ว่าแล้ววันนี้ก็มาเฝ้าประตู central ตั้งแต่ยังไม่เปิด  พอเปิดปั๊บก็รีบจองตั๋วรอบแรกเลย  เพราะคาดว่ารอบต่อ ๆ ไปจะมีเหล่าน้อง ๆ มาดูกันเยอะ  กลัวว่าจะต้องนั่งท่ามกลางเสียงกรี๊ดเหมือนหลาย ๆ เรื่องที่ไปดูพร้อม ๆ กับเด็ก ๆ อิอิ

ปกติแล้วกว่าหนังจะฉายก็มีโฆษณาไม่ต่ำกว่า 20 นาที  แต่แปลกที่วันนี้เข้าไปช้ากว่าเวลาในตั๋วแค่ 5 นาทีหนังเริ่มไปแล้ว งงมาก ๆ  สงสัยคงต้องรีบทำรอบเอาเงินแหงมเลย … โชคดีจริง ๆ ที่ทั้งโรงมีไม่น่าจะเกิน 20 คน ทำให้ไม่รู้สึกแปลกแยกมากนัก  ที่สำคัญที่นั่งใกล้ ๆ กันแก่กว่าเราอีก หุหุ  อย่างน้องตูก็ไม่ได้แก่ที่สุดในโรงเฟ้ย

เอ้า… มาว่ากันที่ตัวหนังดีกว่า ฝอยมาเยอะแล้ว .. หนังก็เป็นเรื่องของรักแรกในวัยมัธยมต้น ที่นางเอกของเราพยายามทำสวย ทำดีทุกวิถีทางเพื่อให้รุ่นพี่ ม.ปลายที่หล่อที่สุดในโรงเรียนหันมาสนใจ ท่ามกลางคู่แข่งทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน และเพื่อนรุ่นพี่ … การเล่าเรื่องก็เรียบง่ายไม่ซับซ้อน เน้นความน่ารักสดใสของตัวละครที่เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะได้ตลอดเรื่อง มีบทซึ้งระหว่างเพื่อนที่เรียกน้ำตาคนดู (บางคน) ได้เหมือนกัน  … ช่วงท้าย ๆ ของเรื่องก็จะมีการค่อย ๆคลี่คลายปมที่หนังผูกไว้ทีละปมช้า ๆ  แต่ผมคงไม่เล่าตรงนี้ละครับ เดี๋ยวจะเสียอัทธรสของท่านที่ัยังไม่ได้ไปชม … ที่มีเขียนนี่ก็แค่จะบอกว่า หนังเื่รื่องนี้ดูได้ดูดีครับ ไม่เสียดายตังค์  ถ้าจะเปรียบเทียบอารมณ์ผมว่าคล้าย ๆ กับ season change หรือไม่ก็ ความจำสั้น แต่รักฉันยาว น่ะครับ  ดูเสร็จออกมาก็อมยิ้ม และมานั่ง post อยู่นี่แหละ  (จนเพื่อนบางคนเริ่มแซวผมแล้วว่า เฮ้ย blog แกเป็น blog วิจารณ์หนังไปแล้วเรอะ - ทำไงได้ก็ปีนี้แทบไม่ได้เที่ยวเลยนี่ฝ่า 555) 

สุดท้ายก็ขอ confirm ครับว่าน้องโอ้หล่อเทพมากครับ  สาว ๆเตรียมตัวกรี๊ดได้เลย  ส่วนตัวแสดงอื่น ๆ ก็แสดงได้ดีดูแล้วเป็นธรรมชาติน่ารักดีทุกคน … ขอให้สนุกกับหนังนะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

คุณเห็นด้วยกับ Chef กะทะทองแดงไหมครับ

เชื่อว่าคนที่ทำงานเป็นลูกน้องหลาย ๆ คนคงเจอนายอย่าง Chef กะทะทองแดงมาแล้ว   แต่นายอย่าง Chef กะทะทองแดงจะรู้ตัวบ้างไหมหนอว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นเขานั้นมีส่วนด้วยเช่นกัน … เมื่อคุณเป็นนายคนและต้องสั่งงานลูกน้อง  โดยเฉพาะลูกน้องที่ยังอยู่ในระดับปฏิบัติการ  ซึ่งอาจยังขาดทักษะ และความรู้ที่มากพอ  การสั่งงานที่ไม่บอกเป้าหมายของงาน ไม่บอกวิธีที่ถูกต้อง ก็จะทำให้คุณไม่สามารถได้รับงานที่มีคุณภาพถูกใจคุณ เว้นเสียแต่ว่าลูกน้องจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์จริง ๆ … นายหลายคนลืมตัวและคาดหวังว่าลูกน้องต้องรู้ว่าจะทำอย่างไร  ลองนึกดูสิครับ หากมีคนบอกคุณว่าให้ไปเจอกันที่ seven 11 แล้วคุณจะไปถูกไหมว่า ที่จะให้ไปน่ะสาขาไหน  ดีไม่ดีถ้าคนฟังมั่นใจในตัวเองมากไม่ถามต่อ อาจจะไปคนละสาขาก็เป็นได้

ดังนั้นการสั่งงานลูกน้องทุกครั้ง ควรสอบถามเสมอว่าเข้าใจคำสั่งหรือไม่  เมื่อลูกน้องทำงานไปได้สักระยะควรเข้าไปสอบถามว่ามีปัญหาอะไรไหม  ไม่เข้าใจตรงไหนบ้าง  ไม่ว่าคุณจะยุ่งแค่ไหน  แต่ก็ควรปลีกเวลาไปดูเพราะหากพนักงานขาดทักษะ คุณก็ต้องให้เขาแก้งานซึ่งเป็นการเสียเวลาอยู่ดี  สู้เสียเวลาเพื่อพัฒนาทักษะและความรู้เขาสักหน่อย เพื่อให้ได้งานที่ถูกต้องมีคุณภาพไม่ดีกว่าหรือ

นายหลายคนมักมองว่าที่เคี่ยวเข็น หรือดุด่าลูกน้องก็เพื่อให้งานออกมาดี  ตรงนี้ไม่มีใครเถียงครับ  แต่อยากให้ผู้ที่เป็นนายทุกคนลองทบทวนด้วยว่าเราโยนงานหรือมอบหมายงานลูกน้องกันแน่   เราได้ให้แนวทางกับเขาหรือยัง  เราได้พัฒนาทักษะเขาจนสามารถทำด้วยตัวเองหรือยัง …

สำหรับลูกน้อง  หากคุณไม่เข้าใจสิ่งที่นายสั่งก็ควรจะสอบถาม อย่ากลัว ไม่เช่นนั้นคุณก็ต้องโดนด่าอยู่ดี และจงจำไว้ว่าเมื่อเป็นนาย ต้องสั่งงานลูกน้องให้เป็น  วันนี้แค่นี้ ขอกลับไปรับคำสั่งนายก่อนคร้าบ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• September 10, 2009 -- เล่านิทานสอนงานทีม : คนก่ออิฐ (0)
• February 26, 2009 -- ลิงกับลา (0)
• February 5, 2009 -- ตะเกียงวิเศษ (0)
• November 14, 2008 -- ใครเอาเนยแข็งของฉันไป (1)
• May 28, 2008 -- คุณค่า (0)
• April 21, 2008 -- เล่านิทานสอนงานทีม ตอน : ถังรั่วใบใหญ่ (0)
• March 3, 2008 -- ถ้วยกาแฟ (0)
• December 3, 2007 -- เล่านิทานสอนงานทีม: ตอนมุมมองของปัญหาและอุปสรรค (4)
• November 5, 2007 -- “Admin ก็มีหัวใจ” (2)
• October 31, 2007 -- เล่านิทานสอนงานทีม ตอน : อุปสรรค (0)

Two Villas นั้นมีหลาย Project ครับ ส่วนใหญ่จะอยู่ใกล้หาดไนหานอีกส่วนหนึ่งอยู่ใกล้หาดบางเทา และเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศของวันหยุดทั้งสองวันไม่ให้ซ้ำกัน คืนแรกผมพักที่โครงการ The Grand ส่วนคืนที่สองพักที่โครงการ Oxygen โดยทั้งสองโครงการอยู่ใกล้หาดไนหาน ห่างจากบ้านของผมไม่ถึง 15 นาที หุหุ

ก่อนจะเข้าที่พักเราติดต่อเพื่อ check in ที่สำนักงาน โดยได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากพนักงาน พร้อมกับให้ข้อมูลและกุญแจบ้านรวมถึงมือถือซึ่งใช้ติดต่อในกรณีต้องการความช่วยเหลือซึ่งสามารถติดต่อได้ตลอด 24 ชม. เรียกได้ว่าบนความสะดวกสบายของที่พักอันเป็นส่วนตัวเสมือนบ้านของตัวเองนั้นยังอุ่นใจว่าจะสามารถขอความช่วยเหลือจากพนักงานได้ตลอดเวลาอีกด้วย สุดยอดดดด

