แอบไปดู “สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่ารัก”

ใช่แล้วครับ  ต้องใช้คำว่าแอบไปดูจริง ๆ เพราะแนวหนังก็บอกอยู่แล้วว่าเหมาะสำหรับวัยรุ่น  ไอ้เรามันก็เลยวัยนั้นมาพอควรแล้ว (ขออนญาตใช้คำว่า “พอควร” แทนคำว่า “มาก” อิอิ)  เกรงว่าเข้าไปดูแล้วเก้าอี้ข้าง ๆ จะหันมามอง แล้วคิดในใจว่า “ผิดวัยป่าวลุง” เหอ ๆ .. บอกตามตรงทีแรกไม่คิดจะดูด้วยซ้ำเพราะกลัวจะผิดหวัง เนื่องจากหนังแนวนี้หลาย ๆ เรื่องไม่โดนเอาซะเลย  แต่บังเอิญเมื่อคืนเน้องชายตัวดีบอกว่าเพื่อนไปดูมาแล้วบอกว่าดี  อ้าวเวร..ทีนี้ก็เลยลังเล  search หากะทู้ใน pantip เพื่อ confirm … ดูไปสองกะทู้ส่วนใหญ่บอกว่า OK  ไม่แน่ใจว่าหน้าม้าป่าว หุหุ  แต่ก็ใจง่ายเชื่อไปแล้ว เพราะลึก ๆ แล้วก็อยากดูเหมือนกันเพราะนางเอกน่ารักดี  555

ว่าแล้ววันนี้ก็มาเฝ้าประตู central ตั้งแต่ยังไม่เปิด  พอเปิดปั๊บก็รีบจองตั๋วรอบแรกเลย  เพราะคาดว่ารอบต่อ ๆ ไปจะมีเหล่าน้อง ๆ มาดูกันเยอะ  กลัวว่าจะต้องนั่งท่ามกลางเสียงกรี๊ดเหมือนหลาย ๆ เรื่องที่ไปดูพร้อม ๆ กับเด็ก ๆ อิอิ

ปกติแล้วกว่าหนังจะฉายก็มีโฆษณาไม่ต่ำกว่า 20 นาที  แต่แปลกที่วันนี้เข้าไปช้ากว่าเวลาในตั๋วแค่ 5 นาทีหนังเริ่มไปแล้ว งงมาก ๆ  สงสัยคงต้องรีบทำรอบเอาเงินแหงมเลย … โชคดีจริง ๆ ที่ทั้งโรงมีไม่น่าจะเกิน 20 คน ทำให้ไม่รู้สึกแปลกแยกมากนัก  ที่สำคัญที่นั่งใกล้ ๆ กันแก่กว่าเราอีก หุหุ  อย่างน้องตูก็ไม่ได้แก่ที่สุดในโรงเฟ้ย

เอ้า… มาว่ากันที่ตัวหนังดีกว่า ฝอยมาเยอะแล้ว .. หนังก็เป็นเรื่องของรักแรกในวัยมัธยมต้น ที่นางเอกของเราพยายามทำสวย ทำดีทุกวิถีทางเพื่อให้รุ่นพี่ ม.ปลายที่หล่อที่สุดในโรงเรียนหันมาสนใจ ท่ามกลางคู่แข่งทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน และเพื่อนรุ่นพี่ … การเล่าเรื่องก็เรียบง่ายไม่ซับซ้อน เน้นความน่ารักสดใสของตัวละครที่เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะได้ตลอดเรื่อง มีบทซึ้งระหว่างเพื่อนที่เรียกน้ำตาคนดู (บางคน) ได้เหมือนกัน  … ช่วงท้าย ๆ ของเรื่องก็จะมีการค่อย ๆคลี่คลายปมที่หนังผูกไว้ทีละปมช้า ๆ  แต่ผมคงไม่เล่าตรงนี้ละครับ เดี๋ยวจะเสียอัทธรสของท่านที่ัยังไม่ได้ไปชม … ที่มีเขียนนี่ก็แค่จะบอกว่า หนังเื่รื่องนี้ดูได้ดูดีครับ ไม่เสียดายตังค์  ถ้าจะเปรียบเทียบอารมณ์ผมว่าคล้าย ๆ กับ season change หรือไม่ก็ ความจำสั้น แต่รักฉันยาว น่ะครับ  ดูเสร็จออกมาก็อมยิ้ม และมานั่ง post อยู่นี่แหละ  (จนเพื่อนบางคนเริ่มแซวผมแล้วว่า เฮ้ย blog แกเป็น blog วิจารณ์หนังไปแล้วเรอะ - ทำไงได้ก็ปีนี้แทบไม่ได้เที่ยวเลยนี่ฝ่า 555) 

