หลังจากการเดินทางจากเยอรมันนี สู่ออสเตรียที่ได้เล่าไปแล้วจากรีวิวก่อนหน้า  คืนวันที่สองของทริปผ่านไปอย่างรวดเร็ว ณ โรงแรม Basic Hotel ที่เมือง Innsbruck … ผมตื่นขึ้นมาดูเวลาเพิ่งจะ 5:30 น.  แต่ฟ้าเริ่มสว่างแล้ว  จึงคว้าขาตั้งกล้องใส่กางเกงขาสั้นเสื้อยืดที่ใช้นอนนั่นแหละ กะว่าจะลงไปถ่ายภาพกับเดิน survey ในเืมืองนิดหน่อย  เพื่อให้ช่วงที่นำเพื่อน ๆ เที่ยวจะได้สะดวกรวดเร็ว

ผมเริ่มจากการเก็บภาพริมแม่น้ำ inns ซึ่่งไหลผ่านเมือง Innsbruck ก่อนเพราะใช้เวลาเดินไปไม่ถึง 5 นาที  แม้ว่าอากาศจะเย็นเอาเรื่องสำหรับการสวมชุดแบบนี้  แต่ก็ขี้เกียจที่จะเดินกลับขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุด  จึงฝืนเดินถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ  ตั้งแต่ริมแม่น้ำจนถึงสะพานที่ใช้ข้ามไปยังตึกสีหวานสัญลักษณ์ของ Innsbruck ที่คุ้นตาดี  จากจุดนี้ผมเดินตามแผนที่ไปอีกเล็กน้อยเพื่อเข้าไปยังที่ตั้งของ “หลังคาทอง” อีกหนึ่งสัญลัษณ์ของเืมือง Innsbruck แต่ทว่าภาพที่ปรากฎเบื้องหน้าเป็นไวนิลผืนมหึมาคลุมทับอาคารไว้ทั้งหมด เป็นสัญลักษณ์ว่าเจ้า “หลังคาทอง” อยู่ระหว่างการปรับปรุง (อีกแล้ว) … นี่นับเป็นจุดที่ 3 ในสองวันแรกของทริปที่ต้องเจอเื่รื่องแบบนี้  แต่ผมเองก็ไม่ได้ซีเรียสมากเพราะเจ้าหลังคาทองที่ว่านี่เวลาถ่ายภาพออกมามันก็ไม่ได้ดูประทับใจผมสักเท่าไหร่ หุหุ (พยายามมองโลกในแง่ดี)

เมื่อพลาดจุดสำคัญไปแล้วก็เลยเก็บภาพบรรยากาศตอนเช้าไเรื่อยเปื่อย  บนพื้นถนนยังคงมีร่องรอยจากงานเลี้ยงคืนก่อนหน้าหลงเหลืออยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะพวกขวดเบียร์และเศษใบปลิว  เข้าใจว่าน่าจะดื่มกินกันเต็มที่เพราะวันนี้เป็นวันหยุด (วันแรงงาน) นั่นเอง   … แสงช่วงเช้าตอนที่ยังไม่มีแดดถ่ายภาพยากพอสมควรตรอกซอกซอยต่าง ๆ ยังอยู่ในมุมที่ไม่มีแสงส่อง  แต่ฟ้าที่เป็น background เริ่มจะมีแสงแล้ว  ภาพก็เลยออกมาเป็นแบบฟ้าซีด ๆ ซะเป็นส่วนใหญ่   ผมเลยถือโอกาสถ่ายภาพคร่อมไว้บ้าง  เผื่อว่าจะเอามาทำ HDR และก็ได้ทำจริง ๆ อิอิ  เพราะลำพังตัวอาคารอย่างเดียวเวลาเก็บภาพแบบกว้าง ๆ มันดูไม่่ค่อยลงตัวสักเท่าไหร่  ได้สีสันและแสงเงาในแบบ HDR เข้ามาช่วยทำให้ได้ภาพที่ดูน่าสนใจหรือขลังขึ้นเยอะเลย

ภาพชุดนี้ถ่ายเพื่อตั้งใจนำมาทำ HDR โดยเฉพาะ  และผลก็ออกมาสวยงามสมใจแบบที่เห็นนี่แหละครับ

HDR - High Dynamic Range PHOTOGRAPHY

ผมเดินวนไปวนมาในเมืองจนเริ่มจับทิศทางไม่ค่อยได้เพราะถนนในเมืองเล็ก ๆ ของยุโรปแถบนี้ไม่ได้วางผังเืมืองเป็นสี่เหลี่ยมหรือมีแต่ถนนที่ตั้งฉากกับขนานกัน  ทำให้เริ่มงงและเดินไกลออกไปเรื่อย ๆ จนเหงื่อเริ่มซึม ๆ ออกมาที่หลังทั้ง ๆ ที่อากาศเย็น  แต่ในที่สุดผมก็หาทางกลับมาจนได้  รวมเวลเดิน survey ก็ปาเข้าไปหนึ่งชั่วโมงพอดิบพอดี

กลับมาถึงห้องพักก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า  และลงไปทานอาหารที่อีกห้อง  เนื่องจากราคาห้องที่นี่ไม่รวมอาหารเช้า … ขอคัดข้อคิดเห็นย่อ ๆ ที่เคยเขียนไว้แล้วในบทสรุปของทริปเกี่ยวกับ Basic Hotel มาลงตรงนี้อีกครั้งนะครับ

อาหารเช้าวันนี้ทำกันแบบง่าย ๆ เป็นแซนวิชทูน่ากับแซนวิชแฮมที่พวกเราแวะซื้อวัตถุดิบกันที่ minimart ระหว่างทาง  หลังจากนั้นก็เก็บกระเป๋าเพื่อนำของไปเก็บไว้ที่รถ  แล้วจึงเริ่มเดินเที่ยวกัน โดยเริ่มจุดแรกจากริมแม่น้ำตามที่ผมได้ไป survey ไว้ก่อนหน้า

แม้พยากรณ์อากาศจะบอกว่าตลอดทริปนี้ผมจะเจอกับเมฆและฝน  แต่ก็โชคดีเป็นวันที่สองแล้วที่เมฆไม่มากขนาดขาวโพลนไปทั้งท้องฟ้า  แถมยังมีพื้นที่สีฟ้าครามเหลือไว้ให้ผมใช้เป็น background โดยเฉพาะ่ช่วงสาย ๆ แบบนี้  ก็เลยทำให้ได้ภาพของตึกสีหวานกับแม่น้ำ inns โดยมี background เป็นฟ้าครามกับภูขาที่ถูกปกคลุมด้วยยอดหิมะอย่างสมใจ

Innsbruck ... เมืองริมแม่น้ำ Inns ในมุมมหาชนที่ใครมาก็ต้องถ่ายมุมนี้

ตึกสีหวาน ๆ ในเมือง

ผมพาเพื่อน ๆ เดินลัดเลาะไปตามถนนในเมือง  เพื่อเที่ยวชมอาคารและสถานที่สำคัญต่าง ๆ ที่เกิดจากศิลปหลาย ๆ แบบรวมกันทั้งบาโรค, โกธิคและเรเนซอง .. มีร้านค้าขายของที่ระลึกเปิดในวันหยุดบ้างประปราย  ดึงดูดสาว ๆ ของเราเข้าไปเป็นระยะ  หุหุ  นี่ถ้าร้านรวงแถวถนน Maria Theresein ซึ่งเป็นจุดสุดท้ายของการเิดินชมเมืองเิปิด ผมอาจจะต้องเปลี่ยนแผนนอนที่นี่เพื่อให้สาว ๆ ได้ช็อปปิ้งเป็นแน่แท้ 555

สำหรับเพื่อน ๆ ที่มีเวลามากกว่านี้  อาจเยี่ยมชมลานกีฬาฤดูหนาว  ซึ่งต้องขึ้นกระเช้าไปชม  สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเมือง Innsbruck ทั้งเมืองจากยอดเขาสูง  หรือจะแวะไปสวนสัตว์ก็ได้สำหรับกรุ๊ปที่มีเด็ก ๆ ไปด้วย

โปรแกรมถัดไปเรามุ่งหน้าสู่ Swarovski Crystal Word ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก  แต่ด้วยความที่ยังไม่คุ้นกับ GPS ทำให้เลี้ยวแยกผิดนิดเดียว จากนั้น GPS ก็พาผมไปเที่ยวไกลเลย  กว่าจะได้เจอกับ Swarovki ก็ late ไปเกือบชั่วโมงทีเดียว

หลังจากซื้อตั๋วแ้ล้วก็ได้เวลาเข้าชม  ซึ่งก็ไม่ลืมถ่ายภาพกับทางเข้าที่ออกแบบอย่างเก๋ ๆ ให้แขกผู้มาเยือนได้ถ่ายภาพกัน

ที่นี่อนุญาตให้ถ่ายภาพได้เต็มที่  แต่การถ่ายภาพนิ่งให้ได้ความรู้สึกความสวยงามของ Crystal  นั้นทำได้ยากเอาการ  เพราะแสงด้านในน้อยมาก แถวประกายระยิบระยับจะเห็นได้ชัดก็เกิดจากการที่เราเคลื่นตัวไปเรื่อย ๆ ทำให้มุมของแสงที่ตกกระทบเปลี่ยนไป  ดังนั้นจะถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีที่สุดก็ต้องเป็นภาพจากวิีดีโอครับ

ป้ายทางเข้า ประดับด้วย crystal ระยิบระยับไปหมด

ทางเข้าซ่อนอยู่ใต้หน้ากากยักษ์นี่แหละครับ มุมมหาชนเช่นเดียวกัน

ห้องแรกที่เข้ามาก็อลังการ Crystal เลย

ใน Gallery มีงานที่ประดับด้วย Crystal สวย ๆ มากมาย ชิ้นนี้เป็นชิ้นนึงที่ผมชอบเป็นพิเศษ

ใช้เวลาเดินชมห้องต่าง ๆ แบบชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง ใ้ช้เวลาเกือบชั่วโมงก็จะมาสิ้นสุดที่อาณาจักรของประดับของ Swarovki ซึ่งเข้าทางสาว ๆ ของเราเป็นยิ่งนัก  ผมก็เลยต้องออกไปนั่งรอปล่อยสาว ๆ ช็อปกันไปตามระเบียบ

ออกจาก Gallery แสดงโชว์ก็เจอ Crystal ให้เลือกซื้อเป็นของฝากมากมายแบบนี้

อันที่จริงวันนี้ผมตั้งใจอย่างแรงกล้าว่าจะแวะขึ้น Grossglockner High Alpine Road เพราะเช็คผ่านเวปของที่นี่ทุกวันเพื่อตรวจสอบว่าถนนสายนี้เปิดหรือยัง  แต่ในที่สุดเจอรายการ Swarovki เบียดไปก็เลยต้องยกเลิกโปรแกรมนี้ไป  เพราะเกรงว่าจะทำให้ถึงเมือง Hallstall จุดหมายของวันนี้ดึกเกินไป

ออกจาก Swarovki ผมยังคงเลือกใช้วิธีเลี่ยงเส้นทางหลัก แต่ใช้ถนนสายเล็กที่ผ่าน Gerlos pass แทน  ซึ่งก็ไม่ผิดหวังครับ  เพราะแม้จะต้องใช้สมาธิในการขับรถผ่านเส้นทางสูงชันกับโค้งหักศอกหลายโค้ง  แต่วิวระหว่างทางนั้นสวยงามมากจริง ๆ  จะว่าไปแล้วก็คล้ายกับ Golden pass ของ Swiss ก็ว่าได้  เสียดายที่ผมต้องทำเวลา และถนนค่อนข้างแคบ  ทำให้หลาย ๆ จุดที่สวยงามไม่สามารถเก็บภาพมาฝากเพื่อน ๆ ได้

ออกจาก Swarovski World ด้วยความหิวโหย ก็เลยหามุมเหมาะ ๆ ทานข้าวเที่ยงกันแบบปิคนิคที่นี่

จุดนี้อยู่ใกล้ ๆ กับที่เราแวะทานข้าวเที่ยงกันครับ บรรยากาศสุดยอดอีกแว้ว

Gerlos Pass จะเป็นเส้นทางผ่านภูเขาสูงชัน ทำให้เห็นวิวสวย ๆ แบบนี้ครับ

จุดที่จอดรถได้สะดวกที่สุดของเส้นนี้อยู่ตรงจุดชมวิวน้ำตก Krimml ซึ่งผมกับเพื่อน ๆ ก็ลงไปเก็บภาพกันอย่างสนุกสนาน  เสียแต่ว่าช่วงเย็น ๆ แบบนี้เมฆเริ่มเยอะแล้ว  ทำให้บรรยากาศไม่สดใสเท่าที่ควร

วิวจากจุดชมวิวน้ำตก Krimml

น้ำตก Krimml .. ถ้ามีเวลาเยอะเป็นอีกจุดที่น่าแวะ

ทางช่วงหลังก่อนถึง Hallstatt  ถนนยังคงนำเราผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ เป็นระยะ  ล้วนแต่เงียบสงบสวยงามทั้งนั้น  ถ้าเพื่อน ๆ วางแผนบนเส้นทางนี้  ผมแนะนำว่าควรเลือกที่พักหนึ่งแห่งระหว่าง Innsbruck และ Hallstatt จะทำให้ีมีเวลาเก็บรายละเีอียดเส้นทางสวย ๆ ได้มากขึ้น

เรามาถึง Hallstatt ก็เืกือบจะค่ำแล้ว  แต่ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองของผมสำหรับ Hallstatt การไปบ้านพักของเรา Haus Lidy จึงไม่ใช่เรื่องยากและใช้เวลามากนัก  ก่อนเข้า check in ผมจึงพาเพื่อน ๆ มาแวะถ่ายภาพบริเวณท่าเรือก่อนพอหอมปากหอมคอ  ก่อนที่วันพรุ่งนี้เราจะมาเดินเที่ยวกันให้เต็มอิ่มอีกครั้ง  … คอยพบกับวันฟ้าใสที่ Hallstatt ได้ตอนต่อไปครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 13, 2012 -- เยือนดินแดนแห่งปราสาทในเทพนิยาย (7)
• May 11, 2012 -- บทสรุปท่องเที่ยว-ถ่ายภาพ เยอรมัน-ออสเตรีย-เช็ก (5)
• March 26, 2012 -- Countdown … Europe Trip 2012 (2)

