เดิมทีในคืนแรกของทริปนี้ผมตั้งใจที่จะพักขุนช่างเคี่ยนหนึ่งคืน  แต่เมื่ออ่าน web board ทุกวันจนรู้ว่าซากุระกำลังเข้าสู่ช่วงที่เริ่มมียอดอ่อนและดอกกำลังจะโรยแล้ว  จึงต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางในวันแรกโดยการไม่พักขุนช่างเคี่ยนแต่ขับรถไปนอนที่ขุนวางแทน  ทำให้ยังมีเงินมัดจำค่าที่พักที่ขุนช่างเคี่ยนค้างอยู่  และบังเอิญว่าที่พักในการดูแลของมช.อีกที่หนึ่งก็คือ สันป่าเกี๊ย-แม่ตะมาน  ที่ผมเคยประทับใจมากเมื่อการเดินทางปีที่แล้ว  ผมจึงขออนุญาตเจ้าหน้าที่เปลี่ยนที่พักไปเป็นแม่ตะมานแทน  ซึ่งเจ้าหน้าที่ก็ยินดีให้เปลี่ยน  ทำให้การอำลาทริปรอบนี้ของผมถูกปิดท้ายที่นี่  “สันป่าเกี๊ย-แม่ตะมาน”

แม้ว่าการเดินทางขึ้นแม่ตะมานของผมรอบนี้เป็นรอบที่สองแล้ว  แต่ก็ยังรู้สึกว่าเส้นทาง 18 กม. สุดท้ายบนเส้นทางสุดวิบากยังคงนานเหมือนเดิม  แม้ว่ารอบนี้จะทำเวลาได้ดีกว่าปีที่แล้วคือใช้เวลาราว 1 ชม. 10 นาที   เร็วกว่าปีที่แล้ว 20 นาที   ซึ่งอาจเป็นเพราะได้มีการปรับปรุงเส้นทางหลาย ๆ จุดให้ดีขึ้น  แต่ผมขอเรียกว่าแย่น้อยลงน่าจะเหมาะกว่า อิอิ

พวกเรามาถึงสถานีเกษตรทันเวลาถ่ายภาพแสงสุดท้ายของวันกับดอยหลวงเชียงดาวพอดี  แต่น่าเสียดายที่ซากุระที่นี่แทบไม่เหลือแล้ว  มีเพียงใบอ่อนที่ชูช่อรับลมอันหนาวเหน็บ จนพวกเราต้องรีบหาเสื้อกันหนาวมาให้ความอบอุ่น

แสงยามเย็นที่ สันป่าเกี๊ย-หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน 

การมาในครั้งนี้เราได้บ้านพักตรงจุดชมวิวพระอาทิตย์ขึ้นพอดี  ไม่เหมือนปีที่แล้วซึ่งพักตรงที่พักของหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมานซึ่งอยู่ห่างกันราว 700 เมตร   ทำให้เช้าวันรุ่งขึ้นเราไม่ต้องรีบตื่นมาก  เพราะสามารถมองเห็นวิวได้จากหน้าต่างห้องพักเลย

บรรยากาศยามเช้าที่สถานีเกตรสันป่าเกี๊ยะ

โชคดีที่ช่วงเช้าตรู่ของวันนี้ไม่มีลมเหมือนตอนกลางคืน  ก็เลยทำให้ไม่ทรมานกับการออกมาตั้งกล้องถ่ายภาพยามเช้ามากนัก   แต่เมื่อแสงแดดค่อย ๆ แผ่กระทบกับหมอกเบื้องล่าง  ทำให้หมอกเหล่านั้นลอยฟุ้งเป็นไอเย็นมากระทบใบหน้าเป็นระยะ ๆ

ไอหมอกกำลังลอยขึ้นหลังจากแสงแดดส่องกระทบ

หนาวกันสุด ๆ

ยิ่งแดดแรงกลับกลายเป็นว่าแสงยิ่งน้อยลงเพราะมีแต่หมอกลอยคลุ้งเต็มไปหมด  ผมจึงถือโอกาสอำลาทริปนี้ด้วยความหนาวเหน็บกายแต่อบอุ่นใจที่ดอยแห่งนี้  “แม่ตะมาน”

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
จากอำเภอแม่มาลัย  ขับรถขึ้นเหนือตามทางหลวงหมายเลข 107  ราว 30 กม.  จะถึงบ้านแม่นะ  มีป้ายบอกทางไปยังหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน   เป็นเส้นทางผ่านหมู่บ้านราว 3 กม.  จากนั้นเป็นเส้นทางลูกรังสูงชันและขรุขระ 18 กม.  ใช้เวลาเดินทางในช่วงนี้ประมาณชั่วโมงครึ่ง

สรุปรวมการเดินทางของผมครั้งนี้เป็นระยะทาง 1404 กม. โดยใช้รถ Isuzu MU7  Auto 4 WD ที่เช่าจากบริษัท Northwheel  โดยกินน้ำมันเฉลี่ย 8.7 กม/ลิตร  ซึ่งนับว่าประหยัดกว่าทริปที่แล้วซึ่งเป็นรถ Mitsubishi G-Wagon พอสมควร  แม้ว่าจะมีค่าเช่าสูงกว่าแต่ก็ประหยัดค่าน้ำมันไปได้มากกว่าและสภาพรถก็ใหม่กว่าด้วย  ถ้าจะเช่ารถขอให้คำนึงถึงอัตราความสิ้นเปลืองน้ำมันด้วยนะครับเพราะบางครั้งเช่าแพงกว่าวันละ 200-300 บาท  แต่อาจประหยัดน้ำมันกว่าวันละ 500 บาทเลยทีเดียว

ที่พัก
มีที่พัก 2 แห่งได้แก่  หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน  ติดต่อคุณอ้วน 089-5539549
สถานีวิจัยเกษตรสันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน  ติดต่อที่สำนักงาน มช.  คุณบุญนาค 053-944052

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 31, 2008 -- ข้อมูลการเดินทาง (2)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)

การเดินทางจากปางอุ๋งมาขุนแม่ยะนั้นระยะทางไม่ไกลมาก  ผมจึงแวะที่ปายซึ่งครั้งนี้นับเป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน  ซึ่งก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในทุกครั้งที่มาถึง

ปายในวันนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้คนเช่นเดิม  มีร้านน่ารัก ๆ ผุดขึ้นมารองรับนักท่องเที่ยวอีกหลายแห่ง  ร้านมิตรไทยยังคงเป็นจุดหมายหลักที่นักท่องเที่ยวมาเลือกซื้อเสื้อสวย และเขียน post card ถึงคนห่างไกล  ร้านกาแฟ coffee in love ขยายร้านเพิ่มเติมและยังคงเป็นจุดถ่ายภาพที่พลาดไม่ได้สำหรับนักท่องเที่ยวที่มาแวะปาย

บรรยากาศเก๋ ๆ ในปาย
 

หลังจากอาหารมื้อเที่ยงที่ร้านส้มตำหน้าอำเภอ (ร้านเขาชื่อนี้จริง ๆ ครับ และก็ตั้งอยู่ที่หน้าอำเภอด้วย)  ผมเดินทางต่อไปยังขุนแม่ยะซึ่งอยู่ไม่ไกลกันมากนัก  โดยทางเข้าขุนแม่ยะก็ยังคงเหมือนเดิมคือเป็นทางลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ  บางช่วงมีน้ำขัง  บางช่วงสูงชัน  ดังนั้นถ้าให้ปลอดภัยควรเป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อเท่านั้น  (ขากลับผมเห็นรถกะบะแต่เป็นแบบขับเคลื่อนสองล้อ  ต้องขับขึ้น ๆ ลง ๆ หลายรอบกว่าจะผ่านเนินสุดท้ายขาออกไปได้)

