9mot พาเที่ยวบาหลี ตอน 4 – โบกมือลาบาหลี

เช้าวันนี้เราตื่นกันแบบไม่รีบร้อนนักเพราะไม่มีโปรแกรมอะไรแล้วนอกจากเดินทางไปยังสนามบินเพื่อบินกลับภูเก็ต … หลังอาหารเช้าที่โรงแรมจัดไว้ให้บนระเบียงชั้นสองแล้ว เราก็เดินสำรวจร้านค้าต่าง ๆ ในช่วงกลางวันอีกครั้งหนึ่ง เมื่อใกล้เวลานัดกับคนขับรถ จึงเดินกลับโรงแรมมารอคนขับรถที่ lobby โรงแรม
คนขับรถของเราวันนี้เปลี่ยนเป็น Wayan เนื่องจาก Leong ติดพิธีกรรมทางศาสนา ที่จริงถ้าได้คนขับรถคนนี้ตั้งแต่วันแรกก็ดีเพราะเขาดูจะคุยเก่งมาก แม้ภาษาอังกฤษจะไม่ถึงกับดีมากแต่ก็มีความพยายามที่จะสื่อสารให้เราได้เข้าใจ

ผมจัดการเตรียมเงิน IDR ที่ใข้สำหรับจ่ายค่า airport tax คนละ 150,000 IDR ส่วนเงินที่เหลือบางส่วนก็แลกกับคนไทยที่เขากำลังอยากได้เงิน IDR อยู่พอดี โดยกันไว้นิดหน่อยสำหรับทานอาหารมื้อเที่ยง แต่ในขณะที่ทานอาหารเที่ยงอยู่นั้น AirAsia ก็ประกาศว่าเครื่องจะ delay ราวชั่วโมงเศษ …แย่เลยเพราะผมนัดคุณพ่อมารับ แต่ท่านมักจะจอดรถรอรับโทรศัพท์หน้าสนามบินเพราะไม่อยากเสียค่าจอดในสนามบิน จะทำยังไงให้ท่านทราบว่าเครื่องจะ delay … พยายามหา internet service ก็มีอยู่ที่ร้านขายของฝากเพียงร้านเดียว แถมไม่รับเงินไทย ไม่รับบัตรเครดิต … ส่วนเงิน IDR ผมก็ใช้สำหรับมื้อเที่ยงหมดไปแล้ว เมื่อไม่มีหนทางจึงต้องใช้โทรศัพท์แบบรูดบัตรเครดิตโทรกลับบอกคุณพ่อเพื่อความสบายใจ โดยโทรไปไม่ถึงนาที เมื่อมาถึงเมืองไทยจึงทราบว่าโดนชาร์จเงินไป 1200 กว่าบาท นับเป็นประสบการณ์ที่แสนแพงสำหรับผม ถ้าเพื่อน ๆ จะใช้บริการโทรทางไกลต่างประเทศจากตู้สาธารณก็ต้องระวังหน่อยนะครับ

ที่น่าเจ็บใจคือเมื่อเข้าไปประตูสุดท้ายไปรอหน้า gate กลับมี station ให้บริการ internet free ถึงสองเครื่อง ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมตอนถามเจ้าหน้าที่ตรวจสัมภาระก่อนเข้าประตูสุดท้ายเขาจึงไม่บอกว่ามี internet ให้บริการภายใน ผมจะได้ส่ง e-mail หาน้องชายให้โทรบอกพ่อให้ .. นับเป็นประสบการณ์ที่ต้องจำไปอีกนานเลย

แต่โชคก็ยังมีอยู่บ้างเพราะวันนี้ผมได้นั่งริมหน้าต่าง และอากาศก็ดีมาก ผมจึงมีภาพสวย ๆ ระหว่างเครื่องกำลังขึ้นมาฝากครับ

ผมขอสรุปข้อมูลประกอบเผื่อเป็นประโยชน์กับเพื่อน ๆ ที่กำลังจะไปเที่ยวบาหลีนะครับ

ทริปนี้ของผมเดินทางด้วย AirAsia โดยบินตรงจากภูเก็ต ค่าตั๋วไปกลับต่อคนประมาณ 4000 บาท โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 4 วัน 3 คืน วันแรกถึงบาหลีราวเที่ยง และวัดสุดท้ายออกจากบาหลีราวเที่ยงเช่นกัน ทั้งนี้ผมเลือกพัก 2 คืนแรกที่ Ubud ซึ่งอยู่ ณ ศูนย์กลางของเกาะบาหลี ทำให้สะดวกต่อการเดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยวยังจุดต่าง ๆ และคืนสุดท้ายพักที่บริเวณหาด Kuta ซึ่งใกล้สนามบิน ทำให้สะดวกในการเดินทางกลับในวันสุดท้าย (ผมจะรีวิวที่พักโดยเฉพาะอีกครั้งครับ)

การเดินทางท่องเที่ยว ผมเลือกใช้บริการเช่ารถพร้อมคนขับ เป็นรถแบบ Mini MPV นั่งได้ 4-6 คน แต่ผมไปกันแค่ 2 คนก็เลยนั่งสบาย ๆ .. ทั้งนี้ติดต่อกับคนขับซึ่งเพื่อน ๆ ในพันทิพย์แนะนำชื่อ Teddy แต่ตัวเขาเองไม่ว่างจึงส่งเพื่อนมาบริการแทนในราคาเท่ากันชื่อว่า Leong ทั้งนี้ Leong จะเป็นคนพูดน้อย และไม่ค่อยให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากนักเมื่อต้องเลือกใช้บริการร้านอาหารหรือบริการอื่น ๆแต่เขาก็สุภาพ, ตรงเวลาและใจเย็น ขับรถก็ปลอดภัย ดังนั้นถ้าเพื่อน ๆ เตรียมข้อมูลมาดีพอแล้วอาจใช้บริการเขาก็ได้ แต่ถ้าไม่มีข้อมูลเรื่องร้านอาหารการกิน, ที่แลกเงิน, แหล่ง shopping ผมว่าเลือกใช้บริการ Teddy จะชัวร์กว่า ส่วนคนที่ขับรถให้ผมในวันสุดท้ายชื่อ Wayan แต่เขาบอกให้เรียก Diana ก็คุยเก่งครับแต่ไม่ชัวร์ว่าจะดีเหมือน Teddy หรือเปล่า ผมจึงขอลงข้อมูลติดต่อของทั้งสามคนไว้ให้เพื่อน ๆ เลือกนะครับ

Teddy +62 81 856 1285 (e-mail ketutsudirta@hotmail.com)
Leong +62 87 860 130745
Wayan (Diana) +62 87 862 123 272 (e-mail: yan_de@rocketmail.com)

ค่าใช้จ่ายในการเช่ารถ
ค่ารถวันแรก (บ่าย 3 ถึง 4 ทุ่ม) 30000 IDR
วันที่ 2,3 เต็มวัน วันละ 400000 IDR
วันสุดท้ายจากหาด Kuta ไปสนามบิน 70000 IDR
ซึ่งอัตรานี้รวมคนขับ, ค่าน้ำมันและค่าธรรมเนียมการจอด ณ จุดต่าง ๆ ไม่รวมค่าธรรมเนียมในการเข้าชมสถานที่ และค่าผ่านทาง (ที่ Jati Luwih Rice Terrace) ทั้งนี้ผมทิปให้ Leong ไป 100,000 IDR