สุดท้ายก็ขอ confirm ครับว่าน้องโอ้หล่อเทพมากครับ  สาว ๆเตรียมตัวกรี๊ดได้เลย  ส่วนตัวแสดงอื่น ๆ ก็แสดงได้ดีดูแล้วเป็นธรรมชาติน่ารักดีทุกคน … ขอให้สนุกกับหนังนะครับ

ความสุข ความทรงจำ และการเดินทาง

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผมไม่อยากให้มันผ่านพ้นไปเลย…  เหมือนตัวเองกำลังเดินทางไปท่องเที่ยวอย่างมีความสุข และวันนี้เสมือนวันสุดท้ายของการท่องเที่ยว  เป็นวันที่การเดินทางบนเส้นทางนี้ของเรากำลังจะสิ้นสุดลง  ความสุขตลอดการเดินทางกำลังจะกลายไปเป็นความทรงจำ … แต่อย่างไรก็ตามความทรงจำนี้เป็นความทรงจำที่แสนงดงามที่ผมจะไม่ลืมตลอดไป     

บางครั้งมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เราจะต้องเลือกทางเดินและเส้นทางที่เราเลือกเป็นเส้นทางใหม่ที่ยังไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าเป็นอย่างไร แต่อย่างน้อยเราก็รู้สึกได้ว่ามีคนคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ … ขอบคุณความทรงจำดี ๆ ที่มีให้กันเสมอมา

กระทบไหล่ Miss Poland 2009

เมื่อวานนี้ได้มีโอกาสกระทบไหล่เหล่าบรรดาสาวงามผู้เข้าประกวด Miss Poland (Miss Polonia) ประจำปี 2009  ซึ่งมาเก็บตัวและทำกิจกรรมที่จังหวัดภูเก็ต และได้เลือก Sukko Cultural Spa & Wellness Resort เป็นหนึ่งในสถานที่ทำกิจกรรม  โดยทางกองประกวดเปิดโอกาสให้ชาวสุโขเก็บภาพได้เต็มที่ระหว่างการทำกิจกรรม  ซึ่งผมก็ไม่ยอมพลาดโอกาสแบบนี้อยู่แล้ว หุหุ  … ทั้งนี้หลังจากอิ่มหนำกับอาหารมื้อเที่ยง (ที่กว่าจะได้ทานกันก็บ่ายสองกว่า ๆ)  เหล่านางงามก็ได้เข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ของสุโขสปา ได้แก่ การเรียนนวดไทยเบื้องต้น, นวดอโรมา, แกะสลักผลไม้, โยคะ, ถ่ายภาพสตูดิโอกับชุดไทยสวย ๆ  โดยตลอดการทำกิจกรรมเหล่านางงามล้วนสนุกสนานกันอย่างมากแทบ และก็ให้ความเป็นกันเองกับชาวสุโขสปาทุกคน รวมถึงช่างกล้องอย่างผมด้วย อิอิ   แม้ว่าฝนจะตกหนักตลอดช่วงที่ทำกิจกรรมแต่ทุกคนก็บ่ยั่น ทำกิจกรรมด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้มกันทุกวัน  วันนี้ก็เลยนำภาพอันน่ารักของนางงามมาฝากนะคร้าบ

ผู้ชายผิดสัญญา

วันหนึ่ง สมชายเกิดปวดท้องขนาดหนัก  จึงรีบวิ่งตรงเข้า ห้องน้ำสาธารณะ แต่.. โชคไม่เข้าข้าง เพราะทุกห้องเต็มเหยียด  แถมไม่มีทีท่าว่าใครจะออกมา  

หลังจากที่เขาเดินกระวนกระวายอยู่หลายนาที เผอิญมีหญิงสาวคนหนึ่งสังเกตเห็นเข้า และเดาได้ว่าสมชายกำลังกลัดกลุ้มทุกข์หนัก เช่นใด หญิงสาวจึงตรงเข้ามาหาและพูดด้วยความเห็นใจว่า