พวกเรามาถึงขุนแม่ยะก็เกือบจะค่ำแล้ว  และต้องจดรถไว้ที่ลานจอดเพราะทางสถานีไม่อนุญาตให้นำรถไปจอดบริเวณจุดชมซากุระ  เพราะบางคนจอดไม่เป็นระเบียบและไปทับเอาหญ้าที่ปลูกไว้เสียหาย   ซึ่งผมก็ว่าดีเหมือนกันบริเวณนั้นจะได้ปลอดจากเสียงรถและไม่มีอะไรมาบังทัศนยภาพ

พวกเราเลือกทำเลกางเต้นท์ภายใต้แนวสนโดยมีอาหารกล่องจากปายเป็นข้าวเย็น (ข้าวมันเย็นจริง ๆ ครับเพราะใส่กล่องมาหลายชั่วโมงและอากาศที่นี่ก็หนาวมาก อิอิ)    โดยคืนนี้เป็นคืนที่เรานอนกันลำบากเพราะต้องเบียดกัน 3 คนในเต้นท์ขนาด 2 ที่นอน แถมพวกเราก็ตัวเล็ก ๆ กันทั้งน้าาาน

เช้าที่ขุนแม่ยะวันนี้อากาศปิดมาก ๆ มีแต่หมอกเต็มไปหมด  ทำให้การถ่ายภาพซากุระของผมไม่สนุกเอาเสียเลย   เพราะสภาพแสงแบบนี้ทำให้ดอกไม้ดูไม่สดใสเท่าที่ควร   ทั้ง ๆ ที่ซากุระที่นี่กำลังออกดอกสวยงามไม่แพ้ที่ขุนช่างเคี่ยนและขุนวางเลยทีเดียว

ซากุระแห่งขุนแม่ยะ
 

เรารอสภาพแสงกันจนเที่ยงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะดีขึ้น  จึงต้องจำใจอำลาทิ้งซากุระที่กำลังบานเต็มไปทั้งภูเขาไว้เบื้องหลัง  พร้อมกับสัญญากับตัวเองว่าจะต้องมาที่นี่อีกแน่นอนไม่วันใดก็วันหนึ่ง

ถ่ายภาพส่งท้ายที่บ้านพักรับรอง (ผมกับเพื่อนไม่ได้พักที่นี่หรอก แต่ขอใช้เป็น background)

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
หากเดินทางจากเชียงใหม่ทางแยกเข้าขุนแม่ยะจะอยู่บริเวณด่านตรวจซึ่งเลยห้วยน้ำดังมาราว 2-3 กม.  ระยะทางจากด่านตรวจถึงสถานีเกษตรขุนแม่ยะราว 8 กม.  เส้นทางเป็นลูกรังที่ค่อนข้างจะวิบากพอสมควร รถท้องต่ำไม่สามารถผ่านไปได้ (ถ้าผ่านได้ท้องต้องลายแน่นอน อิอิ)   บางช่วงมีน้ำขังหรือเป็นเนินสูงชัน   ดังนั้นควรใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อหรือต้องมีความชำนาญในการขับบนเส้นทางแบบนี้เพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสาร

ที่พัก
ที่นี่ยังไม่มีบ้านพัก  แต่มีจุดให้กางเต้นท์โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม   มีห้องอาบน้ำและห้องส้วมแบบชั่วคราวซึ่งอาจไม่เพียงพอและอาจใช้ไม่ได้ในช่วงเทศกาล  นอกจากนี้ควรเตรียมอาหารการกินมาให้พร้อมเพราะที่นี่ไม่มีร้านค้าสวัสดิการและไม่อนุญาตให้ก่อกองไฟ (ใช้เตาตั้งพื้นได้ครับ)  ที่ควรทราบอีกอย่างคือไม่มีไฟฟ้าให้ใช้นะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)
• August 7, 2007 -- “ปาย” เมืองในกระแสที่รอคุณไปพิสูจน์ (11)
• January 16, 2009 -- ปางอุ๋ง…บรรยากาศในฝันของนักเดินทาง (5)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

ผมขับรถจากเมืองเชียงใหม่ราว 60 กม. เลี้ยวขวาตรงแยกก่อนถึงอำเภอจอมทองเล็กน้อย  เพื่อเข้าสู่เส้นทางขึ้นดอยอินทนนท์   ไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ  ผ่านทิวทัศน์อันงดงามของอุทยานแห่งชาติอินทนนท์  จนถึงกม. 31 จึงเลี้ยวขวาเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายของวันนี้  “ขุนวาง”

ระหว่างทางเราผ่านหมู่บ้านชาวเขา  และวิวอันงดงามของน้ำตกสิริภูมิ  โดยมีต้นซากุระริมทางชูดอกต้อนรับเราเป็นระยะ   คืนนี้เราพักกันที่โครงการหลวงขุนวาง  ซึ่งที่นี่แม้จะมีต้นซากุระไม่มากนัก  แต่ที่พักสะอาดและสะดวกสบายพอสมควร  ที่สำคัญมีน้ำอุ่นให้เราอาบท่ามกลางความเหน็บหนาวของดอยแห่งนี้ด้วย  

น้ำตกสิริภูมิหลังที่ทำการอุทยาน

แสงแรกของวันที่โครงการหลวง

เช้าวันรุ่งขึ้นเราอิ่มอร่อยกันด้วยสลัดผักสด ๆ กับข้าวต้มร้อน ๆ ของร้านสวัสดิการโครงการหลวง  หลังจากนั้นก็ขับรถต่อไปอีกราว 2 กม. จึงถึงจุดชมดอกซากุระที่สวยที่สุดนั่นของที่นี่ก็คือ  สถานีเกษตรขุนวาง   

ที่นี่ปลูกต้นซากุระไว้เยอะมาก  ในอนาคตหุบเขาทีนี่คงเต็มไปด้วยสีชมพูในช่วงปีใหม่ และคงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่โด่งดังแน่ ๆ เพราะบรรยากาศสถานที่รวมถึงที่พักจัดไว้เหมือนสอร์ทดัง ๆ เลยทีเดียว

ซากุระกำลังออกดอกทั่วทั้งสถานีเกษตรขุนวาง

ซากุระที่นี่ปลูกไว้ริมถนนเป็นแนวยาว  ภาพที่ถ่ายออกมาเหมือนอยู่เมืองนอกเลยทีเดียว (ไม่เคยไปก็เลยคิดเข้าข้างตัวเองว่าเหมือนเมืองนอก อิอิ)   โดยเฉพาะวันนี้มีกลุ่มของผมเพียงกลุ่มเดียวก็เลยสนุกกับการถ่ายภาพเป็นพิเศษ เพราะไม่ต้องอายใคร  โลกใบนี้เป็นของพวกเราโดยแท้ หุหุ  

หลากหลายมุมมองซากุระเมืองไทย

โลกใบนี้เป็นของพวกเรา

หลังจากได้ภาพสารพัด action กันจนหนำใจแล้ว เราก็เดินทางกลับและโดยจอดรถถ่ายภาพเป็นระยะ  เพราะมีจุดถ่ายภาพสวย ๆ หลายแห่งอาทิ  ขุนห้วยแห้ง  ซึ่งมีต้นซากุระต้นใหญ่หลายต้นกำลังผลิดอกสีชมพูสะพรั่งสวยงามไม่แพ้ที่สถานีเกษตร ถ้ามาขุนวางก็อย่าลืมแวะถ่ายภาพที่นี่นะครับเพราะบรรยากาศงดงามมักๆ

แวะถ่ายภาพริมทาง

มื้อเที่ยงวันนี้เราแวะทานกันที่อำเภอจอมทอง  หลังจากนั้นจึงเดินทางต่อบนเส้นทางสาย จอมทอง-ฮอด-แม่สะเรียง  โดยจุดหมายของวันนี้อยู่ห่างออกไปเกือบ 300 กว่า กม.  “อุทยานแห่งชาติ แม่เมย” จังหวัดตาก