หลังจากสอบถามข้อมูลเบื้องต้นต่าง ๆ แล้ว พนักงานก็ขับรถนำพวกเราไปยังที่พัก ใครที่ไม่ได้นำรถหรือเช่ารถมาเองก็ไม่ต้องห่วงครับ ทาง Two Villas ไม่ปล่อยให้คุณถือแผนที่เดินไปบ้านพักเองแน่ ๆ อิอิ … ขับรถเปิดเพลงฟังอย่างสบายใจไม่ทันจบเพลงก็มาถึงที่พักสำหรับคืนนี้แล้วครับ บ้านพักหลังนี้ชื่อ The Grand 18 – Two Villas Style ซึ่งจากที่สอบถามถามพนักงานที่มาส่งก็ทราบว่าเป็นบ้านหนึ่งในสองหลังของโครงการต้นแบบอันป็นที่มาของชื่อ Two Villas นั่นเอง

ที่ The Grand 18 มีที่จอดรถสำหรับ 1 คัน พร้อมประตูทางเข้าแบบไฟฟ้า จึงสะดวกสบายและอุ่นใจได้ว่ารถของคุณยังจอดอยู่อย่างปลอดภัยขณะที่คุณพักผ่อนอย่างสบายอารมณ์อยู่ภายในบ้าน เสียอย่างเดียวครับที่จอดรถค่อนข้างจะเล็กไปสักนิด รอบหน้าถ้าผมรวยกว่านี้เอาเบนซ์มาคงเข้าลำบากหน่อย แต่ผมว่าคงชาติหน้ามากกว่า อิอิ

และทันที่ที่เปิดประตูบ้านเข้าไปก็ต้องบอกว่าโดนครับ โดนจริง ๆ เพราะการตกแต่งดูหรูหรา แต่ยังคงกลิ่นอายอันอบอุ่นแบบตะวันออกไว้ จนทุกคนแทบจะกระโดดลงบนเตียงกันเลยทีเดียว แต่โชคดีที่ผมห้ามไว้ทัน และบังคับให้ทุกคนเอาของไปรวมกันในห้องครัวที่ตอนนี้เอาไว้เก็บของพวกเราแทน เพราะวันสบาย ๆ อย่างนี้อย่าหวังให้มาต้องทำครัวซะให้ยาก หุหุ ส่วนผมก็รีบทำเวลาหามุมในการถ่ายภาพ ก่อนที่เหล่าเพื่อนฝูงจะทนไม่ไหวทำลายความงามของเตียงที่จัดไว้ซะก่อน

ผมเก็บภาพทั้งในส่วนของโต๊ะทานอาหารค่ำที่จัดไว้อย่างสวยงาม ห้องนั่งเล่นกลางที่มี TV พร้อมเครื่องเล่น DVD ครบครัน นอกจากนี้ก็ยังมีห้องนอนอีก 3 ห้อง โดยทุกห้องสามารถมองเห็นวิวของสระว่ายน้ำในบ้านและเปิดประตูเดินลงสระได้เลย เรียกได้ว่าจัดวางตำแหน่งของห้องต่าง ๆ ได้อย่างลงตัวทีเดียว

ค่ำคืนแรกผมนอนหลับอย่างสบายในผ้าห่มผืนนุ่มท่ามกลางเสียงฝนพรำ ๆ ที่ตกในช่วงค่ำคืนของฤดูฝน สลับกับเสียงกบร้องไกล ๆ เสมือนอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอย่างแท้จริง ….

ผมตื่นขึ้นมารับอากาศสดใสยามเช้าท่ามกลางฟ้าอันสดใสหลังฝน และก็อดไม่ได้ที่ต้องนำกล้องมาบันทึกความประทับใจไว้อีกครั้งโดยเฉพาะบริเวณสระว่ายน้ำ และต้องคอยบอกเพื่อนที่กำลังสนุกสนานกับการว่ายน้ำในสระให้หลบหน่อย ตรูจะถ่ายภาพเฟ้ย … ได้ยินเสียงบนในใจดัง ๆ กลับมาว่า สระมีไว้ให้ว่ายน้ำเฟ้ย ไม่ใช่ไว้ถ่ายรูป … เออจริงของมันว่ะ 555

เช้าวันนี้เชฟของ Two Villas ได้เข้ามาทำอาหารให้เราถึงที่ ตามรายการที่เราได้เลือกไว้แล้วตั้งแต่ตอนที่ check in ซึ่งผมว่าดีเหมือนกันเพราะจะได้ทานตอนที่ร้อน ๆ และสามารถเลือกนั่งสบาย ๆ ที่โต๊ะทานข้าวหรือจะออกไปนั่งจิบกาแฟริมสระก็ได้ … โอ้ว จอร์จมันยอดเจง ๆ

หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้วผมก็ลองขับรถไปยังหาดในหานซึ่งเป็นหาดใกล้สุดเพื่อลองดูว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ … ปรากฎว่าขับไปไม่ถึง 4 กม.ก็ถึงหาดในหานแล้วครับ ขับแบบช้า ๆ ก็ยังไม่ถึง 10 นาทีด้วยซ้ำ ซึ่งจากจุดนี้จะไปจุดชมวิวกังหันลม, แหลมพรมเทพ ก็ใช้เวลาอีกไม่เกิน 10 นาที หรือจะขับไปจุดชมวิวสามอ่าว หาดกะตะก็ไม่เกิน 15 นาทีเช่นกัน เรียกได้ว่าเป็นทำเลสุดยอดจริง ๆครับ เหมาะมาก ๆ กับเพื่อน ๆ ที่มาเที่ยวภูเก็ตแบบเช่ารถขับเอง แต่สำหรับเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้เช่ารถก็ไม่ต้องห่วงครับเพราะทาง Two Villas มีรถ shuttle bus คอยบริการทุก ๆ สองชั่วโมงไปยังจุดสำคัญต่าง ๆ แต่ในช่วง low season แขกไม่เยอะมากก็บอกน้อง ๆ ได้ครับเพราะเขาพร้อมบริการตลอด

ไหน ๆ ก็มาถึงทะเลแล้วก็เอาภาพหาดไนหานและจุดชมวิวกังหันลมมาฝากกันด้วยครับ

ตกเย็นเราก็ทำการย้ายบ้านกันครับ .. ไม่ต้องทำอะไรมากครับเพราะน้อง ๆ เขาบริการช่วยขนของอันพะรุงพะรังของผมมายังวิลล่าหลังต่อไปเรียบร้อยครับ ผมก็แค่ขนเพื่อน ๆ ที่เหลือตามมาเท่านั้นเอง .. คืนที่สองเราพักกันที่โครงการ The Oxygen ซึ่งต้องบอกว่าบรรยากาศแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงครับ เพราะโครงการนี้มีลักษณะเหมือนคอนโดหรู ๆ โดยออกแบบพื้นที่ใช้สอยได้อย่างลงตัวมากทีเดียว … ชั่นล่างจะเป็นสระว่ายน้ำ ห้องโถงนั่งเล่น พื้นที่ทานอาหาร ห้องครัว และห้องชมภาพยนต์พร้อมจอ LCD และเครื่องเล่น DVD สุดหรู ภายในวิลล่าและเฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ใช้สีขาวเพื่อให้ดูหรูหรา โล่ง โปร่งสบาย สลับกับเฟอร์นิเจอร์บางส่วนในโทนสีเข้มทำให้ดูลงตัวจริง ๆ

ชั้นบนจะเป็นห้องนอนสองห้องที่ตกแต่งในโทนเดียวกันกับชั้นล่าง มีห้องน้ำในตัวซึ่งกั้นกับห้องนอนด้วยกระจกใส เรียกได้ว่า sexy อย่าบอกใคร อิอิ

ข้อดีอีกอย่างของ Oxygen ก็คือมี TV ให้ดูทุกห้องครับ ทำให้ไม่ต้องแย่งกันดูที่ห้องนั่งเล่น หุหุ ใครอยากดูละครช่อง 3 เกมส์โชว์ช่อง 7 ก็ดูกันไป 555 แต่ผมสนุกกับการถ่ายภาพอย่าบอกใคร เพราะกลัวไปพักอย่างเดียวเอามาโม้ไม่ได้ว่าตรูไปพักมาแล้วนะเฟ้ย Two Villas Holiday …

สำหรับเพื่อน ๆ ที่กำลังจะมาเที่ยวภูเก็ต โดยเฉพาะกลุ่มเพื่อน ๆ ตั้งแต่ 4-8 คนนี่ผมว่าที่ Two Villas เหมาะมากครับ เลือก project ได้ตามใจชอบเลยครับ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมลองดูในเวปได้ที่นี่เลยครับ Two Villas Holiday

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• December 11, 2008 -- พักสุดหรู บรรยากาศสปา ราคาสุดประหยัดที่สุโขสปารีสอร์ทภูเก็ต (0)
• June 23, 2008 -- ใกล้คลอดแล้วคร้าบ.. (0)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 17, 2010 -- ครั้งหนึ่งในชีวิตกับ 1 วัน 1 คืนบน Yacht (5)