สำหรับอาหารการกิน มื้อเช้าทาน Buffe โรงแรม มื้อเที่ยงและมื้อค่ำเปลี่ยนไปตามสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งผมลงข้อมูลในรีวิวทั้งสามตอนก่อนหน้านี้ไว้แล้วครับ
การแลกเงิน ให้เตรียม USD มาแลก ณ ศูนย์ที่ไว้ใจได้ในเมือง Kuta หรือ Ubud ครับ เพราะ Rate จะดีกว่าที่สนามบินนิดหน่อย ถ้าเงินไม่พอให้กดจาก ATM โดยเสียค่าบริการประมาณ 100 บาทครับ

หวังว่ารีวิวคงเป็นประโยชน์กับเพื่อน ๆ ที่กำลังจะเดินทางไปบาหลีนะครับ และหวังว่าเพื่อนๆ ที่จะเดินทางไปคงได้เก็บเกี่ยวความงดงามของธรรมชาติและวัฒนธรรมทรงเสน่ห์ของบาหลีเหมือนที่ผมได้รับมาครับ

9mot พาเที่ยวบาหลี ตอน 3 – Highlight บาหลี

ผมคิดว่าสไตล์การท่องเที่ยวของแต่ละท่านอาจจะต่างกันไป เพื่อนบางคนเล่าผมว่ามาบาหลีเพื่อShopping เป็นหลัก บางคนบอกไปดำน้ำ บางคนบอกว่าจะไปเล่น surf … แต่สำหรับผมแล้วมี 2 อย่างครับ นั่นคือชมสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมอันหยั่งลึกในสายเลือดของชาวบาหลี และธรรมชาติอันงดงาม และในวันที่สามนี้ผมได้เจอทั้งสองสิ่ง และใน highlight ของการมาท่องเที่ยวในครั้งนี้นั่นคือการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรม, วัฒนธรรม และธรรมชาติอันงดงาม มาติดตามกันได้เลยครับ

เช้าวันนี้อากาศดีมากครับ ฟ้าใสกว่าทุกวัน แต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากเพราะอากาศที่นี่จะสวยตอนเช้าแต่พอตกบ่ายจะเริ่มมีเมฆจนบางครั้งฝนตกหนักแบบที่ไม่ได้คาดคิดมาก่อน

วันนี้ผมจะต้องย้ายที่พักจาก Ubud ไปยัง Kuta จึงทำการ Check out ที่ Kamandalu Resort & Spa เพื่อให้ไม่ต้องย้อนกลับมาอีกครั้งในช่วงเย็น
จุดหมายแรกของผมวันนี้คือ Taman Ayun Royal Temple ซึ่งเป็นวัดที่เคยเป็นราชวังเก่ามาก่อน สถานที่ยังถูกดูแลรักษาไว้อย่างดี ด้านหน้าบริเวณทางเข้ามีหอสูงคล้ายหอระฆังบ้านเราให้ขึ้นไปชมวิวได้ด้วย สำหรับการเที่ยวชมจะต้องเสียค่าเข้าคนละ 3,000 IDR โดยสามารถเดินได้โดยรอบของส่วนที่เป็นเจดีย์แต่ไม่สามารถเข้าไปด้านในได้ หลังคาขอวัดจะมีตั้งแต่ 2 ชั้นขึ้นไปจนถึงกว่า 10 ชั้น ตั้งเรียงกันอย่างสวยงาม นับเป็นวัดที่สวยวัดหนึ่งของบาหลีเลยทีเดียว

ความสวยงามของ Taman Ayun Royal Temple

เราออกเดินทางกันต่อผ่านเส้นทางอันสวยงามที่เต็มไปด้วยป่าและสวนผลไม้ โดยมีการนำผลไม้มาวางขายข้างทางยั่วน้ำลายอีกแล้ว แต่ไม่แวะซื้อเพราะคาดว่าราคาคงแพงเหมือนกับที่ถามเมื่อวาน มีบางช่วงที่ผ่านสวนกาแฟด้วยแต่เสียดายที่ผมไม่มีโอกาสเข้าไปชมกรรมวิธีการผลิตกาแฟที่เป็นการแฟพื้นเมืองของบาหลี รวมถึงกาแฟชะมด Luwak coffee ที่ได้ชื่อว่ารสชาติดีเยี่ยม … ถ้าเพื่อน ๆ ผ่านไปน่าจะลองแวะชิมดูนะครับ แล้วก็เอามาเล่ากันบ้างว่ารสชาติเป็นอย่างไร

เนื่องจากใกล้เที่ยงแล้วผมจึงบอกให้ Leong หยุดทานข้าวเที่ยงที่ Saranam Eco Resort ที่เพื่อน ๆ ใน pantip.com เคยแนะนำไว้ ซึ่งก็ไม่ผิดหวังครับ อาหารรสชาติดี วิวสวยมาก ราคาก็ไม่ถูกไม่แพงครับ ค่าเสียหายทั้งสิ้น 206,000 IDR สำหรับอาหารสามอย่างทานกันสองคน ระหว่างรออาหารผมก็เลยถ่ายภาพมาฝากเพื่อน ๆ ด้วยครับ

หลังจากทานข้าวเที่ยงแล้วก็ออกเดินทางกันต่อครับ โดย Leong แวะที่ Fruit Market ให้เราได้ลงไปซื้อผลไม้ ซึ่งก็เป็นไปตามคาดครับ ราคาค่อนข้างแพง แต่ไหน ๆ ลงไปแล้วก็เลยซื้อน้อยหน่ากับเงาะบาหลีมาลองชิมดู กก.ละ 15,000 IDR (ตก กก.ละ 50 บาท)

ถัดจาก Fruit Market ไปไม่ไกลก็ถึงจุดหมายที่สองของเราวันนี้ นั่นก็คือ Beratan Temple วัดซึ่งตั้งอยู่ในทะเลสาบที่เราเห็นกันบ่อย ๆ ในเอกสารประกอบการท่องเที่ยวบาหลี เพราะนอกจากหลังคาที่ซ้อนกันหลาย ๆ ชั้นอันงดงามแล้ว Beratan Temple ยังตั้งอยู่ในทะเลสาบที่มี background เป็นภูเขาสูงตระหง่านอยู่เบื้องหลังยิ่งทำให้ดูสวยมากขึ้นไปอีกครับ เราเสียค่าเข้าชมสำหรับที่นี่คนละ 10,00 IDR ครับ

ผมได้ยินไกด์นำเที่ยวกำลังอธิบายให้ลูกทัวร์ฟังว่าวันนี้น้ำขึ้นสูงกว่าปกติ ก็คงจะจริงครับเพราะถ้าเทียบกับในภาพที่ผมเคยดูแล้วระดับน้ำวันนี้ค่อนข้างสูงมากทีเดียว

วิวที่ Beratan Temple

นอกจากตัววัดแล้ว ใกล้ ๆ กันนี้ยังมีกิจกรรมทางน้ำมากมายให้นักท่องเที่ยวได้ใช้บริการ และดูเหมือนจะมีนักท่องเที่ยวมาพักผ่อนที่นี่เยอะเหมือนกันเมื่อเทียบกับจุดท่องเที่ยวอื่น ๆ

หลังจากเก็บภาพได้พอสมควร ผมก็เดินทางต่อไปยังนาขั้นบันไดอีกแห่งหนึ่งชื่อ Jati Luwih Rice Terrace โดยรถขับลงเขามาเรื่อย ๆ ผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ หลายหมู่บ้าน และโชคดีมากที่มีการเดินขบวนไปทำพิธีอะไรสักอย่างของหมู่บ้านหนึ่ง ผมจึงถือโอกาสบอกให้ Leong จอดรถเพื่อถ่ายภาพไว้ ผู้ร่วมงานทุกคนต่างสวมชุดสวยงามตามประเพณี ทำให้งานดูสวยงามและมีเสน่ห์มากทีเดียว

