เมื่อเธอกลับมาทำานวันต่อไปปรากฏว่าทาได้แค่ครึ่งกิโลเท่านั้น หัวหน้ารู้สึกท้อใจมาก แล้วเข้ามาถามเธอว่า
“โทษทีเถอะ ทำไมคุณทาได้น้อยลงทุกวันๆ ทั้งๆที่ผมให้คุณพักผ่อนแล้ว”

“ง่ายๆ” เธอตอบ “ยิ่งทาชั้นก้อยิ่งห่างจากกระป๋องสีขึ้นเรื่อยๆ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• September 8, 2009 -- ผู้ชายผิดสัญญา (0)
• August 17, 2009 -- ช่วยเพื่อนสร่างเมา (0)
• June 8, 2009 -- เรียกพ่อสิลูก (1)
• June 4, 2009 -- เด็กหญิงคำหล้า (1)
• March 25, 2009 -- เผยเบื้องหลังเหตุไฟใหม้ซานติก้า (0)
• March 9, 2009 -- ค้างคาวดูดเลือด (0)
• February 5, 2009 -- ตะเกียงวิเศษ (0)
• January 30, 2009 -- ความสำเร็จสูงสุดของคนคนหนึ่ง (0)
• January 16, 2009 -- คางคกข้ามถนน (0)
• December 12, 2008 -- คู่แข่งหน้าใหม่ (0)

ไปถาม 3 คน นี้ว่าทำอะไรอยู่ คนแรกก็ตอบว่า ผมกำลังก่ออิฐครับ คนที่สองบอกกำลังก่อกำแพง แต่คนที่ 3 บอก กำลังสร้างโบสถ์เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา

ทั้งสามคนทำงานอย่างเดียวกัน แต่ว่าความกระตือรือล้น ความกระฉับกระเฉง ความตื่นตัวต่างกัน

คนแรกทำอย่างขอไปที คนที่สองทำไปก็ดูเวลาไป แต่คนที่สามทำอย่างมีความสุข ทำงานอย่างเดียวกันแต่มีความรู้สึกแตกต่างกัน เพราะอะไร

พอเขารู้ เขามองด้วยความรู้สึกว่าแต่ละคนทำงานต่างกัน แต่ละคนให้ค่าของงานไม่เหมือนกัน คนที่คิดว่าตัวเองก่ออิฐ ก็รู้สึกว่าตัวเองทำไปไม่ค่อยมีคุณค่า ก็ทำไปด้วยความเฉื่อยเนือย

อีกคนเห็นงานของตัวเองมันกว้างขึ้นมาหน่อย เพราะว่ากำลังก่อกำแพง ก็รู้สึกมีความกระฉับกระเฉงมากขึ้น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะดูเวลา เพราะเขารู้สึกว่าเขามาทำก็เพื่อมีเงินใช้ ก็รอว่าเมื่อไรเวลาจะหมดเสียที

แต่คนที่ 3 เขารู้สึกว่าเขากำลังได้สร้างโบสถ์ กำลังสร้างวัด และคนไทยเมื่อรู้สึกว่าตัวเองได้มีส่วนสร้างวัด ก็รู้สึกปิติขึ้นมา มันไม่ใช่ผลตอบแทนที่เป็นเงิน แต่มันคือบุญกุศล เกิดความปิติ แรงจูงใจที่ทำให้เกิดเขาทำงานนั้น มันไม่ใช่เป็นเรื่องของรายได้หรือผลตอบแทนแต่ว่าเป็นศรัทธาที่โยงกับความรัก

เพราะฉะนั้นเราจะเห็นได้ว่า การทำงานอย่างเดียวกัน ก่ออิฐเหมือนกัน แต่มีความรู้สึกต่างกันเพราะว่ามองงานนั้นต่างกัน เราจะเห็นได้ว่าเราเห็นคุณค่าของงานเป็นเรื่องที่สำคัญมาก