บ่ายวันที่ 29 เม.ย. เครื่อง Airbus 380 ของ Emirate ร่อนลงสนามบิน Munich บ่ายโมง  ตามกำหนดเวลา  … นับเป็นการบินที่เหน็ดเหนื่อยที่สุดเพราะต้องไป transit ที่สนามบิน Dubai ถึง 8 ชั่วโมง  แต่ก็ต้องทำใจเพื่อแลกกับค่าตั๋วโปรโมชันที่ถูกเพียง 25,000 บาท หุหุ

กระเป๋าของผมกับเพื่อน ๆ มาถึงช้าเล็กน้อย จนนึกไปว่าตกหล่นอยู่แถวดูไบซะแล้ว  แต่เมื่อได้มาก็สามารถออกจากสนามบินได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องผ่านขั้นตอนการตรวจที่ยุ่งยาก ทำให้ผมโล่งใจไปพอควรที่ไม่ต้องเสี่ยงกับการโดนยึดน้ำพริกสำเร็จรูปที่ตระเตรียมมามากมาย อิอิ

หลังจากออกจาก terminal แล้วก็ใช้เวลาเดินหา counter รับรถเช่าอีกเล็กน้อย  โดยผมกับเพื่อนอีกคณะที่เดินทางด้วย Etihad และ TG นัดเจอกันที่นี่  เมื่อจัดการเรื่องเอกสารต่าง ๆ เรียบร้อยแล้วก็รับ GPS แล้วขนสัมภาระไปขึ้นรถซึ่งจอดรถอยู่ในอาคารติด ๆ กัน … รถของพวกเรา 8 คนเป็นแบบ 9 ที่นั่ง  รุ่น Benz Vito ขนาดประมาณรถตู้ย่อม ๆ  กว้างขวางพอดีกับพวกเราทั้งหมดพร้อมสัมภาระ  … หลังจากตกลงเรื่องที่นั่งและได้อาสาสมัคร Navigator ได้แ้ล้วเราก็ตั้งเป้าหมายแรกของวันนี้เป็นปราสาท Neuschwanstein ซึ่งอยู่ตอนใต้ของเมืองมิวนิค  ติด ๆ กับชายแดนออสเตรีย

ช่วงแรกของการขับรถและยังไม่ชินกับการบอกทางของ GPS ทำให้งงกับเส้นทางและเสียเวลาไปเล็กน้อย  แต่ในที่สุด GPS ก็นำไปยังเส้นางที่ต้องการ  ซึ่งเป็นเส้นเลี่ยง Autobahn ในช่วงท้าย  เพื่อผ่านเส้นทางสวย ๆ ตามถนนสาย Romantic Road ของเยรมัน (ช่วงแรกใช้สาย E45 ตามด้วยสาย 17) ซึ่งทางถนนสาย 17 จะผ่านเมืองเล็ก ๆ ซึ่งใกล้ทะเลสาบและทุ่งหญ้า  ทำให้การขับรถรู้สึกผ่อนคลายลงไปมาก  หลังจากที่เครียดเล็กน้อยกับการหาทางออกจาก Autobahn ในช่วงแรก  เสียดายที่อยู่ในตำแหน่งคนขับจึงไม่สามารถถ่ายภาพได้อย่างที่อยากทำ  แต่สุดท้ายก็หาที่โล่ง ๆ จอดรถเพื่อถ่ายภาพจนได้  นับเป็นภาพชุดแรก ๆ ของทริปนี้  เสียดายที่ดอกไม้บริเวณนี้ยังบานไม่เต็มที่นัก

ในที่สุดก็หาที่จอดรถถ่ายภาพได้

ช่วงท้ายก่อนถึงเมือง Schwangau ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทนอยชวานสไตน์และที่พักของเราคืนนี้  ดอกไม้สีเหลืองทองในทุ่งหญ้ากำลังบานอย่างเต็มที่สวยงามมาก  เสียดายเหลือเกินที่ทางแคบไม่เหมาะักับการจอดรถทำให้ไ่ม่ได้เก็บภาพมาฝาก

จุดแรกที่ตั้งใจแวะวันนี้คือโบสถ์ท่ามกลางทุ่งหญ้าใกล้ปราสาทนอย ฯ ที่มี background เป็นเทือกเขา Alps และปราสาท ฯ แต่แล้วก็ต้องผิดหวังเล็กน้อยที่ตัวโบสถ์อยู่ในระหว่างการปรับปรุง (เช่นเดียวกับตัวปราสาท) เสียบรรยากาศไปเยอะเลย   แต่พวกเราก็ไม่วายถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนานกับวิวสวย ๆ โดยรอบ

ถึงเมือง Swchangau ที่ต้องของปราสาทนอยแล้ว วิวสวยมาก

ถนนที่มุ่งสู่ตัวปราสาท .. ด้านขวาจะมีโบสถ์ที่ผมตั้งใจว่าจะมาเก็บภาพสวย ๆ แต่ปรากฎว่ากำลังปรับปรุง

หลังจากถ่ายภาพกันพอหอมปากหอมคอก็เข้าที่พักซึ่งอยู่ห่างไปไม่กี่นาทีชื่อ Haus Luna … เมื่อเก็บของเรียบร้อยแล้วก็ตกลงกันว่ามื้อแรกของทริปขอเป็นอาหารในเมือง Fussen ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำของเมือง Schwangau นี่เอง … เราขับรถกันไปไม่ถึง 10 นาทีก็ถึงและได้ที่จอดรถเหมาะ ๆ ใกล้ ๆ กับจัตุรัสกลางเมือง  ใช้เวลาเล็กน้อยในการตามหาร้านอาหารที่ได้รับคำแนะนำมาจาก Pantip.com ชื่อ Gasthof Krone ที่มีหุ่นเหล้กอัศวินอยู่หน้าร้าน  ซึ่งก็ไม่ิผิดหวังครับ  อาหารรสชาติดี ราคาไม่แพงมาก พวกเราก็สั่งกันมาหลายอย่าง ผลัดกันชิม  ส่วนเครื่องก็ต้องลองเบียร์เยอรมันครับ  แต่ด้วยความที่ปกติไม่ได้เป็นคนกินเบียร์ก็เลยแยกไม่ออกว่ามันอร่อยหรือไม่อร่อย อิอิ  เอาเป็นว่าบรรยากาศพาไปทำให้รู้สึกว่ามันกลมกล่อมนุ่มลิ้นกว่ากินแถว ๆ บ้าน หุหุ

หน้าตาอาหารในร้านครับ

แม้ว่าจะเลยทุ่มไปแล้ว  แต่บรรยากาศยังเหมือน 5 โมงเย็นบ้านเรา  ก็เลยถือโอกาสเดินเล่นในเมืองน่ารัก ๆ  แห่งนี้กัน  ที่นี่มีนักท่องเที่ยวพอสมควร  ไม่หนาตาแต่ก็ไม่ได้เงียบเหงา  ผู้คนใช้เวลาช่วงเย็นนั่งจิบเบียร์กันเกือบเต็มร้านในเมือง … แต่ด้วยความที่อ่อนเพลียจากการเดินทางหลายชั่วโมง กอรปกับการขับรถอีกกว่า 3 ชม. ทำให้พวกเราตัดสินใจกลับไปพักผ่อนกันก่อนสำหรับวันนี้

บรรยากาศจากหน้าร้านอาหาร

บ้านเมืองสีสวยสะอาดตา

ตรอกเล็ก ๆ เต็มเมือง

ก่อนเข้านอน อดไม่ได้ที่จะเก็บบบรรยากาศช่วงพระอาทิตย์ตกใกล้ ๆ บ้านพัก

พระอาทิตย์กำลังตกช่วง 3 ทุ่มเศษ

หลังจากหลับแบบปิดสวิทช์ไปกว่า 6 ชั่วโมง  ผมก็ตื่นออกมาถ่ายภาพบรรยากาศตอนเช้าใกล้ ๆ ที่พัก  ตามมาด้วยอาหารเช้าแบบง่าย ๆ มาม่าร้อน ๆ กับกาแฟ  ที่ระเบียงบ้าน  นั่งกินไปชมวิวไป  ลมเย็น ๆโชยมาพัดเป็นระยะ  ช่างมีความสุขซะเหลือเกิน

ของตกแต่งน่ารัก ๆ สไตล์ชาวยุโรป ตรงหน้าบ้านพัก

เสร็จภาระกิจอาหารเช้ากันแล้วก็เดินทางกันไปที่ปราสาท  โดยตั้งใจว่าจะเข้าปราสาทเร็วที่สุดเพื่อเลี่ยงนักท่องเที่ยว และทำเวลาเพื่อจะไปจุดอื่น ๆ ต่อไป   … ผมเลือกที่จอดรถด้านในสุดใกล้ทะเลสาบ Alpsee ซึ่งน้ำใส มีเงาของเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะทอดตัวลงมาบนทะสาบประดุจกระจกเงาสวยมัก ๆ จนอดไม่ได้ที่จะเก็บภาพกันตรงจุดนี้หลายภาพ

Alpsee สวยงามยามเช้า

แม้ว่าเราจะทำเวลากันมากแล้วแต่การที่จะเ้ข้าสองปราสาทคือ Neuschwanstein กับ Hohenschwangau ให้เสร็จทันเวลาเที่ยงนั้นเป็นไปไม่ได้เลย  เราจึงเลือกที่จะเ้ข้าปราสาทนอย ฯ เพียงแห่งเดียว  โดยถ่ายภาพที่ระลึกของปราสาท Hohenschwangau จากภาพนอกและมุมบนระหว่างทางไปปราสาทนอย ฯ แทน

การเดินทางขึ้นปราสาทนอยฯ นั้นจะเดินขึ้น, นั่งรถม้า หรือนั่งรถบัสก็ได้  ซึ่งคณะของเราเลือกที่จะขึ้นรสบัสเพราะสะดวกและทำเวลาได้ดีที่สุด  … จากจุดจอดรถด้านบนใช้เวลาเดินผ่านทิวสนและจุดชมวิวสวย ๆ ประมาณ 10 นาทีก็ถึงปราสาทนอย ฯ  ซึ่งเรามาถึงก่อนเวลาเล็กน้อยจึงมีเวลาถ่ายภาพด้านหน้าตัวปราสาทและพื้นที่ด้านในได้พอสมควร

เมื่อถึงตัวปราสาทก็เห็นได้ชัดว่าตัวปราสาทด้านตะวันออกกำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุง  ซึ่งผมก็ทราบข่าวนี้มาแล้วจาก pantip.com ทำให้พอที่จะทำใจได้  และก็ืถือว่าโชคดีเพราะด้านนี้จะมองเห็นไม่ชัดจากจุดชมวิวหลัก  ก็นับว่าเป็นความโชคดีครับ

ประตูทางเข้าด้านหน้าปราสาท

ระหว่างรอคิวเข้าชมภายในก็ถ่ายภาพบริเวณลานด้านในไปพลาง ๆ

มองจากตัวปราสาทไปยังจุดชมวิวซึ่งเป็นสะพานเชื่อมระหว่างเขาสองลูก มีน้ำตกไหลแรงเบื้องล่าง สวยมาก ๆ

การเที่ยวชมปราสาทด้านในต้องรอคิว  ซึ่งรอบของเรามีผู้บรรยายภาษาอังกฤษ ที่ผมฟังแบบรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง  โดยเฉพาะชื่อตระกูลต่าง ๆ ที่เราไม่คุ้นเคย  คงเหมือนเอาฝรั่งมานั่งฟังประวัติพระเนรศวรนั่นแหละ อิอิ  ห้องต่าง ๆ ของปรสาทนอย ฯ ไม่ได้วิจิตร หรูหราอลังการมากนัก  แต่ก็เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และแฝงไปด้วยความตั้งใจของผู้สร้าง  แม้ว่าปราสาทแห่งนี้ไม่เคยสร้างเสร็จสมบูรณ์ก็ตาม

ในปราสาทห้ามถ่ายภาพ  จึงไม่มีภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ชมกัน  แต่ถ้ามีโอากาสได้ไปแล้วก็ไม่ควรพลาดที่จะเข้าไปเยี่ยมชมนะครับ

จบจากการชมห้องต่าง ๆ ในปราสาท  ก็เป็นจุดช็อปปิ้งของที่ระลึก  ซึ่งต้องใช้เวลานานพอควรกว่าจะผ่านด่านนี้ไปได้เพราะสาว ๆ ของเราเป็นนักสะสมตัวยง อิอิ … เราเดินออกมาตรงร้านค้าใกล้ปราสาทเพื่อเก็บภาพจากจุดชมวิวและฝั่งเมือง Schwangau กันอีกเล็กน้อย  ซึ่งช่วงนี้น้ำในทะเลสาบใกล้เมือง Schawangau ยังไม่เต็ม  เรียกว่าแห้งขอดด้วยซ้ำ  คงเป็นเพราะปีนี้หน้าร้อนมาช้ากว่าทุก  ๆปีนั่นเอง  และจากจุดนี้ผมก็ได้เก็บภาพโบสถ์จากมุมสูงท่ามกลางทุ่งหญ้าที่เคยเจอใน internet สำเร็จ หุหุ

ปราสาทจากจุดชมวิวใกล้ร้านค้า

มุมนี้ที่เล็งแล้วเล็งอีกด้วย Google Earth ว่าถ่ายจากที่ไหนหนอ ในที่สุดก็ได้คำตอบ

จากตัวปราสาทเราเดินย้อนกลับไปทางจุดลงรถ  ซึ่งมีทางแยกไปยังสะพานซึ่งเป็นจุดชมวิวตัวปราสาทจากอีกด้าน  ที่นี่คราคร่ำไปด้วยนักท่องเที่ยว กว่าจะถ่ายภาพได้ก็ต้องเบียดกันพอสมควร  แต่ก็จะได้ภาพจากอีกมุมมองที่มีฉากหลังเป็นทุ่งหญ้าของเมือง Schwangau