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
จากเมืองเชียงใหม่  ใช้เส้นทางที่จะไปอำเภอจอมทอง  ราว 60 กม.ให้เลี้ยวขวาขึ้นไปตามถนนที่จะขึ้นสู่ยอดดอยอินทนนท์  ผ่านทางเข้าน้ำตกแม่ยะ  ด่านเก็บเงินของอุทยาน และก่อนถึงที่ทำการอุทยานบริเวณกม. 31 ให้เลี้ยวขวาซึ่งบอกทางไปบ้านขุนวาง  จากจุดนี้จะขับผ่านหมู่บ้านชาวเขา สวนสน ไต่ระดับไปตามไหล่เขา ราว 15 กม. ก็จะถึงบ้านขุนวาง  ซึ่งเป็นที่ตั้งของโครงการหลวงขุนวาง  หากขับเลยไปอีกราว 2 กม.ก็จะถึง สถานีเกษตรขุนวางของมช.  เส้นทางจากเชียงใหม่ถึงบริเวณ กม. 31 เป็นทางลาดยางอย่างดี  สามารถขับทำเวลาได้   ส่วนเส้นทางเข้าสู่บ้านขุนวางนั้นลาดชันและมีหลุมลึก/ไหล่ทางทรุดเป็นบางช่วง  แต่รถทุกประเภทน่าจะสามารถขับไปได้ไม่ยากนัก  ทางช่วงหลังนี้ใช้ระยะเวลาในการขับแบบเรื่อย ๆ ประมาณ  45 นาที

ที่พัก
ที่พักมีสองแห่งคือที่โครงการหลวงขุนวาง  ติดต่อคุณต้อม โทร 086-1148971,  053-939102
สถานีเกษตรขุนวาง 081-9602033

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)
• January 31, 2008 -- อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์ (5)
• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ห้วยน้ำดัง : มนต์เสน่ห์แห่งทะเลหมอก (4)
• August 7, 2007 -- อ่างขาง สวรรค์น้อยๆ บนดอยสูง (0)

หลังจากปีที่แล้วผมแทบไม่ได้ชมดอกซากุระเมืองไทยหรือนางพญาเสือโคร่งเพราะดอกร่วงเกือบหมดแล้ว (แห้วไปเลย ว่างั้นเหอะ)  ปีนี้ผมจึงวางแผนการรบเอ้ยแผนการเดินทางค่อนข้างกระชั้นชิดกับวันเดินทางเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่พลาดเหมือนปีที่แล้ว  เพราะเจ้าซากุระนี่จะบานเมื่อไหร่ เอาแน่เอานอนกะหล่อนไม่ได้ทั้งนี้แล้วแต่สภาพอากาศของแต่ละปี  และในที่สุดช่วงเวลาที่ผมเลือกคือสัปดาห์แรกหลังจากวันหยุดปีใหม่เนื่องจากไม่ต้องการแย่งอากาศหายใจกับบรรดานักท่องเที่ยวที่จะเยอะมากในช่วงดังกล่าว  และดอกซากุระก็น่าจะยังบานอยู่มากพอสมควร 

ผมเดินทางถึงเชียงใหม่ค่ำของวันที่ 5 มกราคม 2552 และพักที่บ้านเพื่อนใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่  นอนหลับบ้างตื่นบ้างเพราะไม่ชินกับสถานที่และตื่นเต้นกับภาพที่จะปรากฏเบื้องหน้าตลอดการเดินทางในครั้งนี้

หกโมงตรงเสียงนาฬิกาปลุกให้ลุกขึ้นอาบน้ำและเตรียมออกเดินทาง   อากาศยามเช้าที่เย็นกำลังสบายทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูกแม้ว่าจะยังนอนไม่เต็มอิ่มก็ตาม …. ล้อรถเริ่หมุนขณะนาฬิกาบอกเวลาหกโมงครึ่งพอดี   เรามุ่งหน้าไปทานอาหารเช้ากันก่อนที่ร้านโจ๊กสมเพชรริมคูเมืองเชียงใหม่  จากนั้นจึงมุ่งหน้าขึ้นดอยสุเทพ   ขับรถผ่านพระธาตุดอยสุเทพ  และเลยพระตำหนักภูพิงค์มาเล็กน้อย  จากจุดนี้เราเริ่มเห็นต้นซากุระชูช่อดอกบานสะพรั่งอยู่ริมทางช่วยให้อุ่นใจได้ว่าปีนี้ซากุระคงไม่ร่วงโรยจดหมดต้นเหมือนปีที่แล้วแน่ ๆ

ห่างจากพระตำหนักไม่มากนัก  เป็นทางแยกเข้าสู่บ้านช่างเคี่ยน  ซึ่งหนทางเริ่มแคบลงและลัดเลาะไปตามไหล่เขา  ผมขับรถผ่านแมกไม้อันร่มรื่นราว 10 นาทีก็ได้พบกับต้นซากุระที่กำลังออกดอกสีชมพูสะพรั่งตลอดแนวถนน  เสียงชัตเตอร์บันทึกภาพของผองเพื่อนที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขดังขึ้นเป็นระยะ   สลับกับการถ่ายภาพบรรยากาศโดยรอบที่วันนี้มีผู้คนไม่หนาแน่นนักเนื่องจากเลยเทศกาลวันหยุดไปแล้ว

สีชมพูเป็นทิวแถว

สีชมพูตัดกับสีเขียวของผืนป่า

แหงนมองจากใต้ต้น

 
บางต้นเริ่มมียอดอ่อนแล้ว

หลังจากถ่ายภาพกันพอสมควรแล้วผมก็ขับรถต่อไปยังร้านกาแฟชื่อดังประจำขุนช่างเคี่ยน   ณ ที่นี่เราได้ดื่มด่ำกับกาแฟหอมกรุ่นภายใต้บรรยากาศอันงดงามของดอยสีชมพูแห่งนี้   ช่วยเติมความสุขให้กับพวกเราหลังจากที่ล้ากับงานหนักตลอดปีได้โขทีเดียว  

ร้านกาแฟที่บรรยากาศสวยงามสุดบรรยาย

ใต้ร่มซากุระกะคนรู้ใจ

เลยจากร้านกาแฟไปหน่อยเป็นจุดกางเต้นท์และสวนผลไม้ที่เขียนบอกไว้ว่าต้นพลัมซึ่งกำลังออกดอกสีขาวสะพรั่งงดงามจนมีช่างภาพมาล้อมถ่ายภาพกันเต็มไปหมดไม่แพ้ต้นซากุระเลยทีเดียว  

ดอกพลัมสีขาวสดใส

หลังจากอิ่มกับบรรยากาศงาม ๆ แล้ว  ผมเดินทางต่อไปยังบ้างม้งดอยปุยเพื่อหาซื้อของฝากและทานอาหารเที่ยง    ซึ่งอาหารเด็ดของที่นี่ก็หนีไม่พ้นข้าวซอยดอยปุยครับ  รสชาติเข้มข้นอร่อยจริง ๆ    และสำหรับคนรักดอกไม้ที่นี่มีสวนสวย ๆ ให้ได้ถ่ายภาพกันพอหอมปากหอมคอ  โดยเสียค่าบริการแค่คนละ 10 บาทเท่านั้นเอง

ดอยปุย : แหล่งช็อปปิ้งที่ถูกใจสาว ๆเป็นที่สุด

แม่อุ้ย

ดอกไม้สวย ๆ ในสวนม้ง

ลงจากดอยผมขับรถไปยังอำเภอจอมทองเพื่อมุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไปของเรา  “ขุนวาง”

Link ไปยังบทความที่เกี่ยวข้องในทริปนี้
ขุนช่างเคี่ยน  ขุนวาง  แม่เมย  ปางอุ๋ง  ขุนแม่ยะ  สันป่าเกี๊ยะ-แม่ตะมาน

การเดินทาง
ขุนช่างเคี่ยนอยู่ห่างจากเมืองเชียงใหม่ราว 32 กม.  บนเส้นทางดอยสุเทพดอยปุย  โดยทางแยกเข้าบ้านช่างเคี่ยนจะอยู่เลยจากพระตำหนักภูพิงค์ไปเล็กน้อย  เส้นทางในช่วง 8 กม.สุดท้ายเป็นถนนลาดยางแต่ค่อนข้างแคบต้องระมัดระวังในการขับขี่  และถ้าเป็นไปได้ควรหลีกเลี่ยงช่วงเทศกาลเพราะรถจะติดมาก    การเดินทางจากเมืองเชียงใหม่ถึงจุดชมซากุระ  ขับแบบเรื่อย ๆ และรถไม่ติดมากใช้เวลาประมาณ 1 ชม.

