การเดินทางจากปางอุ๋งมาขุนแม่ยะนั้นระยะทางไม่ไกลมาก  ผมจึงแวะที่ปายซึ่งครั้งนี้นับเป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน  ซึ่งก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในทุกครั้งที่มาถึง

ปายในวันนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คนเช่นเดิม  มีร้านน่ารัก ๆ ผุดขึ้นมารองรับนักท่องเที่ยวอีกหลายแห่ง  ร้านมิตรไทยยังคงเป็นจุดหมายหลักที่นักท่องเที่ยวมาเลือกซื้อเสื้อสวย และเขียน post card ถึงคนห่างไกล  ร้านกาแฟ coffee in love ขยายร้านเพิ่มเติมและยังคงเป็นจุดถ่ายภาพที่พลาดไม่ได้สำหรับนักท่องเที่ยวที่มาแวะปาย

บรรยากาศเก๋ ๆ ในปาย
 

หลังจากอาหารมื้อเที่ยงที่ร้านส้มตำหน้าอำเภอ (ร้านเขาชื่อนี้จริง ๆ ครับ และก็ตั้งอยู่ที่หน้าอำเภอด้วย)  ผมเดินทางต่อไปยังขุนแม่ยะซึ่งอยู่ไม่ไกลกันมากนัก  โดยทางเข้าขุนแม่ยะก็ยังคงเหมือนเดิมคือเป็นทางลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ  บางช่วงมีน้ำขัง  บางช่วงสูงชัน  ดังนั้นถ้าให้ปลอดภัยควรเป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อเท่านั้น  (ขากลับผมเห็นรถกะบะแต่เป็นแบบขับเคลื่อนสองล้อ  ต้องขับขึ้น ๆ ลง ๆ หลายรอบกว่าจะผ่านเนินสุดท้ายขาออกไปได้)

พวกเรามาถึงขุนแม่ยะก็เกือบจะค่ำแล้ว  และต้องจดรถไว้ที่ลานจอดเพราะทางสถานีไม่อนุญาตให้นำรถไปจอดบริเวณจุดชมซากุระ  เพราะบางคนจอดไม่เป็นระเบียบและไปทับเอาหญ้าที่ปลูกไว้เสียหาย   ซึ่งผมก็ว่าดีเหมือนกันบริเวณนั้นจะได้ปลอดจากเสียงรถและไม่มีอะไรมาบังทัศนยภาพ

พวกเราเลือกทำเลกางเต้นท์ภายใต้แนวสนโดยมีอาหารกล่องจากปายเป็นข้าวเย็น (ข้าวมันเย็นจริง ๆ ครับเพราะใส่กล่องมาหลายชั่วโมงและอากาศที่นี่ก็หนาวมาก อิอิ)    โดยคืนนี้เป็นคืนที่เรานอนกันลำบากเพราะต้องเบียดกัน 3 คนในเต้นท์ขนาด 2 ที่นอน แถมพวกเราก็ตัวเล็ก ๆ กันทั้งน้าาาน

เช้าที่ขุนแม่ยะวันนี้อากาศปิดมาก ๆ มีแต่หมอกเต็มไปหมด  ทำให้การถ่ายภาพซากุระของผมไม่สนุกเอาเสียเลย   เพราะสภาพแสงแบบนี้ทำให้ดอกไม้ดูไม่สดใสเท่าที่ควร   ทั้ง ๆ ที่ซากุระที่นี่กำลังออกดอกสวยงามไม่แพ้ที่ขุนช่างเคี่ยนและขุนวางเลยทีเดียว

ซากุระแห่งขุนแม่ยะ
 

เรารอสภาพแสงกันจนเที่ยงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะดีขึ้น  จึงต้องจำใจอำลาทิ้งซากุระที่กำลังบานเต็มไปทั้งภูเขาไว้เบื้องหลัง  พร้อมกับสัญญากับตัวเองว่าจะต้องมาที่นี่อีกแน่นอนไม่วันใดก็วันหนึ่ง

ถ่ายภาพส่งท้ายที่บ้านพักรับรอง (ผมกับเพื่อนไม่ได้พักที่นี่หรอก แต่ขอใช้เป็น background)

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
หากเดินทางจากเชียงใหม่ทางแยกเข้าขุนแม่ยะจะอยู่บริเวณด่านตรวจซึ่งเลยห้วยน้ำดังมาราว 2-3 กม.  ระยะทางจากด่านตรวจถึงสถานีเกษตรขุนแม่ยะราว 8 กม.  เส้นทางเป็นลูกรังที่ค่อนข้างจะวิบากพอสมควร รถท้องต่ำไม่สามารถผ่านไปได้ (ถ้าผ่านได้ท้องต้องลายแน่นอน อิอิ)   บางช่วงมีน้ำขังหรือเป็นเนินสูงชัน   ดังนั้นควรใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อหรือต้องมีความชำนาญในการขับบนเส้นทางแบบนี้เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสาร

ที่พัก
ที่นี่ยังไม่มีบ้านพัก  แต่มีจุดให้กางเต้นท์โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม   มีห้องอาบน้ำและห้องส้วมแบบชั่วคราวซึ่งอาจไม่เพียงพอและอาจใช้ไม่ได้ในช่วงเทศกาล  นอกจากนี้ควรเตรียมอาหารการกินมาให้พร้อมเพราะที่นี่ไม่มีร้านค้าสวัสดิการและไม่อนุญาตให้ก่อกองไฟ (ใช้เตาตั้งพื้นได้ครับ)  ที่ควรทราบอีกอย่างคือไม่มีไฟฟ้าให้ใช้นะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)
• August 7, 2007 -- “ปาย” เมืองในกระแสที่รอคุณไปพิสูจน์ (11)
• January 16, 2009 -- ปางอุ๋ง…บรรยากาศในฝันของนักเดินทาง (5)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

ออกจากอช.แม่เมยแล้ว  ผมขับรถย้อนกลับมาเส้นทางเดิมสู่อำเภอแม่สะเรียง จากนั้นจึงเดินทางต่อไปยังแม่ฮ่องสอนซึ่งถนนหนทางอยู่ในสภาพดีกว่าเมื่อก่อนมาก  ทำให้สมาชิกในรถไม่มีใครเมารถสักคน  ยังคงเมาส์กันสนุกสนาน เสียงของพวกเธอกระตุ้นประสาทหูของผมตลอดเวลาจนไม่สามารถง่วงได้เลย อิอิ

เมื่อถึงตัวเมืองแม่ฮ่องสอนผมมุ่งตรงไปยังศูนย์ศิลปะชีพ  เพื่อขอรับบัตรเข้าพักที่ปางอุ๋งตามนโยบายจำกัดปริมาณนักท่องเที่ยว  แต่เจ้าหน้าที่แจ้งว่าถ้าเป็นวันนี้สามารถขึ้นไปได้เลย  ผมคิดในใจว่าแสดงคนคงน้อยแหงมเลย ดีเจงๆ จะได้ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาแย่งมุมถ่ายภาพ หุหุ

จากตัวเมืองแม่ฮ่องสอนไม่ไกลนักก็ถึงทางแยกเข้าปางอุ๋งที่มีป้ายบอกไว้อย่างชัดเจน  ผมใช้เส้นทางผ่านหมู่บ้าน  ทุ่งนา ค่อย ๆ ไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ผ่านป่าสน  ซึ่งช่วงท้าย ๆ เส้นทางยังคงแคบเหมือนเมื่อสองปีก่อน  ผมล่ะจินตนาการไม่ออกจริง ๆ ว่าช่วงปีใหม่ที่คนเยอะ ๆ นี่เขาจะขับรถกันยังไง  คงอาการหนักกว่ารถติดที่กรุงเทพฯ ซะอีกนะเนี่ย   แต่สิ่งที่ต่างจากสองปีที่แล้วมากก็คือปีนี้หมู่บ้านรวมไทยบริเวณบ้านลุงปาละดูเหมือนตลาดนัดขนาดย่อม  แทบทุกบ้านมีของมาวางขาย หรือไม่ก็เป็น home stay  ในส่วนบ้านลุงปาละที่ผมมาพักคราวนี้ก็เปลี่ยนไปมาก  ด้านหลังมีที่กางเต้นท์เต็มไปหมด แสดงว่าที่นี่กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นจริง ๆ

ผมยังไม่นำของลงจากรถแต่ขับเลยไปยังสวนสนโดยตั้งใจว่าจะไปเก็บแสงอุ่น ๆ ช่วงพระอาทิตย์ตกซะหน่อย  แต่แล้วก็ต้องผิดหวังเพราะแม้คนจะไม่ถึงกับแน่น  แต่ก็มีไม่น้อย  ประมาณด้วยสายตาคงมีเต้นท์กางอยู่หลายสิบหลังทีเดียว  รถยนต์ก็จอดจดเกือบเต็มลานจอดรถ  ทำให้ผมต้องหนีไปจอดด้านหลังซึ่งอยู่ห่างสวนสนออกไปพอสมควร กว่าจะเดินมาถึงสวนสนพระอาทิตย์ก็ลับหลังเขาไปแล้ว  จึงได้แต่เก็บภาพแสงช่วงหลังพระอาทิตย์ตก  กับภาพบุคคลอีกนิดหน่อย

ขณะที่เดินกลับมายังที่จอดรถ  ลมหนาวพัดทำเอาพวกเราหนาวเหน็บไปตาม ๆ กัน   ที่หนาวยิ่งกว่าก็คือตอนอาบน้ำเพราะคืนนี้ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่นเหมือนเมื่อสองคืนก่อน   แต่พวกเราก็เสี่ยงชีวิตอาบกันทุกคนเพราะกลัวจะถูกประณาม (หรือมีใครแอบเอาน้ำราดพื้นบ้างก็ไม่รู้นะ อิอิ)

เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเราเดินฝ่าความหนาวไปขึ้นรถ  แล้วน้ำไปจอดไว้ตรงลานก่อนถึงสวนสน  เพราะผมคิดว่าถ้าเอารถเข้าไปแล้วต้องมีปัญหารถติดแน่ ๆ   จึงยอมเดินหน่อย  โดยผมเลือกทำเลถ่ายภาพตรงบริเวณสันเขื่อนก่อน   ซึ่งแสงตอนเช้าวันนี้ก็สวยสมใจสมเป็นบรรยากาศในฝันของนักเดินทางอย่างผม

บรรยากาศยามเช้าอันงดงาม

ผมถ่ายภาพท่ามกลางลมหนาวที่พัดมาปะทะใบหน้าอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งพระอาทิตย์เริ่มทอแสงสีทอง  ไอหมอกอันเป็นสัญลักษณ์ของที่นี่ลอยคลอเคลียอยู่เหนือผิวน้ำสวยอย่างงดงาม   เมื่อแดดเริ่มแรงขึ้นผมจึงย้ายทำเลไปยังบริเวณสวนสนเพื่อหามุมสวย ๆ ถ่ายภาพเหมือนที่เห็นในเรื่อง happy birthday  ซึ่งแม้จะไม่ใช่มุมเดียวกัน  แต่ก็ใกล้เคียง อิอิ   โดยมีเหล่านางเอกจำเป็นแบบนั่งทำท่าซึ้งอยู่ใต้ต้นสนกันคนละหลาย shot

บรรยากาศอันอบอุ่นที่ลานสน

มุมสงบ

ผมใช้เวลาถ่ายภาพอยู่พักใหญ่จึงกลับไปเก็บข้าวของแล้วเดินทางต่อไปยังหมู่บ้านรักไทยซึ่งอยู่เลยปากทางเข้าปางอุ๋งไปอีกราว 6 กม.   เพื่อชิมอาหารจีนยูนานต้นตำหรับที่พลาดไม่ได้ทานเมื่อคราวที่แล้ว   ทั้งนี้ผมสั่งแบบเป็นชุด 8 อย่าง 800 บาท   ก็ถือว่าพอดีสำหรับ 6 คน   ส่วนรสชาตินั้นก็ไม่ถึงกับประทับใจมากนักแต่ก็ดีกว่าที่เคยทานที่ปาย  (สงสัยลิ้นบ้าน ๆ ของพวกเราไม่ถูกกับอาหารจีน หุหุ)

เด็กลูกชาวบ้านที่แสนน่ารัก

บรรยากาศที่หมู่บ้านรักไทย

หลังจากอิ่มหนำกับอาหารและชิมชากันจำหนำใจแล้วก็เดินทางกันต่อเพื่อไปยังจุดหมายต่อไปของเรา “ขุนแม่ยะ”

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
เลยจากเขตเมืองแม่ฮ่องสอนมาราว ๆ 10 กม.  จะมีแยกซ้ายเมือเพื่อเข้าปางอุ๋ง  โดยทางช่วงแรกจะเป็นทางราบ  ผ่านหมู่บ้านและทุ่งนา  ช่วงกลางจะเริ่มลาดชันถึงลาดชันมาก  รถควรอยู่ในสภาพที่ดีและต้องระมัดระวังในช่วงขาลงเพราะเบรกอาจจะไหม้ได้ถ้าไม่ชำนาญในการขับ  ช่วงท้ายจะเป็นทางแคบ ๆ ที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษและควรให้สัญญาณเมื่อถึงทางโค้ง   ทั้งนี้จากปากทางใหญ่ถึงปางอุ๋งระยะทางราว 23 กม. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 45 นาที

ที่พัก
บ้านลุงปาละ (ป้าศรี)  084-3701540, 083-5716668, 053-070589  (ที่พักมีความสะดวกพอสมควร  แต่ไม่มีปลั๊กสำหรับชาร์จไฟ  ถ้าจะชาร์จต้องขอนุญาตใช้ปลั๊กในบ้านของลุงนะครับ)
ศูนย์ศิลปาชีพ  ติดต่อบ้านพักและขออนุญาตเข้าพัก  053-611244, 053-611649

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• August 7, 2007 -- ปางอุ๋ง : ความงามที่ซ่อนเร้นท่ามกลางขุนเขา (2)
• August 7, 2007 -- “ปาย” เมืองในกระแสที่รอคุณไปพิสูจน์ (11)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

บทความแยกเป็นตอน ๆ พร้อมภาพถ่าย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

ข้อมูลการเดินทาง
วัดพระสิงห์ : วัดพระสิงห์ตั้งอยู่ในบริเวณคูเมืองเชียงใหม่ด้านทิศตะวันตก ถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

น้ำตกแม่สา-ร้านอาหารโป่งแยงแอ่งดอย (ถนนสาย แม่ริม-สะเมิง)  : อ.แม่ริมห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ราว 12 กม.  จากอ.แม่ริมเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสาย แม่ริม-สะเมิง  ราว 7 กม. จะถึงน้ำตกแม่สา  เลยน้ำตกแม่สาไปจะมีรีสอร์ทตลอดด้านซ้ายของทาง รวมทั้งปางช้างแม่สา  สำหรับรีสอร์ท “โป่งแยงแอ่งดอย” จะต้องขับเลยจากน้ำตกแม่สาเข้าไปอีกราว 7-8 กม.

ห้วยน้ำดัง : ใช้ถนนสาย 107 (เชียงใหม่-ฝาง) เลี้ยวซ้ายที่ตลาดแม่มาลัย (กม. 40)  จากนั้นขับตามถนนสาย แม่มาลัย-ปาย อีกราว 67 กม.(ใช้เวลาประมาณ 1 ชม. 30 นาที)  จะถึงทางแยกเข้าห้วยน้ำดัง  ต้องขับเข้าไปอีก 6 กม.จึงจะถึงจุดชมวิวกิ่วลมซึ่งมักเรียกกันติดปากว่า “ห้วยน้ำดัง”

ขุนแม่ยะ : ทางเข้าขุนแม่ยะอยู่เลยจากทางเข้าห้วยน้ำดังราว 2-3 กม.  ซึ่งสังเกตุได้ง่ายเพราะเป็นด่านตรวจ  จากถนนใหญ่เลี้ยวซ้ายผ่านเส้นทางทุรกันดารและสูงชันในบางช่วงเป็นระยะทางราว 8 กม. ใช้เวลาเดินทางราวครึ่งชั่วโมง  รถที่เข้าได้ต้องเป็นรถกระบะหรือรถขับเคลื่อนสี่ล้อที่ยกสูงพอสมควร  ในช่วงหน้าฝนแม้แต่รถขับเคลื่อนสี่ล้อก็คงต้องคิดหนักเพราะเส้นทางน่าจะลื่นและมีหล่มมาก 

ปาย : อำเภอปายอยู่เลยจากปากทางเข้าห้วยน้ำดังราว 32 กม. เส้นทางเป็นทางลงเขาสูงชัน  มีโค้งหักศอกเกือบตลอดทาง  เส้นทางจะเริ่มเป็นทางราบราว 13 กม.ก่อนถึงตัวอำเภอ

ป่าสนวัดจันทร์ : หากเดินทางจากห้วยน้ำดังไปยังปาย  ทางเข้าป่าสนวัดจันทร์อยู่ทางซ้ายมือ  13 กม. ก่อนถึงตัวอำเภอปาย  เส้นทางเป็นทางลาดยางอย่างดี  มีสูงชันทั้งขึ้นเขาและลงเขาสลับกันเป็นช่วง ๆ  ระยะทางจากปากทางถึงโครงการหลวงบ้านวัดจันทร์ราว 40 กม. ใช้ระยะเวลาเดินทางประมาณ 45 นาที

หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน : จากตลาดแม่มาลัย  มุ่มขึ้นเหนือตามทางหลวงหมายเลข 107 ผ่านอ.แม่แตง  ราว 30 กม. จะถึงบ้านแม่นะ  มีป้ายบอกทางเข้าไปยังหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน   หลังจากเลี้ยวซ้ายผ่านเส้นทางภายในหมู่บ้านราว 3 กม.  ก็จะเป็นเส้นทางลูกรังที่สูงชันและมีร่องหลุมสุดวิบากอีก 18 กม.   ใช้เวลาขับรถเฉพาะช่วง 18 กม.สุดท้ายราว 1 ชั่วโมงครึ่ง

ดอยแม่สลอง : ดอยแม่สลองเป็นดอยที่อยู่ไม่ห่างจากตัวเมืองเชียงรายมากนัก   ทางที่สะดวกให้ใช้เส้นทางเชียงราย-แม่สาย  ผ่านอำเภอแม่จันไปราว 1 กม. จะมีแยกซ้ายมือขึ้นสู่ดอยแม่สลอง (ก่อนถึงอำเภอแม่จันจะมีอีกเส้นทางหนึ่งแต่เส้นที่ผมแนะนำจะขับรถง่ายกว่า)  ระยะทางจากปากทางถึงยอดดอยแม่สลองระยะทางประมาณ 43 กม.  ใช้เวลาประมาณ 45 นาที

ภูชี้ฟ้า :  ใช้เส้นทางเชียงราย-เทิง  เลยอำเภอเทิงมา 6 กม. จะมีแยกทางซ้ายมือ  ให้ขับตามป้ายบอกทางที่จะมีเป็นระยะ  เส้นทางเป็นถนนลาดยางอย่างดี  มีช่วงที่สูงชันหน่อยก็คือเนินสุดท้ายก่อนถึงแยกไปภูชี้ฟ้า  ที่แยกนี้ให้เลี้ยวขวาไปอีก 2 กม.ก็จะถึงทางเข้าวนอุทยานภูชี้ฟ้า   ซึ่งบริเวณนี้จะเห็นได้ชัดเจนเพราะมีหมู่บ้านชาวม้งและรีสอร์ทตั้งอยู่อย่างหนาแน่น  รวมระยะทางจากตัวเมืองเชียงรายถึงภูชี้ฟ้าประมาณ 113 กม. ใช้ระยะเวลาเดินทางประมาณ  1 ชม. 30 นาที

ผาหม่น : จากภูชี้ฟ้าขับรถไปเส้นทางที่จะไปน้ำตกภูซางราว 12 กม. ก็จะถึงโครงการเกษตรที่สูงดอยผาหม่น  ซึ่งเป็นเรือนเพาะชำดอกทิวลิป
หมายเหตุ  ระยะทางที่ผมบันทึกนั้นได้จากตัวเลขบอกระยะของรถที่ขับซึ่งอาจจะต่างจากข้อมูลของทางหลวงเล็กน้อย  ส่วนเวลาก็เป็นเวลาโดยประมาณจากการขับรถของผมซึ่งไม่เร็วมากนัก และมีแวะเข้าห้องน้ำหรือแวะถ่ายรูปบ้าง

ข้อมูลการถ่ายภาพ
กล้อง Nikon D80 + Tokina 12-24 f/4 + Tamron 17-50 f/2.8 + Nikkor 70-210 f/4-5.6
** ภาพที่ Post ใน Blog นี้อาจจะดูไม่คมชัดโดยเฉพาะตัวอักษร  เพราะมีการย่อขนาดจากต้นฉบับครับ**

ข้อมูลการเช่ารถ
North Wheel Car Rent  : รถ Mitsubishi Space G Wagon 4WD – Auto วันละ 1,990 บาท  รับรถที่สนามบินเชียงใหม่ คืนที่สนามบินเชียงราย รวม 6 วัน    สภาพรถค่อนข้างดี  อัตราเร่งทางราบอาจสู้รถที่ใช้น้ำมันเบนซินไม่ได้ แต่สามารถลุยทางลาดชันและเป็นร่องลึกได้อย่างดี   ระยะทางที่ขับตลอด 6 วันรวม 1,300 กม. โดยประมาณ  อัตราการสิ้นเปลืองน้ำมันราว 7.2 กม./ลิตร (ตก กม.ละ 4 บาทกว่า ๆ)  ติดต่อได้ที่หมายเลข 053-874478,  Webisite : www.northwheels.com

ข้อมูลที่พัก
ขุนแม่ยะ : ได้รับความเอื้อเฟื้อจากรองหัวหน้าหน่วยจัดการต้นน้ำขุนแม่ยะ  หากต้องการติดต่อสอบถามเรื่องทั่ว ๆ ไปติดต่อได้ที่ลุงโอฬาร (เจ้าหน้าที่หน่วย) หมายเลข 086-1944009

ป่าสนวัดจันทร์ : บ้านพักสนเขา  โครงการหลวงป่าสนวัดจันทร์  ราคา 600 บาทต่อคือ  นอนได้ 3-4 คน  ค่าอาหารค่ำมื้อละ 130 บาท/คน  ค่าอาหารมื้อเช้า 80 บาท/คน   โทร 053-249349   Website : www.fio.co.th/travel/watchan/directionth.htm

แม่ตะมาน : ได้รับความเอื้อเฟื้อที่พักจากหัวหน้าหน่วจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน 

แม่สลอง : ดอยหมอกดอกไม้รีสอร์ท  ราคา 1,000 บาท/ห้อง  นอนได้ 2 คน (เป็นตึกแถวชั้นล่าง)  โทร. 053-765496  Website : www.maesalongflowerhills.com

ภูชี้ฟ้า : ไร่ภูฟ้า  เหมาค่าที่พัก + อาหาร 2 มื้อหัวละ 550 บาท   Website : http://www.phucheefah.com/index.php?lay=show&ac=photo_view&event_id=2407&pagephoto=1
 

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ห้วยน้ำดัง : มนต์เสน่ห์แห่งทะเลหมอก (4)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

เดิมทีเป้าหมายของทริปนี้ซึ่งวางแผนไว้ตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายน 50 คือชมดอกซากุระเมืองไทย (นางพญาเสือโคร่ง) ตามดอยต่าง ๆ ซึ่งจุดหมายแรกก็คือ ซากุระแห่งขุนแม่ยะนี่เอง  แต่ด้วยสภาพอากาศของปีนี้ที่หนาวเร็วกว่าปกติ  ทำให้ดอกซากุระบานก่อนปีที่แล้วราว 2 สัปดาห์ทำให้ความหวังของผมและผองเพื่อนที่จะเห็นดอกซากุระนั้นเหลือน้อยเต็มทีเพราะเรามาถึง ขุนแม่ยะในวันที่ 19 มกราคม 51 หลังจากวันที่ซากุระเริ่มบานกว่า 3 สัปดาห์  แต่ด้วยความมุ่งมั่นบวกกับความหวังลึก ๆ ผมเลือกที่จะไม่เปลี่ยนเป้าหมายวันนี้เราจึงเดินทางกันมาที่นี่เป็นแห่งแรก “ขุนแม่ยะ”
เลยจากปากทางเข้าห้วยน้ำดังมาเล็กน้อย ผ่านแนวสนข้างทางลาดยางอย่างดีราว 5 นาทีเราก็ถึงด่านตรวจ  ซึ่งเป็นแยกทางเข้าขุนแม่ยะพอดี  พลันที่รถเลี้ยวซ้ายจากถนนหลักสภาพถนนก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า  ผมเปลี่ยนเกียร์รถจากขับเคลื่อน 2 ล้อเป็น 4 ล้อเพื่อเตรียมพร้อมการรับน้องเข้าสู่ขุนแม่ยะ
แม้ว่าระยะทางจากปากทางถึงขุนแม่ยะจะเพียง 8 กม.  แต่ผมต้องใช้เวลาขับบนเส้นทางอันทุรกันดารนี้ราวครึ่งชั่วโมง  เส้นทางมีทั้งขรุขระและลาดชัน  บางช่วงเป็นโค้งที่ลาดชันและมีถนนมีร่องลึก  ทำให้ต้องค่อยเคลื่อนตัวไปอย่างช้า ๆ แต่ด้วยสภาพรถที่มีสมรรถนะค่อนข้างดี  ทำให้มือใหม่หัดขับ 4 WD อย่างผมสามารถผ่านการรับน้องบนเส้นทางสายนี้ไปได้ไม่ยากนัก  แม้ว่าบางช่วงจะทำให้ผมต้องแอบคิ้วขมวดไม่ให้ผู้โดยสารที่เป็นผู้หญิงทั้งหมดเห็นและพลอยวิตกกังวลไปด้วยก็ตาม … เมื่อใกล้ถึงหน่วยจัดการต้นน้ำขุนแม่ยะซึ่งเป็นที่พักของเราคืนนี้  เราก็เริ่มเห็นร่องรอยสีชมพูบนพื้นลูกรังเป็นระยะ  ยิ่งใกล้เข้าไปดูเหมือนผืนพรมสีชมพูนี้ก็จะหนาแน่นขึ้น  แต่ไม่ปรากฎดอกสีชมพูที่บานสพรั่งบนต้นให้เราเห็นแม้แต่น้อย     อาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าพร้อม ๆ กับความหวังของพวกเราที่ค่อย ๆ หมดไป   “พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่” ผมคิดในใจก่อนที่จะติดต่อกับเจ้าหน้าที่ซึ่งผมได้ขออนุญาตใช้บ้านพักสำหรับพวกเราคืนนี้  เนื่องจากเห็นว่าคงจะสะดวกกับผู้หญิงมากกว่าที่จะกางเต้นท์นอนกัน   เจ้าหน้าที่ประจำหน่วยต้นน้ำขุนแม่ยะให้ความกรุณาพวกเราใช้บ้านพักของหัวหน้าหน่วยซึ่งมีภาระกิจในเมืองใช้เป็นที่พักผ่อนในคืนนี้  และให้ยืมครัวพร้อมแก็สเพื่อใช้หุงหาอาหารมื้อเย็นของเราในวันนี้   เทียนถูกจุดขึ้นมาเพื่อใช้แทนแสงไฟฟ้าซึ่งไม่มีให้ใช้  แต่ก็ทำให้เราได้ผ่อนคลายในบรรยากาศของธรรมชาติอย่างแท้จริงหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกับงานอันรุมเร้ามาตลอดทั้งปี

บรรยากาศอาหารรับน้องมื้อแรกภายใต้บรรยากาศส่วนตั๊วส่วนตัว (เพราะไม่มีใครเขามาเที่ยวกันในช่วงนี้ หุหุ)

บรรยากาศที่พักยามค่ำคืน  ภายใต้แสงพระจันทร์ที่เกือบจะเต็มดวงและดวงดาวนับร้อยที่หาดูไม่ได้ในเมืองใหญ่

คืนนี้มีเพียงกลุ่มของเรากับกลุ่มของนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มเท่านั้น  คืนนี้จึงเป็นคืนที่เงียบสงบและทำให้ผมหลับอย่างรวดเร็วหลังจากที่เหนื่อยจากการขับรถมาทั้งวัน
ผมตื่นเช้าขึ้นมาสูดหายใจลึก ๆ รับอากาศบริสุทธิ์เร็วกว่าวันทำงานปกติ  แต่ไม่รู้สึกเพลียแม้แต่น้อยเพราะได้หลับพักผ่อนเต็มที่อย่างอบอุ่นภายใต้ผ้าห่มผืนหนาแม้ว่าอากาศภายนอกจะค่อนข้างหนาวก็ตาม  … หลังจากเก็บสัมภาระเรียบร้อยผมก็เคลื่อนรถลงจากบ้านพักแล้วขึ้นไปยังลานกางเต้นท์ซึ่งเป็นจุดชมวิวดอกซากุระที่สวยที่สุด  และก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้  วันนี้ต้นซากุระแทงช่อใบสีเขียวสดใส  แต่ไม่เหลือดอกซากุระบนต้นอีกต่อไป  มีเพียงกลีบดอกสีชมพูร่วงโรยเต็มผืนดิน  ทำให้อดจินตนาการไม่ได้ว่าในช่วงที่ดอกซากุระเต็มต้น  ขุนเขาแห่งนี้จะสวยงามปานใด

ซากุระที่ร่วงโรยกับร่องรอยที่เหลืออยู่

ต้นซากุระที่วันนี้ใบเขียวขจีแทบไม่มีดอกสีชมพูให้เห็นแล้ว

พวกเราทานอาหารเช้ากันง่าย ๆ ด้วยขนมปังทาแยมท่ามกลางต้นซากุระเขียวขจี  และใช้เวลาถ่ายภาพกับแสงสวย ๆ ยามเช้ากันพักหนึ่งบริเวณลานกางเต้นท์  หลังจากนั้นจึงขับรถต่อขึ้นไปยังเรือนรับรองเพื่อชมวิวในมุมที่สูงขึ้น  ที่เรือนรับรองแห่งนี้มีซากุระ 2 ต้นที่ยังคงพอมีดอกเหลือให้ถ่ายภาพได้   แม้ว่าจะมีดอกไม่มากนักแต่ผมก็ถ่ายไปหลายรูปเพื่อชดเชยความผิดหวังในใจ  
แม้จะไม่ได้วิวสวย ๆ ของดอกซากุระแต่ที่หน้าเรือนรับรองมีมุมถ่ายภาพสวย ๆ หลายมุมทีเดียว  อีกทั้งหุบเขาเบื้องล่างยังเป็นฉากหลังที่เยี่ยมยอดสำหรับการถ่ายภาพอีกด้วย   ผมจึงสนุกกับการถ่ายภาพเพื่อนๆ ในกลุ่มจนลืมความผิดหวังไปได้ชั่วขณะ …

บรรยากาศด้านหน้าเรือนพักรับรองแขก VIP ที่ยังคงมีซากุระหลงเหลืออยู่เล็กน้อย

หลังจากใช้เวลาถ่ายภาพกันพักใหญ่ผมขับรถย้อนกลับมาที่บ้านพักเจ้าหน้าที่เพื่อขอบคุณที่อนุญาตให้เราใช้บ้านพักและมอบของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแดนใต้  พร้อมขออนุญาตไว้ล่วงหน้าว่าเราคงต้องรบกวนอีกเรื่อย ๆ จนกว่าจะได้เห็นดอยสีชมพูตามที่เคยฝันไว้

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• January 31, 2008 -- อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์ (5)
• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• January 31, 2008 -- แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง (2)
• January 31, 2008 -- “แม่สลอง” เมืองบนดอย (5)
• January 31, 2008 -- “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้ (0)

 —————————————————————————————————————————————————- 

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

หลังจากปีที่แล้วได้เยือนเมืองปายแต่ไม่มีเวลาเที่ยวมากนัก  ปีนี้พอมีเวลาเหลือก็เลยถือโอกาสกลับไปเก็บตกสถานที่ต่าง ๆ ที่ไปมาแล้วและยังไม่เคยไปอีกครั้ง  เพื่อที่จะได้มีเรื่องมาโม้เพื่อน ๆ ได้ครบถ้วนมากยิ่งขึ้น  ถ้าใครยังไม่เคยอ่านบทความเก่าก็สามารถคลิ๊กที่นี่เพื่ออ่านบทความเก่า “ปาย เมืองในกระแสที่รอคุณไปพิสูจน์” ได้ครับ  ส่วนปีนี้มีอะไรเพิ่มเติมไปดูกันเลยครับ

หลังจากผ่านเส้นทางอันแสนโหดร้ายของขุนแม่ยะแล้ว  ผมเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าสู่เมืองปาย  เมืองเล็ก ๆ ที่ถูกโอบล้อมด้วยขุนเขาน้อยใหญ่  วิถีชีวิตและอาคารบ้านเรือนถูกปรับแต่งให้ถูกใจคนเมืองจนหลายคนหลงใหลจนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา

ระยะทางจากปากทางขุนแม่ยะถึงเมืองปายนั้นไม่ถึง 30 กม. แต่ก็ต้องใช้เวลาขับราว 30 นาทีเพราะเส้นทางที่ค่อนข้างลาดชันและเต็มไปด้วยโค้งหักศอกมากมายหลายโค้ง   สถานที่ท่องเที่ยวแรกที่เราแวะถ่ายภาพกันก็คือสะพานประวัติศาสตร์สมัยสงครามโลกที่ตั้งอยู่เคียงข้างสะพานใหม่  ซึ่งหลายคนเคยบอกผมว่าน่าจะมีการบูรณใหม่ให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์  แต่ผมกลับมองเห็นตรงข้ามว่าปล่อยไว้อย่างนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะจุดขายและเสน่ห์ของสะพานแห่งนี้คือไม้เก่า ๆ และเหล็กสีด้าน ๆ ที่หลุดลอกมากกว่าความสมบูรณ์เรียบร้อย  เพียงแต่น่าจะหากิจกรรมหรือสร้างเรื่องราวให้กับสะพานได้มากกว่านี้  เพื่อให้เป็นที่จดจำของนักท่องเที่ยวนั่นเอง

หลังจากถ่ายภาพกันที่สะพานแล้ว  ขับรถเลยไปอีกหน่อยก็ถึงร้านกาแฟริมทางชื่อดัง “Coffee in Love” ที่ตกแต่งสถานที่ได้อย่างโดดเด่นลงตัว  สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวแทบทุกกลุ่มให้แวะถ่ายภาพซึ่งแน่นอนว่าบางส่วนก็อุดหนุนกาแฟด้วยเช่นกัน  นับเป็นแผน marketing ที่ดีมากทีเดียว   จะว่าไปแล้วผมชอบรสชาติกาแฟ (เย็น)ของที่นี่มากกว่าอีกร้านในตัวเมืองด้วยซ้ำ  แต่ก็ไม่อยากเชียร์มากไปเพราะของแบบนี้แล้วแต่ความชอบของแต่ละบุคคล   แต่ที่สามารถการันตีได้ก็คือที่นี่มีมุมถ่ายภาพเก๋ ๆ หลายมุมทีเดียว  เป็นที่ถูกอกถูกใจเหล่านางแบบ (จำเป็น) และช่างกล้องอย่างผมมัก ๆ  ถ้าใครมาปายก็อย่าลืมแวะที่นี่นะครับ เดี๋ยวจะถูกหาว่ามาไม่ถึงเมืองปาย 

ออกจากร้าน Coffee in love แล้วผมขับรถผ่านตัวเมืองปายไปเล็กน้อยเพื่อไปไหว้พระที่วัดน้ำฮู  ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่ออุ่นเมือง โดยมีลักษณะพิเศษคือจะมีน้ำไหลซึมออกมาจากพระเศียรตลอด  และทางวัดได้จัดเตรียมรับน้ำที่เชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์นี้ไว้ให้นักท่องเที่ยวได้นำกลับไปดื่มเพื่อเป็นศิริมงคล  นอกจากนี้ที่นี่ยังเป็นที่ตั้งเจดีย์ที่เล่ากันว่าเป็นที่บรรจุพระอัฐิของพระพี่นางสุพรรณกัลยาซึ่งสร้างโดยสมเด็จพระเนรศวรมหาราชอีกด้วย

หลังจากอิ่มบุญกับการไหว้พระแล้ว  พวกเราก็มองหาที่อิ่มท้องกันทันที  ออกจากประตูวัดเห็นป้ายร้านอาหารจีนยูนานจึงไม่รอช้าที่จะขับรถตามป้ายเพื่อไปยังหมู่บ้านสันติชนซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านอาหารทันที   ที่หมู่บ้านสันติชนนี้นอกจากเป็นที่ตั้งของร้านอาหารแล้วยังมีร้านขายของที่สร้างด้วยดิน (เหมือนกับหมู่บ้านรักไทยใกล้ปางอุ๋ง)  ซึ่งแอบสืบทราบมาว่าทุกร้านเป็นของเจ้าของคนเดียวกัน  เพราะฉะนั้นเรื่องราคานั้นก็คงต้องใช้ความสามารถส่วนบุคคลในการต่อรองครับ  

ระหว่างทานอาหารผมก็ถือโอกาสชาร์จแบตเตอร์รี่ไปพลาง ๆ เพราะเมื่อคืนที่ผ่านมาไม่มีไฟฟ้าใช้  สำหรับเมนูอาหารจีนที่นี่ก็จะเหมือนที่อื่น ๆ แถบนี้ครับ  มีเมนูเด่นคือขาหมู-หมั่นโถยูนาน และผัดยอดถั่วลันเตา  แต่ในเรื่องของรสชาตินั้นไม่ค่อยถูกปากผมมากนัก  เพื่อน ๆ ก็เห็นพ้องต้องกันว่าที่หมู่บ้านรักไทย (ใกล้ปางอุ๋ง)อร่อยกว่า … ใกล้ ๆ กับร้านอาหารจะมีรีสอร์ทที่ตัวบ้านทำจากดินเพื่อดูน่ารักสวยงามดี  นอกจากนี้ยังมาศาลากลางน้ำอีกด้วย  ผมกับเพื่อน ๆ ก็เลยไปถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนานเสมือนว่าเราเป็นแขกของที่นั่นเลยทีเดียว  สำหรับผู้ต้องการความโผนที่นี่มีชิงช้า (ที่ใช้คนหมุน) ให้คุณได้เล่นกันด้วย  ซึ่งสามารเรียกเสียงกรี๊ดจากผู้เสี่ยงเข้าไปเล่นได้อย่างต่อเนื่อง  แต่สำหรับผมขอบายครับ  กลัวใจเสาะเป็นลมกลางอากาศจะอายสาว ๆ หุหุ

เมื่ออิ่มหนำสำราญตาม concept การท่องเที่ยวครั้งนี้แล้วเราก็อำลายหมู่บ้านสันติชนตรงเข้าไปยังถนนคนเดิน  เพื่อส่ง post card ไปถากถางเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้มาผจญความลำบากด้วยกันใน trip นี้  และซื้อของติดไม้ติดมือกันมาคนละนิดหน่อยจากร้านที่คุณก็รู้ว่าร้านอะไร (แล้วจะรู้ไม๊เนี่ย)   มาเมืองปายทั้งทีก็อดไม่ได้ที่จะเก็บภาพของร้านรวงที่ตกแต่งเอาใจนักท่องเที่ยวอย่างผมด้วยสีสันสะดุดตา  ใครชอบมุมไหนก็เลือกเอาได้ตามใจครับ มีคนหรือไม่มีคนก็สวยได้ทุ๊กมุมจริง ๆ

เมื่อได้เวลาบ่ายแก่ ๆ เราก็อำลาเมืองปาย  พร้อมกับเสบียงที่ตลาดสด+ของกินจุกจิกจาก seven eleven มุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไป “ป่าสนวัดจันทร์”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• January 5, 2008 -- พาเจ้า D80 ไปเปิดหูเปิดตาที่พังงา (4)
• February 17, 2009 -- The Power of RAW (2)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• December 7, 2008 -- มุมสงบที่ “สามช่อง” (7)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• June 17, 2008 -- อารมณ์ศิลปิน (2)
• April 20, 2008 -- เล่นกับไฟ ภาค 2 (3)
• April 6, 2008 -- ดอกไม้ในสวน (0)
• February 5, 2008 -- ฟ้าลำเอียง (0)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

จากตัวเมืองปาย ผมขับรถย้อนกลับมาทางห้วยน้ำดังราว 13 กม.  ก็ถึงทางแยกเข้าสู่บ้านวัดจันทร์  ทันที่รถเลี้ยวขวาเส้นทางก็เริ่มไต่ระดับขึ้นเรื่อย ๆ บ่งบอกว่าจุดหมายของเราในวันนี้คงอยู่บนดอยสูงหรือไม่ก็อยู่ท่ามกลางทะเลภูเขาเหล่านี้   ในช่วงต้นทั้งสองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ที่ผลัดใบดูแห้งแล้งอย่างมากและในบางช่วงยังมีควันครุกรุ่นบ่งบอกว่าไฟป่าคงดับได้ไม่นานก่อนที่พวกเราจะเดินทางมาถึง  แต่เมื่อขับไปเรื่อย ๆ ราว 30 กม. สภาพป่าสองข้างทางก็เริ่มเปลี่ยนไป   ความเขียวขจีของป่าเริ่มหนาแน่นขึ้น  ยิ่งเมื่อใกล้ถึง กม. 40 เราจะเห็นต้นสนมากขึ้นเรื่อย ๆ  บ่งบอกว่าเราใกล้โครงหลวงบ้านวัดจันทร์เข้าไปทุกขณะ

บรรยากาศริมทางและสภาพเส้นทางสู่ป่าสนวัดจันทร์

หลังจากผ่านแนวสนมาได้สักระยะเราก็พบกับ “โครงการหลวงบ้านวัดจันทร์” โดดเด่นอยู่ทางขวามือ  สวนสวยบริเวณทางเข้าถูกจัดไว้อย่างงดงามเหมือนกับรีสอร์ทชั้นนำทั่วไป  และที่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาทันทีก็คือต้นซากุระกลุ่มหนึ่งที่ยังคงมีดอกสีชมพูชูช่ออยู่ไม่ร่วงโรยเหมือนกับที่ขุนแม่ยะ  แม้จะไม่ยิ่งใหญ่อลังการเหมือนที่โน่นแต่ก็เป็นน้ำหล่อเลี้ยงจิตใจ  ช่วยทำให้ผมคลายความรู้สึกผิดต่อเพื่อน ๆ ได้ระดับหนึ่งและเสมือนหนึ่งเป็นคำปลอบใจจากธรรมชาติที่มอบให้กับนักท่องเที่ยวจากแดนไกลอย่างผมได้อย่างดี

ซากุระ (นางพญาเสือโคร่ง) ที่ยังคงหลงเหลือเป็นคำปลอบใจสำหรับนักเดินทาง

หลังจากติดต่อที่พักเรียบร้อยแล้ว  เราก็รีบเดินลงมาถ่ายภาพกับต้นซากุระกับแสงสวยยามเย็นกันอย่างมีความสุข  ท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มที่เป็นฉากหลังให้กับดอกซากุระสีชมพูนั้นสวยงามถูกใจช่างภาพอย่างผมมาก  ผมเปลี่ยนเลนส์ถ่ายภาพ 3 ตัวที่มีอยู่เพื่อให้ได้มุมมองที่ต่าง ๆ กัน  สลับกับการถ่ายภาพบุคคลภายใต้แสงสีส้มยามเย็น  สร้างบรรยากาศใหม่ ๆ ให้กับภาพถ่าย  จนตะวันลับไปหลังแนวเขาพวกเราจึงรีบไปอาบน้ำหลังจากที่ซักแห้งกันมาเกือบ 2 วัน   

จะอารมณ์เหงาหรือสนุกก็สวยได้ด้วยแสงยามเย็น

คืนนั้นหลังอาหารค่ำมื้ออร่อยที่ปรุงโดยแม่ครัวของโครงการหลวงบ้านวัดจันทร์  ผมนอนหลับอย่างสุขใจภายใต้ผ้าห่มผืนหนาในห้องพักที่ตกแต่งด้วยไม้สนของโครงการ  … เช้าวันรุ่งขึ้นผมกับเพื่อน ๆ ตื่นมาทานอาหารเช้าท่ามกลางสายหมอกที่ปกคลุมไปทั่ว  กาแฟร้อน ๆ กับข้าวต้มช่วยบรรเทาความหนาวได้เป็นอย่างดี   หลังจากอิ่มจากมื้อเช้าแล้วผมขับรถเลยโครงการเข้าไปเพื่อดูบรรยากาศยามเช้าที่หมู่บ้านวัดจันทร์   สองข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งนาสลับกับป่าสน เสียดายที่ช่วงนี้ข้าวถูกเก็บเกี่ยวไปหมดแล้วก็เลยดูแห้งแล้งไปหน่อย  ถ้าเป็นหน้าฝนที่นี่คงชุ่มชื่นสวยงามไปอีกแบบ  ที่หมู่บ้านและวัดจันทร์ไม่มีมุมให้ถ่ายภาพมากนัก  ผมจึงกลับมาถ่ายภาพบรรยากาศยามเช้ากันต่อที่บริเวณบ้านพัก   ต้นสนอายุนับร้อยปีถูกใช้เป็นทั้งฉากหน้าและฉากหลังให้กับภาพถ่ายของผม   อ่างเก็บน้ำด้านบนที่มีไอหมอกลอยอยู่เหนือน้ำทำให้นึกถึงอ่างเก็บน้ำที่ปางอุ๋งซึ่งผมไปเยือนเมื่อปีที่แล้ว 

บรรยากาศยามเช้าที่โครงการหลวงป่าสนวันจันทร์

Action มันส์ๆ กับต้นสนอายุนับร้อยปี

ผมเดินลงมาเก็บภาพดอกซากุระยามเช้าอีกครั้งซึ่งให้ความรู้สึกสดชื่นไปอีกแบบหนึ่งที่แตกต่างไปจากช่วงเย็น  ผมเก็บบรรยากาศยามเช้าที่นี่จนได้เวลาที่จะเดินทางไปจุดหมายต่อไปที่ห่างไกลออกไป  “แม่ตะมาน”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• February 17, 2009 -- The Power of RAW (2)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• December 7, 2008 -- มุมสงบที่ “สามช่อง” (7)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• June 17, 2008 -- อารมณ์ศิลปิน (2)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

ในการเดินทางครั้งนี้ แม้จะไม่ได้นอกพักที่นี่เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ห้วยน้ำดังเนื่องจากที่พักเต็ม แต่ผมก็ยอมขับรถจากปายย้อนกลับมาชมบรรยากาศยามเช้าที่นี้ น่าเสียดายที่มาถึงสายไปหน่อยก็เลยไม่ได้เห็นฟ้าเปลี่ยนสีเหมือนในครั้ง ๆ ที่ผ่านมา แต่ก็ยังเห็นทะเลหมอกเบื้องหน้าสลับทิวเขา โดยมีฉากหลังเป็นยอดดอยเชียงดาวตั้งตระหง่านอยู่เช่นเคย

ที่ต่างไปจากทุกครั้ง คือในครั้งนี้มีนักท่องเที่ยวเยอะมากจนแทบจะไม่มีที่จอดรถ นับเป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดีว่า ในวันนี้ห้วยน้ำดังได้กลายเป็นหนึ่งในจุดหมายหนึ่งที่นักท่องเที่ยวจะพลาดไม่ได้ที่จะต้องมาเยือน

ดอกไม้สีขาวกับหยดน้ำค้างยามเช้า และต้นสนที่ทอดตัวขึ้นบนท้องฟ้าสีครามสดใสเป็นอีกหนึ่งภาพที่จะพบได้ทุกครั้งที่มาเยือนห้วยน้ำดังในช่วงฤดูหนาว

สรุปแล้วในการมาห้วยน้ำดังครั้งนี้ไม่ได้ถ่ายภาพมากนัก เพราะนักท่องเที่ยวเยอะมากทำให้ไม่สะดวกในการเก็บภาพบรรยากาศธรรมชาติ และผมเองก็เดินทางมาถึงค่อนข้างจะสายเพราะต้องขับรถฝ่าหมอกผ่านเส้นทางคดเคี้ยวและทรุดโทรมมาจากเมืองปาย ทำให้ไม่ทันถ่ายภาพช่วงพระอาทิตย์ขึ้น แต่ก็สัญญาว่าหากมีโอกาสมาเที่ยวในเส้นทางนี้อีกเมื่อไหร่ก็จะมาเยือน “ห้วยน้ำดัง” แห่งนี้อีกครั้ง

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 31, 2008 -- ข้อมูลการเดินทาง (2)
• January 31, 2008 -- อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์ (5)
• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- อ่างขาง สวรรค์น้อยๆ บนดอยสูง (0)
• August 7, 2007 -- เข้าชมงานราชพฤกษ์กันเลยครับ (0)

ซึ่งขออนุญาตชื่นชมไว้ตรงนี้ เพราะนอกจากสถานที่จะสวยงาม ราคาสมเหตุสมผล ทำเลดีเยี่ยมแล้ว พนักงานที่นี่ยังมีหัวใจบริการที่ดีเยี่ยมอีกด้วย หากจะไปพักที่ปาย ที่นี่น่าจะเป็นตัวเลือกหนึ่งที่ไม่ควรมองข้ามครับ โชคดีมากครับ ที่วันที่ผมเดินทางไปเป็นวันเสาร์ซึ่งมีถนนคนเดิน และโรงแรมที่ผมพักก็อยู่ที่สุดถนนคนเดินพอดี จึงมีภาพบรรยากาศในวันที่คราคร่ำไปด้วยผู้คนมาฝากกัน

ส่วนใหญ่ก็จะเป็นการขายของ (เสื้อผ้าและของประดับเป็นส่วนใหญ่) นอกจากนี้ก็จะเป็นอาหารทั้งแบบทั่วไปและอาหารพื้นเมือง

กิจกรรมยอดฮิตของที่นี่ก็คงเป็นการส่ง Postcard สวย ๆ มีเอกลักษณ์ในแบบของปายไปให้เพื่อน ๆ หรือไม่ก็นั่งดื่มกาแฟในร้านที่ตกแต่งแบบ Art Art ที่ให้คุณเสพบรรยากาศไปพร้อม ๆ กับรสชาติกาแฟที่กลมกล่อม

สำหรับการท่องเที่ยวในคราวนี้ผมมีเวลาที่ปายไม่มากนัก จึงไม่มีภาพของสถานที่ท่องเที่ยวในเขตอ.ปายมาให้ได้ชมกัน มีเพียงบรรยากาศนอกเมืองซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งจุดขายของเมืองอันมีสไตล์แห่งนี้

โดยสรุปแล้วเมืองปาย เป็นเมืองที่มีสเนห์เฉพาะตัว มีภาพของความเรียบง่ายบริเวณนอกเมือง มีความเก๋ไก๋ในตัวเมือง มีบรรยากาศที่รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของผู้คนที่นี่ แต่จะถูกใจคุณหรือไม่คงต้องเดินทางมาพิสูจน์เองครับ….

อีกบันทึกการเดินทางของเมืองปาย “เก็บตกเมืองปาย“

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• January 16, 2009 -- ปางอุ๋ง…บรรยากาศในฝันของนักเดินทาง (5)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 16, 2009 -- ปางอุ๋ง…บรรยากาศในฝันของนักเดินทาง (5)
• January 31, 2008 -- ข้อมูลการเดินทาง (2)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ทุ่งบัวตอง : ผืนพรมเหลืออร่าม … แห่งผืนป่าแม่อูคอ (2)
• August 7, 2007 -- ปางอุ๋ง : ความงามที่ซ่อนเร้นท่ามกลางขุนเขา (2)
• August 7, 2007 -- ห้วยน้ำดัง : มนต์เสน่ห์แห่งทะเลหมอก (4)
• August 7, 2007 -- “ปาย” เมืองในกระแสที่รอคุณไปพิสูจน์ (11)