ทั้งนี้ตาม concept เราต้องการเก็บภาพบรรยากาศของ Yacht Trip ทั้งวันตั้งแต่รุ่งเช้าจนถึงบรรยากาศโรแมนติกยามค่ำ ทางทีมงานจึงตกลงใจว่าเราจะนอนค้างคืนกันบนเรือเลย เนื่องจากท่าเรือ Yacht Heaven นั้นอยู่ไกลมาก หากต้องเดินทางไปตอนเช้าคงไม่สะดวกแน่ ๆ … ค่ำวันพฤหัสตัวผมและทีมงานจึงลงเรือและออกเดินทางจากท่า ไปลอยลำอยู่หน้าเกาะละวะใหญ่ เพื่อรอแสงแรกของวันรุ่งขึ้นท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิดของทะเลอันดามัน

ผมใช้เวลาว่างก่อนนอนถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ ภายแรกเป็น Living area ภายในเรือยอร์ชครับ

ภาพนี้เป็นห้องนอนของผมคืนนี้ครับ หุหุ

แต่ละห้องนอนมีห้องน้ำในตัว สะดวกสบายด้วยน้ำร้อน-น้ำเย็นและสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนโรงแรม 5 ดาว

อย่างที่เห็นในภาพครับ ห้องพักในเรือยอร์ชจะสะดวกสบายไม่ต่างจากห้องพักของโรงแรมเลยแม้แต่น้อย เพราะมีห้องน้ำในตัว, น้ำอุ่น, LCD TV แถมเตียงก็ยังนุ่มและกว้างขวางสะดวกสบาย แต่ผมก็นอนไม่ค่อยจะหลับเพราะค่อนข้างจะแปลกที่ และกังวลว่าจะไม่ตื่นตามเวลาที่ได้นัดหมายกันไว้ตอนตี 5 ครึ่งของวันรุ่งขึ้น … ผมนอนหลับ ๆ ตื่น ๆ จนกระทั่งเสียงมือถือที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ดังขึ้นตอนตี 5 ตรง … หลังจากจัดการกับภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยก็ออกไปพบกับทีมงานและแอบดีใจไม่น้อยเพราะอากาศวันนี้ค่อนข้างสดใส ทั้ง ๆ ที่เมื่อวานมีเมฆมากแถมมีฝนตกช่วงกลางคืนด้วย นับว่าเป็นโชคดีของทีมงานจริง ๆ … บรรยากาศยามเช้ากลางทะเล มีลมพัดเอื่อย ๆ กับกาแฟร้อน ๆ และอาหารเช้าแบบง่าย ๆ ที่น้อง ๆ staff ของเรือยอร์ชนำมาเสิร์ฟนี่มันช่างแสนวิเศษจริง ๆ ผมทานอาหารไปก็แอบจินตนาการว่าเป็นเจ้าของเรือไปด้วย อิอิ

มาชมบรรยากาศยามเช้าหน้าเกาะละวะใหญ่กันดีกว่า

ผมและทีมงานลงเรือเล็ก (dingy) เพื่อเก็บภาพเรือทั้งสองลอยลำท่ามกลางทะเลและแสงแดดยามเช้า

หลังจากรองท้องกันแล้ว ผมกับทีมงานของ Helicam ก็ลงเรือน้อย dingy เพื่อถ่ายภาพเรือทั้งสองลำที่กำลังลอยลำรอพระอาทิตย์ขึ้นมาทักทายเราในเช้าวันใหม่ … เราใช้เวลากันอยู่นานพอสมควรเพื่อเก็บภาพแสงสีทองของเช้าวันใหม่กับเรือทั้งสองลำก่อนที่จะกลับขึ้นเรือเพื่อมุ่งหน้าสู่อ่าวพังงา จุดหมายต่อไปของเรา

การถ่ายภาพจากเฮลิคอปเตอร์นั้นไม่ใช่ง่าย ๆ ทาง Helicam ใช้เจ้าหน้าที่สองคน คนหนึ่งบังคับวิทยุ อีกคนบังคับกล้อง ซึ่งต้องทำหน้าที่ประสานงานกันอย่างดีเพื่อให้ได้ภาพที่ดีที่สุด ตลอดเวลาของการบังคับเห็นได้ชัดว่าคนบังคับนั้นสีหน้าเคร่งเตรียดมิใช่น้อย เพราะคงเป็นห่วงกลัวเจ้าเฮลิคอปเตอร์กับกล้องจะตกทะเลนั่นเอง โดยเราได้ให้เรือทั้งสองลำแล่นคู่ขนานกับไปในท้องทะเลด้วยความเร็วเกือบเต็มสปีด และให้เฮลิคอปเตอร์บินวนเพื่อเก็บบรรยากาศจากมุมสูง โดยแต่ละรอบของการบินจะใช้เวลาไม่เกิน 10 นาทีเนื่องจากต้องนำลงมาเปลี่ยนแบตเตอร์รี่นั่นเอง

อุปกรณ์ของทีมงาน Helicam มีเยอะทีเดียวครับ

ดูกันใกล้ ๆ

ทีมงานกำลังทำงานอย่างเคร่งเครียด (คนหนึ่งบังคับเฮลิคอปเตอร์ คนหนึ่งบันทึกภาพ)

เจ้าเฮลิคอปเตอร์กำลังบินถ่ายภาพอยู่เหนือเรือที่กำลังแล่นด้วยความเร็วสูง

ภาพนี้ทางทีมงานกำลังบังคับนำเครื่องลง

เรือแล่นไป ถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ ผ่านเกาะพนัก ซึ่งเป็นเกาะที่ทัวร์มักจะหยุดให้นักท่องเที่ยวพายเรือแคนูลอดถ้ำเข้าไปชมความงามด้านใน จากนั้นก็ไปยังเกาะห้อง ซึ่งเป็นอีกจุดที่ทัวร์แคนูทุกรายหยุดให้นักท่องเที่ยวได้นั่งแคนูชมความงามของเกาะแห่งนี้ … เราใช้เวลาในการถ่ายภาพรวมถึงวิดีโอที่บริเวณอ่าวพังงานานพอสมควร เพราะจุดที่เรายร้อมด้วยเขาหินปูนอันงดงามของพังงานั่นเอง

เรือกำลังลอยลำเข้าสู่เขตอ่าวพังงา

อ่าวพังงามีเสน่ห์ที่รูปร่างของเกาะและภูเขาหินปูน ซึ่งมีรูปทรงแปลกตา แต่น้ำบริเวณนี้จะไม่ใส และไม่มีหาดขาว ๆ ที่เหมาะกับการเล่นน้ำ ดังน้้นเราจึงวางแผนกันว่าจะไปถ่ายภาพกันต่อที่เกาะนาคา ซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดภูเก็ต เนื่องจากมีหาดทรายที่ขาวและน้ำใสกว่าที่นี่ … ระหว่างการเดินทางซึ่งใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมง เราทานอาหารเที่ยงกันอย่างเอร็ดอร่อยโดยฝีมือของ Chef ประจำเรือ จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมลูกค้าที่ใช้บริการ Yacht ทุกคนจึงประทับใจมาก เพราะนอกจากวิวที่งดงาม การบริการท่ี่ประทับใจแล้ว อาหารยังรสชาติอร่อยมากอีกด้วย

ความงดงามของอ่าวพังงา

เรามาถึงเกาะนาคาน้อยหลังเที่ยงเล็กน้อย แดดกำลังดี ฟ้าและน้ำสดใสมาก ผมเองก็ต้องขึ้นเรือลำโน้นที ลำนี้ทีเพื่อถ่ายภาพให้ได้บรรยากาศของเรือทั้งสองลำมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และนอกจากเรือแล้วเรามีนางแบบอีกสองคนมาร่วมทริปกับเราด้วย เพื่อให้ภาพที่ออกมาได้บรรกาศที่มีชีวิตชีวามากขึ้น ทั้งนี้ผมและทีมงานได้นั่ง dingy ขึ้นฝั่งไปพร้อมกับนางแบบเพื่อเก็บภาพบรรยากาศบนชายหาดด้วยเช่นกัน

ฟ้าสวยน้ำใสที่เกาะนาคา

มาดูนางแบบของเรากันบ้างดีกว่า อิอิ

ช่วงบ่ายของวันนี้ เรานำเรือออกสู่ท้องทะลเพื่อถ่ายภาพจากมุมสูงอีกครั้ง โดยมีการเปลี่ยนจากกล้องวิดีโอเป็นกล้องถ่ายภาพนี่งบ้าง เพื่อนำไปใช้งานที่แตกต่างกัน และมีการเปลี่ยนมุมมองของการถ่ายภาพหลาย ๆ แบบเพื่อให้ได้งานที่หลากหลายมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งกว่าจะได้ภาพสวยสมความตั้งใจก็ตกเย็นพอดี