คนที่ทำงานโดยคิดเพียงแค่ที่ว่าสิ่งที่ฉันทำมันเป็นเพียงรายได้หรือแค่อาชีพอย่างหนึ่ง เขาอาจจะทำแล้วก็รอว่าเมื่อไรเงินเดือนจะออก เมื่อไรจะถึงวันหยุด เมื่อไรจะถึงวันเสาร์อาทิตย์

เพราะว่าเขาไม่ได้ทำงานมุ่งหมายมากไปกว่าการมีผลตอบแทน หรือเงินเดือน แต่คนที่เขาทำงานและเห็นว่างานที่เขาทำมีคุณค่า มีส่วนในการสร้างสรรค์ประเทศ มีส่วนในการทำให้ประเทศเจริญก้าวหน้า หรืออย่างน้อยก็มีส่วนทำให้บริษัทองค์กรเจริญงอกงาม

คุณเป็นช่างก่ออิฐคนไหนครับ ?

Credit : บทความโดย…พระไพศาล วิสาโล  คัดลอกจาก  www.civil.rtaf.mi.th

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 26, 2009 -- ลิงกับลา (0)
• November 14, 2008 -- ใครเอาเนยแข็งของฉันไป (1)
• May 28, 2008 -- คุณค่า (0)
• June 4, 2008 -- ความลับ…ความรัก (0)
• May 18, 2008 -- เพื่อน (1)
• April 21, 2008 -- เล่านิทานสอนงานทีม ตอน : ถังรั่วใบใหญ่ (0)
• January 27, 2009 -- กระรอกกับมะพร้าว (0)
• October 30, 2008 -- เรื่องของเด็กน้อย กับหมา (0)
• May 21, 2008 -- เกมส์แห่งความรัก (0)
• May 2, 2008 -- เล่านิทานสอนงานทีม – ตอน “ชอบกินหัวปลา” (0)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• September 17, 2009 -- เธอคงเหนื่อย (1)
• September 8, 2009 -- ผู้ชายผิดสัญญา (0)
• June 8, 2009 -- เรียกพ่อสิลูก (1)
• June 4, 2009 -- เด็กหญิงคำหล้า (1)
• March 25, 2009 -- เผยเบื้องหลังเหตุไฟใหม้ซานติก้า (0)
• March 9, 2009 -- ค้างคาวดูดเลือด (0)
• February 5, 2009 -- ตะเกียงวิเศษ (0)
• January 30, 2009 -- ความสำเร็จสูงสุดของคนคนหนึ่ง (0)
• January 16, 2009 -- คางคกข้ามถนน (0)
• December 12, 2008 -- คู่แข่งหน้าใหม่ (0)

เนื้อหาของหนังว่าด้วยเรื่องของสองวัยรุ่น (รุ่นใกล้ ๆ ผม …… แต่สมัย 10 กว่าปีที่แล้ว อิอิ) ที่คนนึงอกหัก คนนึงดรอปจากการเรียน  เก็บกระเป๋าพร้อมปมในใจไปผจญภัยกันที่เมืองนอก   และก็ได้ผจญภัยกันจริง ๆ เจอทั้งความลำบาก ความสนุก ความสุข ความเศร้า และเหตุการณ์ไม่คาดคิดมากมายที่บางครั้งกระทบต่อมิตรภาพของสองสาว