ตัวปราสาท มองจากสะพาน จะเห็นด้านว่าปราสาทฝั่งซ้ายมืออยู่ระหว่างการปรับปรุง คาดว่าจะเสร็จปลายปี

ระหว่างทางเดินไปตัวปรสาท จะมีจุดชมวิวทะเลสาบ Alpsee และปราสาท Hohenschwangau

มุมมองปราสาท Hohenschwangau จากบริเวณลานจอดรถ

เก็บภาพบริวเณจุดจำหน่ายตั๋วขึ้นปราสาทอีกครั้งก่อนออกเดินทาง

ถ่ายภาพกันพักใหญ่เราก็นั่งรถลงเขาเพื่อเดินทางต่อ  แต่ขับรถออกจากปราสาทได้ไม่ถึง 5 นาทีก็พบกับลานหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยดอกไม้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ  ผมจึงตัดสินใจเลือกที่นี่เป็นทำเลทานอาหารเที่ยงแบบปิ๊กนิคซะเลย  เรียกว่า Castle view lunch อิิอิ …

ทำเลทานข้าวเที่ยง มองเห็นปราสาทอยู่ไกล ๆ

ุทุ่งดอกไม้ตรงจุดนี้สวยจริง ๆ

วันนี้เราจะเดินทางไปยังเืมือง Innsbruck ของประเทศออสเตรียซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก   โดยเลือกใช้เส้นทางผ่านเืทือกเขา Alps และแวะตามเมืองย่อยรายทาง  รวมถึงจุดชมวิวสวย ๆ ริมทางช่วงที่ผ่านทะเลสาบ Plansee ด้วย  ซึ่งช่วงนี้มีนักท่องเที่ยวมาพักตากอากาศกันเยอะเลยทีเดียว

แวะถ่ายภาพ Plansee

จุดนี้มีนักท่องเที่ยวมาอาบแดดเยอะมาก

จุดหมายหลักอีกแห่งหนึ่งของวันนี้คือปราสาท Linderhof ซึ่งเป็นปราสาทอีกแห่งหนึ่งที่สร้างโดย King Ludwig  ซึ่งมีขนาดไม่ใหญ่มาก  แต่ตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอย่างแท้จริง  สไตล์การตกแต่งไม่เหมือนกับปราสาทนอย ฯ แต่็ก็ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปจากฝรั่งเศสและเมืองใหญ่อื่น ๆ เช่นเดียวกัน  ดูจากห้องต่าง ๆ และข้าวของเครื่องใช้แล้วเห็นได้เลยว่า King Ludwig ท่านนี้เป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัวเอามาก ๆ  เรียกได้ว่ามีโลกส่วนตัวอยู่กับศิลปและดนตรีที่ท่านโปรด จนเป็นที่มาของการยึดอำนาจในภายหลังเนื่องจากไม่่ค่อยได้ให้ความสนใจกับการบริหารบ้านเมือง แต่นำเงินมาใช้เพื่อสร้างและทำนุบำรุงสิ่งที่ตัวเองรักนั่นเอง

สวนน้ำด้านหน้าปราสาท

น้ำตกด้านหลังที่สามารถมองได้จากห้องบรรทม

ที่นี่ก็เหมือนที่ปราสาทนอย ฯ คือไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพห้องต่าง ๆ ภายใน  จึงมีเฉพาะส่วนของบรรยากาศภายนอกเท่านั้นที่นำมาฝากเพื่อน ๆ ได้

เมื่อชมห้องต่าง ๆ เสร็จแล้วก็เดินขึ้นไปชมถ้ำใต้ดีและเรือหอย ซึ่งตั้งอยู่บนเนินหลังปราสาท  เรียกเหงื่อท่ามกลางอากาศหนาวจากนักท่องเที่ยววัยกลางคนอย่างเราได้ไม่น้อย หุหุ

ถ้ำบนเินินหลังปราสาท

วิวจากศาลาชมวิวด้านบน

ออกจาก Linderhof ผมแวะเมืองเล็ก ๆ อย่าง Oberammergau  และ Mittenwald เพื่อชมบรรยากาศในเมือง  เสียดายที่เวลา late กว่าที่คิดไว้  จึงไม่ได้ถ่ายภาพเมือง Mittenwald ซึ่งผมมีความเห็นส่วนตัวว่าสวยกว่า Oberammergau หากเพื่อน ๆ ต้องเลือก  ผมแนะนำ Mittenwald ดีกว่าครับ  สีสันและรูปแบบของเมืองสวยกว่าพอสมควรครับ

ผนังตึกในเมือง Oberammergau มีการวาดรูปอย่างสวยงาม

โบสถ์สีหวานในเมือง

อีกหนึ่งตึกสวยข้าง ๆ โบสถ์

เรามาถึงเมือง Innsbruck ที่พักของเราคืนนี้ก็ค่ำ ๆ แล้วแต่ก็ยังพอมีแสงอยู่เพราะกว่าจะมืดก็เกือบสี่ทุ่ม  เนื่องจากโรงแรมนี้ไม่มีที่จอดรถให้จึงต้องจอดในที่จอดรถสาธารณใต้ดิน ใกล้ ๆ โรงแรม  ซึ่งผมหาข้อมูลไว้ล่วงหน้าแล้ว … เมื่อง Innsbruck จะเป็นอย่างไร  อ่านต่อตอนต่อไปนะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 11, 2012 -- บทสรุปท่องเที่ยว-ถ่ายภาพ เยอรมัน-ออสเตรีย-เช็ก (5)
• May 17, 2012 -- เมืองงามแห่งแม่น้ำ inns และถนนสายงามแ่ห่ง Austria (1)
• March 26, 2012 -- Countdown … Europe Trip 2012 (2)
• May 16, 2011 -- Day trip to Berchtesgaden (0)

อย่างที่เคยเกริ่นไว้ในหัวข้อก่อนหน้านี้ครับว่าการรีวิวรอบนี้จะไม่เหมือนรอบอื่น ๆ ที่มักจะเล่าเรื่องสถานที่ท่องเที่ยวก่อนแล้วค่อยสรุปภายหลัง  แต่รอบนี้ขอสรุปให้เพื่อน ๆ ให้เห็นภาพรวมก่อนแล้วค่อยว่ากันในรายละเอียดของแต่ละเมือง  ไม่งั้นอาจจะไม่มีเวลาสรุปเรื่องสำคัญ ๆ ของทริป อิอิ

การวางแผนท่องเที่ยว

ทริปนี้ของผมก็เป็นทริปท่องเที่ยว-ถ่ายภาพเหมือนเช่นทุก ๆ ครั้ง  …​ แล้วไอ้ทริปถ่ายภาพนี่มันต่างจากทริปทั่ว ๆ ไปน่ะเหรอครับ  ก็มันถูกวางแผนโดยช่างภาพ เพื่อช่างภาพ  ส่วนคนร่วมทริปก็ต้องยอมปฏิบัติตามแต่โดยดี อิิอิ ไม่ว่าจะเป็นการเลือกเส้นทาง  การใช้เวลาในสถานที่ต่าง ๆ และที่สำคัญต้องยอมเป็นแบบให้ช่างภาพถ่ายโดยไม่ปริปากบ่น (ให้ช่างภาพได้ยิน) อิอิ … ทริปนี้เที่ยวในสามประเทศ ได้แก่ เยอรมัน, ออสเตรีย และเข็ก  เน้นไปที่เส้นทางธรรมชาติที่สวยงามและโรแมนติกของแคว้น Bavaria ของเยอรมันและออสเตรีย  รวมถึงการเข้าชมปราสาท, ราชวังและเมืองเก่าสวย ๆ ของยุโรป … เนื่องจากช่างภาพผู้วางแผนทริปอย่างผมค่อนข้างละโมภ  จึงเปลี่ยนเมืองตลอด 9 วันของการเดินทาง  เพื่อเก็บภาพให้ได้มากที่สุดภายใต้งบประมาณที่จำกัด (ทริปนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดต่อคนรวมตั๋วเครื่องบินจากภูเก็ตไม่ถึงหกหมื่นครับ) …​การเดินทางแบบนี้ทำให้เพื่อน ๆ ร่วมทริปรู้สึกเหนื่อยพอควรเพราะต้องเปลี่ยนที่พักทุกวัน  แต่ก็อย่างที่เกริ่นไว้ด้านบนนั่นแหละว่ามันถูกวางแผนโดยช่างภาพ เพื่อช่างภาพ อิอิ  ผมก็ชดเชยให้โดยปล่อยให้ช็อปปิ้งกันเกินเลยเวลาที่กำหนด โดยตัดสถานที่ท่องเที่ยวบางแห่งออกไปบ้างเพื่อเอาใจสาว ๆ ขาช็อป  หุหุ

ทริปนี้เลือกใช้เส้นทางสวย ๆ ของเยอรมันและออสเตรีย

นอกจากวิวแล้ว ยังได้เข้าชมปราสาท, ราชวัง ที่มีทั้งแบบที่ยิ่งใหญ่อลังการ, เก่าแก่คลาสสิค และหรูหราเกินบรรยาย

หรือจะเป็นปราสาทท่ามกลางขุนเขาราวกับเทพนิยาย พวกเราก็ได้ไปเยือน

การเช่ารถ

การท่องเที่ยวครั้งนี้ใช้วิธีการขับรถเที่ยว  ด้วยเหตุผลที่ต้องการจอดถ่ายภาพวิวข้างทางนั่นเอง และหากเพื่อน ๆ ช็อปกันติดลมก็พอจะขยับเวลาได้ไม่เหมือนการเที่ยวด้วยรถไฟหรือรถประจำทางซึ่งต้องค่อนข้างตรงเวลา … ค่าใช้จ่ายต่อคนเมื่อหารออกมาแล้วก็ไม่ได้แพงมาก อยู่ที่คนละราว 5,500 บาทต่อคนสำหรับ 9 วัน  (ค่ารถและค่าน้ำมัน)

รถที่ผมใช้เป็นแบบ 9 ที่นั่ง (mini van – Benz Vito) แต่เรานั่งกัน 8 คน  เป็นแบบเกียร์ออโต้  ขับไม่ยากนักหลังจากใช้ความคุ้นเคยกับพวงมาลัยซ้ายสักพัก  ผมแนะนำว่าวันแรก ๆ ไม่ควรขับในเมืองนะครับเพราะรถเยอะอาจเิกิดอันตรายได้เพราะยังไม่คุ้นเคย   ถ้าเป็นกลุ่มเล็ก ๆ 4-5 คน  สามารถหารถเกียร์ออโต้ได้ไม่ยากครับ และราคาไม่แพงมากด้วย  แต่ถ้าเป็นกรุ๊ปใหญ่แบบผมก็มีตัวเลือกไม่เยอะครับ  ทั้งนี้ผมได้รถคันนี้จาก website economycarrentals.com ซึ่งมีระบบจองที่เชื่อถือได้และราคาไม่แพงครับ (web นี้เป็นเหมือน agent ที่มี supplier ท้องถิ่นส่งรถ support อีกทีหนึ่ง)

วิวสวยงามสบายตาระหว่างการขับรถ ที่แวะจอดได้สะดวก ไม่เหมือนนั่งรถไฟ

อาหาร

อาหารการกินสำหรับทริปนี้  ส่วนหนึ่งเตรียมจากเมืองไทย เป็นประเภทข้าวกระป๋อง, ปลากระป๋อง, แกงต่าง ๆ แบบสำเร็จรูป ของที่ขาดไม่ได้อย่างบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และสารพัดน้ำพริก  ซึ่งทั้งหมดสามารถนำออกจากสนามบินได้อย่างสบายโดยไม่ได้มีการเข้มงวดตรวจตราแต่อย่างใด   ในบางมื้อของแต่ละเมือง เราเลือกที่จะทานอาหารท้องถิ่นบ้างเพื่อไม่ให้เสียทีที่ไปเยือนยุโรปทั้งที  ซึ่งการทำแบบนี้ทำให้ประหยัดค่าอาหารได้มาก  ทั้งทริปเฉลี่ยแล้วประมาณ 4,000 บาทต่อคน  ซึ่งถ้าทานที่ร้านทุกมือผมคิดว่างบประมาณต่อคนคงไม่ต่ำกว่า 10,000 บาท  เพราะอาหารในร้านค่อนข้างแพง … สำหรับอาหารประเภทเนื้อ, ผัก  รวมถึงของเล็ก ๆ น้อย ๆ อื่น ๆ กรุ๊ปของพวกเราเลือกซื้อจาก minimart ที่โน่นเพราะสดและราคาไม่แพงนัก

หิวเมื่อไหร่ก็แวะจอด ทานอาหารกันท่ามกลางทุ่งดอกไม้สวย ๆ แบบนี้ครับ ทัวร์ 5 ดาวก็ทำไม่ได้ อิอิ

 ที่พัก

ที่พักสำหรับทริปนี้มีทั้งแบบ B&B, โรงแรม และ apartment  แบบแรกก็ดีตรงที่อบอุ่นด้วยการต้อนรับจากเจ้าของบ้าน บางแห่งคุณป้าเจ้าของบ้านปล่อยมุกจนตามแทบไม่ทัน   ส่วนโรงแรมก็สะดวกตรงที่มี amenity ครบครัน  สำหรับ apartment ก็จะกว้างขวาง และมีครัวให้ทำอาหารได้ด้วย

ที่พักเมือง Schwangau – Haus Luna  ห้องพักสะดวกสบายดีครับ  มีลานหญ้าอยู่ติดกับที่พัก  สามารถออกมาทานอาหารเ้ช้าที่ริมระเบียง  ชมวิวของเทือกเขา Alps ไปทานอาหารเช้าไป  บรรยากาศสุดยอดมาก  จะเดินทางไปปราสาท Neuschwanstein ก็ขับรถใกล้เพียงไม่ถึง 5 นาที  หรือจะเข้าเมือง Fussen ไปชมบ้านสวย ๆ กับทานอาหารอร่อย ๆ ก็ใช้เวลาขับรถราว 5 นาทีเช่นกัน (แต่คงไม่เหมาะกับคนที่ไม่มีรถนะครับ)

ที่พักคืนแรกในเมือง Schwangau ใกล้ปราสาทนอยชวานสไตน์ โอบล้อมด้วยธรรมชาติที่สวยงาม