ภาพขบวนพิธี

ก่อนเข้าเขตนาขั้นบันได มีด่านเก็บเงินค่าผ่านทาง ซึ่งเราต้องเสียค่าเข้า 20,000 IDR ซึ่งเป็นค่าธรรมเนียมที่เล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับความสวยงามของเส้นทางต่อจากนั้น เพราะสองข้างทางเต็มไปด้วยนาขั้นบันไดอันสวยงาม บางช่วงผ่านธารน้ำดูแล้วชุ่มชื่นใจมาก และดูเหมือนนาขั้นบันไดแถบนี้ยังไม่ถึงกับเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่โด่งดังมาก เพราะไม่มีร้านค้ามากมายเหมือนแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ แต่ในด้านความบริสุทธิ์และสวยงามแล้ว ผมว่าที่นี่สวยกว่านาขั้นบันไดที่ Tegalalng rice terrace มาก

วิวที่นี่สวยจริง ๆ ครับ

ผมใช้เวลาเก็บภาพบรรยากาศอันงดงาม และสูดอากาศอันบริสุทธิ์ของที่นี่อยู่พักใหญ่ก่อนจะโบกมือลานาขั้นบันไดแห่งนี้เพื่อเดินทางต่อไปยัง Tanah Lot Temple วัดที่ตั้งอยู่บนโขดหินใหญ่ในทะเล

ระหว่างทางไป Tanah lot นั้นยังคงผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ ทุ่งนาที่เขียวชอุ่มเกือบตลอดทาง โดยบางช่วงมีฝนตกค่อนข้างหนัก จนผมต้องทำใจว่าวันนี้คงไม่ได้เห็นภาพพระอาทิตย์ตกที่ Tanah lot ตามที่หวังไว้ซะแล้ว

เมื่อถึง Tanah lot เราต้องเสียค่าเข้าคนละ 10,000 IDR .. ที่นี่นับเป็นจุดท่องเที่ยวที่พลุกพล่านที่สุดในบรรดาแหล่งท่องเที่ยวที่ผ่านมา (ไม่นับตัวเมือง Ubud) มีร้านค้าขายของที่ระลึกมากมายตลอดเส้นทางจากลานจอดรถไปยัง Tanah lot

ผมเลือกที่จะไม่เดินเข้าไปที่ Tanah lot แต่เลือกเดินไปยังจุดชมวิวซึ่งสามารถมองเห็น Tanah lot ตั้งตระหง่านอยู่บนโขดผาหินขนาดใหญ่ริมทะเล เพื่อบันทึกภาพในมุมสูงก่อนที่จะลงมาถ่ายภาพใกล้ ๆ อีกครั้ง … แต่แล้วระหว่างที่ถ่ายภาพอยู่ฝนก็เริ่มตกโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ผมพยายามหาถุงพลาสติกคลุมกล้องเพื่ออกไปเก็บภาพให้มากที่สุดภายใต้สภาพแสงที่เหมือนจะเหลือน้อยลงเรื่อย ๆ .. ทั้งนี้ผมได้ถ่ายภาพวัดซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่งของจุดชมวิวซึ่งตั้งอยู่บนโขดหินเช่นกัน โดยมี background เป็นชายฝั่งที่เต็มไปด้วยผาหิน และคลื่นขนาดใหญ่ที่โถมพัดเข้าสู่ฝั่ง ดูแล้วคล้าย ๆ ชายฝั่งของ Australia เหมือนกัน
ผมนั่งรอฝนอยู่ราวชั่วโมงเศษจึงหยุดตก แต่สภาพแสงก็เหลือน้อยเต็มทีทำให้ไม่สามารถไปเก็บภาพ Tanah lot ใกล้ ๆ ได้อย่างที่วางแผนไว้ แต่แค่จากมุมที่อยู่นี้ก็เพียงพอแล้วที่ทำให้ผมหลงไหลความสวยงามของธรรมชาติ ผนวกกับสถาปัตยกรรมอันงดงามที่เกิดจากฝีมือมนุษย์

แม้ฝนจะตกหนัก และแสงเหลือน้อยแต่ Tanah lot ก็สวยประทับใจมาก

ระหว่างที่ผมเดินทางกลับ นักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ยังคงรวมตัวกันไปยืนให้คลื่นโถมใส่บริเวณโขดหินหน้า Tanah lot โดยไม่เกรงกลัวว่าจะถูกซัดตกทะเลไป ..
ผมเดินกลับไปยังลานจอดรถเพื่อเดินทางไปยังที่พักของเราคืนนี้ นั่นคือ Tanaya Bed & Breakfast ซึ่งตั้งอยู่บนถนนสาย Shopping ของหาด Kuta … หลังจาก Check in แล้วเราก็รีบออกเดินชมร้านค้าต่าง ๆ ทันที ซึ่งตลอดสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านขายสินค้าที่ระลึกและเสื้อผ้า Brand ที่เน้นไปยังกลุ่ม sport & adventure เนื่องจากบาหลีเป็น destination ที่มีนักท่องเที่ยวชาว Australia มาพักผ่อนเล่นกีฬาทางน้ำกันเยอะนั่นเอง

มื้อค่ำวันนี้เราฝากท้องที่ McDonald ที่หน้าหาด Kuta หลังจากที่ต้องเดินไกลแสนไกลเพราะนึกว่าจะมีเส้นทางวกกลับมาโรงแรมง่าย ๆ … ที่ไหนได้เส้นทางนั้นไกลมาก แถมบางช่วงยังมืดและเปลี่ยว ไม่มีร้านค้าอยู่เลย ทำเอาไม่สบายใจอยู่พักใหญ่ แต่หลังจากเจอ McDonald และทานอาหารค่ำแล้วก็เจอซอยเล็ก ๆ เพื่อเดินลัดเลาะกลับมายังถนนสายด้านในเพื่อกลับมายังโรงแรมได้ในที่สุด

คืนนี้ผมหลับอย่างรวดเร็วเพราะเพลียจากการเดินทางไกล… ขอลาตอนนี้ด้วยภาพ lobby ของที่พักคืนนี้ ติดตามใหม่ตอนต่อไปครับ

9mot พาเที่ยวบาหลี ตอน 2 – ดินแดนแห่งวัดศักดิ์สิทธิ์ และธรรมชาติอันหลากหลาย

หลังจากค่ำคืนแรกที่บาหลีผ่านไป ผมตื่นแต่เช้าเพื่อเก็บภาพบรรยากาศรีสอร์ท ซึ่งจะรีวิวแยกจากโปรแกรมท่องเที่ยวให้เพื่อน ๆ ชมอีกครั้งหนึ่งนะครับ …  เช้าวันนี้ผมทานอาหารที่ Buffe ของโรงแรม และนัดพบกับ Leong มารับตอน 9:30 โดยจุดหมายแรกของเราวันนี้คือ Goa Gajah หรือถ้ำช้าง  ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากที่พักของเรามากนัก … เราเสียค่าเข้าชมคนละ 15,000 IDR พร้อมได้รับผ้าคาดเอวด้วย  ที่นี่มีถ้ำซึ่งปากทางเข้าเป็นหินที่ถูกสลักเป็นรูปยักษ์  เมื่อเดินเข้าไปด้านในจะเป็นรูปตัวที ด้านหนึ่งเป็นรูปปั้นของพระพิฆเนศ อีกด้านเป็นรูปปั้นศิวลึงค์ 3 แท่งด้วยกัน  ทั้งนี้สถานที่บริเวณนี้เคยถูกใช้เป็นสถานที่นั่งสมาธิและทำพิธีกรรมใสสมัยโบราณ