เมื่อพระอาทิตย์เริ่มคล้อยลงหลังเขา เรือทั้งสองลำก็มุ่งหน้ากลับท่าเรือ yacht heaven และผมก็ใช้เวลาในช่วงนี้บันทึกบรรยากาศช่วงเย็นจากบนเรือ ซึ่งก็ไดแสงสีที่สวยงามไปอีกแบบ แม้ว่าการถ่ายภาพจะค่อนข้างยากเพราะเรือแล่นด้วยความเร็วสูงในขณะที่ shutter speed ต่ำทำให้ภาพมีโอกาสที่จะสั่นไหวได้ง่าย แต่นั่นก็ทำให้ผมได้ภาพบรรยากาศของเรือที่กำลังแล่นไปในท้องทะเลท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกของแสงยามค่ำได้อย่างที่ไม่เคยถ่ายภาพแบบนี้มาก่อน

แล่นเรือกลับทางกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น

เรามาถึงท่าเรือตอนแสงเกือบจะหมดจากท้องฟ้าแล้ว … แม้ว่าจะเหน็ดเหนื่อยกับการถ่ายภาพกลางแดดทั้งวัน แต่ก็นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ประทับใจมากทีเดียว เพราะนอกจากได้เห็นเบื้องหลังการถ่ายภาพจากเฮลิคอปเตอร์, ได้ชมความงามของหมู่เกาะพังงา และเกาะนาคาแล้ว ยังได้ทดลองรูปแบบการถ่ายภาพใหม่ ๆ ในสถานการณ์ที่ไม่เคยลองมาก่อนด้วย …นับเป็น 1 วัน กับ 1 คืนที่แสนจะคุ้มค่าจริง ๆ

สำหรับเพื่อน ๆ ที่อยากมีทริปสุดหรูบนเรือยอร์ชก็ติดต่อได้ครับที่ Andara 076-338777

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 27, 2010 -- อิ่มอร่อยไม่จำกัดกับ TAPAS SILK STYLE ที่ Silk Restaurant & Bar – Andara Resort & Villas (0)
• July 9, 2009 -- ทริปแคนู ตะลุยฝน (0)
• July 1, 2009 -- คือลมหายใจแห่งผืนป่า (1)
• October 13, 2008 -- 9MOT คืนชีพ (7)
• March 26, 2008 -- Helicam – อยากได้จัง (1)

Andara Resort & Villas ประกอบด้วยห้องพัก 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือเป็นแบบ Pool Villas ซึ่งเป็นบ้านพักขนาดใหญ่ (มาก) พร้อมสระว่ายน้ำในตัว  แต่ละหลังมีพื้นที่ใช้สอยมากมาย  โดยประกอบด้วยห้องนอนแบบ sea view 4-6 ห้องนอน  ทุกห้องมีห้องน้ำในตัว   นอกจากนี้ยังมีห้องนั่งเล่น, ห้องดูทีวีที่ใช้ LCD TV ขนาด 50 นิ้วพร้อมเครื่องเสียงของ Bose ให้ความบันเทิง … ขนาดของห้องนั่งเล่นนั้นใหญ่พอ ๆ กับขนาด Lobby บางโรงแรมเลยทีเดียว  และตลอดช่วงของการพักผ่อนจะมีแม่บ้านและ chef ส่วนตัวให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง

ห้องพักประเภทต่อมาคือ Residence Suite ทั้งนี้แบ่งย่อยเป็น 3 ประเภทคือ Terrace Suite, Pool Suite และ Pool Suite Penthouse  แต่ละประเภทย่อยนี้ต่างกันตรงที่ Terrace Suite นั้นไม่มีสระว่ายน้ำในตัว  ส่วน Pool Suite มีสระว่ายน้ำที่สามารถเดินออกมาจากห้อง Master bedroom และ ห้องนั่งเล่นได้เลย (ว้าว)  .. ส่วน Pool Suite Penthouse มีสระว่ายน้ำอยู่บนหลังคา  ทำให้ได้ความรู้สึกส่วนตัวมากกว่าและมองเห็นวิวในมุมสูงได้มากกว่า  ทั้งนี้ห้องพักทุกห้องยังคงเน้น Concept ที่เป็น Seaview ทุกหลัง  หากนึกภาพห้องพักไม่ออกให้นึกว่าเหมือน Condo หรู ๆนั่นเอง  เพราะแต่ละห้อง (suite) จะมีห้องนอน (bedroom) ตั้งแต่ 2-4 ห้องนอน  ทุกห้องนอนมีห้องน้ำในตัว  มีบริเวณทานอาหาร และ living room ที่ตกแต่งด้วย LCD TV 50″ & Bose sound system เช่นเดียวกับ Pool Villas .. แม้ห้องพักประเภทนี้ไม่มี chef ประจำให้  แต่ก็มีครัวพร้อมอุปกรณ์ครบครัน  หากท่านต้องการที่จะทำอาหารทานเอง  ทั้งนี้รวมถึงอุปกรณ์ล้างจาน, ซักผ้า และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ อีกมากมาย  เสมือนหนึ่ง condo หรู ๆ นั่นเอง

สุดท้ายนี้  มีข่าวดีสำหรับเพื่อน ๆ ที่กำลังมองหา Promotion สุดคุ้มกับห้องพักสุดหรูในช่วงสงกรานต์ที่ภูเก็ต  ที่ซึ่งเพื่อน ๆจะ สัมผัสที่สุดแห่งประสบการณ์  ณ Andara Resort & Villas, Resort ห้าดาวแห่งใหม่ของภูเก็ต  ที่ได้รับการโหวดจาก TripAdvisor ให้เป็น 1 ใน 3 resort ที่ดีที่สุดของภูเก็ต*

Songkran Celebration Package : (3 วัน 2 คืน พร้อมสปา และทัวร์)

ท่านละ 14,950 บาท เมื่อจองพร้อมกัน 2 ท่าน
ท่านละ 13,300 บาท เมื่อจองพร้อมกัน 3 ท่าน
ท่านละ 11,225 บาท เมื่อจองพร้อมกัน 4 ท่าน

ราคานี้รวม

• ห้องพักแบบสุดหรูแบบ Pool Suite  2 คืน ซึ่งมีสระว่ายน้ำส่วนตัว, LCD TV ในห้องนอน และ LCD TV 50” ในห้องพักผ่อน, ครัวพร้อมอุปกรณ์ครบครัน
• อาหารเช้าแบบ Full Breakfast ที่ห้องอาหาร SILK อันเลื่องชื่อ
• เลือกผ่อนคลายภายใต้บรรยากาศสุดหรู  กับสปาทรีตเมนต์ 1 ชั่วโมงที่ Andara Spa พร้อมรับส่วนลด 10% สำหรับการใช้บริการครั้งต่อไป
• เลือกสนุกรับสงกรานต์กับทัวร์ได้ 1 อย่างจากรายการต่อไปนี้
  • ภูเก็ตแฟนตาซี + อาหารค่ำ
  • ทัวร์เกาะ พีพี
  • ทัวร์เกา ราชา
• รถรับ-ส่ง ไป-กลับ สนามบิน
• ราคานี้เป็นราคาสำหรับการพักห้องนอนละ 2 ท่าน และใช้ห้อง Suite ร่วมกัน  ในกรณีที่พัก 3-4 ท่านจะใช้ห้องพักแบบ Pool Suite 2 ฺำิำBedroom
• ราคาพิเศษสำหรับการพักในคืนถัดไป
• ราคานี้รวมภาษีทุกอย่างแล้ว
• เด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี  พักร่วมกับครอบครัวฟรีไม่เกิน 1 คน
• ราคานี้ไม่รวมอาหารเช้า, สปาและทัวร์สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี
• ราคานี้สำหรับคนไทยหรือผู้ที่ำพำนักถาวรในประเทศไทยเท่านั้น.
• ราคานี้ใช้ได้ระหว่างวันที่ 10-18 เมษายน 2553 เท่านั้น

 สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่  คุณมลทิพย์ 076-338777

Monthip@andaraphuket.com

www.andaraphuket.com

* ข้อมูล ณ วันที่ 30 มีนาคม 2552

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

ที่เลือกเกาะราชาก็เพราะท่าเรืออยู่ใกล้บ้านผมนิดเดียว อิอิ … ก่อนขึ้นเรือผมก็แวะทานขนมจีบที่ร้านหยกเยื้อง ๆ โรงพักสภอ. ฉลอง  หลังจากที่ไม่ได้อุดหนุนมานาน  ซึ่งตอนนี้ย้ายร้านห่างจากร้านเดิมเล็กน้อย แต่สไตล์การตกแต่งยังคงสวยงามเหมือนเดิม  ส่วนขนมจีบก็มีให้เลือกมากมายหลาย  เป็นร้านนึงที่แนะนำหากเพื่อน ๆ ต้องมาขึ้นเรือที่ท่าเรืออ่าวฉลอง หรือเป็นทางผ่านไปขึ้นเรือที่ท่าเรือราไวย์

ผมมาถึงก่อนเวลาค่อนข้างเยอะ  จึงถือโอกาสสะพายกล้องไปกดชัตเตอร์บรรยากาศยามเช้า ๆ ที่อ่าวฉลองเพื่อฆ่าเวลา  ซึ่งจุดเด่นของอ่าวฉลองก็คือมีเรือจอดอยู่มากมายทั้งเรือหางยาว สปีดโบ๊ท รวมถึงเรือยอร์ชราคาแพง