แม้ว่าหนังจะค่อนข้างยาว แต่ก็เล่าเรื่องได้อย่างต่อเนื่องลงตัว ดูแล้ว in ไปกับสองตัวละคร โดยหนังค่อย ๆ บอกอะไรบางอย่างผ่านเนื้อเรื่องที่สองสาวต้องเผชิญ  ปมเล็ก ๆ ของหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมอยากให้ทุกคนได้ดูและนำไปคิด  เพราะผมเห็นเพื่อนร่วมงานหลายคนและรวมถึงตัวผมด้วย  มักจะคิดอะไรเหมือนตัวละครในเรื่องนี่แหละ ทั้ง ๆ ที่ดูแล้วความคิดความอ่านน่าจะโตกว่าสองสาวในเรื่องเยอะ  จะว่าไปมันก็เป็นิสัยอย่างหนึ่งของคนไทย (ส่วนใหญ่)  นั่นคือการไม่เคารพกฎ  เมื่อทำผิดแล้วก็พยายาเอาตัวรอด หรือถ้าถูกจับได้-ถูกลงโทษก็มักจะโทษโน่นโทษนี่  แถมพาลไปโกรธคนที่ควบคุมกฎหรือคนลงโทษซะด้วยในฐานะที่ไม่เห็นใจ ที่สำคัญคือมองเรื่องที่ตัวเองทำผิดเป็นเรื่องเล็กหรือบางทีก็มองว่าไม่ผิดด้วยซ้ำ และไม่ควรถูกลงโทษ จึงเป็นที่มาของความขัดแย้งในที่สุด … แต่ผมเชื่อเสมอว่า คนเราเปลี่ยนกันได้ แต่บ้างครั้งก็ต้องอาศัย “จุดเปลี่ยน”  ในหนังของเรื่องนี้มีจุดเปลี่ยนเช่นกัน  แต่จะสายเกินไปหรือไม่ผมไม่บอกดีกว่า  ไปลุ้นกันเอาเองในหนัง “หนีตามกาลิโลโอ” … ส่วนในชีวิตจริง เพื่อน ๆ ลองย้อนคิดดูนะครับว่าเคยทำอะไรที่ไม่เข้าร่องเข้ารอย แล้วคิดแต่โทษคนอื่น โกรธคนอื่น แทนที่จะรู้สึกผิดแล้วปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นหรือไม่ … ถ้ายังนึกไม่ออกก็ลองไปดูหนังเรื่องนี้นะครับ เผื่อเพื่อน ๆ พบคำตอบว่า  มีอะไรใน ”หนีตามกาลิเลโอ” …

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 27, 2007 -- “กฎเกณฑ์” กับ “ความถูกต้อง” (1)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• June 21, 2009 -- เจอของดี (3)
• May 27, 2009 -- รหัสลับ (0)
• April 19, 2009 -- ใครเป็นพ่อเด็ก (0)
• March 17, 2009 -- กางเกงในตัวใหม่ (0)
• March 3, 2009 -- เรื่องระทึกขวัญ (0)
• February 26, 2009 -- สาเหตุแห่งอาการปวดหัวที่คุณต้องอึ้งกับวิธีการรักษา (1)
• February 17, 2009 -- พ่อพันธุ์ชั้นดี (1)
• February 13, 2009 -- ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน??? (0)
• December 27, 2008 -- กะเหรี่ยงจดทะเบียน (2)
• November 20, 2008 -- จะให้หมอบอกยังไงดี? (0)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• July 3, 2009 -- ยาแก้ (0)
• May 27, 2009 -- รหัสลับ (0)
• April 19, 2009 -- ใครเป็นพ่อเด็ก (0)
• March 17, 2009 -- กางเกงในตัวใหม่ (0)
• March 3, 2009 -- เรื่องระทึกขวัญ (0)
• February 26, 2009 -- สาเหตุแห่งอาการปวดหัวที่คุณต้องอึ้งกับวิธีการรักษา (1)
• February 17, 2009 -- พ่อพันธุ์ชั้นดี (1)
• February 13, 2009 -- ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน??? (0)
• December 27, 2008 -- กะเหรี่ยงจดทะเบียน (2)
• November 20, 2008 -- จะให้หมอบอกยังไงดี? (0)

ผู้ชาย : ” สวัสดีครับ ”