ด้านหน้าของถ้ำจะมีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่มีรูปปั้นหญิงสาวที่มีน้ำไหลออกมาจากรูปปั้น  เชื่อกันว่าถ้าใครได้ดื่มก็จะสมความปรารถนา  นอกจากนี้ยังมีกองหินเป็นกอง ๆ หลายกองวางเรียงอยู่บนลานใกล้ ๆ กัน แต่ผมถาม Leong ดูแล้วเขาก็บอกว่าไม่ได้มีความหมายอะไร

ระหว่างที่เดินชมสถานที่อยู่ก็มีคุณลุงคนนึงเดินเข้ามาถามว่ามีไกด์หรือยังจะพาเที่ยวชมสถานที่    แกพาเดินลัดเลาะไปเส้นทางด้านหลังที่ผมไม่เคยเห็นเพื่อน ๆ นำภาพมารีวิว  ผ่านนาข้าว และสวนผลไม้  แกพยายามชี้ให้ดูต้นกล้วย และผลไม้อื่น ๆ อีกมากมาย  ตอนนั้นอยากบอกลุงแกว่าบ้านผมมีเยอะแยะ แต่เกรงใจ หุหุ… นอกจากนี้ก็พาไปทำพิธีเพื่อเป็นศิริมงคงคล  และก็ต้องบริจาคและทิปตามระเบียบ  แต่ที่น่าสนใจคือทางเดินช่วงหนึ่งมีน้ำตกเล็ก ๆ กับสะพานปูนที่ตะไคร่ขึ้นดูแล้วสวยดีก็เลยเก็บภาพบรรยากาศมาฝากด้วยครับ เส้นทางนี้เป็นเส้นทางสั้น ๆ เดินเป็นวงแค่ 10 นาทีก็จะมีทะลุอีกด้านหนึ่งของ Goa Gajah

มาชมวิวระหว่างเส้นทางเดินกันดีกว่า

ออกจาก Goa Gajah เราเดินทางต่อไปยัง Tirta Empul หรือวัดน้ำพุศักดิ์สิทธิ์  ซึ่งเสียค่าเข้าชมคนละ 15,000 IDR เช่นเดียวกับที่ Goa Gajah  … วันนี้มีชาวบาหลีไปทำพิธีอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ไม่มากนัก  แต่พิธีกรรมที่เขาทำนั้นทำให้เห็นได้ชัดว่าชาวบาหลียังคงยึดมั่นในพิธีกรรมดั้งเดิมและความเชื่อที่มีมาแต่โบราณ  ทั้งนี้ผมใช้เวลาเก็บภาพที่นี่นานพอควร แรก ๆ ก็เกรงใจเหมือนกันที่ต้องถ่ายภาพชาวบาหลีกำลังทำพิธีกรรม แต่หลัง ๆ ก็อดใจไม่ได้เรียกได้ว่ากดแบบไม่ยั้งเลย หุหุ

มาชมภาพต่อเนื่องกันไปเลยดีกว่านะครับ

ปากทางออกของ Tirta Empul จะผ่านแผงขายของที่ระลึก  ที่คนไทยเรียกว่าตลาดปราบเซียน  … ยังไม่ทันผ่านร้านแรกเราก็โดนเรียกโดยแม่ค้าที่ใช้ภาษาไทย  รับเงินไทย  ทำให้สะดวกใจที่จะซื้อของเพราะไม่ต้องคำนวณอัตราแลกเปลี่ยนให้ยุ่งยาก … บอกตามตรงว่าจนถึงวันสุดท้ายก็ยังมึนกับการคำนวณอัตราแลกเปลี่ยนของอินโด หุหุ … ด้วยความใจอ่อนสไตล์คนไทยก็เลยมีของติดไม้ติดมือมาเยอะแยะ และก็ต้องมาเจ็บใจเมื่อยิ่งเดินเข้ามาลึกเท่าไหร่  ของที่เราว่าซื้อถูกแล้วยังต่อราคาได้อีกครึ่งหนึ่ง Oh my god ..ดังนั้นจำไว้เลยครับว่าที่นี่ต้องต่อแบบไม่เกรงใจจริง ๆ ไม่งั้นจะเจ็บใจภายหลัง  นี่ขนาดผมรู้มาล่วงหน้าแล้วยังไม่วายซื้อของแพง หุหุ … ผมว่าถ้าพอรู้ราคาของหรือต่อเก่ง ๆ เพื่อน ๆ สามารถซื้อของฝากที่นี่ได้เลยเพราะราคาถูกกว่าในเมือง Ubud หรือ Kuta แน่นอนครับ

Shopping กันจุใจแล้วก็ได้เวลาเดินทางต่อไปยัง Kintamani ซึ่งเป็นจุดชมวิวภูเขาไฟและทะเลสาบของบาหลีครับ ซึ่งการเดินทางใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงผ่านเส้นทางเล็ก ๆ ที่มีป่าไม้อันอุดมสมบูรณ์อยู่ตลอดสองข้างทาง  บางช่วงผ่านสวนผลไม้และมีผลไม้วางขายข้างทางน่าทานมากแต่ราคาผลไม้ที่นี่แพง  ไม่รู้ว่าเพราะเราเป็นนักท่องเที่ยวหรือเปล่าจึงขายราคากิโลละเกือบร้อยบาททั้งนั้น  ก็เลย say no หุหุ

อากาศวันนี้ที่ Kintamani ไม่ค่อยดีเท่าไหร่  ฟ้าไม่ใสเอามาก ๆ  แต่ผมก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรเพราะทำใจไว้แล้ว  อีกอย่างที่เคยดูภาพมาก็ใช่ว่าวิวที่นี่จะสวยบาดใจ อาจเป็นเพราะผมเคยชมวิวทะเลสาบที่สวยมาก ๆ มาแล้วก็ได้ …. เราแวะตรงจุดชมวิวที่ทางการเตรียมไว้ให้เพื่อถ่ายภาพกันพักหนึ่ง  ก็เดินทางต่อไปอีกหน่อยเพื่อทานอาหารเที่ยง  ซึ่งเป็นแบบ Buffe ราคาคนละ 73,000 IDR (รวมภาษีแล้ว) น่าจะเป็นราคาต่ำสุดสำหรับนักท่องเที่ยวแล้วกระมัง  เพราะบางกลุ่มจะถูกเสนอราคาสูงกว่านี้  เหมือนกับที่เพื่อน ๆ ใน pantip เคยลงข้อมูลไว้แล้ว  ทั้งนี้ราคานี้ Leong เป็นคนบอกให้เราทราบล่วงหน้าและมาคุยกับพนักงานด้วยตัวเอง  พอพนักงานทราบราคาก็เลยให้เรานั่งที่นั่งแถวใน เพราะที่นั่งวิวสวยด้านนอกกันไว้ให้นักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นที่จ่ายแพงกว่าว่างั้นเถอะ L  เท่าที่สังเกตดูส่วนใหญ่จะเป็นชาวรัสเซียครับ ผมว่าคงโดนกันไปคนละเป็นแสนแน่เลย หุหุ … เรื่องรสชาติอาหารก็ตามที่เคยอ่านรีวิวครับ พอ-แหลก-ไล่ จะว่าไปก็ทานไม่คุ้มหรอกครับแต่ไม่มีตัวเลือกนี่นาทำไงได้

วิวที่คินตามณี (kintamani)