ที่พักเมือง Innsbruck – Basic Hotel  ห้องพักไม่กว้างนัก  แต่ใหม่และสะอาดดี  ห้องน้ำติดสติกเกอร์แบบมีร่อง ๆ ทำให้การพักร่วมกันของเพื่อนที่ไม่ค่อยสนิทอาจตะขิดตะขวงใจเล็กน้อย  โรงแรมนี้ไม่มีที่จอดรถ  จึงต้องไปเช่าที่จอดใกล้ ๆ กัน (เดินประมาณ 2 นาที)   ค่าจอดข้ามคืนประมาณ 14 Euro   แต่ที่ดีมาก ๆ ของที่นี่คือทำเลที่ตั้งเพราะอยู่ใกล้จุดถ่ายภาพของแม่น้ำ Inns และเดินไปอีกหน่อยก็ถึงแหล่งท่องเที่ยวสำคัญในเมืองรวมถึงหลังคาทองด้วย

ที่พักเมือง Hallstatt – Haus Lidy ซึ่งนับเป็นปีที่ 2 ที่ผมพักที่นี่  เพราะเจ้าของบ้านใจดี และพูดคุยกับเราอย่างเป็นกันเอง  โดยเฉพาะช่วงอาหารเช้า  ข้อเสียของที่นี่คือไม่มี WIFI และไม่ได้อยู่ริมทะเลสาบเหมือนที่พักอื่น ๆ  แต่การเิดินผ่านบ้านระหว่างทางเดินที่ตกแต่งผนังและสวนอย่างสวยงามไม่ได้ทำให้ระยะทางราว 10 นาทีรู้สึกว่าไกลเลย  อีกอย่างถ้าเป็นช่วงกลางเดือน พ.ค. ดอกไม้รอบบ้านจะพร้อมใจกันบานสวยงามมาก ๆ

บรรยากาศหน้าที่พัก Haus Lidy ของเมือง Hallstatt น่ารักเกินบรรยาย

ที่พัก Cesky Krumlov – Penzion Gardena  เป็นตึกเก่าที่นำห้องมาแปลสภาพเป็นโรงแรม  โดยยังคงใช้พื้นไม้ดั้งเดิม  แต่ปรับปรุงห้องน้ำให้ดูใหม่ทันสมัยและสะดวกสบาย  ตัวห้องก็กว้างขวางพอสมควร  แต่อุปกรณ์พวกกาต้มน้ำร้อนและ microwave จะต้องใช้ส่วนกลางที่อยู่บริเวณโถงด้านหน้าของแต่ละชั้น  หากได้ห้องพักชั้นบนสุดอย่างผมก็ต้องลากกระเป๋าขึ้นบันไดกันพอสมควร  ข้อดีของที่นี่คือราคาถูกมาก  ราคารวมอาหารเช้า และตั้งอยู่ปากทางเข้าเมืองเก่าเลย  สามารถเดินเข้าไปตรงใจกลางเมืองเก่าได้โดยใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที  ส่วนที่จอดรถก็มีให้จอดฟรี พร้อม WIFI สำหรับคนติด internet

ที่พัก Prague – Happy Prague Apartment  แม้ีที่นี่จะหายากหน่อย (เพราะเส้นทางใน prague นั้นมีซอกเล็กซอกน้อยเยอะมาก)  แต่ห้องที่เราได้นั้นคุ้มค่ากับราคามาก  เพราะกว้างขวาง  มีห้องนั่งเล่น, ครัวพร้อมอุปกรณ์ครบครัน, internet WIFI และที่สำคัญอยู่ใกล้แหล่งท่องเที่ยวอย่างสะพาน Charles และ Old town เพียงไม่กี่นาที  แต่ที่จอดรถต้องเสียเงินเพิ่ม 15 Euro แต่ก็ดีกว่าไปเช่าข้างนอกครับ   ข้อติอีกอย่างคือด้วยความที่เป็นตึกแบบเก่าทำให้ไม่มี lift ช่วยขนของไปยังที่พักชั้นบนๆ  ผมเองก็ต้องขนกระเป๋าขึ้นไปชั้น 4  หนักน่าดู  แต่พอเห็นห้องพักแบบ penthouse suite แล้วลืมข้อเสียนี้ไปเลย อิอิ

ที่พัก Karlovy Vary - Slunecni Lazne เป็นอีกที่ซึ่งห้องพักกว้างมาาาาาก  อันที่จริงมันคือ Apartment นั่นเอง  เพราะมีเครื่องครัวครบครัน สิ่งอำนวยความสะดวกก็เยี่ยม พร้อม WIFI วิวตรงระเบียงสวยเพราะอยู่ห่างจากใจกลางแหล่งท่องเที่ยวออกมาเล็กน้อย  และนี่ก็อาจเป็นข้อเสียสำหรับคนที่ไม่มีรถ  เพราะต้องขับรถไปราว ๆ 3-5 นาทีเพื่อเข้าเมือง  แต่ถ้าไม่อยากวุ่นวายกับการหาที่จอดรถในเมืองก็สามารถนั่งรถประจำทางซึ่งผ่านหน้าที่พักแห่งนี้ได้เช่นกัน

ที่พัก Rothenburg – Haus Karin เป็นบ้านที่เจ้าของแบ่งห้องให้เช่า  ต้องใช้ห้องน้ำรวมกับห้องที่อยู่ชั้นเดียวกัน (แต่ละชั้นมีเพียง 2-3 ห้อง)   สำหรับ group ผมก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะพวกเราเหมาเกือบทั้งหลัง อิอิ  ห้องน้ำชั้นบนจะแคบหน่อย แต่ก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน มีเบียร์เย็น ๆ ใก้กินฟรีไม่จำกัด อาหารเช้าก็ถูกเตรียมอย่างตั้งอกตั้งใจโดยคุณป้าที่มีอารมณ์ัขันระดับสุดยอด  เสียดายที่ไม่มี WIFI ให้  .. จากตัวบ้านซึ่งตกแต่งอย่างน่ารักใช้เวลาเดินเข้าเมืองเก่า Rothen burg ประมาณ 10 นาที  ก็ไม่ได้ไกลมากครับ  ผมคิดว่าดีกว่าการขับรถเข้ามาแล้วต้องหาที่จอดซึ่งหายากหรือไม่ก็ต้องเสียค่าจอด

ที่พัก Munich – Angelo Design Hotel เป็นโรงแรมที่ค่าที่พักสูงที่สุด คนละ 50 Euro โดยประมาณ  แต่คุณภาพและความสะดวกสบายก็สมราคาครับ   ห้องแม้จะไม่กว้างนักแต่ก็ไม่ได้อึดอัด  ดีไซน์สวยงามน่าประทับใจตั้งแต่แรกเข้ามา  อาหารเช้าหลากหลายและคุณภาพดี  WIFI ฟรี   ส่วนทำเลที่ตั้งอยู่ระหว่างสนามบิน munich กับย่านเมืองเก่า ซึ่งตัวโรงแรมอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟ  สามารถเดินทางไป-กลับสนามบินหรือในเืมืองได้อย่างสะดวก  เหมาะกับคนที่ไม่อยากพักในที่จอแจของเมืองมิวนิกและต้องการความสะดวกในการเดินทางไปสนามบิน

เรื่องที่พักคงจะแชร์แบบสั้น ๆ นะครับ  ไม่ได้ลงลึกหรือโชว์ภาพถ่ายทุกซอกทุกมุม  แค่อยากแชร์ idea ในการเลือกประเภทที่พักให้กับเพื่อน ๆ มากกว่า  ส่วนเพื่อน ๆ ที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมแบบเจาะลึกก็ e-mail มาคุยกันได้ครับ

สรุปค่าใช้จ่ายจากทริปนี้เป็นประเภทให้เพื่อน ๆ ได้พอเห็นภาพดังนี้ครับ

รวมแล้วค่าใช้จ่ายประมาณ 55,500 บาท  หากรวมตั๋วไปกลับ ภูเก็ต-กรุงเทพฯ ของผมเข้าไปก็ 57,xxx ครับ  :) นับว่าเป็นทริปที่ประหยัดจริง ๆ

บทสรุปคงจบลงเท่านี้  คอยพบกับรายละเิอียดของแต่ละเมืองได้ในตอนต่อไปครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 13, 2012 -- เยือนดินแดนแห่งปราสาทในเทพนิยาย (7)
• March 26, 2012 -- Countdown … Europe Trip 2012 (2)
• May 17, 2012 -- เมืองงามแห่งแม่น้ำ inns และถนนสายงามแ่ห่ง Austria (1)
• May 16, 2011 -- The sound of music route ในวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ (3)
• May 13, 2011 -- The Romantic Road & Hallstatt … a day is not enough (2)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• January 5, 2008 -- พาเจ้า D80 ไปเปิดหูเปิดตาที่พังงา (4)

นับจากวันนี้ก็เหลือเวลาอีก 1 เดือนพอดีที่จะได้ไปเยือนยุโรปอีกครั้ง  หลังจากการไปเยือนอันสุดแสนประทับใจเมื่อปีที่แล้ว … ปกติแล้วผมจะเขียนรีวิวทริปหลังจากกลับมาจากที่ไปมาแล้ว  โดยมักจะสรุปเรื่องการเตรียมตัวท่องเที่ยวไ้ว้ตอนท้าย ๆ เสมอ   แต่เนื่องจากทริปยุโรปเมื่อปีที่แล้วมีภาพเยอะมาาาาาก  แค่จัดการเรีื่องภาพและเขียนรีวิวสถานที่ท่องเที่ยวแต่ละแห่งก็เล่นเอาเหนื่อยาก แถมกลับมาก็ต้องทำงานหนักชดเชยช่วงที่หยุดไปเกือบสองอาทิตย์ เลยทำให้ทริปที่แล้วเขียนไม่จบด้วยซ้ำ  ขาดไปหนึ่งตอนคือ Zurich + รายละเอียดการเดินทาง … ปีนี้ผมไม่อยากเสียความตั้งใจก็เลยเอาเรื่องการเตรียมตัวและเตรียมเอกสารต่าง ๆ มาเขียนซะก่อนไปดีกว่า จะได้ลดภาระหลังการเดินทาง อิอิ

สำหรับทริปปีนี้จะประกอบด้วยการขับรถท่องเที่ยวใน 3 ประเทศได้แก่ เยอรมัน-ออสเตรีย-เช็ค ซึ่งจะขับรถเป็นวงโดยเริ่มที่เมือง Munich ของเยอรมัน  เข้าสู่บางเมืองของ Austria ตามมาด้วย Czech และวนเข้าเยอรมันมาจบที่ Munich อีกครั้ง โดยใช้เวลาทั้งสิ้น 9 วัน

ตามที่เกริ่นมาแล้ว  บทความนี้ผมจะว่าด้วยเรื่องการเตรียมตัวต่าง ๆ ซึ่งแน่นอนว่าต้องใช้พลกำลังอย่างมาก  เพราะไม่ได้ไปกับทัวร์ และอยากเก็บเกี่ยวความประทับใจให้ได้มากที่สุดตามระยะเวลาที่มีจำกัด และงบประมาณที่มีจำกัดด้วย อิอิ  …

จุดเริ่มต้นของทริปนี้เกิดจากโปรโมชั่นตั๋วเครื่องบินของ Emirate ที่ทำให้ผมแทบตาถนนเพราะราคาตั๋วไปกลับ Bangkok – Munich แค่ไม่ถึง 25,000 ผมจึงรีบจองแทบจะทันทีี่  หลังจากนั้นจึงมาประกาศตามหาเพื่อน ๆ ร่วมก๊วนภายหลัง  ซึ่งปรากฎว่าบางกลุ่มที่จองไม่ทันราคานี้ต้องแยกไปกับสายการบินอื่นที่ราคาสูงกว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังถูกกว่าที่ผมไปเมื่อปีที่แล้วมาก เพราะตอนนั้นออกตั๋วช้าจึงเสียค่าตั๋วไปเกือบ 4 หมื่นบาท

หลังจากได้ตั๋วแล้ว  ผมจึงค่อยมาวางแผนการเดินทาง  โดยใช้ข้อมูลบางส่วนจากที่หาไว้เมื่อปีก่อนหน้า (ปีที่แล้วผมเดินทางไป ออสเตรีย-สวิส)  ทั้งนี้ผมใช้ข้อมูลจากรีวิวที่เพื่อน ๆ แชร์ไว้ตามเวปบอร์ดต่าง ๆ เป็นหลัก  ได้แก่ pantip.com และ trekkingthai.com  รวมถึงตาม blog ที่ search เจอจาก google นั่นเอง

ทริปนี้จะเน้นไปที่การขับรถผ่านเส้นทางสวย ๆ รายรอบเทือกของ Alps บนเส้นทาง Austria Romantic Road และ German Romantic Road โดยจุดหมายหลักได้แก่เมือง Fussen, Innsbruck, Hallstatt, Cesky Krumlov, Prague, Karlovy Vary, Rothenburg ob der Tauber และมาสิ้นสุดที่เมือง Munich ซึ่งนอกจากจะได้ชมเส้นทางสวย ๆ แล้วยังเป็นทริปที่จะได้เข้าชมปราสาทต่าง ๆ และเมืองเก่า ๆ ที่มีสถาปัตยกรรมสวย ๆ อีกด้วย   ทั้งนี้ขา shopping ทั้งหลายคงผิดหวังกับทริปนี้ของผมเป็นแน่แท้ อิอิ