แม่ : ” สวัสดีคะ ” พร้อมหันกลับมาบอกลูกสาวว่า ” หญิง เรียก พ่อ สิลูก “  

ลูกสาว : ทำหน้างวยงง พลางคิดในใจ ” ฉันมีพ่อเพียงคนเดียว คนนี้ไม่ใช่พ่อฉัน หรือว่า แม่ฉันมีสามี ใหม่ เป็นไปไม่ได้ ”

ลูกสาว เงยหน้ามอง แล้วก็ก้มหน้าลง แต่ในใจลึกๆ คิดเสียใจเป็นอย่างมาก พลางบอกตัวเองว่า ไม่จริง

แม่ : ” แม่บอกให้เรียกพ่อไงจ๊ะ เรียกพ่อสิ ” แม่เริ่มโมโหที่ลูกสาวไม่ยอมเรียกพ่อ

ลูกสาว : คิดในใจ ” ไม่ฉันไม่ยอมรับนายคนนี้เป็นพ่อเด็ดขาด เขาไม่ใช่พ่อฉัน ฉันมีพ่อเพียงคนเดียวเท่านั้น ”

แม่ : โมโห ตบศรีษะ ลูกฉาดใหญ่ ดัง ” เพี้ยะ!!! ”

ผู้ชาย : ตกใจ บอกผู้เป็นแม่ว่า ” อย่าทำครับ อย่าทำ เขาไม่เรียกไม่เป็นไร ผมทนรอได้ครับ ”

ในขณะนั้น ลูกสาว เจ็บทั้งตัว และเจ็บทั้งใจ ที่ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้ พลางร้องไห้ไป สะอึกสะอื้นไป

แม่ : ตบลูกสาวอีกฉาดใหญ่ แล้วบอกว่า ” แกนี่เรียกพ่อสิ ทำไมไม่เรียกพ่อ ”

ลูกสาว : สะอึกสะอื้น กลั้นใจพูด ออกมาเบาๆ ว่า ” พ่อ “

แม่ : ” แกเรียกเบาอย่างนั้น พ่อแกอยู่หลังบ้านจะได้ยินเหรอ รีบไปบอกพ่อแกเลยนะว่า ผู้จัดการ ธนาคารเขามา เร็วๆ เลยนะ เดี่ยวนี้เลย “ (เง้อออออออ…..)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• September 17, 2009 -- เธอคงเหนื่อย (1)
• September 8, 2009 -- ผู้ชายผิดสัญญา (0)
• August 17, 2009 -- ช่วยเพื่อนสร่างเมา (0)
• June 4, 2009 -- เด็กหญิงคำหล้า (1)
• March 25, 2009 -- เผยเบื้องหลังเหตุไฟใหม้ซานติก้า (0)
• March 9, 2009 -- ค้างคาวดูดเลือด (0)
• February 5, 2009 -- ตะเกียงวิเศษ (0)
• January 30, 2009 -- ความสำเร็จสูงสุดของคนคนหนึ่ง (0)
• January 16, 2009 -- คางคกข้ามถนน (0)
• December 12, 2008 -- คู่แข่งหน้าใหม่ (0)

ครูนิด    -  ด.ญ.คำหล้าวันนี้ช่วยทุบกระท้อนให้ครูสัก 3 ลูกนะ
ด.ญ.คำหล้า   –   วันนี้ครูนิดให้หนูทำอย่างอื่นแทนได้ไหมค่ะ
ครูนิด   –    ทำไมล่ะเธอทุบกระท้อนหวานอร่อยดีครูชอบ
ด.ญ.คำหล้า   –    หนูก็อยากทำให้ครูนะคะแต่วันนี้ตอนมาโรงเรียนหนูเดินไม่ทันระวังแก้วมันบาดส้นเท้าหนูค่ะ
ครูนิด   –    !!!!!!!!!!!!!!!!??????????