จาก Kintamani เราเดินทางต่อไปยังนาขั้นบันไดที่ Tegalalng ซึ่งถือเป็น highlight หนึ่งของโปรแกรมเที่ยวบาหลี   ระหว่างทางผ่านหมู่บ้านที่ทำหัตถกรรมประเภทไม้แกะสลักรวมถึงงานฝีมืออื่น ๆ  นอกจากนี้จะได้เห็นวิวนาขั้นบันไดสวย ๆ ก่อนที่จะถึงจุดชมวิวหลักตลอดสองข้างทาง  เสียดายที่ผมเกรงใจ Leong ไม่กล้าบอกให้จอดบ่อย ๆ เพราะถนนค่อนข้างแคบ บางช่วงแทบจะเป็นเลนเดียวด้วยซ้ำ  ก็เลยกลัวเขาจะไม่สะดวกใจ  ทำให้พลาด shot เด็ด ๆ ไปเยอะทีเดียว  เพราะสภาพแสงน้อยถ่ายจากในรถก็ได้ภาพที่ไม่ดีพอ … มาถึงจุดชมวิวก็ผิดหวังนิดหน่อยเพราะนอกจากสภาพแสงที่ไม่ค่อยดีแล้ว  ช่วงนี้อยู่ระหว่างการลงข้าวใหม่ ทำให้นาไม่เขียวขจีอย่างที่หวังไว้  แต่ไม่เป็นไรครับเพราะฟอร์มของนาขั้นบันไดก็ยังมีสเน่ห์ไม่น้อย  ก็เลยมีภาพมาฝากกันนิดหน่อย

ใกล้ ๆ จุดชมวิวจะเป็นแหล่งขายสินค้าหัตถกรรมและของฝากมากมาย ถ้ามีเวลาก็ลองแวะต่อรองราคากันได้นะครับ  มีงานที่เหมาะเอาไว้แต่งบ้านสวย ๆ ราคาถูกเยอะแยะไปหมดครับ

โปรแกรมสุดท้ายของวันนี้ผมเดินทางเข้า Ubud Center เพื่อเที่ยวชมและหาซื้อของฝาก (อีกแล้ว)  ซึ่งเมือง Ubud นอกจากจะเป็นศูนย์กลางของสินค้าพื้นเมืองบาหลีแล้ว ยังมีวัดสวย ๆ มากมาย  เรียกได้ว่าเดิน 2 ชั่วโมงยังไม่ทั่วเลยครับ  แต่เราก็ถูกจำกัดด้วยเวลาที่ใกล้ค่ำแล้วต้องหาอะไรรองท้องก่อนเดินทางกลับโรงแรม จึงต้องโบกมือลาแบบไม่ค่อยเต็มใจ  ทั้งนี้ผมได้กดเงินที่เมือง Ubud จาก ATM ด้วยเพราะเงินที่เตรียมมาดูท่าจะไม่พอ เนื่องจากเดิมทีตั้งใจว่าจะใช้บัตรเครดิตแต่กลับพบว่าหลาย ๆ ร้านค้าจะขอชาร์จค่าบริการเพิ่มผมก็เลยต้องใช้เงินสดไป   ผมเบิก ATM ไปสองล้าน IDR เลยทีเดียว อิอิ ทีแรกก็แอบกังวลเหมือนกันกลัวจะโดนค่าธรรมเนียมเยอะ  พยายามหาข้อมูลจาก internet คืนก่อนหน้านี้ก็ไม่พบตัวเลขที่ชัดเจน  แต่พอกลับเมืองไทยจึงรู้ว่าโดนชาร์จค่าธรรมเนียม 100 บาทซึ่งอยู่ในอัตราที่รับได้ครับ  ก็บอกเป็นข้อมูลไว้สำหรับเพื่อน ๆ ที่เงินหมดระหว่างการเดินทาง  ผมว่าดีกว่าเอาเงินไทยไปแลกเพราะได้ rate ต่ำมาก  แต่ถ้ามี USD ก็แลกด้วย USD ดีกว่าครับ

ความหลากลายใน Ubud Center

มื้อค่ำวันนี้ผมทานที่ร้าน Dirty Duck ตามคำแนะนำของเพื่อน ๆ ใน pantip.com ครับ  มาถึงร้านก็ surprise พอสมควรเพราะไม่คิดว่าจะเป็นร้านใหญ่ขนาดนี้  .. เมนูที่สั่งก็เป็นเมนูแนะนำของร้าน  รสชาติอร่อยดีครับไม่ผิดหวัง  แต่เสียดายที่เค้กที่ทานตบท้ายรสชาติไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่  ค่าเสียหายมื้อนี้ก็ 275,000 สำหรับสองคนครับ  ดีกว่า seafood ที่ Jimbaran เยอะ หุหุ

ผมเร่งทานมื้อเย็นเพื่อที่จะรีบกลับโรงแรมมาบันทึกแสงสุดท้ายของวันที่นี่  ก็เลยขอจบตอน 2 นี้ด้วยบรรยากาศสวย ๆ ยามค่ำที่ Kamandalu Resort & Spa แล้วพบกันใหม่ตอนต่อไปครับ

9mot พาเที่ยวบาหลี ตอน 1 “เปิดประตูสู่บาหลี”

ไปบาหลีครั้งนี้จะเรียกเป็นอุบัติทริปก็ได้  เพราะเป็นทริปที่เกิดขึ้นแบบไม่คาดคิดล่วงหน้า หุหุ … เรื่องของเรื่องคือคืนหนึ่งขณะนั่งทำงานเครียด ๆ ก็ได้ e-mail ของ Air Asia เปิดไปดูเจอตั๋วบินตรงจากภูเก็ตไปบาหลีในราคาไม่ถึงสี่พันก็เลยตัดสินใจจองเดี๋ยวนั้นเลย  โดยยังไม่ได้ดูข้อมูลอื่นประกอบและยังไม่ได้ลางานด้วยซ้ำ  โชคดีที่นายใจลอยยอมเซ็นต์ใบลาให้แต่โดยดี อิอิ  ส่วนเรื่องที่พักและแผนการเดินทางมาจัดการเอาภายหลัง  โดย search เอาจากข้อมูลที่เพื่อน ๆ เคย review ไว้ใน pantip.com เป็นหลัก

ทริปนี้ใช้เวลา 4 วัน 3 คืนด้วยกัน (ที่จริงอยากไป 5 วัน 4 คืนแต่ flight ไม่มี)  โดยแผนการเดินทางของผมค่อนข้างเหมือนกับ standard ทริปบาหลีโดยทั่วไปของคนไทย  ไม่กล้าแหวกแนววางแผนเองเหมือนทริปอื่น ๆ เพราะคราวนี้มีเวลาเตรียมข้อมูลไม่มากนัก   ส่วนใหญ่ก็จะเป็นการเที่ยวชมวัดและโบราณสถานสำคัญบนเกาะบาหลี  รวมถึงนาขั้นบันได ทะเลสาบ และภูเขาไฟ  โดยพักสองคืนแรกที่เมือง Ubud ซึ่งอยู่ ณ ศูนย์กลางของเกาะบาหลี  และคืนสุดท้ายพักที่หาด Kuta เนื่องจากอยู่ใกล้สนามบินเพื่อให้สะดวกในการเดินทางกลับในวันสุดท้าย  โดยตลอดทริปใช้บริการรถเช่าพร้อมคนขับ  ซึ่งรายละเอียดทั้งหมดรวมถึงค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ตลอดการเดินทางผมจะสรุปไว้ตอนท้ายเพื่อเป็นข้อมูลให้กับเพื่อน ๆ ที่กำลังจะเดินทางไปเที่ยวนะครับ  เอาล่ะเกริ่นมายาวแล้ว  ได้เวลาเดินทางแล้วคร้าบ …

