ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาอากาศที่ภูเก็ตดีมาก ๆ ฟ้าสีครามสดใส ที่สำคัญเหล่าดอกไม้หลายประเภทต่างผลิดอกต้อนรับฤดูร้อนที่กำลังจะมาถึง ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะคว้ากล้องมาถ่ายภาพดอกไม้ที่ปลูกอยู่ในสุโขสปารีสอร์ทที่ทำงานอยู่ ดอกไม้ที่ว่าก็คือดอกกัลปพฤกษ์ที่ผมเองคิดว่าหลายคนคงไม่คุ้นและอาจนึกไปถึงราชพฤกษ์ซึ่งเป็นคนละชนิดกัน ดอกกัลปพฤกษ์เป็นดอกไม้ที่ช่อดอกตอนยังตูมอยู่จะเป็นสีชมพู ก้านสีชมพูเข้มจนเกือบแดง มองไกล ๆ...
อ่านต่อเพื่อน ๆ หลายคนคงเคยเห็นคุณสมบัติหนึ่งของกล้อง Digital นั่นก็คือสามารถถ่ายภาพโดยได้ไฟล์ที่มี format เป็น RAW ได้ (ปกติที่เห็นโดยทั่วไปจะเป็น JPG) แถมบางคนอาจจะเคยลองถ่ายภาพที่ได้ format RAW แล้วด้วยซ้ำแต่ไม่รู้ว่ามันเอาไปใช้งานยังไง และหลายคนคงแอบบ่นในใจว่าไม่เห็นภาพมันจะดีกว่าแบบ JPG ตรงไหน ไฟล์ก็ใหญ่ แถมบางทีเปิดไฟล์ไม่ได้ด้วยซ้ำ ไฟล์แบบ RAW คือการเก็บรายละเอียดของแสงในขณะนั้นแบบที่เป็นข้อมูลดิบโดยตัวกล้องจะยังไม่ทำการประมวลผล...
อ่านต่อต่อจากตอนที่แล้ว (อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ) เดิมทีในคืนแรกของทริปนี้ผมตั้งใจที่จะพักขุนช่างเคี่ยนหนึ่งคืน แต่เมื่ออ่าน web board ทุกวันจนรู้ว่าซากุระกำลังเข้าสู่ช่วงที่เริ่มมียอดอ่อนและดอกกำลังจะโรยแล้ว จึงต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางในวันแรกโดยการไม่พักขุนช่างเคี่ยนแต่ขับรถไปนอนที่ขุนวางแทน ทำให้ยังมีเงินมัดจำค่าที่พักที่ขุนช่างเคี่ยนค้างอยู่ และบังเอิญว่าที่พักในการดูแลของมช.อีกที่หนึ่งก็คือ สันป่าเกี๊ย-แม่ตะมาน ...
อ่านต่อต่อจากตอนที่แล้ว (ปางอุ๋ง … บรรยากาศในฝันของนักเดินทาง) การเดินทางจากปางอุ๋งมาขุนแม่ยะนั้นระยะทางไม่ไกลมาก ผมจึงแวะที่ปายซึ่งครั้งนี้นับเป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน ซึ่งก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในทุกครั้งที่มาถึง ปายในวันนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คนเช่นเดิม มีร้านน่ารัก ๆ ผุดขึ้นมารองรับนักท่องเที่ยวอีกหลายแห่ง ร้านมิตรไทยยังคงเป็นจุดหมายหลักที่นักท่องเที่ยวมาเลือกซื้อเสื้อสวย และเขียน post card ถึงคนห่างไกล ร้านกาแฟ coffee in love...
อ่านต่อต่อจากตอนที่แล้ว (รำลึกวันเก่า ๆ ที่แม่เมย) ออกจากอช.แม่เมยแล้ว ผมขับรถย้อนกลับมาเส้นทางเดิมสู่อำเภอแม่สะเรียง จากนั้นจึงเดินทางต่อไปยังแม่ฮ่องสอนซึ่งถนนหนทางอยู่ในสภาพดีกว่าเมื่อก่อนมาก ทำให้สมาชิกในรถไม่มีใครเมารถสักคน ยังคงเมาส์กันสนุกสนาน เสียงของพวกเธอกระตุ้นประสาทหูของผมตลอดเวลาจนไม่สามารถง่วงได้เลย อิอิ เมื่อถึงตัวเมืองแม่ฮ่องสอนผมมุ่งตรงไปยังศูนย์ศิลปะชีพ ...
อ่านต่อต่อจากตอนที่แล้ว (โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง) วันนี้เป็นวันที่ผมต้องขับรถค่อนข้างไกล แต่ก็ไม่เหนื่อยเพราะสถานที่ปลายทางนั้นเป็นที่ซึ่งผมเคยประทับใจมากเมื่อครั้งมาเยือนเมื่อ 15 ปีที่แล้ว (สมัยยังเรียนอยู่ ตอนนี้ก็ยังไม่แก่นะ ขอย้ำ อิอิ) เนื่องจากไม่ได้จองที่พักไว้ และมาถึงค่ำทำให้มื้อนี้เราต้องขอซื้อมาม่าจากเจ้าหน้าที่และขออนุญาตใช้ห้องครัวในการทำอาหาร ...
อ่านต่อต่อจากตอนที่แล้ว (การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่..ขุนช่างเคี่ยน) ผมขับรถจากเมืองเชียงใหม่ราว 60 กม. เลี้ยวขวาตรงแยกก่อนถึงอำเภอจอมทองเล็กน้อย เพื่อเข้าสู่เส้นทางขึ้นดอยอินทนนท์ ไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ผ่านทิวทัศน์อันงดงามของอุทยานแห่งชาติอินทนนท์ จนถึงกม. 31 จึงเลี้ยวขวาเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายของวันนี้ “ขุนวาง” ระหว่างทางเราผ่านหมู่บ้านชาวเขา และวิวอันงดงามของน้ำตกสิริภูมิ ...
อ่านต่อเมื่อเทศกาลวันหยุดปีใหม่ 2552 ผ่านพ้นไป บรรดานักท่องเที่ยวเริ่มทยอยกลับไปทำงาน เรื่องราวการเดินทางประจำปีของผมกับเหล่าผองเพื่อนขาประจำจึงเริ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่ง …. หลังจากปีที่แล้วผมแทบไม่ได้ชมดอกซากุระเมืองไทยหรือนางพญาเสือโคร่งเพราะดอกร่วงเกือบหมดแล้ว (แห้วไปเลย ว่างั้นเหอะ) ปีนี้ผมจึงวางแผนการรบเอ้ยแผนการเดินทางค่อนข้างกระชั้นชิดกับวันเดินทางเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่พลาดเหมือนปีที่แล้ว ...
อ่านต่อ
เสียงทักทายจากผู้มาเยือน