เนื่องจากทริปนี้เป็นการขับรถเที่ยวเอง  เรื่องแรกที่อยากแนะนำคือการจองรถเช่า … ซึ่งในยุโรปมีบริษัทดัง ๆ หลายแห่ง อาทิ Europe car, Auto Europe แต่ผมเลือกจองจาก economycarrentals.com ซึ่งเป็นเวปนายหน้า  ที่มีรถให้เลือกเยอะและให้ข้อเสนอที่ค่อนข้างโดดเด่น อาทิ ให้สิทธิ์คนขับเพิ่มเติมได้เป็น 2 คน (ปกติแค่คนเดียว)  มีสติกเกอร์สำหรับข้ามแดนไปประเทศใกล้เคียงได้โดยไม่ต้องซื้อเพิ่ม เป็นต้น .. อย่างไรก็ตามเพื่อน ๆ คงต้องลองเปรียบเทียบกันดูนะครับ เพราะกรณีที่เป็นรถไม่เกิน 5 ที่นั่ง  ราคาและโปรโมชันจะีมีเยอะมากและมีตัวเลือกที่หลากหลาย  แต่กลุ่มของผมไปกัน 8 คน และต้องการรถเกียร์ออโต้ด้วยทำให้มีตัวเลือกค่อนข้างน้อยครับ … ผมแนะนำว่าควรจองรถล่วงหน้านะครับโดยเฉพาะคนที่ต้องการรถเกียร์ออโต้เพราะที่ยุโรปรถเช่าส่วนใหญ่เป็นเกียร์ธรรมดา  ถ้าจองช้าหรือไม่จองอาจไม่ได้รถที่ต้องการ … อีกเืรื่องที่ควรทราบคือ ใบขับขี่สากล ที่ผมจะกล่าวในหัวข้อถัดไปนั้น  จะครอบคลุ่มรถ 8 ที่นั่ง + 1 คนขับ  ก็คือรวมแล้ว 9 ที่นั่งนั่นเอง  ดังนั้นหากกลุ่มของเพื่อน ๆ มีมากกว่า 9 คนล่ะก็อาจจะต้องทำใบขับขี่สากลประเภทอื่น ๆ หรือไม่ก็แยกรถเป็นมากกว่า 1 คันแทน … ที่ขาดไม่ได้สำหรับการท่องเที่ยวแบบขับรถเองก็คือ GPS ครับ  ที่เราต้องจ่ายเพิ่มเติม แต่ผมคิดว่าคุ้มค่ามาก  โดยเฉพาะเวลาเข้าเมือง  เพราะจะช่วยให้เราประหยัดเวลาและปลอดภัยด้วยครับ

หลังจากจองรถได้แล้ว  เรื่องต่อไปที่ต้องเตรียมคือ ใบขับขี่สากล ซึ่งผมแนะนำให้ทำสัก 1-2 สัปดาห์ก่อนเดินทาง  เพราะใบขับขี่สากลมีอายุเพียง 1 ปีนับจากวันที่ออกเอกสาร  ดังนั้นหากทำล่วงหน้านานเกินไปจะทำให้เราเสียสิทธิ์ในช่วงเวลาก่อนหน้าที่จะเดินทางเปล่า ๆ  (เว้นเสียแต่ว่าเพื่อน ๆ มีทริปอื่นที่ต้องขับรถเช่นกัน)  ทั้งนี้เอกสารที่ต้องใช้ก็มี ภาพถ่าย 2 นิ้ว 2 ภาพ (ใช้ภาพที่เราเอาไว้ขอ VISA ได้เลย) , สำเนาใบขับขี่และบัตรประชาชน หน้า-หลัง, สำเนา passport หน้าที่มีภาพถ่าย อย่างละชุด และค่าธรรมเนียม 505 บาท  สำหรับที่กรุงเทพฯ น่าจะได้ในวันเดียวกันเลย  แต่ของผมทำที่ภูเ็ก็ตใช้เวลา 3 วันทำการ … ไม่ต้องกลัวว่าต้องไปสอบอะไรยุ่งยากนะครับ  แค่ยื่นเอกสารกับเงินก็ได้ขับที่เมืองนอกแบบสบาย ๆ แล้ว แต่การไปขับจริง ๆ จะสบายหรือไม่เป็นอีกเรื่องนะครับ เพราะที่โน่นขับเลนขวา อิอิ

ถ้าเพื่อน ๆ เลือกเดินทางด้วยรถไฟ  ให้ใช้บริการ raileuropoe.co.th ในการค้นหาเส้นทางรถไฟได้เลยนะครับ  สามารถชำระเงินกับ agent ที่เมืองไทยเป็นเงินบาทได้เลย แต่ควรจองล่วงหน้อย่างน้อย 1 สัปดาห์เพื่อให้สามารถส่งเอการได้ทัน  หรือจะจองผ่าน www.bahn.com ก็ได้หากไม่ติดเรื่องการอ่านภาษาอังกฤษ แต่ให้อ่านเงื่อน ๆ ต่าง ๆ ให้ละเอียดนะครับ เช่นหากจ่ายด้วยบัตรเครดิต ผู้ถือบัตรควรเป็นหนึ่งในผู้โดยสารด้วยเป็นต้น

ถ้าไม่อยากนั่งรถไฟ  เนื่องจากบางช่วงเสียเวลานาน  อาจเลือกรถบัสหรือเช่ารถส่วนตัว  โดยรถบัสแนะนำเป็นของ Student agency  ตามเวปนี้ bustickets.studentagency.eu หรือถ้าเป็นรถแบบเช่าเหมาคันหรือแชร์กับคนอื่น (ระหว่างบางเมืองของ Austria กับ Czhech) ลองดูที่ ckshuttle.cz ซึ่งเวปแรกจะจ่ายเงินผ่านบัตรเครดิตและสามารถจองที่ได้ด้วย  แต่เวปหลังจะต้องมัดจำประมาณ 20% โดยโอนเงินผ่าน paypal ที่เหลือไปจ่ายเป็นเงินสดที่โน่น (ควรแลกเป็น CZK ไป)

ลำดับต่อมาคือการจองที่พัก  ซึ่งผมจะใช้วิธีการอ่านรีวิวจาก TripAdvisor แล้วประกอบกับอ่านรีวิวใน website สำหรับจองโรงแรม อาทิ agoda, expedia หรือ booking.com  หลังจากนั้นก็จะ e-mail ไปจองกับที่พักหรือไม่ก็เข้าไปจองผ่านหน้าเวปไซต์เขาโดยตรง  เว้นเสียแต่ว่าราคาในเวปสำหรับจองโรงแรมให้เงื่อนไขที่ดีกว่าก็อาจมาจองผ่านเวปประเภทนี้แทน   รอบนี้ผมเดินทางกันหลายคนและวางแผนว่าจะนำอาหารแห้งจากเมืองไทยไปทำกินเองเป็นบางมื้อจึงเลือกจองที่พักประเภท B&B (Bed & Breakfast)  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบ้านที่เจ้าของบ้านนำมาปล่อยห้องเช่า   บางส่วนจะเป็นอพาร์ทเม้นซึ่งมีอุปกรณ์ทำครัวให้ครบครัน  เมื่อได้ที่พักแล้วก็ใหัจัดแจงเตรียมพิมพ์ไว้เป็นหลักฐานสำหรับยื่น VISA ด้วยนะครับ

ผมสรุปขั้นตอนการจองที่พักตามแบบฉบับของผมให้เป็นแนวทางสำหรับเพื่อน ๆ นะครับ … ขั้นตอนแรกคือวางงบประมาณในใจก่อนว่ามีงบประมาณต่อห้องเท่าไหร่  จากนั้นก็เข้าไปในเวป online agent เช่น booking.com จากนั้นเลือกเมืองที่ต้องการและกรองข้อมูลให้แสดงเฉพาะที่พักในงบประมาณที่เรารับได้ และเลือกคะแนนรีวิวที่ดี ๆ (ผมเลือกคะแนนรีวิว 75% ขึ้นไป)   จากนั้นทางเวปก็จะแสดงที่พักที่ราคาอยู่ในงบประมาณที่เรากำหนดและมีคะแนนรีวิวสูงตามที่เราตั้งไว้  ให้ลองเข้าไปดูว่า location สะดวกสำหรับเราไหมและสิ่งอำนวยความสะดวกสอดคล้องกับที่ต้องการหรือไม่  และเพื่อความแน่ใจให้ลองอ่านรีวิวอีกรอบโดยเฉพาะรีวิวที่ให้คะแนนน้อย ๆ   บางครั้งผมก็จะนำชื่อที่พักนี้ไปหาใน TripAdvisor อีกครั้งเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจอีกที   เมื่อเลือกที่พักของแต่ละเมืองได้สัก 2-3 ที่แล้วก็ลองเทียบราคาที่ได้จาก online website กับการจองตรงกับทางโรงแรมดู  อันไหนให้เงื่อนไขดีกว่าก็จองกับที่นั่นได้เลย …

มาถึงเรื่องสุดท้าย ๆ ที่หลายคนกังวลคือเรื่องการขอ VISA ซึ่งกรณีของผมต้องขอ Schengen visa เพราะสามารถเข้าออกประเภทในกลุ่ม Schengen ได้โดยการขอ VISA เพียงครั้งเดียว  ซึ่งควรเลือกของจากสถานฑูตของประเทศที่เป็นจุดหมายหลัก (พักนานสุด)  ทั้งนี้ของผมนั้นอยู่ในแต่ละประเทศเท่า ๆ กันคือ 3 วัน   ผมจึงเลือกขอจากเยอรมันเพราะเป็นประเทศที่ผมเดินทางเข้าและออก  รวมถึงมีสถานกงศุลในภูเก็ตด้วยทำให้สะดวกไม่ต้องเดินทางไปขอที่กรุงเทพฯ ซึ่งได้ข่าวว่าเจ้าหน้าที่ไม่ค่อยมีมิตรไมตรีนัก แต่การขอที่นี่ก็ต้องแลกกับค่าธรรมเนียมที่ต้องจ่ายเพิ่มเติมราว 2500 บาท  แต่ก็คุ้มถ้าเทียบกับการต้องเดินทางไปกรุงเทพฯ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 11, 2012 -- บทสรุปท่องเที่ยว-ถ่ายภาพ เยอรมัน-ออสเตรีย-เช็ก (5)
• May 13, 2012 -- เยือนดินแดนแห่งปราสาทในเทพนิยาย (7)
• May 17, 2012 -- เมืองงามแห่งแม่น้ำ inns และถนนสายงามแ่ห่ง Austria (1)
• May 16, 2011 -- The sound of music route ในวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ (3)
• May 13, 2011 -- The Romantic Road & Hallstatt … a day is not enough (2)

MV เพลงแรกของกลุ่ม “ติดเกาะ” ที่ทำกันแบบไม่ได้วางแผน ถ่ายทำกันที่หาดมิตรภาพจังหวัดภูเก็ต ซึ่งเป็นมุมหนึ่งที่นักท่องเที่ยวมักไม่ค่อยจะคุ้นเคย ประกอบเพลงเบา ๆ ของ Singular … เนื่องจากไม่ได้วางแผนทั้งนักแสดง และคนถ่าย VDO ภาพและเสียงจึงไม่สมบูรณ์มากนัก แต่ก็นับเป็นผลงาน MV แรกที่แสนภูมิใจของผมเอง อิอิ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 16, 2012 -- MV คิดถึงนะ (0)
• February 16, 2012 -- MV วัน-เดือน-ปี (0)

MV เพลงที่ 2 ของกลุ่ม “ติดเกาะ” ถ่ายทำกันที่ location สวยแบบ classic ของเมืองเก่าที่ถนนถลางและซอยรมณีย์จังหวัดภูเก็ต กลับเพลงเพราะ ๆ ซึ้ง ๆ ของแพรวที่ชื่อว่า “คิดถึงนะ”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 16, 2012 -- MV วัน-เดือน-ปี (0)
• February 16, 2012 -- MV เบา ๆ (1)

Music Video ที่ 3 จากกลุ่ม “ติดเกาะ”  … จากบทเพลงเพราะของคุณเจี๊ยบ กับวิวสวย ๆ ของเกาะตาชัย

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 16, 2012 -- MV คิดถึงนะ (0)
• February 16, 2012 -- MV เบา ๆ (1)
• November 15, 2010 -- “เกาะตาชัย” …ในวันที่ฟ้าเป็นใจ (3)

ภาพที่ใช้ทำปฏิทินให้กับที่ทำงาน Andara Resort & Vilas

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 17, 2010 -- ครั้งหนึ่งในชีวิตกับ 1 วัน 1 คืนบน Yacht (6)

หลังจากห่างหายไปนานเรื่องเทคนิคการถ่ายภาพ วันนี้ขอนำเสนอเรื่อง RAW ไฟล์ ที่หลาย ๆ คนงงและไม่รู้ว่าจะมีไปทำไม เพราะไฟล์มันใหญ่เหลือเกินและ JPG ก็ดีพอแล้ว วันนี้จะนำตัวอย่างมาให้ดูกันสักหนึ่งตัวอย่างครับว่า RAW ไฟล์ได้เปรียบ JPG ตรงไหน …

เพื่อน ๆ คงเคยเจอปัญหาบ่อย ๆ เวลาถ่ายภาพในวันที่มีแดดจัด ทำให้มอง LCD ไม่ชัด ไม่รู้ว่าแสงที่ถ่ายมา over หรือ under หรือเปล่า อันที่จริงสามารถเปิด histogram ดูก็ได้แต่บางครั้งก็รีบ, ลืม หรือไม่ก็ขี้เกียจเลยไม่ได้ทำ … มาเห็นจะ ๆ อีกทีก็ตอนโหลดเข้า computer ไปแล้วจึงพบว่าแสงที่ถ่ายมานั้นผิดพลาดอย่างมหันต์ เพราะ่ส่วนมืดหรือส่วนสว่างของภาพอาจสูญเสียรายละเอียดไป ซึ่งถ้าถ่ายมาเป็นแบบ JPG อย่างเดียวอาจไม่สามารถกู้รายละเอียดเหล่านั้นกลับมาได้

ลองดูภาพตัวอย่างนะครับ ภาพนี้ตอนถ่ายที่สถานที่จริงก็ดูเหมือนจะ OK แต่พอนำมาโหลดเข้า computer จะได้เห็นได้ชัดเลยว่าสีขาวของก้อนเมฆนั้นเสียรายละเอียดไปเยอะมาก ภาพตัวอย่างแรกผมเปิดไฟล์ JPG และไฟล์ RAW ที่ยังไม่ปรับแต่งเพิ่มเติม จะเห็นว่าภาพที่ได้เหมือนกัน (ดูจาก Graph Histogram จะเห็นว่าก้อนกราฟฝั่งขวามืออยู่เลยแนวขวาสุดของ Histogram นั่นหมายความว่ามีบางส่วนของภาพที่เป็นสีขาวสนิทไม่มีรายละเอียด)