ตุ๊ดๆๆๆ ไม่ได้แซวใครนะครับ  แต่เป็นเสียงนาฬิกาปลุกผมเอง … มันดังขึ้นตอนตีสามครึ่งของเช้าตรู่วันศุกร์  ใช่แล้วครับตีสามครึ่งไม่ใช่บ่ายสาม … :(  ทำไงได้ก็ flight ผมมันออกตอน 6:30 นี่นา  ก็เลยต้องแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าเพื่อเดินทางไปสนามบินให้ทันเวลา …  ผมมาถึงสนามบินราวตี 4 ครึ่ง  ใช้เวลา check in และผ่านกระบวนการตรวจคนเข้าเมืองไม่นานก็ได้มานอนรอเวลาที่หน้า gate แล้ว  (รู้งี้นอนต่ออีกสักครึ่งชั่วโมง หุหุ)   … ได้เวลาขึ้นเครื่องก็ฟ้าเริ่มสว่างพอดี  ภาพกลางเป็นภาพแรกของทริปนี้ขณะเดินไปขึ้นเครื่อง ภาพไหวๆ หน่อยเพราะนอนยังไม่เต็มอิ่ม อิอิ  ส่วนอีกภาพด้านซ้ายก็ตอนถึงบาหลีครับ เครื่องบินที่เห็นในภาพเป็นอีกลำน่าจะมาจากกรุงเทพ ฯ … จะเห็นได้ว่าสนามบินอยู่ใกล้ทะเลเหมือนที่ภูเก็ตเลยครับ .. ส่วนภาพขวาสุด ประตูสไตล์บาหลีที่สนามบินเป็นสิ่งที่บอกว่าเราได้เปิดประตูเ้ข้าสู่บาหลีแล้วครับ

การเดินทางจากภูเก็ตไปบาหลี  ใช้เวลาเดินทางราว 3 ชั่วโมง 40 นาที  ถึงบาหลีราว 11 โมงเศษ (เวลาที่โน่นเร็วกว่าบ้านเรา 1 ชั่วโมง)  ใช้เวลาตรวจคนเข้าเมืองสักพัก  กว่าจะออกมาเจอคนขับรถก็ราวเที่ยงพอดี  โดยรถที่มารับเป็นรถของ Kamandalu Resort & Spa ซึ่งเป็นที่พักสองคืนแรกของผม … ระหว่างทางคนขับรถก็ชวนคุยตลอด แถมด้วยข่าวดีที่ว่าบาหลีช่วงนี้ฝนตกทุกวัน ..ขนาดทำใจมาแล้วยังรับไม่ค่อยได้เลยเพราะอยากถ่ายภาพสวย ๆ หากฝนตกทุกวันอย่างนี้แย่เลย 

ระหว่างเดินทาง ผมสังเกตุเห็นรถยนต์ที่บาหลีส่วนมากเป็นแบบ mini MPV อย่าง Toyota Inova หรือ Suzuki  และขับเลนขวาเหมือนบ้านเรา  ทำให้สามารถเช่าขับได้โดยไม่ต้องพะวงเรื่องพวงมาลัย แต่เอาเวลาไปเครียดเรื่องเส้นทางแทน อิอิ แล้วจะเล่าให้ฟังภายหลังนะครับว่าทำไม

เส้นทางที่ไป Ubud ซึ่งเป็นที่ตั้งของ Kamandalu Resort & Spa จะต้องผ่านส่วนที่เป็นตัวเมืองซึ่งมีรถพลุกพล่าน จากนั้นถนนจะค่อย ๆ แคบลงเมื่อเข้าใกล้เมือง Ubud ซึ่งตลอดทางผมสัมผัสถึงความเป็นบาหลีตลอดเส้นทาง  ทั้งสิ่งปลูกสร้างและผู้คนล้วนเต็มไปด้วยอารมณ์บาหลีทั้งสิ้น  ยืนยันได้ว่าผมได้เปิดประตูเข้ามาสู่บาหลีแล้วจริง ๆ  ทั้งนี้เราใช้เวลาเดินทางจากสนามบินมาที่นี่ราว 1 ชั่วโมง 15 นาที .. หลังจาก check in แล้วผมก็ทานข้าวเที่ยงที่ร้านอาหารริมสระว่ายน้ำของโรงแรม  เพื่อรอเวลารถที่เช่าที่นัดรับตอนบ่าย 3 โมง … ทั้งนี้ผมขอทำรีวิวของที่พักแยกจากโปรแกรมท่องเที่ยวนะครับเพื่อให้ได้รายละเอียดที่มากขึ้น

ความจริงสถานที่ท่องเที่ยวที่วางแผนไว้สำหรับวันนี้อยู่ใกล้ ๆ สนามบิน  แต่ที่ผมต้องยอมนั่งรถย้อนไปอีกครั้งก็เพราะผมตั้งใจว่าผมจะไปชมพระอาทิตย์ตกที่ Uluwatu ต่อด้วยอาหารมื้อค่ำที่หาด Jimbaran ซึ่งถ้าไม่เข้าที่พักก่อนก็จะทำให้เวลาไม่ลงตัวนั่นเอง …

สำหรับการเช่ารถ เดิมทีผมได้คำแนะนำจาก web board ใน pantip ว่าควรเลือกใช้บริการจาก Teddy แต่เนื่องจากเขารับงานอื่นไว้แล้ว เขาจึงติดต่อเพื่อนให้โดยเขาเป็นผู้ประสานงานทั้งหมด เพื่อนของเขาคนนี้ชื่อ Leong ครับ … ได้เวลานัด Leong ก็มารอรับเราอยู่แล้ว  เขาเป็นคนที่สุภาพแต่ไม่ค่อยพูดครับ  ถ้าไม่ถามส่วนใหญ่เขาก็จะตั้งอกตั้งใจขับรถไปเรื่อย ๆ  ถ้าเพื่อน ๆ เตรียมข้อมูลมาดีใช้บริการของ Leong ก็ดีครับ  แต่ถ้าต้องการข้อมูลเยอะ ๆ และไม่ค่อยแม่นเรื่องข้อมูลผมว่าใช้บริการของ Teddy ดีกว่า เพราะตลอดการเดินทาง Leong ไม่ได้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับผมมากนัก โดยเฉพาะเรื่องการเลือกใช้บริการร้านค้าต่าง ๆ

ระหว่างทางผมแวะแลกเงินที่ศูนย์ใกล้หาด Kuta ได้ Rate 8870 IDR ต่อ 1 USD (ที่สนามบิน 8800 ต่อ 1 USD)  จากนั้นก็เดินทางไปยังจุดแรกของการท่องเที่ยวบาหลีของผมก็คือ CWK Cultural Park ซึ่งเสียค่าเข้าชมคนละ 50,000 IDR  (ไม่แน่ใจว่าตั๋วมีหลายแบบหรือไม่  เพราะเคยอ่านว่าเสียค่าเข้าน้อยกว่านี้)  ทั้งนี้ภายในจะมีรูปปั้นครึ่งตัวของพระศิวะและครุฑขนาดใหญ่ให้นักท่องเที่ยวได้ถ่ายภาพกัน  นอกจากนี้ก็ยังมีกิจกรรมให้นักท่องเที่ยวได้ใช้บริการ อาทิ ไต่หน้าผา, โหนสลิง  ซึ่งผมว่าไม่ค่อยเข้ากับ theme เท่าไหร่  แต่คงต้องมีไว้เพราะลำพังรูปปั้นทั้งสองอาจจะทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกว่าที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจ .. ประเมินดูแล้วผมคิดว่าที่นี่ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์  และคงเป็นเพียงจุดที่ใช้เรียกเงินจากกระเป๋านักท่องเที่ยวเท่านั้น ไม่ค่อยมีความสำคัญในแง่ประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมมากมายนัก แต่อีกประโยชน์คงเป็นสถานที่สำหรับจัดกิจกรรมและการแสดงด้านวัฒนธรรมด้วย   ถ้าเดาไม่ผิดไกด์ที่พานักท่องเที่ยวมาอาจจะได้ส่วนค่าน้ำร้อนน้ำชาแบ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เลยมีเหล่านักท่องเที่ยวประเภททัวร์มาที่นี่เต็มไปหมด (ไม่ยืนยันนะครับ แค่คิดเอาเอง)