ราว ๆ 9 โมงครึ่งก็ได้เวลาขึ้นเรือ  ซึ่งนักท่องเที่ยวจะถูกแบ่งด้วยสีของสติกเกอร์เพื่อเฉลี่ยจำนวนนักท่องเที่ยวของแต่ละลำให้เท่า ๆ กัน ซึ่งเรือที่เราจะไปด้วยวันนี้เป็น speed boat ขนาด 3  เครื่องยนต์ซึ่งน่าจะบรรจุผู้โดยสารได้ราว ๆ 40 คน

หลังจากเรือเริ่มออกเดินทาง  ไกด์ก็แนะนำตัวและโปรแกรมท่องเที่ยววันนี้  ซึ่งจุดหมายแรกของเราวันนี้คือเกาะเฮ  ที่ใช้เวลาเพียง 15 นาทีจากท่าเรืออ่าวฉลองเท่านั้น 

เกาะเฮมีหาดหลัก ๆ อยู่สองหาด  คือหาดกล้วยซึ่งอยู่ทิศตะวันออกของเกาะ และหาดที่เรือของเราแวะซึ่งเป็นที่ตั้งของ coral island resort ทั้งนี้เรือจะจอดให้นักท่องเที่ยวเล่นน้ำ ดูปะการัง และทำกิจกรรมต่าง ๆ 1 ชั่วโมง

เนื่องจากมีเวลาไม่เยอะนักผมจึงตัดสินใจไม่ลงเล่นน้ำ  แต่ใช้เวลาเดินถ่ายภาพบนชายหาดแทนเพราะวันนี้อากาศดีมาก ๆ และน้ำที่นี่ก็ใสเหลือเกิน  ขนาดผมเป็นเด็กเกาะ เห็นทะเลอยู่บ่อย ๆ ยังอดร้องว๊าวเมื่อเห็นน้ำใส ๆ ไม่ได้เลย  จะใสแค่ไหนก็ลองดูกันเลยครับ มีทั้งภาพและวิดีโอมายืนยัน

Video ที่ผมลองถ่ายด้วย Nikon D90 ครับ  ยังใช้ไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่  ลองดูกันนะครับว่าน้ำใสแค่ไหน

ส่งนางแบบลงไปเล่นน้ำ อิอิ

กิจกรรมยอดฮิตของนักท่องเที่ยวก็คือ Parasailing ครับ  ดูแล้วน่าสนุกมากแต่ไม่ได้ลองถามราคาดูว่าคนละเท่าไหร่ มาคราวหน้าสงสัยต้องลองสักที

ลองบันทึกแบบ Video ด้วยเหมือนกัน

นอกจากทะเลจะสวยแล้วก็ยังมีสาว ๆ สวย ๆ มากมายเพราะเกาะแห่งนี้เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวชาวจีน และชาวญี่ปุ่นมาก (ภาพนี้ซุ่มถ่ายจากระยะไกล หุหุ)

เมื่อครบหนึ่งชั่วโมงตามที่นัดไว้ก็ได้เวลาขึ้นเรือไปกันต่อครับ

เรือใช้เวลาเดินทางราวครึ่งชั่วโมงเท่านั้นก็ถึงเกาะราชา จุดหมายหลักของเราในวันนี้ โดยเรืออ้อมไปทางหลังเกาะเพื่อให้พวกเราดำน้ำดูปะการังกันก่อน ซึ่ง ณ จุดนี้มีทั้งปะการังและ ปลาสวยงามมากมาย และน้ำที่นี่ก็ใสมากไม่แพ้ที่เกาะเฮเช่นกัน ผมจึงอดไม่ได้ที่จะต้องลงไปเล่นน้ำด้วยหลังจากที่ถ่ายภาพจากบนเรือได้ 5-6 ภาพ

บรรยากาศบริเวณที่เป็นจุดดำน้ำดูปะการัง (Snorkeling)

เรื่องชูชีพกับหน้ากากดำน้ำไม่ต้องห่วงครับเพราะทางทัวร์เตรียมไว้ให้พร้อมสรรพ  พร้อมทั้งเครื่องดื่มเย็น ๆ และผลไม้สดหลังจากดำน้ำกันจนเ  หนื่อยแล้ว  ซึ่งที่จุดนี้ทางทัวร์จะให้เวลาเล่นน้ำประมาณครึ่งชั่วโมง

เมื่อได้เวลาเรือจึงนำเรากลับไปยังหาดบาตก  ซึ่งเป็นหาดที่ดังที่สุดของที่นี่และเป็นที่ตั้งของ The Racha Resort อันเป็นความฝันของหลาย ๆ คนว่าจะได้พักที่นี่สักครั้งครับ

เกาะราชามีจุดเด่นมากคือ น้ำใสและสีของน้ำจะเป็นสีฟ้าสวยงามมาก  เรียกได้ว่าสวยงามไม่แพ้มัลดีฟเลยทีเดียว  มาดู video ที่ผมถ่ายไว้ตอนเรือกำลังจะเทียบท่านะครับ

ถึงฝั่งปั๊ปไกด์ก็เดินนำไปยังร้านอาหารซึ่งอยู่ห่างออกไปราว 10 นาที ส่วนผมใช้เวลาที่แสงกำลังสวยบันทึกภาพเหล่านี้มาฝากเพื่อน ๆ ครับ

หลังจากกดชัตเตอร์ชนิดไม่ยั้งได้สักพัก ก็ต้องรีบวิ่งตามลูกทัวร์คนอื่นไปเพราะเกรงว่าจะหลงทาง อิอิ … ซึ่งทางเดินจะเลียบไปกับรั้วของ The Racha ก็เลยถ่ายภาพมุมหนึ่งของรีสอร์ทแห่งนี้มาฝากครับ

เดินท่ามกลางแดดร้อนจัดยามเที่ยงได้สักพักก็ถึงร้านอาหารผัดไท ซึ่งทัวร์ได้จัดเตรียมอาหารบุฟเฟ่ต์มาตรฐานทัวร์ภูเก็ตไว้ให้ ประกอบด้วย ข้าวผัด, ต้มยำทะล, สลัด, ผักชุบแป้งทอด, ผัดเปรี้ยวหวาน (ทัวร์อื่น ๆที่ผมไปมาก็คล้าย ๆ กัน) … สำหรับรสชาติอาหารก็อยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ครับ ไม่ได้อร่อยมากแต่ก็ไม่ถือว่าแย่ เรื่องปริมาณไม่ต้องห่วงครับมีเติมให้ตลอด น่าจะถูกใจคนกินจุ อิอิ

หลังจากทานข้าวเสร็จผมเลือกที่จะเดินต่อไปอีกหน่อยเพื่อเยือนหาดอีกแห่งหนึ่งของเกาะราชา นั่นคืออ่าวสยาม ซึ่งที่นี่มีนักท่องเที่ยวน้อยกว่าอ่าวบาตกมาก รีสอร์ทที่นี่ดูสบาย ๆ เข้ากับธรรมชาติมากกว่าแต่ก็ไม่หรูหราเท่า The Racha

เสียดายมากที่ตอนที่ผมมาถึงกำลังอยู่ในช่วงน้ำลง บริเวณริมหาดจึงมีหินโผล่ขึ้นมาบ้างทำให้ภาพน้ำทะเลไม่สวยเท่าที่ควร ลองดูก็แล้วกันครับว่าขนาดไม่สวยยังได้ภาพแบบนี้เลย

และแน่นอนครับ นางแบบสนุกสนานกับ action กับท้องฟ้าสดใสตามเคย

ผมถ่ายภาพไป ดูผลงานไป ชักสนุกอยากมีภาพตัวเองบ้าง เพราะปกติเป็นช่างภาพอย่างเดียว ก็เลยขอเป็นนายแบบบ้าง อิอิ

ถ่ายภาพได้พักใหญ่ก็หาทางเดินกลับไปยังอ่าวบาตก เพราะทัวร์มีเวลา free time ให้กับเราราว 3 ชั่วโมง ซึ่งผมใช้เส้นทางกลับคนละเส้นกับทางที่มา เป็นทางที่ต้องขึ้นไปบนเนินเขาเพื่อข้ามไปยังหาดอีกฝั่งหนึ่ง ระยะทางก็ใกล้นิดเดียวครับ ก่อนจะลาจากหาดสยามก็แอบเก็บภาพในมุมสูงจากเนินเขาไว้หน่อย

เดินราว ๆ 5 นาที่ก็กลับมาถึงอ่าวบาตกครับ โชคดีที่ผมถ่ายภาพหาดแห่งนี้ไปแล้วตั้งแต่ช่วงเที่ยง เพราะพอเริ่มบ่ายทิศทางของแสงก็ไม่ค่อยเหมาะกับการถ่ายภาพเท่ากับช่วงเที่ยง (ช่วงสาย ๆ ราว 10-11 โมงน่าจะเหมาะสุด) แถมตอนนี้น้ำลงด้วย ผมจึงเดินหามุมนั่งพักผ่อนและเก็บภาพบรรยากาศทั่ว ๆ ไป