** Click บนภาพเพื่อดูภาพใหญ่ครับ

ภาพตัวอย่างที่สอง ผมพยายามปรับลดแสงของไฟล์ JPG ให้ลดลง แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้รายละเอียดส่วนสว่างกลับคืนมาได้

ภาพตัวอย่างที่สาม ผมปรับค่า exposure (มีให้ปรับเฉพาะไฟล์ RAW) ลดลงเล็กน้อย จะเห็นได้ว่าแท่งกราฟด้านขวามือกลับเข้าอยู่ใน Histogram ทั้งหมด ทำให้รายละเอียดต่าง ๆ ในส่วนของก้อนเมฆกลับคืนมา หลังจากนั้นก็ปรับแต่ง curve เพิ่มเติมเล็กน้อยเพื่อให้ได้ภาพที่มีสีอิ่มขึ้น

จากตัวอย่างข้างต้นคงพอให้เพื่อน ๆ ได้เข้าใจมากขึ้นถึงอีกหนึ่งเหตุผลที่เราต้องใช้ไฟล์แบบ RAW นะครับ โดยเฉพาะสถานการณ์ที่ในภาพนั้นมี contrast ที่สูงหรืออยู่ภายใต้แสงอื่น ๆ ที่ไม่ใช่แสงธรรมชาติ ซึ่งผมจะยกตัวอย่างให้ดูในโอกาสต่อไปครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

ถ้าพูดถึง “จิ่วจ้ายโกว” เชื่อว่าหลายๆ คนรู้จักกันดี  และชื่อนี้ก็อยู่ใน wish list อันดับต้น ๆ ที่ผมอยากไปมานานแล้ว  พยายามหาข้อมูล  ซื้อหนังสือมาอ่าน รวมถึงศึกษาจากทาง Internet เพื่อวางแผนเดินทางไปยังดินแดนที่หลายคนเรียกว่าอุทยานสวรรค์แห่งนี้ให้ได้สักครั้ง  … เดิมทีผมอยากจะเดินทางไปด้วยตัวเอง  แต่เนื่องจากภาระงานประจำเยอะจนไม่มีเวลาเตรียมมากนัก  และเมื่อศึกษาแล้วหากมีเวลาจำกัดและพูดภาษาจีนไม่ได้จะควบคุมเรื่องเวลาการท่องเที่ยวยากมาก  จึงตัดสินใจซื้อทัวร์เป็นครั้งแรกหลังจากที่ผ่านมาจะเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศด้วยตัวเองมาตลอด  งานนี้จึงไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องการกำหนดแผนการเดินทาง จองตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรมและอื่น ๆ อีกมากมายเหมือนเคย  แต่โยนภาระนี้ไปให้บริษัททัวร์ อิอิ … ดังนั้นรีวิวรอบนี้จึงแปลกหน่อยตรงที่จะไม่ลงรายละเอียดเรื่องราวการเตรียมตัวการเดินทาง,อาหารและที่พักมากนักเพราะไม่ได้เลือกเอง แต่ถูกบังคับเอ้ย ถูกคัดสรรค์แล้วจากบริษัท ฯ ทัวร์  (ซึ่งส่วนใหญ่โปรแกรมก็คล้าย ๆ กับทัวร์จีนทั่วไป) ก็แน่นอนว่ามีทั้งถูกใจบ้างไม่ถูกใจบ้าง  ทั้งนี้ผมจะรวบรวมรายละเอียดเกี่ยวกับทัวร์ เพื่อเป็นข้อมูลให้เพื่อน ๆ ไว้ตอนหลังสุดก็แล้วกันนะครับ  เอาเป็นว่าเนื้อหลักว่าด้วยเรื่องแหล่งท่องเที่ยวล้วน ๆ

หวงหลง

หวงหลงเป็นแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่อยู่ไม่ไกลจาก “จิ่วจ้ายโกว”  ที่ว่าไม่ไกลก็เพราะเทียบกับระยะทางทั้งหมดจากเมืองเฉินตูซึ่งเป็นจุดที่เรานั่งเครื่องมาลงนั่นเอง  แต่ถ้านับระยะทางก็เป็นร้อยกิโลเหมือนกัน

เรามาถึง “หวงหลง” ในช่วงเวลาที่แดดกำลังดีมาก ๆ ฟ้าก็ใส  ผมไม่รอช้าค่อย ๆ เดินผ่านสะพานไม้ที่ทางอุทยานทำเป็นเส้นทางเดินไว้ให้  ซึ่งค่อย ๆ ไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ โดยมีศาลาแวะพักและห้องน้ำเป็นระยะ ๆ

ความสวยงามของหวงหลงนั้นเกิดจากแอ่งน้ำหินปูนสีสะอาดตา  วางเรียงลดหลั่นลงมาตามไหลเขา  ในแอ่งจะมีน้ำใสทั้งสีฟ้า สีเขียว  สวยงามมาก  ยิ่งประกอบกับต้นไม้รายรอบที่กำลังเปลี่ยนสีเป็นเหลืองและส้มแล้ว  ยิ่งทำให้ “หวงหลง” สวยงามยิ่งขึ้นไปอีก

เสียดายที่คณะของเรามาถึงหวงหลงช่วงเที่ยงแล้ว ทำให้ไม่สามารถขึ้นไปเก็บภาพ ณ จุดสูงสุดซึ่งเป็น highlight ได้ทัน  แต่ก็เพียงพอสำหรับเก็บภาพสวย ๆ มากมายจากอุทยานแห่งนี้

จิ่วจ้ายโกว

คณะของเรามาถึงทางเข้าอุทยาน จิ่วจ้ายโกวตั้งแต่เช้า  และจอดรถไว้บริเวณลานจอดรถที่ทางอุทยานจัดเตรียมไว้ให้  อากาศช่วงเช้ายังมีเมฆหมอกปกคลุมอยู่พอควร คงเป็นเพราะที่นี่อยู่ท่ามกลางหุบเขาสูงที่ชุ่มชื้นนั่นเอง  จากที่นี่จะต้องเดินผ่านเส้นทางที่ขนาบไปด้วยร้านขายของที่ระลึกสักประมาณ 100 เมตร  จากนั้นเดินเรียบลำธารอีกเล็กน้อยก็ถึงปากทางเข้าซึ่งคราคร่ำไปด้วยผู้คน  ส่วนใหญ่เป็นคนจีนและชาวเอเชีย  พบฝรั่งน้อยมาก  คงเป็นเพราะยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักหรือไม่ก็สู้กลิ่นห้องน้ำจีนไม่ไหว หุหุ

หลังจากซื้อบัตรเข้าชมอุทยานแล้วก็ต้องต่อคิวเล็กน้อย  แต่พอเข้าไปได้นี่สิ  ต้องเบียดเสียดแย่งกันขึ้นรถอุทยาน  เพราะคนมากมายเหลือเกิน และระบบจัดการคิวยังไม่ดีพอ  ทำให้แต่ละกรุ๊ปต่างแย่งกันขึ้นรถ  โชคดีที่ของเราเป็นกรุ๊ปขนาดกลางแค่ 16 คน  และวางแผนกันมาไว้ก่อนแล้วจึงสามารถขึ้นรถคันเดียวกันได้โดยไม่มีใครตกหล่น อิอิ

อันที่จริงผมได้รับคำแนะนำว่าควรเลือกที่นั่งฝั่งซ้ายเพราะจะเห็นวิวชัดในเส้นทางช่วงแรก  แต่พอเจอสถานการณ์จริงแค่มีที่ให้ยืนก็ OK แว้ว หุหุ

วันนี้เป็นวันแรกจากสองวันที่เราจะเข้าชม อุทยานจิ่วจ้ายโกว  ทั้งนี้เส้นทางท่องเที่ยวในอุทยานเป็นเหมือนรูปตัว Y โดยจุดเชื่อมตรงกลางของตัว Y จะเป็นศูนย์บริการนักท่องเที่ยวและเป็นศูนย์อาหารเพียงแห่งเดียวของอุทยานอันกว้างใหญ่ ..วันนี้หัวหน้าทัวร์วางแผนให้เราเที่ยวในเส้นทางด้านขวาของตัว Y ก่อน  โดยนั่งรถไปถึงจุดท่องเที่ยวสูงสุดแล้ว ค่อย ๆ นั่งรถย้อนลงมาเรื่อย ๆ

ผมยืนชมบรรยากาศริมทางไปด้วยความตื่นเต้น  เพราะรถวิ่งผ่านธารน้ำใส  ที่มีใบไม้กำลังเปลี่ยนสีแซมอยู่สองริมฝั่ง  เป็นภาพที่สวยงามมาก ๆ  เสียดายที่เราไม่สามารถหยุดถ่ายภาพได้ดั่งใจเพราะเป็นการใช้รถสาธารณ และมีจุดสวยงามที่เป็น highlight อีกมากมาย  ผมจึงได้แต่เพียงเก็บภาพอันงดงามเหล่านี้ไว้ในความทรงจำ

รถค่อย ๆ ไต่ระดับสูงขึ้น  ภูเขาในอุทยานถูกแต่งแต้มด้วยสีเหลืองปนส้มของใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสี   ซึ่งนี่เป็นเหตุผลหลักที่ผมยอมมาจิ่วจ้ายโกวในฤดูกาลที่มีนักท่องเที่ยวเยอะและค่าใช้จ่ายสูงแบบนี้  จะว่าไปแล้วมันคุ้มค่ามากครับ เพราะมันสวววววยมากกกกกกก

ป่าดึกดำบรรพ์ และทะเลสาบหญ้า

รถใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงจึงมาถึงจุดท่องเที่ยวสูงสุดของเส้นทางท่องเที่ยวด้านขวามือ  ซึ่งจุดนี้เรียกว่าป่าดึกดำบรรพ์  โดยมีเส้นทางสั้น ๆ ให้เดินชมป่าสนที่อยู่ท่ามกลางหุบเขาของสูงชันของจิ่ว ฯ  ในมุมมองของนักท่องเที่ยวอย่างผม  ที่นี่ยังไม่น่าสนใจมากนัก  หากมีเวลาน้อยสามารถตัดที่นี่ออกจาโปรแกรมได้ครับ

เราใช้เวลาที่นี่กันสั้น ๆ แล้วจึงนั่งรถต่อลงมายัง ทะเลสาบหญ้าซึ่งอยู่ห่างลงไปไม่มากนัก  ผมมาถึงที่นี่ก็สาย ๆ แล้วแต่แดดก็ยังไม่สามารถส่องถึงน้ำในทะเลสาบ  ทำให้ภาพไม่สดใสเท่าที่ควร  แต่น้ำที่นี่ก็ใสจนเห็นพื้นทะเลสาบเบื้องล่าง   ด้านทิศใต้ของทะเลสาบจะมีทุ่งหญ้าปกคลุม  ซึ่งเป็นที่มาของชื่อทะเลสาบนี้นั่นเอง

ทะเลสาบแพนด้า

จุดถัดมาที่เรานั่งรถลงมาแล้วแวะคือทะเลสาบแพนด้า  ทะเลสาบที่นี่เป็นฟ้าครามสวยงามมาก  และช่วงที่มาถึงฟ้าเปิดเต็มที่  แดดก็กำลังได้มุมพอดี  ทำให้สีสันของต้นไม้สะท้อนลงบนทะเลสาบสวยงามจับใจ  … ผมเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเดินริมทะเลสาบถ่ายภาพสลับ VDO ไปเรื่อย ๆ  โดยมีฉากหน้าเป็นใบไม้สีเหลืองที่กำลังเปลี่ยนสี  มี background เป็นทะเลสาบและภูเขาหลากสีสลับกับยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ … สวยจบบรรยายไม่ถูกเลยครับ  ที่นี่จึงเป็นอีกหนึ่งจุดที่พลาดไม่ได้ถ้าคุณมาเที่ยวจิ่วจ้ายโกว

ทะเลสาบนกยูง

หลังจากทะเลสาบแพนด้า  จุดต่อไปที่เราจะแวะคือทะเลสาบนกยูง   ซึ่งเดิมเราคิดกันว่าอาจจะใช้วิธีเดินเท้าลงเขาไปเรื่อย ๆ จากทะเลาสาบแพนด้า  แต่เนื่องจากได้เวลาทานข้าวแล้ว  กลัวคณะจะหน้ามืดตาลายไปเสียก่อน  ไกด์จึงนำคณะนั่งรถบัสของอุทยานลงไปแทน  ทำให้พลาดโอกาสถ่ายภาพทะเลสาบนกยูงจากมุมสูงแบบจะ ๆ  ได้แต่เพียงการถ่ายภาพหน้าต่างของรถแทน

ทันทีที่มาถึงทะเลสาบนกยูงเราก็พบกับฝูงคนจำนวนมาก  เพราะนี่เป็นหนึ่งในทะเลสาบที่สวยที่สุดของจิ่วจ้ายโกว  แต่ด้วยวิธีการจัดการของอุทยาน ทำให้ไม่มีผู้คนเดินท่องเที่ยวออกนอกเส้นทางที่จัดไว้  ทำให้เรายังมีมุมถ่ายภาพแบบไม่ติดฝูงชนได้แบบสบาย ๆ  … ทางหัวหน้าทัวร์แนะนำว่าให้พวกเราเดินไปยังลานกว้างตอนท้าย ๆ ของเส้นทางเดินชมทะเลสาบแล้วค่อย ๆ เดินย้อนกลับมาถ่ายภาพ  แต่ความสวยงามของวิวเบื้องหน้าทำให้อดไม่ได้ที่จะกดชัตเตอร์ไปตลอดทาง  น้ำสีฟ้าสดใสกับภูเขาเบื้องหลังที่สลับไปด้วยสีเหลือง,ส้ม,แดง,เขียว  มันสวยจนบรรยายไม่ถูกจริง ๆ ครับ

หลังจากถ่ายภาพจนจุใจที่ทะเลาสาบนกยูง  คณะของเรานั่งรถกลับลงมาทานข้าวเที่ยงที่ศูนย์อาหาร  ซึ่งเป็นแบบบุฟเฟ่ รสชาติพอประทังชีวิตได้ หุหุ