บรรยากาศที่ CWK Park ครับ

ผมใช้เวลาอยู่ที่นี่ไม่นานนักก็เดินทางต่อไปยัง Uluwatu วัดที่ตั้งอยู่บนหน้าผาสูงริมมหาสมุทร  ซึ่งวันนี้มีชาวบาหลีจำนวนมากเดินทางมาทำบุญที่วัดแห่งนี้  ทำให้ต้องจอดรถค่อนข้างไกล  แต่ก็โชคดีที่ได้เห็นภาพคนท้องถิ่นแต่งกายอย่างสวยงามตามประเพณี ไม่ว่าจะเป็นคนสูงอายุ, หนุ่มสาวรวมถึงเด็ก ๆ  แสดงให้เห็นถึงการรักษาประเพณีอันเหนียวแน่นของชาวบาหลี

ชาวบาหลีที่สวมชุดพื้นเมืองมาทำพิธีที่วัด Uluwatu และเครื่องไหว้ที่เห็นได้ทั่วไปในบาหลี

ที่จุดชมวิวของ Uluwatu จะเต็มไปด้วยฝูงลิงที่คอยป่วนนักท่องเที่ยว  ผมเองก็โดนขโมยแว่นตาโดยไม่ทันตั้งตัว  กว่าจะได้คืนมาก็ต้องให้คนท้องถิ่นเอาอาหารไปแลก  ถ้าใครไปที่นี่ต้องระวังมาก ๆ ครับ  ถ้าเกิดมันโยนลงหน้าผาไปละแย่เลย … นี่ขนาดมาช่วงเย็น คิดว่ามันคงจะเหนื่อยแล้วนะ ที่ไหนได้ ยังมีฤทธิ์เดชมากเหลือเกิน…

บรรยากาศ Uluwatu

โชคดีที่วันนี้มีการแสดง Kecak Dance ด้วยก็เลยซื้อตั๋วเข้าไปชมเลยในราคาคนละ  70,000 IDR ซึ่งการแสดงก็จะมีส่วนคล้ายคลึงกับ Barong Dance อันโด่งดัง เพียงแต่ Kecak Dance ไม่ใช้เครื่องดนตรี  แต่ใช้ชายหนุ่มกลุ่มใหญ่ให้เสียงประกอบการแสดง  ได้อารมณ์ชนเผ่าบนเกาะดีเหมือนกัน  เนื้อหาของการแสดงก็เป็นการต่อสู้ระหว่างธรรมะและอธรรม ตัวเอกก็เหมือนจะเป็นหนุมานแต่เป็น version ของบาหลี  ส่วนนางเอกก็จะร่ายรำคล้ายของไทย แต่หน้าตาจะขึงขัง และการรำไม่อ่อนช้อยเหมือนของไทย

การแสดง Kecak Dance

การแสดงจบตอนแสงกำลังจะหมดพอดี  ผมจึงต้องรีบมาถ่ายภาพวัด Uluwatu อีกครั้งเพื่อเก็บแสงสุดท้ายของวันก่อนจะที่จะเดินทางต่อไปยังหาด Jimbaran เพื่อทานอาหารค่ำ

ผมไม่ได้ศึกษามาก่อนว่าควรทานร้านไหนดี จึงปล่อยให้ Leong นำไป  โดยเขาเลือกพาไปที่ร้าน Dewata .. พอเห็นราคาในเมนูก็รู้แล้วล่ะครับว่าบวกเผื่อไว้มากมาย  แต่ทำไงได้ มาแล้วก็ต้องทานแล้วล่ะเพราะหิวเหลือเกิน  โดยผมเลือกปู 2 ตัว  ตัวละ 1 กิโลและกุ้งอีกครึ่งกิโล  รสชาติอาหารก็ไม่ได้โดดเด่นมากมาย  แถมปูยังมีเนื้อน้อยมาก :(   ร้านแถบนี้จะอยู่ริมหาด  มีการจัดโต๊ะและบรรยากาศไว้ดีพอสมควร เหมาะสำหรับคู่รักมานั่งทานกันท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก  ระหว่างทานก็จะมีการแสดงการรำสไตล์บาหลี  แต่ที่ผมชอบมากคือมีกลุ่มนักร้องมาเล่นกีต้าร์ ตีกลองร้องเพลงรายล้อมโต๊ะที่เรานั่งอยู่  ทำให้ลืมเรื่องราคาอาหารไปชั่วคราว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนเช็คบิลโน่นแหละว่ามื้อนี้เสียเงินไปเกือบ 7 แสน (IDR)  สำหรับคนขับรถไม่ต้องห่วงเขาครับเพราะทางร้านจัดอาหารไว้ให้อยู่แล้วเพราะพาลูกค้ามาให้เชือด เอ้ย! มาใช้บริการนั่นเอง

บรรยากาศร้านอาหารริมหาด Jimbaran และ Dinner คืนแรกที่ Bali

ทานอาหารเสร็จ จ่ายเงินจนตัวเบาแล้วก็เดินทางกลับรีสอร์ทครับ  โดยแวะซื้อของขบเคี้ยวและเครื่องดื่มเล็กน้อยที่ Circle K – minimart ของชาวบาหลี เพราะที่นี่ไม่มี 7 eleven หุหุ

คืนแรกนี้ผมนอนหลับเป็นตายเลยครับ  เพราะตื่นเช้ามากและเพลียจากการเดินทาง … โปรแกรมวันรุ่งขึ้นเป็นอย่างไร ติดตามตอนต่อไปนะครับ  .. คืนนี้ส่งท้ายด้วยภาพของ Lobby ของ Kamandalu ยามค่ำคืนนะครับ

ลองเส้นทางใหม่ ภูเก็ต-เกาะยาว-เกาะห้อง

แม้ว่าจะอยู่ภูเก็ต  แต่นาน ๆ ทีผมจึงมีโอกาสได้ไปเที่ยวเกาะยาว และเกาะห้อง (จังหวัดกระบี่)  เนื่องจากบริษัททัวร์ที่นี่เน้นไปที่เกาะพีพี, เกาะราชา, เกาะไข่ ซะเป็นส่วนใหญ่  ดังนั้นเมื่อน้องที่บริษัททัวร์โทรมาชวนไปทดลองเส้นทางเปิดใหม่  เกาะยาว-เกาะห้อง ผมก็ไม่รีรอที่จะตกลงแม้ว่าจะรู้ล่วงหน้าแค่เพียงวันเดียว   ผมขออนุญาตวงเล็บ (จังหวัดกระบี่) ไว้หลังเกาะห้องก็เพราะ  มีเกาะห้องที่อ่าวพังงาด้วย  กลัวว่าจะสร้างความสับสนให้กับเพื่อน ๆ