 “ คุณ คะ ๆ ห้องน้ำหญิงว่างอยู่ค่ะ ”

“ แต่ว่า … อ่า …” สมชายยังมีอาการ ลังเล

“ เถอะค่ะ.. ฉันเห็นใจ ฉันยินดีจะเฝ้าหน้าห้องน้ำให้

ถ้าคุณยอมสัญญากับฉัน 3 ข้อ ” หญิงสาวยื่นเงื่อนไข

“ ครับ ๆ ๆ ๆ … ผมตกลง สัญญาอะไร บ้างครับ ”

สมชายรับปากด้วยความเต็มใจยิ่ง  เนื่องจากอะไรต่อมิอะไรในลำไส้ ใกล้ระเบิดออกมาให้ขายขี้หน้าอยู่รอมร่อ 

“ ข้อแรก คุณต้องรีบใช้ห้องน้ำให้เร็วที่สุด  เพราะฉันอยู่เฝ้าได้ไม่นาน  เดี๋ยวอาจจะมีสุภาพสตรีที่ต้องการใช้ห้องน้ำมาที่นี่  แล้วเธออาจจะตกใจได้ถ้าเจอคุณอยู่ในนั้น ”

หญิงสาวเอ่ยขอคำสัญญาข้อแรก

“ อูยยย … เร็ว ๆ ครับ รีบบอกข้อ 2 ข้อ 3 มาด่วนเลย ”

 “ ข้อ 2 คุณต้องรักษาความสะอาด ห้ามทำให้เลอะเทอะสกปรก  เด็ดขาด พวกผู้ชายน่ะ ชอบทำห้องน้ำสกปรก ”

 “ ข้อ 3 ต่อเลยครับ เร็ว ๆ ๆ ๆ ”

 “ ข้อสุดท้ายสำคัญที่สุด.. คุณต้องสัญญาว่า ห้ามกดปุ่มใด ๆ ทั้งสิ้นในห้องน้ำหญิง นอกเหนือจากปุ่มชักโครก ”

คำสัญญาข้อสุดท้าย.. แม้จะทำสมชายค่อนข้างงง  ไม่เข้าใจว่าจะมีปุ่มอะไรในห้องน้ำหญิงนักหนา  แต่เขาก็รับคำเนื่องจากปวดท้องจนทนไม่ไหว  ว่าแล้วสมชายก็วิ่งพรวดเข้าไปในห้องน้ำ  หลังปลดทุกข์ อันหนักหน่วง เฮ้อ สบายตัวแล้ว  เขาจึงมีโอกาสได้พิจารณาห้องเล็ก ๆ โดยรอบ  ซึ่งพบว่าไม่มีอะไรต่างจากห้องน้ำชายสักเท่าไร

เว้นแต่.. ปุ่มแปลกประหลาดจำนวน 3 ปุ่ม  สีเขียว สีฟ้า และ สีแดง อยู่ที่ผนังห้องน้ำ!  แถมปรากฏอักษรย่อ

“ น.อ. ” ที่ปุ่มสีเขียว  “ พ.ล. ” ที่ปุ่มสีฟ้า และ  “ ด.ผ.อ.น.ม. ” ที่ปุ่มสีแดง

สมชายเริ่มเกิดความอยากรู้ อยากเห็น  เพราะห้องน้ำชายไม่ยักมีปุ่มพวกนี้ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะละเมิดคำสัญญา  ลองกดปุ่มแรกที่เขียน ว่า “ น.อ. ”  ทันใด.. สิ่งน่าประ หลาดใจก็เกิดขึ้น เมื่อปรากฏมี  สายน้ำอุ่นพุ่งขึ้นฉีดล้างทำความสะอาดบั้นท้ายของเขา  อย่างนุ่มนวล แผ่วเบา และอุ่นสบาย   สมชายจึงรู้ว่า ที่แท้ “ น.อ. ” ย่อมา จากน้ำอุ่น!  ขณะนึกอิจฉาอุปกรณ์อำนวยความสะดวกในห้องน้ำหญิง   เขาก็อดใจไม่ไหว ต้องลองกดปุ่มที่สองที่เขียนว่า  “ พ.ล. ” ทันใดนั้น..ก็มีสายลมพัดพุ่งตรงใส่บั้นท้ายเขา  เป่าให้แห้งอย่างนุ่มนวล แผ่วเบาและอุ่นสบายเช่นเคย   ทีนี้ สมชายจึงเข้าใจกระจ่างว่า “ พ.ล. ” แปลว่าพัดลม!เมื่อสมชายเห็นความอัศจรรย์สุดยอดของบริการทันสมัย   ไปสองปุ่มแล้วเขาอดไม่ได้ที่ จะลองกดปุ่มสุดท้ายที่กำกับด้วยอักษรย่อยาวที่สุดว่า “ ด.ผ.อ.น.ม. ”