คณะนักท่องเที่ยวกำลังสนุกกับการดำน้ำดูปลา

กิจกรรมหนึ่งที่สนุกมากคือการเล่นกับคลื่นบนท่าเรือทุ่น โดยเฉพาะเมื่อมีคลื่นลูกใหญ่ อธิบายไม่ถูกลองดู Video กันดีกว่าครับ

กิจกรรมนี้จะสนุกมากถ้าวิ่งตามคลื่นไปด้วย เสียดายตอนคลื่นลูกใหญ่ ๆ มาผมไม่ได้บันทึกภาพไว้ครับ

เมื่อได้เวลานัดราวบ่ายสามโมง เรือก็มารับเราที่ท่า และใช้เวลาเดินทางกลับสู่ท่าเรืออ่าวฉลองโดยใช้เวลาราว 35 นาทีเท่านั้น (เมื่อหลายปีก่อนผมเดินทางด้วยเรือหางยาวใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง หุหุ)

สรุปแล้วทริปแบบไปเช้าเย็นกลับ เกาะเฮ เกาะราชา เป็นทริปที่สนุกมากครับ สถานที่ทั้งสองแห่งสวยงาม น้ำใส ยิ่งถ้าในวันที่อากาศดีรับประกันได้เลยครับว่าไม่ผิดหวัง และที่สำคัญคือไม่เหน็ดเหนื่อยกับการเดินทางมากเพราะเรือใช้เวลาเดินทางไม่นาน แถมกลับถึงภูเก็ตก่อน 4 โมงเย็นซะอีก ทำให้มีเวลาไปทำกิจกรรมอย่างอื่นในช่วงเย็นต่อได้ เช่นชมพระอาทิตย์ตกที่แหลมพรมเทพ หรือหาอาหาร seafood อร่อย ๆ ทานที่ร้านกันเอง หรือร้านต่าง ๆ แถวป่าหล่าย … เอาเป็นว่าเพื่อน ๆ ที่สนใจก็ลองติดต่อกันได้เลยครับที่คุณโอ๋ 089-726-1788, 087- 263-4488 … มีโอกาสเมื่อไหร่ 9MOT จะพาไปเที่ยวอีกนะคร้าบ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 10, 2007 -- สารพัดเกาะรอบภูเก็ต (ภาค 1) (0)
• September 7, 2009 -- ลองร้านใหม่…ปลายแหลมซีฟู้ด (1)
• July 9, 2009 -- ทริปแคนู ตะลุยฝน (0)
• June 16, 2009 -- วันเดียวเที่ยวสี่เกาะ (9)
• February 26, 2009 -- ซอยรมณีย์ (0)
• February 1, 2009 -- พาเที่ยวงานย้อนอดีตเมืองภูเก็ต (3)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• April 15, 2008 -- 360 องศาที่จุดชมวิวเขาขาด (2)
• March 26, 2008 -- 9mot พาเที่ยว – L Orchidee Phuket (0)
• March 3, 2008 -- ฟ้าใสแจ๋ว – น้ำใสปิ๊ง ที่เกาะไม้ท่อน (8)

ผมเองก็มีความต้องการแบบข้างต้นเหมือนกัน  แต่ปัญหาคือยังไม่มีอุปกรณ์ที่ตอบสนองความต้องการของผมได้ทั้งสองอย่าง  เพราะอุปกรณ์ที่ใช้ถ่ายโอนภาพจาก memory มาเก็บไว้มักจะมีขนาดและน้ำหนักที่ไม่สะดวกต่อการพกติดตัวประจำวัน  แต่ถ้าพกใส่กระเป๋ากล้องก็พอไหวอยู่   แต่อุปกรณ์ที่บางเบา สวยงามเหมาะกับการนำไปอวดชาวบ้านกลับไม่สามารถถ่ายโอนภาพจาก memory ได้โดยตรง  วันนี้ผมก็เลยเอาอุปกรณ์ทั้งสองแบบมาให้เพื่อน ๆ ลองดูข้อดีข้อเสียกันเผื่อว่าเพื่อน ๆ ที่กำลังตัดสินใจอยู่จะได้เลือกได้ ไม่ต้องซื้อทั้งสองอันอย่างผม อิอิ

อุปกรณ์ตัวแรกหลาย ๆ คนรู้จักดีครับ เพราะมันคือ iPod Touch ที่หลาย ๆ คนเอาไว้ฟังเพลง ดูหนัง เล่นเกมส์  นั่นเอง  แต่ผมเอาไว้เก็บภาพ หุหุ  เนื่องด้วยความจุที่มากถึง 32 GB ทำให้สามารถเก็บภาพ (ที่คัดแล้ว) ได้อย่างสบาย  ความจริงมีรุ่นที่ความจุสูงกว่านี้แต่แต้มบัตรเครดิตที่ผมมีมันแลกได้แค่นี้ หุหุ …  พูดถึงเรื่องความบางเบาแล้วหายห่วงครับ แถมหน้าตายังดูดีมีสกุลสไตล์ Apple เรียกได้ว่าเอาไปโชว์ได้ไม่อายใคร  ทั้งนี้ผมสรุปข้อดีข้อเสียของการใช้เจ้า iPod Touch ดังนี้ (หรือใครจะใช้ iPhone ก็ได้ครับ  เครื่องเดียวคุ้มเลย)

ข้อดี

• น้ำหนักเบาและรูปร่างบางมาก สะดวกต่อการพกพา
• หน้าตาดูดีมีสกุลสมราคายี่ห้อ Apple
• แบตเตอร์รี่ใช้งานได้นานพอสมควร
• จอระบบสัมผัสสะดวกกับการใช้งานมาก
• การนำเสนอภาพดูสวยงามน่าสนใจ
• จอขนาดใหญ่พอสมควร  ทำให้ดูภาพได้ชัดเจนกว่าจอง LCD หลังกล้อง
• ไฟล์ที่เก็บในตัว iPod จะถูกย่อขนาดโดยอัตโนมัติ ทำให้ไม่เปลืองพื้นที่เก็บข้อมูล
• มีฟังก์ชันอื่น ๆ ที่ช่วยให้การใช้งานสนุกขึ้น เช่น มี WIFI ที่สามารถนำภาพที่มี share บน internet ได้ทันที
• สามารถติดตั้งโปรแกรมอื่น ๆ เพื่อใช้งานได้มากมาย 

ข้อเสีย

• ราคาสูงเมื่อเทียบกับความจุ 32 GB ที่ได้  ถ้าซื้อเอามาเพื่อเก้บภาพอย่างเดียวคงเป็นการลงทุนที่ไม่คุ้มค่าสักเท่าไหร่
• การนำไฟล์เข้าสู่ iPod Touch  ต้องทำผ่านโปรแกรม iTune ซึ่งต้องใช้ computer ในการเชื่อมต่อ และแปลงไฟล์ 
• การจัดการภาพใช้ระบบ syncronize ดังนั้นในเครื่องของเราจะต้องเก็บภาพต้นฉบับไว้ด้วย  มิเช่นนั้นเมื่อ sync ครั้งต่อไป  iTune จะลบภาพใน iPod ทันที
• ไฟล์ใน iPod เป็นไฟล์ที่เหมาะกับการแสดงผลใน iPod เท่านั้นไม่ใช่ไฟล์ความละเอียดสูง  จึงไม่สามารถนำไปใช้งานอื่น ๆ ได้ดีนัก
• ไม่สะดวกในการ charge battery เพราะอุปกรณ์มาตรฐานจะชาร์จไฟผ่านสาย USB ซึ่งต้องต่อกับเครื่องคอมพิวเตอร์

อุปกรณ์ตัวต่อมาเป็นอุปกรณ์สำหรับ back up ข้อมูลจาก memory card ได้หลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็น CF, SD, MMC, MS  ซึ่งเมื่อเสียบ memory ลงไป อุปกรณ์ตัวนี้จะถามทันทีว่าจะ back up ทั้งหมดหรือไม่  ทั้งนี้ตัวที่ผมซื้อมาเป็นของยี่ห้อ Vosonic สามารถเลือก HD ใส่เองได้ไม่มีการ lock เหมือนบางยี่ห้อ  ซึ่งผมซื้อของ Seagate 500 GB ใส่ภาพได้เยอะสะใจเลย   ซึ่งนอกจากจะบันทึกภาพได้แล้วยังสามารถบันทึกไฟล์ VDO หรือต่อสายจาก TV เพื่อบันทึกรายการต่าง ๆ ก็ยังได้   ในด้านของงานเสียงสามารถเป็นได้ทั้งเครื่องอันเสียง ฟังวิทยุ  และที่สำคัญยังสามารถใช้งานเก็บข้อมูลเหมือน external hd ทั่ว ๆ ไปได้อีกด้วย  โดยมีสาย USB เพื่อเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์   ทีนี้มาดูข้อดีข้อเสียกันดีกว่า