ที่พัก
ที่พักที่ขุนช่างเคี่ยนมีเป็นบ้านพักในความรับผิดชอบของมช. และสามารถขออนุญาตกางเต้นท์ได้  โดยติดต่อคุณบุญนาค (มช. 053-944052)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)
• January 31, 2008 -- อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์ (5)
• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ห้วยน้ำดัง : มนต์เสน่ห์แห่งทะเลหมอก (4)
• August 7, 2007 -- อ่างขาง สวรรค์น้อยๆ บนดอยสูง (0)

บทความแยกเป็นตอน ๆ พร้อมภาพถ่าย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

ข้อมูลการเดินทาง
วัดพระสิงห์ : วัดพระสิงห์ตั้งอยู่ในบริเวณคูเมืองเชียงใหม่ด้านทิศตะวันตก ถนนสามล้าน ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

น้ำตกแม่สา-ร้านอาหารโป่งแยงแอ่งดอย (ถนนสาย แม่ริม-สะเมิง)  : อ.แม่ริมห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ราว 12 กม.  จากอ.แม่ริมเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสาย แม่ริม-สะเมิง  ราว 7 กม. จะถึงน้ำตกแม่สา  เลยน้ำตกแม่สาไปจะมีรีสอร์ทตลอดด้านซ้ายของทาง รวมทั้งปางช้างแม่สา  สำหรับรีสอร์ท “โป่งแยงแอ่งดอย” จะต้องขับเลยจากน้ำตกแม่สาเข้าไปอีกราว 7-8 กม.

ห้วยน้ำดัง : ใช้ถนนสาย 107 (เชียงใหม่-ฝาง) เลี้ยวซ้ายที่ตลาดแม่มาลัย (กม. 40)  จากนั้นขับตามถนนสาย แม่มาลัย-ปาย อีกราว 67 กม.(ใช้เวลาประมาณ 1 ชม. 30 นาที)  จะถึงทางแยกเข้าห้วยน้ำดัง  ต้องขับเข้าไปอีก 6 กม.จึงจะถึงจุดชมวิวกิ่วลมซึ่งมักเรียกกันติดปากว่า “ห้วยน้ำดัง”

ขุนแม่ยะ : ทางเข้าขุนแม่ยะอยู่เลยจากทางเข้าห้วยน้ำดังราว 2-3 กม.  ซึ่งสังเกตุได้ง่ายเพราะเป็นด่านตรวจ  จากถนนใหญ่เลี้ยวซ้ายผ่านเส้นทางทุรกันดารและสูงชันในบางช่วงเป็นระยะทางราว 8 กม. ใช้เวลาเดินทางราวครึ่งชั่วโมง  รถที่เข้าได้ต้องเป็นรถกระบะหรือรถขับเคลื่อนสี่ล้อที่ยกสูงพอสมควร  ในช่วงหน้าฝนแม้แต่รถขับเคลื่อนสี่ล้อก็คงต้องคิดหนักเพราะเส้นทางน่าจะลื่นและมีหล่มมาก 

ปาย : อำเภอปายอยู่เลยจากปากทางเข้าห้วยน้ำดังราว 32 กม. เส้นทางเป็นทางลงเขาสูงชัน  มีโค้งหักศอกเกือบตลอดทาง  เส้นทางจะเริ่มเป็นทางราบราว 13 กม.ก่อนถึงตัวอำเภอ

ป่าสนวัดจันทร์ : หากเดินทางจากห้วยน้ำดังไปยังปาย  ทางเข้าป่าสนวัดจันทร์อยู่ทางซ้ายมือ  13 กม. ก่อนถึงตัวอำเภอปาย  เส้นทางเป็นทางลาดยางอย่างดี  มีสูงชันทั้งขึ้นเขาและลงเขาสลับกันเป็นช่วง ๆ  ระยะทางจากปากทางถึงโครงการหลวงบ้านวัดจันทร์ราว 40 กม. ใช้ระยะเวลาเดินทางประมาณ 45 นาที

หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน : จากตลาดแม่มาลัย  มุ่มขึ้นเหนือตามทางหลวงหมายเลข 107 ผ่านอ.แม่แตง  ราว 30 กม. จะถึงบ้านแม่นะ  มีป้ายบอกทางเข้าไปยังหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน   หลังจากเลี้ยวซ้ายผ่านเส้นทางภายในหมู่บ้านราว 3 กม.  ก็จะเป็นเส้นทางลูกรังที่สูงชันและมีร่องหลุมสุดวิบากอีก 18 กม.   ใช้เวลาขับรถเฉพาะช่วง 18 กม.สุดท้ายราว 1 ชั่วโมงครึ่ง

ดอยแม่สลอง : ดอยแม่สลองเป็นดอยที่อยู่ไม่ห่างจากตัวเมืองเชียงรายมากนัก   ทางที่สะดวกให้ใช้เส้นทางเชียงราย-แม่สาย  ผ่านอำเภอแม่จันไปราว 1 กม. จะมีแยกซ้ายมือขึ้นสู่ดอยแม่สลอง (ก่อนถึงอำเภอแม่จันจะมีอีกเส้นทางหนึ่งแต่เส้นที่ผมแนะนำจะขับรถง่ายกว่า)  ระยะทางจากปากทางถึงยอดดอยแม่สลองระยะทางประมาณ 43 กม.  ใช้เวลาประมาณ 45 นาที

ภูชี้ฟ้า :  ใช้เส้นทางเชียงราย-เทิง  เลยอำเภอเทิงมา 6 กม. จะมีแยกทางซ้ายมือ  ให้ขับตามป้ายบอกทางที่จะมีเป็นระยะ  เส้นทางเป็นถนนลาดยางอย่างดี  มีช่วงที่สูงชันหน่อยก็คือเนินสุดท้ายก่อนถึงแยกไปภูชี้ฟ้า  ที่แยกนี้ให้เลี้ยวขวาไปอีก 2 กม.ก็จะถึงทางเข้าวนอุทยานภูชี้ฟ้า   ซึ่งบริเวณนี้จะเห็นได้ชัดเจนเพราะมีหมู่บ้านชาวม้งและรีสอร์ทตั้งอยู่อย่างหนาแน่น  รวมระยะทางจากตัวเมืองเชียงรายถึงภูชี้ฟ้าประมาณ 113 กม. ใช้ระยะเวลาเดินทางประมาณ  1 ชม. 30 นาที

ผาหม่น : จากภูชี้ฟ้าขับรถไปเส้นทางที่จะไปน้ำตกภูซางราว 12 กม. ก็จะถึงโครงการเกษตรที่สูงดอยผาหม่น  ซึ่งเป็นเรือนเพาะชำดอกทิวลิป
หมายเหตุ  ระยะทางที่ผมบันทึกนั้นได้จากตัวเลขบอกระยะของรถที่ขับซึ่งอาจจะต่างจากข้อมูลของทางหลวงเล็กน้อย  ส่วนเวลาก็เป็นเวลาโดยประมาณจากการขับรถของผมซึ่งไม่เร็วมากนัก และมีแวะเข้าห้องน้ำหรือแวะถ่ายรูปบ้าง

ข้อมูลการถ่ายภาพ
กล้อง Nikon D80 + Tokina 12-24 f/4 + Tamron 17-50 f/2.8 + Nikkor 70-210 f/4-5.6
** ภาพที่ Post ใน Blog นี้อาจจะดูไม่คมชัดโดยเฉพาะตัวอักษร  เพราะมีการย่อขนาดจากต้นฉบับครับ**

ข้อมูลการเช่ารถ
North Wheel Car Rent  : รถ Mitsubishi Space G Wagon 4WD – Auto วันละ 1,990 บาท  รับรถที่สนามบินเชียงใหม่ คืนที่สนามบินเชียงราย รวม 6 วัน    สภาพรถค่อนข้างดี  อัตราเร่งทางราบอาจสู้รถที่ใช้น้ำมันเบนซินไม่ได้ แต่สามารถลุยทางลาดชันและเป็นร่องลึกได้อย่างดี   ระยะทางที่ขับตลอด 6 วันรวม 1,300 กม. โดยประมาณ  อัตราการสิ้นเปลืองน้ำมันราว 7.2 กม./ลิตร (ตก กม.ละ 4 บาทกว่า ๆ)  ติดต่อได้ที่หมายเลข 053-874478,  Webisite : www.northwheels.com

ข้อมูลที่พัก
ขุนแม่ยะ : ได้รับความเอื้อเฟื้อจากรองหัวหน้าหน่วยจัดการต้นน้ำขุนแม่ยะ  หากต้องการติดต่อสอบถามเรื่องทั่ว ๆ ไปติดต่อได้ที่ลุงโอฬาร (เจ้าหน้าที่หน่วย) หมายเลข 086-1944009

ป่าสนวัดจันทร์ : บ้านพักสนเขา  โครงการหลวงป่าสนวัดจันทร์  ราคา 600 บาทต่อคือ  นอนได้ 3-4 คน  ค่าอาหารค่ำมื้อละ 130 บาท/คน  ค่าอาหารมื้อเช้า 80 บาท/คน   โทร 053-249349   Website : www.fio.co.th/travel/watchan/directionth.htm

แม่ตะมาน : ได้รับความเอื้อเฟื้อที่พักจากหัวหน้าหน่วจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน 

แม่สลอง : ดอยหมอกดอกไม้รีสอร์ท  ราคา 1,000 บาท/ห้อง  นอนได้ 2 คน (เป็นตึกแถวชั้นล่าง)  โทร. 053-765496  Website : www.maesalongflowerhills.com

ภูชี้ฟ้า : ไร่ภูฟ้า  เหมาค่าที่พัก + อาหาร 2 มื้อหัวละ 550 บาท   Website : http://www.phucheefah.com/index.php?lay=show&ac=photo_view&event_id=2407&pagephoto=1
 

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ห้วยน้ำดัง : มนต์เสน่ห์แห่งทะเลหมอก (4)
• August 7, 2007 -- ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (0)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

ตีสี่เกือบตีห้าของเช้าวันที่ 19 มกราคม  เสียงเรียกจากมือถือดังขึ้นปลุกผมให้ตื่นขึ้นอีกครั้งหลังจากที่เมื่อหลับ ๆ ตื่น ๆ มาตลอดคืน   เมื่ออาบน้ำและจัดสัมภาระเสร็จก็รีบ check out จากโรงแรมและขึ้นรถ Taxi ไปดอนเมืองเพื่อขึ้นเครื่อง Flight แรกของวันมุ่งสู่เมืองเชียงใหม่  จุดหมายแรกของการเดินทางใน Trip นี้

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปเครื่องบินลดระดับลงเรื่อย ๆ   ทิวทัศน์ด้านล่างค่อย ๆ เปลี่ยนจากทุ่งนากว้างเป็นแนวขุนเขาสลับซับซ้อน  บ่งบอกว่าเรากำลังใกล้จุดหมายเข้าไปทุกที  สายหมอกบาง ๆ ยามเช้าต้องแสงแดดเป็นสีทองสวยงามจับใจ  เสียดายที่ผมไม่สะดวกที่จะหยิบกล้องมาถ่ายภาพ  ได้เพียงแต่จดจำภาพประทับใจนี้ไว้ไม่ลืมเลือน

แปดโมงตรงคณะของเราก็ถึงสนามบินเชียงใหม่  และพบกับพนักงานของบริษัท รถเช่า North Wheel เพื่อทำสัญญาและส่งมอบรถ  ซึ่งใน Trip นี้ผมเลือกใช้รถ Mitsubishi G Wagon 4WD เกียร์ Auto เนื่องจากเส้นทางที่กำลังจะต้องเผชิญใน Trip นี้ค่อนข้างโหดเอาการ  และสัมภาระของแต่ละคนค่อนข้างเยอะจึงเลือกรถแบบ 7 ที่นั่งแต่พับที่นั่งตอนหลังสุดเพื่อวางสัมภาระ   ส่วนที่นั่งกลางนั่งกันสบาย ๆ 2 คน (สงสัยสบายเกินไปทั้งสองก็เลยหลับสบายเกือบตลอดการเดินทาง อิอิ)

ออกจากสนามบินผมก็มุ่งหน้าไปเติมพลังมือเช้าที่ร้านโจ๊กสมเพชร  ร้านชื่อดังของเมืองเชียงใหม่ (คงจะดังจริงเพราะในร้านมีคนที่นั่งเครื่องลำเดียวกันมากินอยู่ 2-3 โต๊ะ)   หลังจากอิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้าแล้วก็แวะซื้อเสบียงที่ Seven Eleven กันอีกเล็กน้อยเพราะทุกคนใน Trip เห็นถือคติว่า  ที่พักลำบากไม่เป็นไร ขออิ่มไว้ก่อน  เมื่อซื้อของทานเล่นกันแล้วก็ใช้เวลาที่พอเหลือในโปรแกรมช่วงเช้าแวะเที่ยวเมืองเชียงใหม่

มาเชียงใหม่ก็หลายครั้งแล้วแต่ผมไม่เคยได้เที่ยวเมืองเชียงใหม่เสียที นอกเสียจากเดินตามสาว ๆ ช็อปปิ้งที่ Night Barzar คราวนี้ก็เลยถือโอกาสแวะไหว้พระที่วัดคู่บ้านคู่เมืองเชียงใหม่ซึ่งก็คือวัดพระสิงห์นั่นเอง 

โบสถ์และวิหารเก่าแก่ที่สร้างอย่างวิจิตรสวยงาม

วัดพระสิงห์เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธสิหิงห์อันเป็นพระที่ชาวเชียงใหม่ให้ความเคารพศรัทธาเป็นอย่างมาก  ในวัดจะมีโบสถ์และวิหารที่สร้างด้วยศิลปะแบบล้านนา ภายในมีภาพเขียนที่วิจิตรงดงามเป็นอย่างมาก  นอกจากนี้วัดแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของพระธาตุประจำปีมะโรงอีกด้วย  หากใครเกิดปีมะโรงก็อย่าลืมแวะมาสักการะพระธาตุประจำปีเกิดนะครับ  

องค์พระธาตุ

ช่วงที่ผมไปวิหารด้านหน้ากำลังบูรณะอยู่ก็เลยมีภาพมาฝากกันเฉพาะวิหารด้านหลังและพระธาตุครับ  โชดดีที่วันนี้ฟ้าเปิดมาก  ทำให้สีขาวของพระธาตุและสีเหลืองของผ้าที่ล้อมพระธาตุตัดกับสีน้ำเงินของท้องฟ้าสวยงามอย่างยิ่งโดยไม่ต้องพึ่ง Filter PL แม้แต่น้อย  ทำให้การเข้าวัดครั้งนี้นอกจากอิ่มบุญแล้วยังอิ่มใจกับภาพสวย ๆ อีกด้วย

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป (3)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• August 7, 2007 -- ห้วยน้ำดัง : มนต์เสน่ห์แห่งทะเลหมอก (4)
• August 7, 2007 -- อ่างขาง สวรรค์น้อยๆ บนดอยสูง (0)
• August 7, 2007 -- เข้าชมงานราชพฤกษ์กันเลยครับ (0)
• August 7, 2007 -- เริ่มต้นการเดินทาง – ราชพฤกษ์ 49 (0)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

หลังจากไหว้พระที่วัดพระสิงห์กันแล้ว  ผมก็ออกเดินทางจากเมืองเชียงใหม่มุ่งไปตามทางหลวงหมายเลข 107 (เชียงใหม่-ฝาง) เพื่อมุ่งสู่จุดหมายของเราในวันนี้คือขุนแม่ยะซึ่งอยู่ห่างออกไปราวหนึ่งร้อยกิโลเมตรเศษ ๆ จากตัวเมืองเชียงใหม่   เมื่อลองคำนวณเวลาการเดินทางแล้วผมมั่นใจว่ายังมีเวลาเหลือพอที่จะแวะที่ท่องเที่ยวเพิ่มเติมได้อีก  กอปรกับได้รับคำแนะนำจากเพื่อน ๆ ให้ลองไปทานอาหารเที่ยงที่ร้านโป่งแยงแอ่งดอยซึ่งบรรยากาศดีมาก ๆ  ผมจึงใช้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่แวะเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวบนถนนสายแม่ริม-สะเมิง  ซึ่งปากทางเข้าอยู่ที่อำเภอแม่ริมซึ่งห่างจากเมืองเชียงใหม่ราว 12 กม.เท่าเท่านั้น   บนเส้นทางสายแม่ริม-สะเมิงจะเป็นที่ตั้งของรีสอร์ทมากมาย  ซึ่งล้วนแล้วแต่บรรยากาศดีเพราะอยู่ติดริมน้ำ และอยู่ใกล้ภูเขาได้บรรยากาศแบบเมืองเหนือมาก ๆ 
ก่อนที่จะทานข้าวเที่ยงผมแวะที่น้ำตกแม่สา  เพื่อฆ่าเวลาพร้อมเก็บภาพเล็ก ๆ น้อย ๆ  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาพสะพานไม้มากกว่าภาพน้ำตก  เพราะน้ำตกแม่สานั้นไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ (ในความคิดของผมนะ)  อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้น้ำน้อยก็เป็นได้ครับ 

น้ำตกแม่สากับบรรยากาศในอุทยาน

เลยจากน้ำตกแม่สาไปก็จะเป็นที่ตั้งของรีสอร์ทมากมายอย่างที่ผมเกริ่นไว้ครับ  นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของปางช้างแม่สาซึ่งเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว  ซึ่งผมไม่ได้แวะเพราะทุกคนเริ่มหิวกันแล้ว  ถ้าขืนเข้าไปดูช้างคงได้กินช้างเป็นอาหารเที่ยงแน่ ๆ  … ขับรถชมวิวเรื่อย ๆ มาราว 15 นาที (ประมาณ 8 กม.) ก็ถึง “โป่งแยง แอ่งดอย” ที่เราจะฝากท้องมื้อเที่ยงของวันนี้   ป้อมยามด้านหน้ารีสอร์ทถูกปกคลุมไปด้วยดอกพวงแสดสีสันสดใสตัดกับสีน้ำครามเข้มของท้องฟ้า  จนพวกเราอดใจไม่ไหวที่จะต้องเก็บภาพกันก่อนที่จะทานมื้อเที่ยง 

ดอกพวงแสดสีสวยสดใส 

สำหรับห้องอาหารนั้นตกแต่งแบบธรรมชาติและเรียบง่าย  มีที่นั่งทั้งแบบมีหลังคาและแบบระเบียงเปิด  ตั้งอยู่บนเนินสูงสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของรีสอร์ทได้อย่างดี  นอกจากนี้ยังมีน้ำตกขนาดกลางในรีสอร์ทที่เห็นได้อย่างชัดเจนจากห้องอาหาร  ช่วยเสริมบรรยากาศการทานไม่ว่าจะเป็นมื้อเที่ยงหรือมื้อเย็นได้เป็นอย่างดี  สำหรับรถชาติอาหารก็นับว่าอร่อยถูกปาก สนนราคาก็ไม่แพงกว่ามาตรฐานร้านอาหารในแหล่งท่องเที่ยวทั่วไป  ถ้ามีโอกาสก็ลองแวะมานะครับคิดว่าคงไม่ผิดหวัง  หรือจะลองร้านอื่น ๆ ซึ่งมีอยู่ตลอดทางก็ได้เช่นกัน

บรรยากาศส่วนหนึ่งของ โป่งแยงแอ่งดอย

ความจริงแล้วที่นี่ไม่ใช่เป็นเพียงร้านอาหารแต่เป็นรีสอร์ทด้วย  ซึ่งบรรยากาศดีมาก  เหมาะสำหรับผู้ที่จะมาเที่ยวเชียงใหม่  เพราะได้บรรยากาศรีสอร์ทธรรมชาติมากกว่าในตัวเมืองและการเดินทางไปเมืองเชียงใหม่และแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ ก็ไม่ไกลเกินไป
หลังจากอาหารเที่ยงและล้างหน้าล้างตาด้วยน้ำเย็น ๆ ชื่นใจจากภูเขาแล้ว  ผมก็ขับรถย้อนกลับมายังอำเภอแม่ริมและขับรถต่อบนเส้นทางสาย 107  ราว 18 กม.ก็ถึงตลาดแม่มาลัย (ก่อนถึงอำเภอแม่แตงเล็กน้อย) จึงเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 1095 (แม่มาลัย-ปาย)   หลังจากช่วงนี้ก็ขับบนเส้นทางที่แคบลง  ผ่านหมู่บ้านสลับกับเทือกเขาสูงชันเป็นระยะ  โดยเฉพาะช่วง 20 กม.สุดท้ายก่อนถึงห้วยน้ำดังจะมีโค้งหักศอกอยู่หลายโค้งต้องขับอย่างระมัดระวัง  ซึ่งผมใช้เวลาขับรถบนระยะทาง 67 กม.นี้ราว 1 ชม. 30 นาที
ปกติแล้วผมจะมาเยือนห้วยน้ำดังทุกครั้งที่มาเที่ยวแถบนี้  แต่ครั้งนี้แปลกกว่าครั้งอื่น ๆ ตรงที่มาเที่ยวในช่วงเย็นแทนที่จะมาดูทะเลหมอกยามเช้าเหมือนครั้งอื่น ๆ   ซึ่งในช่วงเย็นแบบนี้จะมีนักท่องเที่ยวไม่มากนักและสามารถมองเห็นขุนเขาเบื้องหน้าได้อย่างชัดเจน  ไม่มีทะเลหมอกมาบดบัง  อีกทั้งแสงยามเย็นก็สวยงามและแต่งแต้มห้วยน้ำดังให้งดงามและมีเสน่ห์อีกแบบหนึ่งไม่แพ้ยามเช้าเลย
ผมเปลี่ยนเลนส์ถ่ายภาพเป็นแบบมุมกว้างเพื่อให้สามารถเก็บภาพท้องฟ้าสีครามเข้มกับทิวทัศน์ของห้วยน้ำดังที่ฉาบด้วยแสงสีทองอบอุ่นยามเย็น  สลับกับการถ่ายภาพดอกไม้สีสันสดใสซึ่งมีอยู่มากมายทีนี่   ก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังจุดหมายของวันนี้ “ขุนแม่ยะ”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• February 17, 2009 -- The Power of RAW (2)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• December 7, 2008 -- มุมสงบที่ “สามช่อง” (7)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• June 17, 2008 -- อารมณ์ศิลปิน (2)
• April 20, 2008 -- เล่นกับไฟ ภาค 2 (3)
• April 6, 2008 -- ดอกไม้ในสวน (0)
• February 5, 2008 -- ฟ้าลำเอียง (0)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

เดิมทีเป้าหมายของทริปนี้ซึ่งวางแผนไว้ตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายน 50 คือชมดอกซากุระเมืองไทย (นางพญาเสือโคร่ง) ตามดอยต่าง ๆ ซึ่งจุดหมายแรกก็คือ ซากุระแห่งขุนแม่ยะนี่เอง  แต่ด้วยสภาพอากาศของปีนี้ที่หนาวเร็วกว่าปกติ  ทำให้ดอกซากุระบานก่อนปีที่แล้วราว 2 สัปดาห์ทำให้ความหวังของผมและผองเพื่อนที่จะเห็นดอกซากุระนั้นเหลือน้อยเต็มทีเพราะเรามาถึง ขุนแม่ยะในวันที่ 19 มกราคม 51 หลังจากวันที่ซากุระเริ่มบานกว่า 3 สัปดาห์  แต่ด้วยความมุ่งมั่นบวกกับความหวังลึก ๆ ผมเลือกที่จะไม่เปลี่ยนเป้าหมายวันนี้เราจึงเดินทางกันมาที่นี่เป็นแห่งแรก “ขุนแม่ยะ”
เลยจากปากทางเข้าห้วยน้ำดังมาเล็กน้อย ผ่านแนวสนข้างทางลาดยางอย่างดีราว 5 นาทีเราก็ถึงด่านตรวจ  ซึ่งเป็นแยกทางเข้าขุนแม่ยะพอดี  พลันที่รถเลี้ยวซ้ายจากถนนหลักสภาพถนนก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า  ผมเปลี่ยนเกียร์รถจากขับเคลื่อน 2 ล้อเป็น 4 ล้อเพื่อเตรียมพร้อมการรับน้องเข้าสู่ขุนแม่ยะ
แม้ว่าระยะทางจากปากทางถึงขุนแม่ยะจะเพียง 8 กม.  แต่ผมต้องใช้เวลาขับบนเส้นทางอันทุรกันดารนี้ราวครึ่งชั่วโมง  เส้นทางมีทั้งขรุขระและลาดชัน  บางช่วงเป็นโค้งที่ลาดชันและมีถนนมีร่องลึก  ทำให้ต้องค่อยเคลื่อนตัวไปอย่างช้า ๆ แต่ด้วยสภาพรถที่มีสมรรถนะค่อนข้างดี  ทำให้มือใหม่หัดขับ 4 WD อย่างผมสามารถผ่านการรับน้องบนเส้นทางสายนี้ไปได้ไม่ยากนัก  แม้ว่าบางช่วงจะทำให้ผมต้องแอบคิ้วขมวดไม่ให้ผู้โดยสารที่เป็นผู้หญิงทั้งหมดเห็นและพลอยวิตกกังวลไปด้วยก็ตาม … เมื่อใกล้ถึงหน่วยจัดการต้นน้ำขุนแม่ยะซึ่งเป็นที่พักของเราคืนนี้  เราก็เริ่มเห็นร่องรอยสีชมพูบนพื้นลูกรังเป็นระยะ  ยิ่งใกล้เข้าไปดูเหมือนผืนพรมสีชมพูนี้ก็จะหนาแน่นขึ้น  แต่ไม่ปรากฎดอกสีชมพูที่บานสพรั่งบนต้นให้เราเห็นแม้แต่น้อย     อาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าพร้อม ๆ กับความหวังของพวกเราที่ค่อย ๆ หมดไป   “พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่” ผมคิดในใจก่อนที่จะติดต่อกับเจ้าหน้าที่ซึ่งผมได้ขออนุญาตใช้บ้านพักสำหรับพวกเราคืนนี้  เนื่องจากเห็นว่าคงจะสะดวกกับผู้หญิงมากกว่าที่จะกางเต้นท์นอนกัน   เจ้าหน้าที่ประจำหน่วยต้นน้ำขุนแม่ยะให้ความกรุณาพวกเราใช้บ้านพักของหัวหน้าหน่วยซึ่งมีภาระกิจในเมืองใช้เป็นที่พักผ่อนในคืนนี้  และให้ยืมครัวพร้อมแก็สเพื่อใช้หุงหาอาหารมื้อเย็นของเราในวันนี้   เทียนถูกจุดขึ้นมาเพื่อใช้แทนแสงไฟฟ้าซึ่งไม่มีให้ใช้  แต่ก็ทำให้เราได้ผ่อนคลายในบรรยากาศของธรรมชาติอย่างแท้จริงหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกับงานอันรุมเร้ามาตลอดทั้งปี

บรรยากาศอาหารรับน้องมื้อแรกภายใต้บรรยากาศส่วนตั๊วส่วนตัว (เพราะไม่มีใครเขามาเที่ยวกันในช่วงนี้ หุหุ)

บรรยากาศที่พักยามค่ำคืน  ภายใต้แสงพระจันทร์ที่เกือบจะเต็มดวงและดวงดาวนับร้อยที่หาดูไม่ได้ในเมืองใหญ่

คืนนี้มีเพียงกลุ่มของเรากับกลุ่มของนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มเท่านั้น  คืนนี้จึงเป็นคืนที่เงียบสงบและทำให้ผมหลับอย่างรวดเร็วหลังจากที่เหนื่อยจากการขับรถมาทั้งวัน
ผมตื่นเช้าขึ้นมาสูดหายใจลึก ๆ รับอากาศบริสุทธิ์เร็วกว่าวันทำงานปกติ  แต่ไม่รู้สึกเพลียแม้แต่น้อยเพราะได้หลับพักผ่อนเต็มที่อย่างอบอุ่นภายใต้ผ้าห่มผืนหนาแม้ว่าอากาศภายนอกจะค่อนข้างหนาวก็ตาม  … หลังจากเก็บสัมภาระเรียบร้อยผมก็เคลื่อนรถลงจากบ้านพักแล้วขึ้นไปยังลานกางเต้นท์ซึ่งเป็นจุดชมวิวดอกซากุระที่สวยที่สุด  และก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้  วันนี้ต้นซากุระแทงช่อใบสีเขียวสดใส  แต่ไม่เหลือดอกซากุระบนต้นอีกต่อไป  มีเพียงกลีบดอกสีชมพูร่วงโรยเต็มผืนดิน  ทำให้อดจินตนาการไม่ได้ว่าในช่วงที่ดอกซากุระเต็มต้น  ขุนเขาแห่งนี้จะสวยงามปานใด

ซากุระที่ร่วงโรยกับร่องรอยที่เหลืออยู่

ต้นซากุระที่วันนี้ใบเขียวขจีแทบไม่มีดอกสีชมพูให้เห็นแล้ว

พวกเราทานอาหารเช้ากันง่าย ๆ ด้วยขนมปังทาแยมท่ามกลางต้นซากุระเขียวขจี  และใช้เวลาถ่ายภาพกับแสงสวย ๆ ยามเช้ากันพักหนึ่งบริเวณลานกางเต้นท์  หลังจากนั้นจึงขับรถต่อขึ้นไปยังเรือนรับรองเพื่อชมวิวในมุมที่สูงขึ้น  ที่เรือนรับรองแห่งนี้มีซากุระ 2 ต้นที่ยังคงพอมีดอกเหลือให้ถ่ายภาพได้   แม้ว่าจะมีดอกไม่มากนักแต่ผมก็ถ่ายไปหลายรูปเพื่อชดเชยความผิดหวังในใจ  
แม้จะไม่ได้วิวสวย ๆ ของดอกซากุระแต่ที่หน้าเรือนรับรองมีมุมถ่ายภาพสวย ๆ หลายมุมทีเดียว  อีกทั้งหุบเขาเบื้องล่างยังเป็นฉากหลังที่เยี่ยมยอดสำหรับการถ่ายภาพอีกด้วย   ผมจึงสนุกกับการถ่ายภาพเพื่อนๆ ในกลุ่มจนลืมความผิดหวังไปได้ชั่วขณะ …