พลางนึกว่าปุ่มนี้น่าจะเป็นทีเด็ดสุดยอด  เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ  กว่าสมชายจะรู้ตัวอีกที ก็ตอนได้สติที่โรงพยาบาล  ทันทีที่ลืมตาขึ้น เขารีบถามพยาบาลที่อยู่ตรงหน้าทันทีว่า … “ นี่มันที่ไหนกัน ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย   เกิดอะไรขึ้น

ผมจำได้ว่าผมใช้บริการห้องน้ำหญิง แล้วผมมาอยู่นี่ได้ไง ”  

“ ตอนนี้คุณอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ  ที่คุณต้องมาอยู่นี่ก็เพราะคุณไปกดปุ่มสีแดงเข้าน่ะนะคะ ”

 เมื่อเห็นสมชายทำหน้างง พยาบาลสาวนางนั้นจึงเฉลยว่า  “ ปุ่มสีแดงที่มีอักษรย่อว่า ‘ ด.ผ.อ.น.ม. ’  หมายถึง ‘ ดึงผ้า อนามัย ’ ไงคะ …  ฉันต้องแสดงความเสียใจด้วย  เพราะคุณหมอต่อให้คุณไม่สำเร็จค่ะ   เครื่องมันดึงของคุณ แล้วยัดลงท่อชักโครกไปแล้วล่ะ ทำใจนะคะ

สิงหาคม

ความจริงแล้วเดือนสิงหาเป็นเดือนที่มีวันสำคัญสำหรับผมสองวัน  วันแรกก็คือ “วันแม่”  วันที่แสนอบอุ่นที่ครอบครัวของเราจะพร้อมหน้าพร้อมตาไปทำกิจกรรมร่วมกัน  ซึ่งปีนี้เราไปทานอาหารกันที่ร้านอาหารใหม่ชื่อ “ปลายแหลมซีฟู้ด”  ซึ่งผมตั้งใจว่าจะเอามาเขียน review ให้เพื่อน ๆ ชาวภูเก็ตและที่กำลังจะมาเที่ยวภูเก็ตได้อ่านกัน  แต่ด้วยความที่ยุ่งแสนยุ่งจึงยังไม่มีเวลาได้เขียนซักที  เอาเป็นว่าขอติดไว้ก่อนนะครับ ถ้าว่างเมื่อไหร่จะมาเขียนให้แน่นอน ..

มาถึงลำดับที่สองของวันพิเศษในเดือนสิงหาคมสำหรับผมก็คือ “วันเกิด” ของผมเอง   ซึ่งปกติแล้วผมก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันนี้มากนัก เพราะไม่อยากนับว่าตัวเองอายุเท่าไหร่แล้ว  ตอนนี้ใช้ทั้งนิ้วมือ, นิ้วเท้า และกลับมานับนิ้วมืออีกรอบก็นับไม่พอแล้ว เหอ ๆๆ  … แต่ว่าในทุก ๆ ปี  วันนี้ก็จะเป็นวันที่ผมแอบชื่นใจอยู่เสมอ  เพราะได้รับคำอวยพรที่มีค่าทางใจมาก ๆ จากครอบครัวและเพื่อน ๆ ทุกคน …

วันนี้เป็นวันอาทิตย์หลังจากวันเกิด ผมกำลังรอลูกค้าที่มาใช้บริการถ่ายภาพในสตูดิโออยู่ก็เลยนำภาพ “สิงห์น้อย” ตัวแทนของ “ของขวัญ” ที่ได้รับจากทุก  ๆ คน … มาแสดงแทนคำขอบคุณจากผมนะครับ