควายของชาวบ้านแถวนั้นได้อีกด้วย หุหุ

จาก Ranyatavi ผมขับรถมุ่งหน้าต่อไปยังเขาหลัก  เลยอ.ท้ายเหมืองไปเล็กน้อย  ผ่านทางเข้าน้ำตกลำปีซึ่งเป็นน้ำตกชื่อดังแห่งหนึ่งของพังงา  ผมไม่ได้แวะที่นี่เพราะเคยมาหลายครั้งแล้ว  แต่ผมขับเลยมาอีกนิดและแวะเข้าไปถ่ายภาพที่น้ำตกขนิม  น้ำตกขนาดเล็กที่สามารถมองเห็นได้จากริมถนน  เป็นน้ำตกที่ผมเล็งไว้หลายครั้งแล้วว่าจะเข้าไปเที่ยวสักครั้งแต่ไม่มีโอกาสเสียที  วันนี้ก็เลยถือโอกาสเข้าไปถ่ายภาพให้สมใจ  ทางเข้าน้ำตกแห่งนี้เป็นคอนกรีตอย่างดีไปจนถึงตัวน้ำตก  ซึ่งกำลังมีงานก่อสร้างด้านหน้าของน้ำตก ผมเดาเอาว่าคงกำลังพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของแถบนี้   ไม่ผิดหวังครับ น้ำตกแห่งนี้มีขนาดไม่ใหญ่มากนักแต่ก็สวยงามดี  ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงหน้าฝน  ใบไม้เขียวขจีตัดกับสายน้ำสวยงามมากทีเดียว  เสียดายที่ผมไม่ได้ติดเอาฟิลเตอร์ Polarize มาด้วย  สีของภาพที่ถ่ายมาฝากก็เลยไม่อิ่มตัวมากนัก  ไว้มาคราวหน้าจะแก้ตัวใหม่นะคร้าาาบ

ถ่ายภาพได้สัก 10-20 ภาพ ผมก็ออกเดินทางต่อไปยังเขาหลัก  ก่อนถึงหาดเขาหลักเล็กน้อยผมแวะถ่ายภาพจากจุดชมวิวมาฝาก  ทั้งนี้โรงแรมต่าง ๆ ทยอยเปิดตัวกันเกือบหมดแล้ว  แทบจะไม่เหลือกซากปรักหักพังให้เห็นอีกต่อไป  บริเวณย่านการค้า (บางเนียง) ก็ค่อนข้างจะคึกคักพอสมควรทีเดียว แม้จะยังไม่หนาแน่นแต่ก็ไม่เงียบเหงาเหมือนปีหรือสองปีที่แล้ว

ผมขับเลยเขาหลักไปเล็กน้อยเพื่อไปยังหาดปะการัง ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรมอีกสองแห่งที่กำลังจะไปเปิดสปาที่นั่น  หลังจากตรวจดูงานก่อสร้างแล้วผมก็แวะถ่ายภาพหน้าโรงแรมเล็กน้อย แล้วขับต่อไปจนสุดทางที่แหลมปะการัง 

ที่นี่มีคนมาหาหอยหาปลากันพอสมควรทีเดียว  เรียกได้ว่าเป็นกิจกรรมยามว่างวันหยุดสำหรับคนแถบนี้ก็ได้   ที่แหลมปะการังจะมีโขดหินขนาดใหญ่จำนวนหนึ่ง ซึ่งทราบจากคนพื้นที่ว่าแต่ก่อนไม่มี  แต่คลื่นสึนามิได้พัดเอาหินเหล่านี้ขึ้นมาจากท้องทะเล  พร้อม ๆ กับความสูญเสียอันยิ่งใหญ่ของผู้คนริมฝั่งทะเล

วันนี้ผมขับรถมาสุดทางที่แหลมแห่งนี้  เก็บภาพธรรมชาติที่ปลายแหลม และสูดอากาศบริสุทธิ์เต็มปอด หวังไว้ในใจลึกๆ ว่าคงไม่มีเหตุการณ์ร้าย ๆ มาทำลายบรรยากาศดี ๆ แบบนี้อีกต่อไป