ทริปนี้ของผมก็คล้าย ๆ กับทัวร์อื่น ๆ ที่เดินทางไปอ่าวพังงา  คือเริ่มต้นที่ท่าเรืออ่าวปอ โดยเรือออกประมาณ 9 โมงเช้า  เป็นเรือสองชั้นด่านล่างเป็นห้องครัวและเก็บเรือ kayak ส่วนด้านบนเป็นที่นั่งสำหรับลูกค้า  เหมือนกับเรือที่ใช้ในทริปแคนูอ่าวพังงาทั่ว ๆ ไป … เรือค่อย ๆ แล่นออกจากท่าช้า ๆ มุ่งสู่เกาะยาว  ระหว่างนั้นไกด์ก็บรรยายโปรแกรมประจำวันนี้ให้ฟัง  รวมถึงให้ข้อแนะนำในการท่องเที่ยว  เมื่อบรรยายจบก็ให้ลูกทัวร์ได้นั่งกินลมชมวิว  โดยมีของว่างเตรียมไว้ให้ได้ทานกันตลอดโปรแกรม … เรือใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมงก็ถึงท่าเรือเกาะยาวใหญ่  ซึ่งมีรถสามล้อดัดแปลง  มารอรับพวกเราอยู่แล้ว  โดยมีชาวบ้านเป็นผู้ขับเพื่อนำชมธรรมชาติบนเกาะยาวใหญ่และวิถีชีวิตชาวบ้าน  เริ่มตั้นด้วยการวิ่งผ่านหมู่บ้านบนเกาะ  ชมการสาธิตนำใบไม้ในท้องถิ่นมาสานเป็นภาชนะ  ตามด้วยโปรแกรมที่เรียกเสียงปรบมือให้กับกลุ่มนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะชาวต่างชาติ  ก็คือดูลิงขึ้นมะพร้าว  ซึ่งก็ต้องลุ้นพอสมควรว่ามันจะยอมทำหน้าที่หรือเปล่าเพราะวันนี้้มะพร้าวแก่เกือบจะหมดต้นแล้ว และเจ้าลิงก็ไม่ยอมเก็บลูกที่ยังไม่แก่ซะด้วย  แต่สุดท้ายก็หาเป้าหมายเจอจนได้ไ่ม่งั้นคงไม่ได้ลงจากต้นแน่ หุหุ … จากนั้นก็มีการสาธิตการกรีดยางซึ่งเป็นอาชีพที่สำคัญอย่างหนึ่งของคนบนเกาะ  งานนี้ฝรั่งตาน้ำข้าวขออาสาลองกรีดดูด้วย  ดูน่ารักไปอีกแบบ

ชมกิจกรรมพื้นบ้านสักพัก ก็นั่งรถสามล้อต่อไปยังปลายแหลมเพื่อกลับขึ้นเรือ  ซึ่งต้องผ่านธรรมชาติที่ยังคงบริสุทธิ์อยู่มาก  แม้บริเวณปลายแหลมจะยังไม่ได้ถูกพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ภูมิประเทศบริเวณนั้นก็ทำให้ผมประทับใจจนถ่ายภาพไปเยอะทีเดียว … จากจุดนี้เราึขึ้นเรือหางยาว  โบกมือลาคนขับรถของเราเพื่อกลับขึ้นเรือและมุ่งหน้าไปยังเกาะห้อง  เรามาถึงเกาะห้องเกือบเีที่ยง  ซึ่งเป็นช่วงที่แดดกำลังสวยพอดี  ทั้งนี้เืรือจะจอดลอยลำอยู่ด้านนอกแล้วให้เราพายเรือ kayak เข้าไปสู่ฝั่ง   เกาะห้องเป็นอีกเกาะที่ผมชอบมากเพราะน้ำใส สีเขียวมรกตสวยงามมาก  และมีเวิ้งอ่าวที่มีฟอร์มสวยเหมาะกับการถ่ายภาพ  ผมใช้เวลาถ่ายภาพอยู่พักใหญ่  ทางทัวร์ก็ชวนพาย kayak ไปที่ lagoon กลางเกาะ  ซึ่งช่วงนี้เป็นช่วงที่ได้ชมหน้าผาและพันธุ์ไม้ท้องถิ่นประเภทกล้วยไม้ รวมถึงนกท้องถิ่นได้อย่างใกล้ชิดได้บรรยากาศไปอีกแบบ  และเมื่อเข้าสู่เวิ้งอ่าวที่เป็น lagoon ก็ได้ชมอีกบรรยากาศที่แตกต่างออกไป  เพราะด้านในจะเป็นน้ำตื้น  มีต้นโกงกางอยู่โดยรอบ  ถ้าวันไหนน้ำใสจะสามารถมองเห็นปลาดาวอยู่ด้านล่างด้วย  ผมใช้เวลาถ่ายภาพอยู่พักใหญ่ก็พายเรือออกมาขึ้นเรือที่ลอยลำรอรับเราอยู่แล้ว … หลังจากที่ออกแรงกันมาพอสมควรก็ได้เวลาทานอาหารเที่ยงพอดี  บรรยากาศดี ๆ บวกกับความเหนื่อยยิ่งทำให้อาหารอร่อยขึ้นอีกเป็นกอง  และทางทัวร์ก็เอาใจเต็มที่โดยนำไปลอยลำอยู่ที่เกาะใกล้ ๆ ที่ไม่มีนักท่องเที่ยวพลุกพล่าน  ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้ทานข้าวท่ามกลางบรรยากาศหาดส่วนตัว หุหุ

หลังจากอิ่มแล้ว  บางคนก็พักผ่อนบนเรือ อ่านหนังสือ บางส่วนลงไปเล่นน้ำตามอัธยาศัย  ส่วนผมก็ว่ายน้ำเล่นขึ้นไปชมบรรยากาศบนฝั่งของเกาะซึ่งทำสัมปทานรังนก ซึ่งพบได้ทั่วไปในเขตจังหวัดกระบี่   ทัวร์ปล่อยให้เราได้พักผ่อนกันพักใหญ่ก็ค่อย ๆ แล่นผ่านหมู่เกาะน้อยใหญ่ซึ่งถือเป็นจุดเด่นของกระบี่  และยังแวะให้เราได้พาย kayak เล่นอีกรอบ  เื่ื่พื่อเข้าไปชมเกาะแก่งบริเวณนั้น  โดยไกด์แจ้งว่าโปรแกรมส่วนนี้ไม่ได้ fix ตายตัว  แต่จะดูว่าเกาะไหนมีคนน้อย  ก็จะแวะให้ลูกทัวร์ได้แวะเพื่อให้ไม่ต้องไปแย่งพื้นที่กลับกลุ่มอื่น ๆ เจ๋ง จริง ๆ

ประมาณ 3 โมงเศษเรือก็มุ่งหน้ากลับภูเก็ต  ผ่านเส้นทางเดิม  โดยช่วงนี้ลูกทัวร์แต่ละคนก็ได้พักผ่อนก็ตามสบาย แต่ส่วนใหญ่ก็จะงีบหลับด้วยความเพลียจากกิจกรรมตลอดวัน  เพราะลมเย็น ๆ บนชั้นสองของเรือนี่มันช่างทำให้หลับสบายดีจริง ๆ … ผมมารู้สึกตัวอีกทีก็เกือบจะถึงท่าเรือแล้ว ซึ่งนาฬิกาบอกเวลา 5 โมงเศษ ๆ  นับเป็น one day trip ที่เยี่ยมยอดอีก trip หนึ่ง  เพื่อน ๆ ที่มาภูเก็ตและไม่อยากจำเจกับโปรแกรมเดิม ๆ ผมขอแนะนำโปรแกรมนี้ครับ  เพราะมีความหลากหลาย ได้ชมวิถีชาวบ้านและชมธรรมชาติหลากหลายแบบ ทั้งน้ำทะเลใส ๆ, หน้าผา, snorkeling และทะเลแบบป่าโกงกันอันทรงเสน่ห์  … สนใจก็ลองติดต่อได้ที่ Phuket Tour Holiday นะครับ 089 726 17 88, 087 263 44 88, 076-212 488

อ่านมาเยอะแล้ว มาชมภาพสวย ๆ ของทริปนี้กันดีกว่า ..