น้ำตกธารไข่มุก

หลังจากมื้อเที่ยงที่ค่อนข้าง late แล้วเราก็นั่งรถย้อนกลับขึ้นไปยังเส้นทางท่องเที่ยวด้านขวามือของรูปตัว Y  โดยแวะที่น้ำตกธารไข่มุก  ซึ่งต้อนรับเราด้วยธารน้ำใสที่ไหลไต่ระดับลงตามแนวเขาหินปูนสวยงามมาก ๆ  และเมื่อเดินตามเส้นทางที่จัดไว้ให้  ก็จะนำมามาพบกับหน้าผาน้ำตกที่มีขนาดใหญ่กว่าและสูงชันกว่า  น้ำที่ไหลไหลผ่านโขดหินปูนความกว้างกว่า 100 เมตรดูแล้วยิ่งใหญ่มาก  จนผมกดชัตเตอร์แบบไม่ยั้งเลยทีเดียว

เลยจากจุดชมผาน้ำตกแล้ว  ยังคงมีทางเดินเรียบธารน้ำ  และมีมุมถ่ายภาพสวย ๆ อีกมาก  เพราะน้ำใสเป็นสีฟ้าสลับเขียว เมื่อกระทบโขดหินจะปรากฏฟองสีขาวประดุจไข่มุกสมชื่อจริง ๆ

ทะเลสาบกระจก

เรานั่งรถต่อจากน้ำตกธารไข่มุกมาลงที่ทะเลาสาบกระจก  ซึ่งแสงแดดเริ่มจะคล้อยไปหลังเขาแล้ว  ทำให้ภาพที่ได้ไม่สดใสเท่าที่ควร  และเส้นทางเดินถ่ายภาพจากจุดจอดรถค่อนข้างสั้น  ทำให้ผมไม่สามารถเก็บภาพเงาสะท้อนของทะลาสบกระจกได้อย่างที่ต้องการ  จึงเก็บบรรยากาศสวย ๆ ของใบเมเปิ้ลที่กำลังเปลี่ยนสีและค่อย ๆ ปลิวลงสู่พื้นแทน หุหุ

น้ำตกนูรื่อหลาง

จากทะเลสาบกระจก  นั่งรถไม่นานก็กลับมาถึงศูนย์บริการนั่งท่องเที่ยว (ศูนย์อาหาร)  เราลงรถกันที่นี่และเดินลัดเลาะไปตามถนนเพื่อไปยังนำตกนูรื่อหลาง  ที่เรามองเห็นระหว่างการเดินทางในช่วงเช้า … น้ำตกนูรื่อหลางเป็นอีกหนึ่งน้ำตกขนาดใหญ่และสวยงามของจิ่วจ้ายโกว  เป็นน้ำตกที่เกิดจากการไหล่ลงมาจากทะเลสาบตอนบนผ่านหน้าผาหินปูนอันงดงาม  เสียดายที่วันนั้นลมค่อนข้างแรงและพัดเอาละอองน้ำเข้าหน้าเลนส์ทำให้ถ่ายภาพยากมากต้องใช้ผ้าเช็ดเลนส์ตลอด แต่สวยงามขนาดนี้กล้องพังก็ยอมฟะ หุหุ (ถ้าพังจริงคงนั่งร้องไห้เป็นแน่ )  …

ทะเลสาบแรด

โปรแกรมจิ่วจ้ายโกวสำหรับวันนี้เราปิดท้ายกันที่ทะเลาสาบแรด  ซึ่งสวยงามเช่นเดียวกัน  เพียงแต่ช่วงที่เรามาถึงค่อนข้างเย็นแล้ว  แสงจึงไม่อำนวยกับการถ่ายภาพมากนักแต่ก็เรียกเสียงชัตเตอร์จากคณะของเราไม่น้อยไปกว่าทะเลสาบอื่นเช่นกัน

คืนนั้นผมหลับสบายทั้งคืนหลังจากโหลดภาพจาก memory card ลงยัง portable storage ที่เตรียมไป …  เพื่อ clear memory card พร้อมรับภาพสวย ๆ ของวันรุ่งขึ้นที่กำลังจะมาถึง

วันที่สองในจิ่วจ้ายโกว

เช้าวันที่สองของจิ่วจ้ายโกวยังคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวและดูเหมือนจะเยอะกว่าวันก่อนหน้าซะด้วย   พวกเราต้องเบียดเสียดกับนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาลเพื่อต่อคิว (ไม่แน่ใจว่าเรียกคิวดีไหม ) ขึ้นรถอุทยาน  โชคดีที่ไกด์เราพูดจีนได้จึงสามารถขอเจ้าหน้าที่ขึ้นรถคันเล็กได้เต็มคันพอดี  นับว่าโชคดีโดยแท้ที่เสมือนได้เราเหมา  เพราะปกติราคารถเหมาที่นี่แพงมาก ๆ

ช่วงแรกเรายังคงผ่านเส้นทางเดิม (ขาของตัว Y)  แต่วิววันนี้ดูจะต่างไปจากเมื่อวานมาก  เพราะวันนี้ฟ้าไม่เปิด แต่ใช่ว่าจะไม่สวย  เพราะบรรยากาศแบบนี้จะมีสายหลอกสีขาวคลอเคลียไปกับภูเขา ทำให้ธารน้ำและทะเลสาบดูชุ่มชื่นไปอีกแบบ  โดยเฉพาะที่ทะเลสาบแรดซึ่งเราแวะเมื่อวานตอนเย็นรวมถึงทะเลสาบเสือที่อยู่ติด  ๆ กัน  วันนี้น้ำดูนิ่งสนิทและเงาสะท้อนของใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสีน้ำสวยงามจับใจ  ดังนั้นถ้าใครไปจิ่วจ้ายโกวแล้วอากาศไม่ดีก็ไม่ต้องเสียใจนะครับ  เพราะคุณอาจจะได้เจออีกหนึ่งบรรยากาศที่งดงามไม่แพ้กัน

วันนี้เราจะเดินทางไปบนเส้นทางด้านซ้ายของรูปตัว Y โดยจุดแรกที่จะเดินทางไปคือ ทะเลสาบยาว   ซึ่งการเดินทางนั้นต้องผ่านป่าสนที่กำลังเปลี่ยนสีงดงามและไต่ระดับความสูงไปเรื่อย ๆ จนเกือบถึงตอนบนสุดของเส้นทาง  ยอดต้นสนเริ่มถูกปกคลุมไปด้วยปุยหิมะสีขาวสะอาด  จนถึงจุดชมวิวทะเลสาบยาวเราจึงได้ชมวิวกันอย่างใกล้ชิด  .. อย่างที่เกริ่นไปแล้วว่าวันนี้บรรยากาศต่างกับเมื่อวานมาก ๆ ยอดเขาวันนี้ปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาว  เพิ่มความรู้สึกเยือกเย็นเข้ากับบรรยากาศอันแสนเหน็บหนาวของที่นี่จริง ๆ

ทะเลสาบ 5 สี

เราถ่ายภาพทะเลสาบยาวกันสักพัก  ก็เดินตามเส้นทางเล็ก ๆ มุ่งสู่ทะเลสาบ 5 สี  ซึ่งระหว่างทางมีหิมะโปรยลงมาให้เราได้ตื่นเต้นกันตามประสากะเหรี่ยงจากเมืองร้อน หุหุ ถ่ายภาพไป หนาวไป สะใจดีจริง ๆ

ช่วงหลัง ๆ ก่อนถึงทะเลสาบ 5 สีก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าที่กำลังตกมามันคือฝนหรือหิมะกันแน่  หุหุ  แต่ความสวยงามของสีสันของทะเลสาบ 5 สีก็ทำให้เราลืมเรื่องเปียกปอนไปชั่วคราว  เพราะถ่ายรูปกันซะเพลินเลย  …

อันที่จริงสีน้ำของทะเลสาบ 5 สีนี่สวยมาก ๆ เป็นสีฟ้าเทอร์คอยส์ไม่ต่างจากทะเลสาบนกยูงที่เราเห็นเมื่อวาน  แต่นับยังไงก็ไม่ครบ 5 สี หุหุ  สงสัยต้องรวมสีเทา กีบสีดำของหินเข้าไปด้วย ที่จริงน่าจะเรียกทะเลาสาบมรกตอย่างที่ไกด์ของเราเรียกมากกว่า

เราเดินต่อจากทะเลสาบ 5 สีเพื่อมาขึ้นรถกลับลงไปทานอาหารเที่ยงที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว  ซึ่งใกล้ ๆ ลานจอดรถก็ยังมีมุมสวย ๆ ให้เราได้ถ่ายภาพบุคคลกันอีกหลายภาพทีเดียว

เรามาถึงศูนย์อาหารก่อนเที่ยงราวครึ่งชั่วโมงทำให้คนยังไม่เยอะนัก และอาหารก็ไม่ร่อยหรอเหมือนเมื่อวาน  ทำให้พวกเราได้โอกาสเติมพลังกันเต็มที่เพื่อเตรียมตัวเที่ยวต่อในช่วงบ่าย

ทะเลสาบเสือ, น้ำตกซู่เจิ้ง และหมู่บ้านธิเบต

บ่ายวันที่สองนี้เราจะเก็บตกเส้นทางช่วงต้น (ขาของตัว Y)  ซึ่งมีน้ำตก, ธารน้ำและทะเลสาบสวย ๆ วางตัวต่อเนื่องกัน  โดยเราเริ่มแวะกันที่ทะเลสาบเสือ  ซึ่งขณะที่เราไปถึงมีฝนปรอยหน่อย ๆ ทำให้เก็บภาพได้ไม่เยอะนัก  ก่อนที่จะค่อย ๆ เดินเก็บภาพเรียบธารน้ำมุ่งสู่น้ำตกเล็ก ๆ แต่งดงามมากอีกแห่งหนึ่งชื่อ น้ำตกซู่เจิ้ง   …

นอกจากน้ำในลำธารและน้ำตกจะใสแล้ว  สีฟ้าของน้ำสลับกับบางส่วนของลำธารที่เป็นสีเขียวจากตะไคร่น้ำตัดกับฟองสีขาวของสายน้ำช่างเป็นภาพที่สวยงามเกินบรยาย … แน่นอนว่าขาตั้งกล้องได้ถูกน้ำมาใช้เพื่อบันทึกภาพสายน้ำให้ดูพริ้วไหว คุ้มค่าต่อการแบกมากจากเมืองไทยจริง ๆ

ข้อดีอีกอย่างของบรรยากาศแบบครึ้มฟ้าครึ้มฝนกับการถ่ายภาพน้ำตกก็คือ contrast ของภาพจะไม่สูงเกินไป  เพราะในวันที่แดดจัด  ฟองสีขาวกับโขดหินหรือต้นไม้ที่อยู่ภายใต้เงาจะมี contrast สูงมากจนทำให้ภาพดูแล้วแข็งไม่นุ่มและสดใสเหมือนกับอากาศแบบนี้  แสดงว่าการที่ฝนตกในวันที่สองของการเที่ยวน้ำตกก็เป็นข้อดีเหมือนกัน (แอบคิดแบบ positive หน่อย อิอิ)

คณะของเราเดินตามเส้นทางริมลำธารสลับถ่ายภาพมาเรื่อย ๆ จนถึงบริเวณหมู่บ้านธิเบตจึงขึ้นไปเยี่ยมชมหมู่บ้าน, ถ่ายภาพจากจุดชมวิว และซื้อของที่ระลึกกันเล็กน้อย ก่อนที่จะเลือกเดินเท้าสลับถ่ายภาพต่อไปตามเส้นทางริมถนนเพื่อชมทะเลสาบและน้ำตกสายเล็ก ๆ ที่วางตัวลดหลั่นลงไปตามหุบเขา

เราปิดท้ายอุทยานจิ่วจ้ายโกวกันที่น้ำตกแจกัน  ที่เป็นธารน้ำกว้างที่ปูด้วยสีเขียวของตะไคร่น้ำ  มีกลุ่มของต้นไม้ขึ้นเป็นหย่อม ๆ  เหมือนเอาแจกันมาปักไว้ สวยงามสมชื่อ … จากที่นี่เรานั่งรถกลับไปยังปากทางเข้าอุทยาน  นับเป็นช่วงเวลาที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยเพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้มาชมความงามของอุทยานสวรรค์จิ่วจ้ายโกวแห่งนี้อีกครั้ง

โชว์ทิเบต

ค่ำคืนวันที่ 3 ในจิ่วจ้ายโกว  เราตีตั๋วเข้าชมโชว์ธิเบิต  โดยนั่งแถวเกือบหน้าสุด แต่ก็อยู่ด้านซ้ายสุดเหมือนกัน ทำให้มุมมองไม่ค่อยดีนักสำหรับการถ่ายภาพ  งานนี้ผมหยิบเจ้า Nikkor 50mm f/1.4 เลนส์มือหมุนอายุอานามเกือบ 30 ปีมาถ่าย  โดยใช้แสงจากเวทีล้วน ๆ ได้ภาพและวิดีโอมาเยอะเหมือนกัน  ถ้าอาศัยเฉพาะ lens kit อย่างเดียวคงเอาแสงแบบนี้ไม่อยู่แน่ ๆ เพราะผมพยายามคุม ISO ไม่ให้เกิน 800 เพื่อหลีกเลี่ยง noise นั่นเอง

ความคิดเห็นโดยรวมกับโชว์ธิเบต ผมชอบนะครับ  ทั้ง ๆ ที่ปกติแล้วก็ไม่ใคร่จะสนใจโชว์วัฒนธรรมเหล่านี้เท่าไหร่  แต่ต้องยอมรับว่าลีลาการร้องเพลง  คุณภาพเสียงร้อง  รวมถึงรูปแบบดนตรีของธิเบตนั้นสนุกสนานและน่าประทับใจมากจริงๆ  แม้ว่าในหลาย ๆ ช่วงพิธีกรพูดจีนทำให้เราฟังไม่รู้เรื่องก็เถอะ

เส้นทางสายหิมะสู่เฉินตู และ ศูนย์เพาะพันธุ์หมีแพนด้า

เช้าวันรุ่งขึ้นเราต้องโบกมือลาจิ่วจ้ายโกวอย่างเสียมิได้  คงเหลือไว้แต่เพียงความทรงจำดี ๆ ของความยิ่งใหญ่และสวยงามของธรรมชาติ  หากจะกล่าวว่าธรรมชาติที่ผมเคยไปเยือนมาหลายแห่งนั้นสวยงามมาก  สำหรับจิ่วจ้ายโกวคงต้องเรียกว่าวิจิตรล่ะครับ  เพราะมันเหนือกว่าคำว่าสวยงามจริง ๆ

