หนุ่มหนึ่งเดินทางไปทำงานยังต่างแดนเป็นเวลาหนึ่งปี ปล่อยให้เมียสาวที่เพิ่งแต่งงานไม่นานอยู่เฝ้าบ้านเพียงลำพัง พอครบปีเดินทางกลับมาพบว่า เมียสาวของเขาตั้งท้องได้ห้าเดือนกว่าๆแล้ว
สามี : “นี่เธอบอกมาเดี๋ยวนี้นะว่าใครเป็นพ่อของเด็ก ใช่ไอ้โจเพื่อนร่วมก๊วนสุราของฉันหรือเปล่า ?”
เมียสาวก้มหน้าร้องไห้พร้อมกับส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ใช่
สามี : “งั้นไอ้ปื๊ดเพื่อนฉันตอนเรียน ป.ตรี ?”
เมียสาวยังคงส่ายหน้า
สามี : “ถ้างั้นต้องเป็นไอ้ปู๊ด เพื่อนเรียน ม.ปลายของฉันแน่ ๆ ใช่หรือเปล่า”
เมียสาวสวนคำทันที : “นี่! คำก็เพื่อนเธอสองคำก็เพื่อนเธอ เพื่อนฉันไม่มีหรือไงยะ ? “
Tags: forward mail, ขำขัน, ขำขำ, ขำๆ, คลาดเครียด, ทะลึ่ง, นิทานตลก, ลามก, ฮา, ฮาๆ, เรื่องตลก
forward mail, ขำ ๆ กรรมของช่างคอม | thitipong | 
April 19, 2009 11:34 pm | 
Comments (0)
System Admin หรือที่หลาย ๆ บริษัทมักเรียกว่าฝ่าย IT หรือ MIS นั้นมีหน้าที่ดูแลระบบคอมพิวเตอร์, ระบบเครือข่ายรวมถึงระบบ Internet เป็นผู้ที่มักจะถูกค่อนแคะจากฝ่ายต่าง ๆ เสมอเรื่องกฎระเบียบและนโยบายในการใช้คอมพิวเตอร์ ยิ่งในปัจจุบันมีการใช้ internet อย่างกว้างขวาง ทุกคนที่ใช้คอมพิวเตอร์ก็อยากใช้ Internet ด้วยกันทุกคน บางคนใช้ทำงาน บางคนไว้ chat สนุก ๆ บางคนไว้ฟังเพลง ซึ่ง Admin นี่เองเป็นผู้กำกับดูแลสิทธิ์ในการใช้งานของผู้ใช้แต่ละคนตามนโยบายของบริษัท ฯ ถ้าบริษัท ฯ เห็นว่าพนักงานบางคนไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับ Internet ก็ไม่อนุญาตให้ใช้ ก็เป็นหน้าที่ของ Admin นี่แหละครับที่ต้อง Lock ซึ่งบางครั้งก็รู้สึกลำบากใจเพราะเป็นเพื่อนสนิทกัน บางครั้ง Admin ก็แอบปิ๊งเขาอยู่ เกรงว่าจะเสียคะแนน (อันนี้เป็นเหตุผลสำคัญ) และอีกสารพัดคำถาม ทำไมคนโน้นใช้ได้ ทำไม web นี้ถูก Block ตามมาด้วยคำขอร้องและคำขู่สารพัด … ถ้า Admin คนไหนหัวใจไม่หนักแน่นพอก็จะทำให้ไขว้เขวแหกกฎของบริษัท ฯได้เหมือนกัน อันอาจจะนำมาซึ่งความเสียหายที่คาดไม่ถึง …
ถ้าคุณเป็น User ผู้หนึ่งที่อยู่ในกฎเกณฑ์หรือนโยบายภายใต้การควบคุมของ Admin ขอให้ทราบด้วยครับว่า Admin ก็อยากจะตามใจทุกคนแต่ก็ต้องทำตามหน้าที่และอยู่ภายใต้นโยบายของบริษัท อย่าไปว่าพวกเขาเลยครับ น่าจะยกย่องพวกเขาด้วยซ้ำที่ทำหน้าที่ได้อย่างรัดกุม ถ้ามีความจำเป็นต้องใช้ Internet หรือใช้งาน Web ไหนที่ถูก Block ก็สามารถพูดคุยกันได้นี่ครับยังไงก็เพื่อนกัน ถ้ามีเหตุผลเรื่องงานจริง ๆ ก็คงจะไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
ถ้าคุณเป็น Admin ขอให้ทราบว่า หัวใจของ Admin นั้น นอกจากจะเป็นผู้ที่ต้องมีความชำนาญรอบรู้แล้ว ยังต้องมีความยุติธรรมและยึดมั่นในหลักการ แยกเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานออกจากกันโดยเด็ดขาด ถ้าทำได้คุณก็จะเป็น Admin มืออาชีพตัวจริงครับ 
ชายอ้วนคนหนึ่งเห็นประกาศโฆษณาในหนังสือพิมพ์ว่าจะสามารถลดน้ำหนักให้ได้ในเวลาวันเดียว โดยคิดกิโลละ 1 พันบาท เขาจึงตัดสินใจโทรไปหาบริษัทช่วยลดความอ้วนอันนี้ เมื่อโทรติดมีคนรับสายและถามว่า
“คุณต้องการลดน้ำหนักเท่าไหร่ครับ”
“ 2 กิโล” ชายอ้วนตอบ
สายตอบมาว่า “ดีมาก, โปรดบอกเบอร์บัตรเครดิตของคุณมา แล้วเราจะส่งพนักงานไปหาที่บ้านพรุ่งนี้เช้า”
วันต่อมาเวลา 9:00 น. มีคนมาเคาะที่ประตูบ้าน ชายอ้วนเปิดประตูออก พบว่ามีสาวน้อยนางหนึ่งยืนเปลือยกาย ล่อนจ้อนอยู่ที่ประตูบ้าน ที่คอของเธอมีป้ายแขวนไว้เขียนว่า “ถ้าคุณจับฉันได้ ฉันจะให้รางวัล” หลังจากนั้นชายอ้วน ก็วิ่งไล่ตามสาวเปลือยไปตามที่ต่างๆในบ้าน ข้างล่าง, ข้างบน , กระโดดข้ามโซฟา, วิ่งเข้าครัว ฯลฯ ในที่สุดเขาก็จับ เธอได้ และมีความสุขกับเธอ เมื่อเสร็จแล้ว เธอจึงพูดกับเขาว่า ” เร็วเข้า, ลองไปวัดน้ำหนักของคุณกัน” เขาทำตาม และพบว่าน่ามหัศจรรย์จริงๆ เขาลดไปได้ 2 กิโล ในเวลาแค่ครึ่งวัน ในตอนเย็นวันนั้นเขาจึงโทรกลับไปที่บริษัทเดิมอีก
ชายผู้รับสายถาม “คราวนี้คุณต้องการลดน้ำหนักเท่าไหร่ครับ”
“ผมต้องการลดมากขึ้นกว่าเดิม, เอาซัก 5 กิโลเป็นไง” ชายอ้วนพูด
“ดีครับ, เราจะหักเงินตามหมายเลขเครดิตการ์ดของคุณ แล้วจะส่งพนักงานไปที่บ้านในวันพรุ่งนี้ตอนเช้า ขอให้โชคดีครับ”
เช้าวันต่อมา เวลา 8:00 ก็มีหญิงสาวคนใหม่ที่สวยกว่าเดิมมาเคาะประตูบ้านอีกเช่นเดิม เธอมีป้ายแขวนไว้ที่คอ เขียนไว้ว่า “ถ้าจับฉันได้ คุณจะทำอะไรกับฉันก็ได้” คราวนี้ เธอล่อหลอกชายอ้วนมากกว่าเดิม ทำให้เขาใช้เวลา นานขึ้นในการวิ่งไล่จับ แต่อย่างไรก็ตามเขาก็จับเธอได้ และ กลับไปวัดน้ำหนัก
“โอ้โห, วิเศษจริงๆ ฉันลดได้ 5 กิโล อย่างมีความสุข” ชายอ้วนพูดด้วยความพึงพอใจ
หลังจากนั้นในตอนเย็นเขาจึงโทรไปที่บริษัทฯ อีกครั้งและพูดว่า
“คราวนี้ผมอยากลดมากกว่าเดิมอีก เอา 10 กิโลเลย” ชายอ้วนพูด
“สิบกิโล เลยเรอะ!” พนักงานทำเสียงดัง “นั่นมันเป็นไปไม่ได้นะคุณ จะให้มันลดในครั้งเดียวยากมาก”
ชายอ้วน เริ่มไม่พอใจและพูดว่า นายเอาเบอร์บัตรเครดิตฉันไปเลย แล้วพรุ่งนี้รีบส่งพนักงานมาหาฉันให้ได้ในตอนเช้า” เขาพูด ด้วยเสียงอันดัง และรีบวางหู
ในเช้าวันต่อมา เวลา 7:00 น. เขาได้ยินเสียงเคาะประตู เลยรีบวิ่งไปเปิดประตูทันที ทันใดนั้นเขาพบว่า มีลิงกอริลล่า ตัวผู้ สีดำทะมึน ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน มีป้ายแขวนอยู่ที่ขอเขียนไว้ว่า “ถ้าฉันจับแกได้ แกจะต้องเป็นของฉัน อ๊ากก……”
จะว่าไปแล้วหนึ่งในศัตรูตัวฉกาจของช่างคอมพ์ (ถ้าไม่นับลูกค้าใจร้ายบางคน) ก็คือเจ้าสัตว์ตัวเล็กๆ ผู้สืบเชื้อสายมาจากไดโนเสาร์ที่มีนามว่าจิ้งจกนั่นเอง เจ้าสัตว์ตัวนี้นอกจากจะถนัดในเรื่องเปลี่ยนสีไปตามสถานที่ที่มันอยู่แล้ว มันยังชอบหาที่อยู่แปลก ๆ อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น Power Supply (ตัวจ่ายไฟ) , เครื่องพิมพ์, Scanner ซึ่งเมื่อมันเข้าไปก็จะไปแล้วก็ไม่ยอมอยู่เฉย ชอบเดินป้วนเปี้ยนไปตามอุปกรณ์อิเล็คทรอนิคส์ที่แสนจะบอบบาง วันดีคืนดีก็ อึ ใส่อีกต่างหาก ถ้าโชคดีอุปกรณ์เหล่านั้นก็จะยังทำงานได้ปกติ แต่เมื่อโดนเข้าบ่อย ๆ หรือโดนเข้าหนัก ๆ ก็มีอันเป็นไปเหมือนกัน บางครั้งเจ้าไดโนเสาร์น้อยก็ชะตาขาดโดนไฟช็อต เปลี่ยนเป็นสีดำ (ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยน) ตายคาที่อยู่กับอุปกรณ์นั่นแหละ ….
ดังนั้น เมื่ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์เสีย ช่างจะระลึกถึงสาเหตุนี้ด้วยเสมอ …. มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมได้รับโทรศัพท์ให้ไปดูเครื่องพิมพ์ให้กับลูกค้าคนหนึ่ง ซึ่งเปิดบริการทัวร์ ผมใช้เวลาเดินทางไปออฟฟิศลูกค้าประมาณครึ่งชั่วโมง เมื่อถึงแล้วก็ได้รับการต้อนรับอย่างดี นั่งทำงานในห้องแอร์เย็น ๆ มีน้ำส้มคั้นให้ดื่ม (นาน ๆ ทีได้เจอแบบนี้ซักที) อาการของเครื่องพิมพ์ที่ผมตรวจเช็คคือไม่ยอมทำงาน ทั้ง ๆ ที่เปิดติด ผมก็เลยลองเปลี่ยนตลับหมึกดู (เครื่องพิมพ์บางยี่ห้อ มีหัวพิมพ์ติดอยู่กับหมึก ซึ่งหัวพิมพ์เหล่านี้เป็นวงจรอิเล็คทรอนิคส์ ซึ่งหากเสีย อาจทำให้เครื่องพิมพ์ไม่ทำงานได้) ลองเปลี่ยนดูทั้งหมึกสีและหมึกดำแล้วก็ไม่ดีขึ้น ก็เลยแจ้งลูกค้าไปว่าสงสัยจะมีปัญหาที่ MainBoard ของเครื่องพิมพ์ อาจจะมีจิ้งจกเข้าไป ทำให้เกิดปัญหา … ลูกค้าได้ยินดังนั้นเถียงทันควัน … นี่พี่.. (เขาเรียกผมอย่างนั้น ทั้ง ๆ ที่เขาน่าอายุคราวแม่เห็นจะได้ ไม่แน่ใจว่าผมหน้าแก่ หรือพี่แกให้เกียรติผมกันแน่) ที่นี่น่ะสะอาดตั้งแต่พื้นจรดเพดาน ไม่เคยเห็นจิ้งจกซักตัวเดียว จะไปอยู่ในเครื่องได้อย่างไรกัน … เจ้าของเครื่องทำหน้าไม่พอใจ สงสัยแกจะคิดว่าผมโยนบาปให้จิ้งจก ทั้ง ๆ ที่ของคุณภาพไม่ดี… แล้วพี่ย้ายเครื่องมาจากที่อื่นหรือเปล่าครับ (ผมเรียกแกว่าพี่บ้าง จะเรียกว่าป้าก็กลัวแกจะเอาเครื่องพิมพ์ขว้างใส่) … โน ๆ ไม่เลย ซื้อปุ๊ปก็มาติดตั้งที่นี่เลย ก็ซื้อจากที่ร้านเธอนั่นแหละ (แกเปลี่ยนสรรพนามของผมอีกครั้ง) …
อืม คงจะเกิดจากปัญหาอื่น .. ผมคิดในใจ … ไม่มีปัญหาครับ ผมขอยกไปตรวจเช็คที่ร้านก็แล้วกัน เพราะไม่ได้ติดเครื่องมือมาด้วย ผมบอกแกพลางถอดสายต่าง ๆ ออกเพื่อเตรียมขนย้าย ขณะกำลังยกเครื่องนั่นเอง … โอแม่เจ้า… มีเสียงตะกุกตะกักดังอยู่ภายในเครื่อง ยังไม่ทันจะทำอะไรต่อ ก็มีวัตถุขนาดย่อม ๆ กระโดดออกจากช่องใส่กระดาษหน้าเครื่องพิมพ์ วิ่งอย่างรวดเร็วหายวับไปกับตา ผมกับเจ้าของเครื่องมองหน้ากัน ทำตามปริบๆ … ครับ ถูกของพี่แกนั่นแหละ ที่นี่ไม่มีจิ้งจกซักตัว แต่ที่มันเข้าไปอยู่ในเครื่องพิมพ์นั่นมัน หนู ทั้งตัวเลย …… ????
เย็นวันหนึ่ง ก่อนเวลาเลิกงานไม่นานนัก มีเสียงที่ช่างคอม ฯ ไม่อยากได้ยินดังขึ้นทำลายความเงียบภายในร้าน กริ๊ง .. กริ๊ง .. กริ๊ง … ครับ ใช่แล้ว ลูกค้าโทรมา สงสัยคอมพิวเตอร์มีปัญหา …. “ไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไรให้ช่วยครับ” ผมถาม “คือเครื่องพิมพ์ของผมไฟไม่เข้าน่ะครับ ไม่แน่ใจว่า adapter เสียหรือเปล่า” ลูกค้าแจ้งปัญหาให้ทราบ “ตรวจเช็คดีแล้วนะครับว่าไฟไม่ดับ และเสียบปลั๊กแน่นดีแล้ว” ผมถามกลับไป ด้วยความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าอาจเป็นไปได้ “ไฟไม่ดับครับ และผมก็เสียบปลั๊กแน่นดีแล้วครับ เมื่อวานเพื่อนยืมเครื่องพิมพ์ไปใช้ วันนี้เอามาคืนก็เป็นอย่างนี้เลย สงสัยเขาทำเสียแหงเลย” ลูกค้าบ่นเสียงหงอย ๆ “ยังไงช่วยเข้ามาดูก่อนนะครับ เอาเครื่องใหม่มาด้วยเลย ถ้าเสียจะได้ซื้อตัวใหม่เลย เพราะซ่อมคงไม่คุ้ม”
ด้วยความหวังว่าวันนี้ขายของได้แน่ ก็เลยยอมทำงานล่วงเวลา ตรงไปยังบ้านลูกค้า เพื่อไม่ให้ดูงกเกินไป ก็เลยลองตรวจสภาพเครื่องพิมพ์ดูหน่อย … ปลั๊กก็มีไฟ(ฟ้า)ตามปติ … สายเสียบปลั๊กแน่นดี … แต่เปิดเครื่องไม่ติด ผมตรวจสอบตามลำดับ ก่อนจะแกะกล่องตัวใหม่ ผมมองไปด้านหลังเครื่องพิมพ์ พิโธ่เอ๋ย …. สายไฟอีกด้านไม่ได้เสียบเข้าเครื่องพิมพ์ …. แล้วมันจะเปิดติดได้อย่างไร …. ลูกค้าทำหน้าแหย ๆ มองตาผม แล้วรีบขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ เป็นอันว่าหลังจากรับเครื่องคืนจากเพื่อนแล้ว เขาก็เสียบสายทุกอย่างเข้าที่ ยกเว้นจุดเดียวคือสายไฟจาก adapter เข้ากับตัวเครื่อง อันเป็นที่มาของงานล่วงเวลา (ที่ไม่มีเงินล่วงเวลา) ของผมในวันนี้ … สุดท้ายผมจึงต้องกลับร้านอีกครั้งเพื่อเอาเครื่องพิมพ์ไปเก็บ พร้อมกับได้ข้อเตือนใจอีกอย่างว่า หากจะถามเรื่องปลั๊กไฟของเครื่องต้องถามทั้งสองด้าน อย่าถามด้านเดียว 