ข้อดี

• เหมาะสำหรับการใช้เก็บสำรองไฟล์ Digital ทุกประเภท  โดยเฉพาะภาพ  เพราะสามารถใช้งานโดยต่อกับ memory ได้โดยตรงโดยไม่ต้องผ่านคอมพิวเตอร์  ซึ่งสะดวกมากกับการใช้งานภาพสนาม
• หน้าจอแสดงผมมีขนาดใหญ่ (ใหญ่กว่า ipod เล็กน้อย)
• สามารถอ่านไฟล์ RAW โดยสามารถ download firmware มา update เพื่อให้อ่านไฟล์ RAW ของกล้องรุ่นใหม่ ๆ ได้ตลอด  ตัวที่ผมใช้งานอยู่สามารถอ่านไฟล์ RAWของเจ้า D90 ได้อย่างดีไม่มีปัญหา
• มีประโยชน์ในด้านการบันทึกรายการทีวีได้ด้วย
• ใช้เป็นวิทยุสำหรับฟังแก้เซ็งได้ด้วย

ข้อเสีย

• แม้ขนาดไม่ได้ใหญ่โตมากนัก  สามารถนำไปใช้ภาคสนามโดยเก็บไว้ในกระเป๋ากล้องได้  แต่คงไม่สะดวกที่จะนำติดตัวไปใช้ในชีวิตประจำวัน
• แบตเตอร์รี่ใช้งานได้น้อยกว่า ipod touch
• การ back up ภาพจาก memory แบบ SD 1 GB (รุ่นธรรมดา)  ใช้เวลาถึง 5 นาที   แต่เมื่อเปลี่ยนมาใช้แบบ SDHC class 6 ขนาด 4 GB  กลับใช้เวลาใกล้เคียงกันคือ 6 นาทีเศษ ๆ  แสดงว่าความเร็วขึ้นอยู่กับ memory ที่ใช้งานด้วย
• หน้าจอไม่ได้เป็นแบบสัมผัส ต้องใช้งานผ่านปุ่มซึ่งก็ตอบสนองไม่เร็วทันใจเท่าที่ควร
• มีปัญหาเรื่องการอ่านข้อมูลภาษาไทย (ชื่อไฟล์)

ทีนี้เรามาดูภาพเปรียบเทียบของเจ้าสองตัวนี้ดีกว่านะครับ

 เริ่มจาก ipod touch 3rd gen 32 GB  ภาพคมชัดสวยงามดีครับ

ต่อมาเป็นเจ้า Vosonic + HD 500 GB  ที่จริงก็ไม่ได้ตัวใหญ่มากหรอกครับ แต่พอเทียบกับเจ้า ipod touch แล้วยังกะเรือรบกับเรือหางยาว

เทียบกันจะ ๆ ไปเลย จะเห็นได้ว่าจอของ vosonic ใหญ่กว่าเล็กน้อย

เทียบกับฝ่ามือจะได้เห็นว่าเจ้า ipod touch เล็กแค่ไหน

สำหรับ vosonic ก็ขนาดประมาณฝ่ามือผมพอดี แต่ความหนานี่สิเทียบกับเจ้า ipod touch ไม่ได้เลย

เพื่อน ๆ หลายคนอาจไม่เห็นด้วยที่ผมนำอุปกรณ์สองประเภทมาเปรียบเทียบกัน  แต่ความตั้งใจคืออยากรู้ว่ามีตัวใดตัวหนึ่งที่พอจะทน ๆ ใช้แทนอีกตัวได้หรือไม่  แต่ก็พบว่ามันไม่สามารถใช้งานแทนกันได้จริง ๆ เพราะแต่ละตัวถูกออกแบบมาใช้งานคนละประเภท ใครมีอุปกรณ์ประเภทนี้ที่ตอบโจทย์ทั้งสองอย่างก็มาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ

สรุปแล้วเพื่อน ๆ ที่ต้องการอุปกรณ์ back up ภาพภาพสนามและต้องการดูผลงานของตัวเองทันที  ก็คงต้องใช้เจ้า vosonic แต่ถ้าใครต้องการ gadget งาม ๆ พร้อมภาพถ่ายฝีมือตัวเองไว้อวดเพื่อน ๆ ล่ะก็ ipod touch คือคำตอบครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

เช้าวันอาทิตย์ผมออกเดินทางจากภูเก็ตตั้งแต่ 6:45 เพราะเวลานัดขึ้นเรือคือ 8:30 ครึ่งที่ท่าเรือทับละมุจังหวัดพังงา ซึ่งอยู่ห่างอีกไกลโขทีเดียว  (ปกติจะต้องไปขึ้นที่ท่าเรือน้ำเค็มซึ่งไกลกว่านี้ แต่วันนี้ที่ท่าเรือดังกล่าวมีการประท้วงจึงใช้ที่นี่แทน)   ทีแรกว่าจะแวะทานขนมจีนเจ้าอร่อยกันที่โคกกลอยซึ่งเป็นทางผ่าน  แต่ปรากฎว่าร้านปิด  จึงเปลี่ยนจุดหมายไปเป็นขนมจีน (อีกเช่นกัน) ที่ท้ายเหมือน  แต่ก็ปิดอีก  (สงสัยจะเป็นวันขนมจีนแห่งชาติ)  ในเมื่อร้านปิดหมดก็เลยต้องไปฝากท้องกันที่ 7 eleven สาขาท่าเรือทับละมุซึ่งอยู่ติด ๆ กับบริษัททัวร์ที่เราจะเดินทางกันในวันนี้พอดี

ก่อนออกเดินทางเจ้าหน้าที่ของทางบริษัทก็เรียกประชุม เอ้ย! เรียกรวมกลุ่มเพื่ออธิบายแผนการเดินทาง รวมถึงความปลอดภัยในการเดินทาง  และที่ผมชอบมากก็คืออธิบายเรื่องการรักษาสิ่งแวดล้อม และรณรงค์ไม่ให้อาหารปลาหรือจับปลา (นีโม) เพราะเป็นการทำลายระบบนิเวศน์ในท้องทะเล

เมื่อ brief เสร็จแล้วก็ได้เวลาเดินทางกันซะที  ทีแรกผมก็นึกว่านักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ที่เดินนำหน้าผมกำลังจะไปสิมิลัน  ที่ไหนได้ทั้งหมด (น่าจะราวเกือบ 40 คน)  ล้วนเป็นเพื่อนร่วมทางของผมในวันนี้เดินทางสู่หมู่เกาะสุรินทร์กับเจ้า speed boat ลำเบ้อเริ่ม 3 เครื่องยนต์  ซึ่งน่าจะวิ่งเร็วมากทีเดียว

หลังจากที่ทุกคนขึ้นเรือเรียบร้อยก็มีการแจกเครื่องดื่มเพิ่มความสดชื่นให้กับทุกคน  และสามารถหยิบเองเพิ่มเติมได้ตลอดเวลา  จากนั้นก็มีการอธิบายเรื่องความปลอดภัยขณะอยู่บนเรือ  ซึ่งก็ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้างเพราะเสียงเรือค่อนข้างดัง  แต่ก็ไม่เป็นห่วงมากนักเพราะได้มีการอธิบายรอบหนึ่งแล้วก่อนขึ้นเรือ  ทั้งนี้จะมีเจ้าหน้าที่ทั้งคนไทยและฝรั่งคอยเข้ามาพูดคุยด้วยเป็นระยะ  ดังนั้นถ้าใคร พูด-ทาย-ม่าย-ค่อย-ทาหนัด ก็ไม่ต้องห่วงครับเพราะมีเจ้าหน้าที่เป็นฝรั่งตัวเป็น ๆ ด้วย …

การเดินทางบนเรือ speed boat แม้ว่าจะเป็นลำใหญ่และความเร็วสูง แต่เนื่องจากระยะทางไกลมาก  จึงต้องใช้เวลาเดินทางราว 1:45 ชม. (วันที่อากาศไม่ดี ลมแรงอาจใช้เวลามากกว่านี้อีก โอ๊วแม่เจ้า) ดังนั้นขอแนะนำว่าเพื่อน ๆ ที่จะมาทริปนี้น่าจะหากิจกรรมฆ่าเวลาติดตัวมาด้วย  อย่างผมเองก็นั่งฟัง ipod เพลินไปเลย  ในขณะที่หลาย ๆ คนเลือกที่จะงีบเอาแรงหลังจากต้องตื่นแต่เช้า

หลังจากแล่นท่ามกลางทะเลที่ค่อนข้างราบเรียบมาได้พักใหญ่  เราก็มาถึงเกาะสุรินทร์ใต้ (หนึ่งในสองเกาะใหญ่ของหมู่เกาะสุรินทร์)   ซึ่งจุดนี้เป็นจุดแรกที่เรือจะลอยลำให้พวกเราได้ลงไป snorkeling กัน   โดยอ่าวแห่งนี้ชื่อ “อ่าวผักกาด”   อันเนื่องมาจากปะการังบริเวณนี้มีลักษณะที่คล้ายผักกาดนั่นเอง .. ผมรอให้เหล่านักท่องเที่ยวทยอยกันลงน้ำเพื่อให้มีพื้นที่สำหรับถ่ายภาพในมุมต่าง ๆ ได้สะดวก แต่ก็ดูเหมือนแสงจะไม่ค่อยอำนวยเพราะท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆ  ทำให้ถ่ายภาพได้ไม่สดใสเท่าที่ควร  ทั้ง ๆ ที่ความจริงสีน้ำทะเลของเกาะสุรินทร์ก็สวยงามไม่แพ้เกาะอื่น ๆ ในทะเลอันดามัน  ในที่สุดผมก็ต้องลงน้ำเพราะหามุมถ่ายภาพที่ถูกใจไม่ได้ และกลัวว่าอยู่บนเรือจะเมาเรือเสียเปล่า ๆ เพราะใกล้ ๆ ฝั่งคลื่นค่อนข้างแรงทำให้เรือโคลงไปมาพอสมควร

ผมดื่มด่ำกับความงามของปะการังน้ำตื้นของอ่าวผักกาดอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง  เสียดายจริง ๆ ที่ไม่สามารถเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ได้เพราะกล้องของผมไม่มี housing  .. ครั้นจะเอาใส่ถุงพลาสติกใสมัดหนังยางพลาสติกลงไปก็กะไรอยู่เพราะคงได้แค่ 2-3 ภาพหลังจากนั้นก็ต้อง bye bye เจ้า d90 ตัวนี้ไปตลอดกาล … ตอนดูปะการังเห็นคนใช้กล้อง compact ใส่ housing แล้วแสนจะอิจฉาอยากได้บ้าง หุหุ เพราะบรรยากาศใต้น้ำที่นี่สวยงามสมกับเป็นจุดดูปะการังน้ำตื้นที่สวยที่สุดจุดหนึ่งของเมืองไทยเลยทีเดียว

ได้เวเลาขึ้นเรือก็เกือบจะเที่ยงแล้ว เรือจึงนำเราเข้าสู่เกาะสุรินทร์เหนือซึ่งเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติ และแน่นอนมีร้านอาหารซึ่งกำลังรอเหล่านักท่องเที่ยวที่กำลังหิวโซอย่างพวกเราอยู่เช่นกัน อิอิ … ก่อนเรือจะถึงหาด  ผมได้มีโอกาสถ่ายภาพน้ำทะเลใส ๆ ของหมู่เกาะสุรินทร์  หลังจากที่ท้องฟ้าที่ค่อย ๆ เปิดมากขึ้นเรื่อย ๆ นับว่าโชคดีมากทีเดียวที่ได้มีโอกาสแบบนี้แม้ว่าจะยังมีเมฆอยู่บ้างก็ตาม

หลังจากเรือจอดให้พวกเราขึ้นฝั่งแล้ว  ผมไม่รอช้ารีบเก็บภาพในขณะที่แสงแดดยังคงมีอยู่  ซึ่งหาดด้านตะวันออกที่เรือจอดนี้ก็มีมุมให้ถ่ายภาพหลายมุมทีเดียว …

ถ่ายภาพได้สักพักก็ได้เวลาเติมพลังกับอาหารเที่ยงที่ห้องอาหารของอุทยาน  ซึ่งกว้างขวางเพียงพอที่จะรองรับนักท่องเที่ยวได้มากมาย  อาหารที่บริษัททัวร์จัดให้ก็ถือว่าใช้ได้ทีเดียว  มีอาหารอยู่ 4 อย่างและผลไม้สดรสชาติอร่อยทุกอย่างครับ

ผมทานอาหารเสร็จก่อนใคร ๆ เพราะตั้งใจจะหามุมถ่ายภาพสวย ๆ ให้เต็มที่   … ผมเลือกเดินขึ้นมุมสูงซึ่งเป็นบ้านพักของอุทยานเพราะกะว่าภาพท้องทะเลจากมุมสูงจะให้สีของน้ำที่สวยกว่าเพราะแสงสะท้อนในน้ำจะน้อย  แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะต้นไม้ที่ร่มรื่นของเกาะแห่งนี้บดบังทัศนียภาพจนทำให้ไม่เหมาะกับการถ่ายภาพ  จึงต้องเดินลงไปทางอ่าวฝั่งด้านหลังอุทยาน  และก็ไม่ผิดหวังครับ  เพราะที่นี่มุมของแสงกำลังสวยพอดี  ผมจึงเก็บภาพมาฝากหลายภาพเลยครับ

ชายหาดด้านหลังนี้มีเต้นท์กางอยู่ริมทะเลหลายเต้นท์ทีเดียว เรียกได้ว่าบรรยากาศสุดยอดจริง ๆ

และที่ขาดไม่ได้ก็คือถ่ายภาพบุคคลกันอย่างสนุกสนานกับน้ำทะเลใส ๆ และฟ้าสีครามเข้ม

ก่อนขึ้นเรือผมกลับมาถ่ายภาพใกล้ ๆ ที่เรือจอดอีกครั้ง เห็นกลุ่มเด็ก ๆ ชาวมอร์แกนกำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานจึงบันทึกภาพไว้ เห็นแล้วไม่แปลกใจเลยที่เขาเหล่านี้ว่ายน้ำดำน้ำเก่งทุกคนเพราะอยู่กับทะเลมาตั้งแต่เด็กแบบนี้นี่เอง

ขึ้นเรือเดินทางกันต่อ

หลังจากนั้นก็ได้เวลาที่เราเดินทางกันต่อ ซึ่งช่วงบ่ายนี้เรือแล่นออกมาได้ไม่ถึง 5 นาทีก็แวะให้เราดำน้ำกันตรงอ่าวที่ชื่ออ่าวช่องขาดหน้าอุทยานนั่นเอง ซึ่งผมก็ไม่พลาดที่จะลงไปชมความสวยงามเช่นเดิม หลังจากนั้นจึงเดินทางต่อไปอีกหน่อยเพื่อชมจุดดำน้ำที่สุดที่สุด นั่นก็คืออ่าวแม่ยาย ซึ่งอ่าวแห่งนี้มีดอกไม้น้ำและนีโมตัวโต ๆ ให้เห็นมากกว่าสองจุดแรก และมีปะการังสวย ๆ ที่ยังสมบูรณ์มากมาย นอกจากนี้ยังมีฝูงปลาน้อยใหญ่มากมายสวยงามสมกับที่นั่งเรือมาเป็นชั่วโมง ๆ

ผมยังคงไม่สามารถถ่ายภาพใต้น้ำได้เหมือนเดิมจึงนำภาพของน้ำสวย ๆ จากมุมมองบนเรือมาฝากแทน

หลังจากผ่านการดำน้ำดูปะการัง 3 จุดแล้ว ก็ได้เวลาเดินทางกลับซึ่งทุกคนแทบจะสลบไสลเพราะเพลียจากแดดและการดำน้ำ แต่ทุกคนก็ต้องตื่นก่อนจะถึงฝั่งเพราะเรือแล่นผ่านกลุ่มฝนทำให้เปียกกันคนละเล็กละน้อยพอชื่นใจ ตอนที่เรือแล่นผ่านกลุ่มฝนก็น่ากลัวเหมือนกันเพราะมันดำทะมึนไปหมด พอเรือผ่านฝนมาได้ก็ค่อยโล่งใจ หันกลับไปดูอีกที่เห็นเรือประมงกำลังมุ่งเข้าสู่กลุ่มฝนจึงบันทึกภาพไว้เป็นที่ระลึก

เรามาถึงท่าเรือกันราว 5 โมงครึ่งซึ่งบรรยากาศกำลังสวยพอดีผมจึงบันทึกภาพไว้เป็นที่ระลึก

พวกเรามาถึงฝั่งกันโดยปลอดภัย .. หลังจากนำหน้ากากดำน้ำและ fin ที่ทางทัวร์ให้บริการฟรีไปคืนแล้ว ผมก็พาเพื่อน ๆ ไปแวะทานอาหารเย็นที่ร้านบินหลาหาดท้ายเหมือง ซึ่งเป็นร้านประจำที่อาหารรสชาติถูกปากและราคาถูกมากเมื่อเทียบกับที่ภูเก็ต นับเป็นการปิดทริปดูปะการังน้ำตื้นแบบ one day trip ที่สนุกและประทับใจมากอีกทริปหนึ่ง จึงขอลาเพื่อน ๆ ด้วยภาพแสงสุดท้ายของหาดท้ายเหมืองที่อาจจะเบลอ ๆ หน่อยเพราะไม่ได้เอาขาตั้งกล้องไปด้วย หุหุ

สำหรับเพื่อน ๆ ที่สนใจเดินทางไปทัวร์สนุก ๆ แบบนี้ก็ติดต่อได้ที่คุณโอ๋ yoursvacation โทร 089 726 17 88 ครับผม

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

บางครั้งมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เราจะต้องเลือกทางเดินและเส้นทางที่เราเลือกเป็นเส้นทางใหม่ที่ยังไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าเป็นอย่างไร แต่อย่างน้อยเราก็รู้สึกได้ว่ามีคนคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ … ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ที่มีให้กันเสมอมา

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 4, 2009 -- โปรโมชั่นโรงแรมภูเก็ต : สุโขสปารีสอร์ท (0)
• May 23, 2008 -- ส่งการบ้านที่ e-marketing day (6)
• August 14, 2007 -- มวยไทยไชยา ที่สุดแห่งศิลปะป้องกันตัวของไทย (9)