เส้นทางวันนี้แค่จิตนาการผมก็แอบเหนื่อยแล้วล่ะ  เพราะต้องใช้เวลาราว 9 ชั่วโมงจากที่นี่ถึงเมืองเฉินตู   แต่หลังจากออกเดินทางได้ไม่ถึงชั่วโมง  ภาพวิวสองข้างทางเริ่มทำให้ผมเปลี่ยนจากการพยายามข่มตาหลับเป็นหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพอย่างไม่ละสายตาจากช่องมองภาพเลย  เพราะความหนาวเย็นที่เราเริ่มสัมผัสได้ตั้งแต่เมื่อคืน  ทำให้ขณะนี้หิมะได้โปรยปรายลงมาปกคลุมป่าสนสองข้างทาง  ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามเกินบรรยายจริง ๆ ครับ  และนี่เป็นสิ่งที่เติมเต็มให้ทริปนี้ครบรสชาติเสมือน 3 ฤดูจริง ๆ เพราะเราพบกับสีสันของใบไม้เปลี่ยนสีในวันแรกที่เข้าจิ่วจ้ายโกว, เจอฝนในวันที่สอง  และในวันนี้เราเจอหิมะแบบเต็ม ๆ  แถมคนขับรถของเราก็ใจดีหาที่จอดเหมาะ ๆ ให้เราได้ลงไปถ่ายภาพหิมะกันแบบใกล้ชิดเสียด้วย   ทำให้แต่ละคนยิ้มแก้มปริถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนาน

ตลอดทางช่วง 2-3 ชั่วโมงแรกยังคงผ่านเส้นทางที่สองข้างทางเต็มไปด้วยหิมะสลับกับทุกหญ้าและต้นไม้เปลี่ยนสี  นอกจากนี้ยังผ่านเมืองโบราณอาทิ เมืองชานชูชื่อ  เมืองสงพัน  ที่ทุกวันนี้รัฐบาลจีนเนตรมิตรตึกรามบ้านช่องใหม่  ทำให้ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงาม  ผมคาดว่าในอีก 5 ปี  เส้นทางสายนี้คงเสร็จสมบูรณ์และเมืองเหล่านี้จะกลายเป็นจุดพักสำหรับนักท่องเที่ยวเป็นแน่

ทางช่วง 3-4 ชั่วโมงหลังก่อนถึงเฉินตูนั้น  เป็นเส้นทางที่ตั้งอยู่เชิงเขา  ด้านข้างเป็นแม่น้ำ  ซึ่งตลอดทางจะยังคงเห็นสภาพความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อปี 2008 อยู่เป็นระยะ   แต่ต้องยอมรับว่ารัฐบาลจีนได้ทำการบูรณะและถือโอกาสจัดระเบียบเมืองอย่างดีเยี่ยม  เพราะผ่านไปเพียง 3 ปี  เส้นทางนี้เสร็จเกือบจะสมบูรณ์แล้ว  และยังคงเห็นการก่อสร้างทางด่วนคู่ขนานรวมถึงทางรถไฟที่คาดว่าอีกไม่นานก็คงเสร็จเช่นเดียวกัน  ต่อไปการเดินทางไปจิ่วจ้ายโกวคงไม่ใช่เรื่องยากอีกแล้ว  และคงมีเวลามากขึ้นสำหรับแหล่งท่องเที่ยวหรือกิจกรรมอื่น ๆ เพิ่มเติม  คิดแล้วก็แอบอิจฉาคนจีนเหมือนกันที่สามารถเนรมิตหลายอย่างได้อย่างใจไม่ติดโน่นติดนี่เพราะขัดแข้งขัดขากันเองเหมือนบ้านเรา

เอ้า! พาออกนอกเรื่องไปจนได้  กลับเข้ามาที่เมืองเฉินตูกันดีกว่าครับ … เมืองเฉินตูนั้นมีความเจริญไม่ต่างจากรุงเทพฯ บ้านเราครับ  สภาพถนนหนทางและตึกรามบ้านช่องก็ทันสมัยไม่แพ้กัน  ต่างกันก็ตรงคนที่นี่ไม่ค่อยยอมพูดอังกฤษ  ไม่รู้พูดไม่ได้หรือไม่ยอมพูดกันแน่ หุหุ

ที่เมืองเฉินตูเรามีอีก 2 โปรแกรม  นั่นคือโชว์เปลี่ยนหน้ากากซึ่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรม   ในความเห็นส่วนตัวแล้วโชว์นี้ไม่ได้สนุกสนานเหมือนโชว์ทิเบต  แต่เน้นไปที่การนำเสนอวัฒนธรรมอันงดงามของจีน  ส่วน highlight ก็แน่นอนว่าอยู่ที่รายการสุดท้ายนั่นคือโชว์เปลี่ยนหน้ากาก  ที่ผู้แสดงเปลี่ยนหน้ากากรวดเร็วจนผู้ชมไม่สามารถมองได้ทัน

เช้าวันก่อนกลับ  เราเดินทางไปชมความน่ารักของหมีแพนด้ากันที่ศูนย์อนุรักษ์หมีแพนด้าเมืองเฉินตู   โชคดีที่มีแพนด้าน้อยซึ่งคงจะเพิ่งคลอดมาได้ไม่นานให้เราชมด้วย  ทำให้พวกเราได้อมยิ้มกับความน่ารักของมัน  ส่วนพี่ป้า น้าอา ของมันส่วนใหญ่จะขี้เกียจไม่ค่อยทำอะไรนอกจากนอนตีพุง  นาน ๆ ทีจึงเดินออกมากินน้ำกินไผ่ให้ได้ตื่นเต้นกัน  หุหุ

ต้องขออภัยอย่างสูงครับที่ภาพเมืองเฉินตู กับเจ้าหมีน้อยแพนด้านั้นไม่ได้นำมาลงในนี้ เพราะไฟล์เสียหายเนื่องจาก Harddisk ที่่ใช้ backup ภาพเสียแบบไม่ทันตั้งตัว ถ้าหากกู้ไฟล์ได้ค่อยนำมาลงภายหลังนะครับ

สรุปข้อมูลทัวร์ 

อย่างที่เกริ่นไปแต่ต้นนะครับว่าเที่ยวรอบนี้ผมใช้บริการทัวร์  ซึ่งโปรแกรมส่วนใหญ่จะไม่ต่างกับทัวร์จีนจิ่วจ้ายโกวมากนัก  เพียงแต่เพิ่มการเข้าชม จิ่วจ้ายโกวเป็น 2 วัน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ผมเลือกทัวร์นี้  เพราะขนาดเข้าไปสองวันผมยังรู้สึกว่ามันยังเร่ง ๆ ไม่สามารถเก็บภาพได้อย่างใจ 100% เลย  ถ้าไปวันเดียวคงเสียดายเงินมากแน่ ๆ ที่อุตส่าห์เดินทางไปตั้งไกลเพื่อได้เที่ยวชมเพียง 6-7 ชั่วโมง

การไปกับทัวร์นั้น  มีข้อดีก็คือเราไม่ต้องนั่งเตรียมโปรแกรมท่องเที่ยวให้เหนื่อย  ไม่ต้องหาที่พักและร้านอาหารเอง  เพราะทางทัวร์เตรียมให้  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโรงแรมที่พักถือว่า OK เลยทีเดียว   ส่วนอาหารก็พยายามจัดให้ดีที่สุดที่หาได้ในเขตนั้น  แต่ช่วยไม่ได้ที่สไตล์อาหารของทิเบตไม่ถูกปากพวกเราเอาซะเลย  สารพัดน้ำพริก, หมูหยอง, หมูเค็มที่เตรียมไปเลยขายดีเป็นพิเศษ   แต่อาหารที่เฉินตูนั้นอร่อยครับ  เรียกได้ว่ายิ่งวันท้าย ๆ อาหารยิ่งอร่อย หุหุ

นอกจากนี้จุดสำคัญที่สุดของการไปทัวร์จีนคือเรื่องการสื่อสารครับ  เพราะต้องยอมรับว่าคนจีนใช้ภาษาอังกฤษได้น้อยมาก  ถ้าคุณจะไปเองก็คงเหนื่อยเหมือนกันหากเกิดปัญหาอะไรหรือต้องการความช่วยเหลือใด ๆ ก็ตาม  ขนาดคนจีนด้วยกันเองบางทียังพูดกันไม่เข้าใจเลยเพราะภาษาท้องถิ่นต่างกัน .. อย่างไรก็ตามถ้าไม่มีข้อจำกัดเรื่องเวลา และพร้อมที่จะผจญภัยไปกับสถานการณ์ต่าง ๆ ผมคิดว่าไปเที่ยวเองก็คงสนุกไปอีกแบบครับ

ทีนี้มาว่ากันด้วยเรื่องข้อเสียของการเดินทางไปกับทัวร์บ้าง  ซึ่งเป็นมุมมองของคนชอบถ่ายภาพที่วางแผนและท่องเที่ยวด้วยตัวเองมาตลอดอย่างผมนะครับ  สิ่งแรกเลยคือเราต้องระมัดระวังเรื่องการใช้ชีวิตและทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น  เพราะเป็นเพื่อนใหม่ทั้งหมด  โชคดีของผมมากที่คณะที่เดินทางไปด้วยกันนั้นน่ารักทุกคน  มีการแบ่งปันกันตลอด มิตรภาพค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละเล็กละน้อย จนสามารถคุยกันได้อย่างถูกคอชนิดไม่มีกำแพงเรื่องอายุ … แต่แน่นอนว่าเราก็ยังไม่สามารถทำตามที่ต้องการได้เต็มที่  เช่นบางครั้งอยากหยุดถ่ายภาพ หรืออยากจะถ่ายภาพบางจุดให้นานขึ้นก็ไม่ค่อยกล้าจะบอกหัวหน้าทัวร์เพราะเกรงใจเพื่อนร่วมเดินทาง บางจุดที่เรามองในฐานะช่างภาพว่าสวย แต่คนอื่นอาจมองไม่เห็นและไม่เข้าใจ  ว่ามันจะถ่ายอะไรของมันฟะ อิอิ … บางทีก็แอบเผลอลืมตัวไป อย่างเช่น เปิดหน้าต่างเพื่อถ่ายภาพข้างทางขณะนั่งรถในจิ่วจ้ายโกว  โดยลืมคิดไปว่าเพื่อนร่วมคณะทนความหนาวที่พัดผ่านช่องกระจกเข้ามาในรถได้ไม่เท่ากับเรา  ก็แอบรู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน หุหุ

สำหรับเรื่องค่าใช้จ่าย คงต้องแล้วแต่ทัวร์ล่ะครับ  แน่นอนว่าบางทัวร์ทำราคาได้ถูกกว่าเพราะรับคนต่อกรุ๊ปมากกว่า แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความล่าช้า ความยุ่งยากที่อาจจะมากขึ้น  บางทัวร์แวะร้านขายของด้วยก็จะยิ่งทำให้เสียเวลาเที่ยวเข้าไปอีก  อันนี้ก็นานาจิตตังครับซึ่งคงต้องแล้วแต่โชคด้วยว่าจะเจอหัวหน้าทัวร์แบบไหน, ไกด์คนไหน และเพื่อนร่วมทริปอย่างไร

ปิดท้ายกันด้วยความคิดเห็นต่อเมืองจีนแบบตรงไปตรงมา … ธรรมชาติสวยงามมากครับ  ไม่แพ้แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติชื่อดังระดับโลกอื่น ๆ เลย แต่สิ่งที่คุณต้องเตรียมตัวและทำใจคือ ห้องน้ำระหว่างทางและเขตชานเมืองที่ยังคงเป็นแบบดั้งเดิมไม่มีการดูแลรักษาความสะอาด  และแน่นนอนว่าบางที่ไม่มีประตูห้องน้ำสำหรับธุระหนักด้วยซ้ำ แต่เก็บตังค์ 1 หยวน หุหุ,  การสื่อสารซึ่งค่อนข้างยากเพราะถนนหนทางบางครั้งก็ไม่มีภาษาอังกฤษกำกับ  ผู้คนในเมืองจีนโดยเฉพาะนอกเขตเมืองใหญ่ใช้ภาษาอังกฤษไม่ได้จึงเป็นอุปสรรคในการขอความช่วยเหลือเป็นอย่างยิ่ง,  อาหารที่เฉินตูอร่อยครับ แต่พอขึ้นเหนือปั๊ปซ้ำซากและน่าเบื่อเป็นที่ซู้ด  กาแฟสดไม่มีเลยในเขตนอกเขตเมือง  มีแต่ instant coffee ที่ชงแบบจาง ๆ ขาย ,  การซื้อขายของที่ไม่ค่อยซินเซียเท่าไหร่  ได้แต่ทำใจ  ผมซื้อผลไม้โดนโกงเห็น ๆ แต่จะบ่นก็ลำบากเพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง  ของฝากก็ต้องต่อราคาเยอะหน่อยเพราะบอกผ่านกันหลายเท่าตัว (แล้วแต่ชนิดสินค้า)  เอาเป็นว่าซื้อของนี่ต้องระแวงตลอดว่าซื้อแพงไปป่าวว้า  ซึ่งคงรวมไปถึงการซื้อทัวร์ท่องเที่ยวและที่พักด้วยในกรณีที่คุณเดินทางไปเอง … แต่ข้อสังเกตุรบกวนใจที่ผมเขียนมานี่ถือเป็นเรื่องเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับความสุขที่คุณจะได้รับจากธรรมชาติของที่นี่  ดังนั้นถ้าให้ฟันธงว่าน่าไปเที่ยวเมืองจีนไหม  บอกได้เลยว่าต้องไปสักครั้งในชีวิต 9MOT confirm!

ข้อมูลบริษัททัวร์ : Travel Pro โทร 081-830-0751

Website : http:// www.travelprothai.com

Facebook : http://www.facebook.com/TravelProThai

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน