Blog ท่องเที่ยว - ถ่ายภาพของ "นายมด" » ภาพยนต์

แอบไปดู “สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่ารัก”

thitipong — Sat, 14 Aug 2010 07:45:30 +0000

ใช่แล้วครับ ต้องใช้คำว่าแอบไปดูจริง ๆ เพราะแนวหนังก็บอกอยู่แล้วว่าเหมาะสำหรับวัยรุ่น ไอ้เรามันก็เลยวัยนั้นมาพอควรแล้ว (ขออนญาตใช้คำว่า “พอควร” แทนคำว่า “มาก” อิอิ) เกรงว่าเข้าไปดูแล้วเก้าอี้ข้าง ๆ จะหันมามอง แล้วคิดในใจว่า “ผิดวัยป่าวลุง” เหอ ๆ .. บอกตามตรงทีแรกไม่คิดจะดูด้วยซ้ำเพราะกลัวจะผิดหวัง เนื่องจากหนังแนวนี้หลาย ๆ เรื่องไม่โดนเอาซะเลย แต่บังเอิญเมื่อคืนเน้องชายตัวดีบอกว่าเพื่อนไปดูมาแล้วบอกว่าดี อ้าวเวร..ทีนี้ก็เลยลังเล search หากะทู้ใน pantip เพื่อ confirm … ดูไปสองกะทู้ส่วนใหญ่บอกว่า OK ไม่แน่ใจว่าหน้าม้าป่าว หุหุ แต่ก็ใจง่ายเชื่อไปแล้ว เพราะลึก ๆ แล้วก็อยากดูเหมือนกันเพราะนางเอกน่ารักดี 555

ว่าแล้ววันนี้ก็มาเฝ้าประตู central ตั้งแต่ยังไม่เปิด พอเปิดปั๊บก็รีบจองตั๋วรอบแรกเลย เพราะคาดว่ารอบต่อ ๆ ไปจะมีเหล่าน้อง ๆ มาดูกันเยอะ กลัวว่าจะต้องนั่งท่ามกลางเสียงกรี๊ดเหมือนหลาย ๆ เรื่องที่ไปดูพร้อม ๆ กับเด็ก ๆ อิอิ

ปกติแล้วกว่าหนังจะฉายก็มีโฆษณาไม่ต่ำกว่า 20 นาที แต่แปลกที่วันนี้เข้าไปช้ากว่าเวลาในตั๋วแค่ 5 นาทีหนังเริ่มไปแล้ว งงมาก ๆ สงสัยคงต้องรีบทำรอบเอาเงินแหงมเลย … โชคดีจริง ๆ ที่ทั้งโรงมีไม่น่าจะเกิน 20 คน ทำให้ไม่รู้สึกแปลกแยกมากนัก ที่สำคัญที่นั่งใกล้ ๆ กันแก่กว่าเราอีก หุหุ อย่างน้องตูก็ไม่ได้แก่ที่สุดในโรงเฟ้ย

เอ้า… มาว่ากันที่ตัวหนังดีกว่า ฝอยมาเยอะแล้ว .. หนังก็เป็นเรื่องของรักแรกในวัยมัธยมต้น ที่นางเอกของเราพยายามทำสวย ทำดีทุกวิถีทางเพื่อให้รุ่นพี่ ม.ปลายที่หล่อที่สุดในโรงเรียนหันมาสนใจ ท่ามกลางคู่แข่งทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน และเพื่อนรุ่นพี่ … การเล่าเรื่องก็เรียบง่ายไม่ซับซ้อน เน้นความน่ารักสดใสของตัวละครที่เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะได้ตลอดเรื่อง มีบทซึ้งระหว่างเพื่อนที่เรียกน้ำตาคนดู (บางคน) ได้เหมือนกัน … ช่วงท้าย ๆ ของเรื่องก็จะมีการค่อย ๆคลี่คลายปมที่หนังผูกไว้ทีละปมช้า ๆ แต่ผมคงไม่เล่าตรงนี้ละครับ เดี๋ยวจะเสียอัทธรสของท่านที่ัยังไม่ได้ไปชม … ที่มีเขียนนี่ก็แค่จะบอกว่า หนังเื่รื่องนี้ดูได้ดูดีครับ ไม่เสียดายตังค์ ถ้าจะเปรียบเทียบอารมณ์ผมว่าคล้าย ๆ กับ season change หรือไม่ก็ ความจำสั้น แต่รักฉันยาว น่ะครับ ดูเสร็จออกมาก็อมยิ้ม และมานั่ง post อยู่นี่แหละ (จนเพื่อนบางคนเริ่มแซวผมแล้วว่า เฮ้ย blog แกเป็น blog วิจารณ์หนังไปแล้วเรอะ - ทำไงได้ก็ปีนี้แทบไม่ได้เที่ยวเลยนี่ฝ่า 555)

สุดท้ายก็ขอ confirm ครับว่าน้องโอ้หล่อเทพมากครับ สาว ๆเตรียมตัวกรี๊ดได้เลย ส่วนตัวแสดงอื่น ๆ ก็แสดงได้ดีดูแล้วเป็นธรรมชาติน่ารักดีทุกคน … ขอให้สนุกกับหนังนะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

มีอะไรใน…หนีตามกาลิเลโอ

thitipong — Sun, 26 Jul 2009 14:42:34 +0000

วันอาทิตย์สุดสัปดาห์นี้ผมไปเดินเล่นที่ central อีกตามเคย สมแล้วที่เพื่อน ๆ มันชอบค่อนขอดว่า “มรึงมีหุ้นส่วนใน central เหรอวะ” … ทำไงได้ก็มันไม่รู้จะไปไหนนี่นา ชายหาดก็มีแต่ฝรั่งหัวแดง ถ้าเป็นสาว ๆ ญี่ปุ่นว่าไปอย่าง อิอิ … มาเข้าเรื่องดีกว่า หุหุ … กิจกรรมอย่างหนึ่งวันอาทิตย์ของผมก็ดูหนังนี่แหละ ซึ่งวันนี้ขอเลือกเรื่อง “หนีตามกาลิโลโอ” … เพราะคิดว่าหนังเรื่องนี้ภาพน่าจะสวย เนื้อหาน่าจะมีอะไรให้ค้นหา คงไม่ใช่หนังวัยรุ่นที่ดูสนุกอย่างเดียวเป็นแน่ อีกอย่างก็ชอบผลงาน season change ของนางเอกและการนำเสนอเรื่องราวของผู้กำกับท่านนี้ จึงคิดว่าคงไม่ผิดหวังเป็นแน่

เนื้อหาของหนังว่าด้วยเรื่องของสองวัยรุ่น (รุ่นใกล้ ๆ ผม …… แต่สมัย 10 กว่าปีที่แล้ว อิอิ) ที่คนนึงอกหัก คนนึงดรอปจากการเรียน เก็บกระเป๋าพร้อมปมในใจไปผจญภัยกันที่เมืองนอก และก็ได้ผจญภัยกันจริง ๆ เจอทั้งความลำบาก ความสนุก ความสุข ความเศร้า และเหตุการณ์ไม่คาดคิดมากมายที่บางครั้งกระทบต่อมิตรภาพของสองสาว

แม้ว่าหนังจะค่อนข้างยาว แต่ก็เล่าเรื่องได้อย่างต่อเนื่องลงตัว ดูแล้ว in ไปกับสองตัวละคร โดยหนังค่อย ๆ บอกอะไรบางอย่างผ่านเนื้อเรื่องที่สองสาวต้องเผชิญ ปมเล็ก ๆ ของหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมอยากให้ทุกคนได้ดูและนำไปคิด เพราะผมเห็นเพื่อนร่วมงานหลายคนและรวมถึงตัวผมด้วย มักจะคิดอะไรเหมือนตัวละครในเรื่องนี่แหละ ทั้ง ๆ ที่ดูแล้วความคิดความอ่านน่าจะโตกว่าสองสาวในเรื่องเยอะ จะว่าไปมันก็เป็นิสัยอย่างหนึ่งของคนไทย (ส่วนใหญ่) นั่นคือการไม่เคารพกฎ เมื่อทำผิดแล้วก็พยายาเอาตัวรอด หรือถ้าถูกจับได้-ถูกลงโทษก็มักจะโทษโน่นโทษนี่ แถมพาลไปโกรธคนที่ควบคุมกฎหรือคนลงโทษซะด้วยในฐานะที่ไม่เห็นใจ ที่สำคัญคือมองเรื่องที่ตัวเองทำผิดเป็นเรื่องเล็กหรือบางทีก็มองว่าไม่ผิดด้วยซ้ำ และไม่ควรถูกลงโทษ จึงเป็นที่มาของความขัดแย้งในที่สุด … แต่ผมเชื่อเสมอว่า คนเราเปลี่ยนกันได้ แต่บ้างครั้งก็ต้องอาศัย “จุดเปลี่ยน” ในหนังของเรื่องนี้มีจุดเปลี่ยนเช่นกัน แต่จะสายเกินไปหรือไม่ผมไม่บอกดีกว่า ไปลุ้นกันเอาเองในหนัง “หนีตามกาลิโลโอ” … ส่วนในชีวิตจริง เพื่อน ๆ ลองย้อนคิดดูนะครับว่าเคยทำอะไรที่ไม่เข้าร่องเข้ารอย แล้วคิดแต่โทษคนอื่น โกรธคนอื่น แทนที่จะรู้สึกผิดแล้วปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นหรือไม่ … ถ้ายังนึกไม่ออกก็ลองไปดูหนังเรื่องนี้นะครับ เผื่อเพื่อน ๆ พบคำตอบว่า มีอะไรใน ”หนีตามกาลิเลโอ” …

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

October 27, 2007 -- “กฎเกณฑ์” กับ “ความถูกต้อง” (1)

Happy Birthday โดยพงษ์พัฒน์

thitipong — Sun, 21 Dec 2008 15:18:33 +0000

วันนี้ได้มีโอกาสไปดูหนังเรื่อง Happy Birthday ซึ่งกำกับโดยคุณออฟ พงษ์พัฒน์ หลังจากที่เคยประทับใจกับเรื่อง Me Myself ที่กำกับโดยผู้กำกับคนนี้มาก่อนหน้านี้ ในเรื่องนี้คุณออฟยังเลือกใช้พระเอกเป็นคุณอนันดาคนเดิมซึ่งก็ดูเหมาะกับบทดี และฝีมือก็ดูเป็นธรรมชาติเหมือนเรื่องที่แล้ว ส่วนนางเอกจนดูหนังจบผมก็ยังไม่ทราบเลยว่าชื่ออะไรเพราะเป็นนางเอกใหม่ แต่ก็น่ารักสดใสเล่นเป็นธรรมชาติดีครับ

ผมเดินไปซื้อตั๋วหนังเรื่องนี้โดยไม่ได้อ่าน review เลยเพราะแอบเชื่อมั่นในมุมมองการนำเสนอเรื่องราวความรักของคุณออฟ และเมื่อได้ชมแล้วก็ไม่ผิดหวังครับ สามารถเรียกได้ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะเล็ก ๆ และยังเรียกน้ำตาให้ซึม ๆ ออกมาได้ เรียกได้ว่าครบทุกรสทีเดียว อีกอย่างคือผมเอกก็เป็นช่างภาพที่ชอบธรรมชาติเหมือนกับพระเอก หุหุ แถมสถานที่ถ่ายทำยังเป็นจุดที่ผมกำลังจะเดินทางกลับไปเที่ยวอีกครั้งต้นปีที่จะถึงนี้นั่นก็คือ “ปางอุ๋ง” ทำให้มันยิ่งโดนใจเข้าไปใหญ่

หลังจากที่หนังเรื่องนี้ฉายผมคิดว่าปางอุ๋งคงดังยิ่งกว่าในปัจจุบันขึ้นอีกมาก หมู่บ้านรักไทยซึ่งเป็นฉากหนึ่งในหนังอาจจะเป็นอีกหนึ่งจุดที่ทุกคนต้องแวะไปถ่ายภาพเหมือนกับตัวเอกในเรื่อง

เรื่องราวของความรักในหนังเรื่องนี้ผมไม่เล่าดีกว่า อยากให้ท่านไปชมและซึมซับเอาเองคงจะอิ่มกว่าที่จะเขียนตรงนี้ เอาเป็นว่าไปชมแล้วท่านจะไม่ผิดหวังแน่นอนครับ สุดท้ายก็ขอยกเครดิตให้กับคุณพงษ์พัฒน์รวมถึงนักแสดงทุกคนครับ หวังว่าคงจะได้ชมภาพยนต์ไทยดี ๆ แบบนี้อีกในไม่ช้านะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

May 21, 2008 -- เกมส์แห่งความรัก (0)
April 18, 2008 -- ลงโทษด้วยความรัก (0)
March 17, 2008 -- ขอให้รักจงเจริญ (0)
February 27, 2008 -- ความมั่งคั่ง ความรัก ความสำเร็จ (0)

The day the earth stood still : ได้ใจ แต่ไม่จับใจ

thitipong — Fri, 12 Dec 2008 06:47:44 +0000

เมื่อวันรัฐธรรมนูญได้ใช้เวลาวันหยุดไปชมภาพยนต์เรื่อง The day the earth stood still โดยไม่เคยทราบเรื่องย่อมาก่อน แต่อาศัยว่าชอบพระเอก ก็เลยยอมจ่ายตังค์ค่าตั๋วเข้าชม (ไม่ได้ชอบแบบอย่างว่านะตัวเอง อย่าคิดมาก หุหุ) … เนื้อหาของหนังพูดถึงเรื่องพฤติกรรมมนุษย์ที่จะทำให้โลกต้องถึงจุดสูญสิ้น มนุษย์ต่างดาวจึงต้องตัดสินใจทำลายล้างเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ให้สิ้นไปเพื่อปกป้องโลกไว้ แต่ตัวพระเอกของเรื่องซึ่งเข้ามาคลุกคลีกับมนุษย์ได้ค้นพบว่ามนุษย์นั้นมีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งคือจะย่อมเปลี่ยนแปลงเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะสูญเสียพูดง่าย ๆ คือจะรู้สึกนึกก็ตอนที่รู้ว่าตัวเองอยู่ใกล้และกำลังจะตกลงจากปากเหวนั่นเอง … ส่วนการสำนึกจะทันการณ์หรือไม่ก็ไปชมกันเองนะครับ ไม่อยากบอกให้เสียอรรถรส

ในส่วนของบทภาพยนต์นั้นพยายามสื่อให้เห็นถึงพฤติกรรมของมนุษย์ การคิดว่าโลกใบนี้เป็นของมนุษย์ การใช้อำนาจ ความรัก ความผูกพัน แต่ผมว่ามันไม่กินใจและจับใจเท่าที่ควร และอารมณ์ของหนังไม่สามารถนำไปสู่ความรู้สึกที่กำลังจะสูญเสียได้เท่าที่ควรจะเป็น แต่ในส่วนของแนวคิดของหนังนั้นได้ใจผมไปเต็ม ๆ เพราะมันช่างเข้ากับบรรยากาศในชีวิตทุกวันนี้เหลือเกิน เนื่องจากทุกวันนี้มีแต่การทะเลาะ แก่งแย่งช่วงชิงอำนาจ โดยไม่ได้คำนึงถึงความสูญเสียอันใหญ่หลวงที่จะเกิดขึ้น … นอกจากนี้หลาย ๆ องค์กรกำลังเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่จากการแก่งแย่งอำนาจในระดับประเทศ หากคนในองค์กรยังคงมัวแต่โทษกันไปโทษกันมา หาคนผิด หาคนรับผิดชอบ แทนที่จะช่วยกันคิดว่าจะนำพาองค์กรให้รอดได้อย่างไร นั่นเท่ากับว่าเขาเหล่านั้นยังไม่รู้ตัวว่ากำลังเดินถอยหลังใกล้ปากเหวเข้าไปทุกที… หากคุณเป็นคนหนึ่งที่อยู่ภายใต้วิกฤต บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่จะต้องช่วยกันแบบเป็นทีม เลิกทะเลาะ เลิกนึกถึงตัวเองชั่วคราว แล้วหันมาช่วยกันหาทางรอดให้กับองค์กร … ทุกคนในองค์กรนั้นมีสิทธิ์ และมีหน้าที่ ในวันนี้เป็นวันที่เราต้องยอมเสียสละลดสิทธิ์บางอย่างลงเพื่อให้องค์กรไปได้ แล้วหันมาทำหน้าที่ของบุคคลากรที่ดีในการรักษาองค์กรให้อยู่รอดต่อไป …

เรื่องสิทธิ์และหน้าที่ผมได้เคยเขียนไว้แล้วในตอน “มะม่วงทองคำ” ลองอ่านกันดูนะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

September 10, 2009 -- เล่านิทานสอนงานทีม : คนก่ออิฐ (0)
February 26, 2009 -- ลิงกับลา (0)
November 14, 2008 -- ใครเอาเนยแข็งของฉันไป (1)
June 4, 2008 -- ความลับ…ความรัก (0)
May 28, 2008 -- คุณค่า (0)
May 21, 2008 -- เกมส์แห่งความรัก (0)
May 18, 2008 -- เพื่อน (1)
May 2, 2008 -- เล่านิทานสอนงานทีม – ตอน “ชอบกินหัวปลา” (0)
April 21, 2008 -- เล่านิทานสอนงานทีม ตอน : ถังรั่วใบใหญ่ (0)
April 19, 2008 -- มูลค่าของชีวิต (2)