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• September 17, 2009 -- เธอคงเหนื่อย (1)
• September 8, 2009 -- ผู้ชายผิดสัญญา (0)
• August 17, 2009 -- ช่วยเพื่อนสร่างเมา (0)
• June 8, 2009 -- เรียกพ่อสิลูก (1)
• March 25, 2009 -- เผยเบื้องหลังเหตุไฟใหม้ซานติก้า (0)
• March 9, 2009 -- ค้างคาวดูดเลือด (0)
• February 5, 2009 -- ตะเกียงวิเศษ (0)
• January 30, 2009 -- ความสำเร็จสูงสุดของคนคนหนึ่ง (0)
• January 16, 2009 -- คางคกข้ามถนน (0)
• December 12, 2008 -- คู่แข่งหน้าใหม่ (0)

“ให้รีบล้างจานเร็วหน่อย พ่อจะให้ช่วยพิมพ์ดีด”

แม่กำลังเหนื่อยล้างจานก็ไม่เสร็จจึงให้ลูกไปตอบพ่อว่า 

“เครื่องพิมพ์เสีย ซ่อมยังไม่เสร็จ”

จนแม่ล้างจานเสร็จแล้ว หายเหนื่อยแล้ว ก็เกิดสงสารพ่อขึ้นมา จึงให้ลูกไปบอกพ่อว่า ซ่อมเครื่องพิมพ์เสร็จแล้ว ให้พ่อเตรียมงานไว้ เดี๋ยวจะไปช่วยพิมพ์ให้  พ่อตอบมาว่า

“บอกแม่ด้วยนะลูก ไม่ทันแล้วหละ พ่อเขียนด้วยมือเสร็จแล้ว”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• July 3, 2009 -- ยาแก้ (0)
• June 21, 2009 -- เจอของดี (3)
• April 19, 2009 -- ใครเป็นพ่อเด็ก (0)
• March 17, 2009 -- กางเกงในตัวใหม่ (0)
• March 3, 2009 -- เรื่องระทึกขวัญ (0)
• February 26, 2009 -- สาเหตุแห่งอาการปวดหัวที่คุณต้องอึ้งกับวิธีการรักษา (1)
• February 17, 2009 -- พ่อพันธุ์ชั้นดี (1)
• February 13, 2009 -- ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน??? (0)
• December 27, 2008 -- กะเหรี่ยงจดทะเบียน (2)
• November 20, 2008 -- จะให้หมอบอกยังไงดี? (0)

สามี : “นี่เธอบอกมาเดี๋ยวนี้นะว่าใครเป็นพ่อของเด็ก ใช่ไอ้โจเพื่อนร่วมก๊วนสุราของฉันหรือเปล่า ?”

เมียสาวก้มหน้าร้องไห้พร้อมกับส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ใช่

สามี : “งั้นไอ้ปื๊ดเพื่อนฉันตอนเรียน ป.ตรี ?”

เมียสาวยังคงส่ายหน้า

สามี : “ถ้างั้นต้องเป็นไอ้ปู๊ด เพื่อนเรียน ม.ปลายของฉันแน่ ๆ ใช่หรือเปล่า”

เมียสาวสวนคำทันที : “นี่! คำก็เพื่อนเธอสองคำก็เพื่อนเธอ เพื่อนฉันไม่มีหรือไงยะ ? “

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• July 3, 2009 -- ยาแก้ (0)
• June 21, 2009 -- เจอของดี (3)
• May 27, 2009 -- รหัสลับ (0)
• March 17, 2009 -- กางเกงในตัวใหม่ (0)
• March 3, 2009 -- เรื่องระทึกขวัญ (0)
• February 26, 2009 -- สาเหตุแห่งอาการปวดหัวที่คุณต้องอึ้งกับวิธีการรักษา (1)
• February 17, 2009 -- พ่อพันธุ์ชั้นดี (1)
• February 13, 2009 -- ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน??? (0)
• December 27, 2008 -- กะเหรี่ยงจดทะเบียน (2)
• November 20, 2008 -- จะให้หมอบอกยังไงดี? (0)