บรรยากาศด้านหน้าเรือนพักรับรองแขก VIP ที่ยังคงมีซากุระหลงเหลืออยู่เล็กน้อย

หลังจากใช้เวลาถ่ายภาพกันพักใหญ่ผมขับรถย้อนกลับมาที่บ้านพักเจ้าหน้าที่เพื่อขอบคุณที่อนุญาตให้เราใช้บ้านพักและมอบของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแดนใต้  พร้อมขออนุญาตไว้ล่วงหน้าว่าเราคงต้องรบกวนอีกเรื่อย ๆ จนกว่าจะได้เห็นดอยสีชมพูตามที่เคยฝันไว้

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• January 16, 2009 -- อำลาความหนาวที่แม่ตะมาน (13)
• January 31, 2008 -- อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์ (5)
• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• January 31, 2008 -- แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง (2)
• January 31, 2008 -- “แม่สลอง” เมืองบนดอย (5)
• January 31, 2008 -- “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้ (0)

 —————————————————————————————————————————————————- 

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

หลังจากปีที่แล้วได้เยือนเมืองปายแต่ไม่มีเวลาเที่ยวมากนัก  ปีนี้พอมีเวลาเหลือก็เลยถือโอกาสกลับไปเก็บตกสถานที่ต่าง ๆ ที่ไปมาแล้วและยังไม่เคยไปอีกครั้ง  เพื่อที่จะได้มีเรื่องมาโม้เพื่อน ๆ ได้ครบถ้วนมากยิ่งขึ้น  ถ้าใครยังไม่เคยอ่านบทความเก่าก็สามารถคลิ๊กที่นี่เพื่ออ่านบทความเก่า “ปาย เมืองในกระแสที่รอคุณไปพิสูจน์” ได้ครับ  ส่วนปีนี้มีอะไรเพิ่มเติมไปดูกันเลยครับ

หลังจากผ่านเส้นทางอันแสนโหดร้ายของขุนแม่ยะแล้ว  ผมเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าสู่เมืองปาย  เมืองเล็ก ๆ ที่ถูกโอบล้อมด้วยขุนเขาน้อยใหญ่  วิถีชีวิตและอาคารบ้านเรือนถูกปรับแต่งให้ถูกใจคนเมืองจนหลายคนหลงใหลจนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา

ระยะทางจากปากทางขุนแม่ยะถึงเมืองปายนั้นไม่ถึง 30 กม. แต่ก็ต้องใช้เวลาขับราว 30 นาทีเพราะเส้นทางที่ค่อนข้างลาดชันและเต็มไปด้วยโค้งหักศอกมากมายหลายโค้ง   สถานที่ท่องเที่ยวแรกที่เราแวะถ่ายภาพกันก็คือสะพานประวัติศาสตร์สมัยสงครามโลกที่ตั้งอยู่เคียงข้างสะพานใหม่  ซึ่งหลายคนเคยบอกผมว่าน่าจะมีการบูรณใหม่ให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์  แต่ผมกลับมองเห็นตรงข้ามว่าปล่อยไว้อย่างนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะจุดขายและเสน่ห์ของสะพานแห่งนี้คือไม้เก่า ๆ และเหล็กสีด้าน ๆ ที่หลุดลอกมากกว่าความสมบูรณ์เรียบร้อย  เพียงแต่น่าจะหากิจกรรมหรือสร้างเรื่องราวให้กับสะพานได้มากกว่านี้  เพื่อให้เป็นที่จดจำของนักท่องเที่ยวนั่นเอง

หลังจากถ่ายภาพกันที่สะพานแล้ว  ขับรถเลยไปอีกหน่อยก็ถึงร้านกาแฟริมทางชื่อดัง “Coffee in Love” ที่ตกแต่งสถานที่ได้อย่างโดดเด่นลงตัว  สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวแทบทุกกลุ่มให้แวะถ่ายภาพซึ่งแน่นอนว่าบางส่วนก็อุดหนุนกาแฟด้วยเช่นกัน  นับเป็นแผน marketing ที่ดีมากทีเดียว   จะว่าไปแล้วผมชอบรสชาติกาแฟ (เย็น)ของที่นี่มากกว่าอีกร้านในตัวเมืองด้วยซ้ำ  แต่ก็ไม่อยากเชียร์มากไปเพราะของแบบนี้แล้วแต่ความชอบของแต่ละบุคคล   แต่ที่สามารถการันตีได้ก็คือที่นี่มีมุมถ่ายภาพเก๋ ๆ หลายมุมทีเดียว  เป็นที่ถูกอกถูกใจเหล่านางแบบ (จำเป็น) และช่างกล้องอย่างผมมัก ๆ  ถ้าใครมาปายก็อย่าลืมแวะที่นี่นะครับ เดี๋ยวจะถูกหาว่ามาไม่ถึงเมืองปาย 

ออกจากร้าน Coffee in love แล้วผมขับรถผ่านตัวเมืองปายไปเล็กน้อยเพื่อไปไหว้พระที่วัดน้ำฮู  ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่ออุ่นเมือง โดยมีลักษณะพิเศษคือจะมีน้ำไหลซึมออกมาจากพระเศียรตลอด  และทางวัดได้จัดเตรียมรับน้ำที่เชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์นี้ไว้ให้นักท่องเที่ยวได้นำกลับไปดื่มเพื่อเป็นศิริมงคล  นอกจากนี้ที่นี่ยังเป็นที่ตั้งเจดีย์ที่เล่ากันว่าเป็นที่บรรจุพระอัฐิของพระพี่นางสุพรรณกัลยาซึ่งสร้างโดยสมเด็จพระเนรศวรมหาราชอีกด้วย

หลังจากอิ่มบุญกับการไหว้พระแล้ว  พวกเราก็มองหาที่อิ่มท้องกันทันที  ออกจากประตูวัดเห็นป้ายร้านอาหารจีนยูนานจึงไม่รอช้าที่จะขับรถตามป้ายเพื่อไปยังหมู่บ้านสันติชนซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านอาหารทันที   ที่หมู่บ้านสันติชนนี้นอกจากเป็นที่ตั้งของร้านอาหารแล้วยังมีร้านขายของที่สร้างด้วยดิน (เหมือนกับหมู่บ้านรักไทยใกล้ปางอุ๋ง)  ซึ่งแอบสืบทราบมาว่าทุกร้านเป็นของเจ้าของคนเดียวกัน  เพราะฉะนั้นเรื่องราคานั้นก็คงต้องใช้ความสามารถส่วนบุคคลในการต่อรองครับ  

ระหว่างทานอาหารผมก็ถือโอกาสชาร์จแบตเตอร์รี่ไปพลาง ๆ เพราะเมื่อคืนที่ผ่านมาไม่มีไฟฟ้าใช้  สำหรับเมนูอาหารจีนที่นี่ก็จะเหมือนที่อื่น ๆ แถบนี้ครับ  มีเมนูเด่นคือขาหมู-หมั่นโถยูนาน และผัดยอดถั่วลันเตา  แต่ในเรื่องของรสชาตินั้นไม่ค่อยถูกปากผมมากนัก  เพื่อน ๆ ก็เห็นพ้องต้องกันว่าที่หมู่บ้านรักไทย (ใกล้ปางอุ๋ง)อร่อยกว่า … ใกล้ ๆ กับร้านอาหารจะมีรีสอร์ทที่ตัวบ้านทำจากดินเพื่อดูน่ารักสวยงามดี  นอกจากนี้ยังมาศาลากลางน้ำอีกด้วย  ผมกับเพื่อน ๆ ก็เลยไปถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนานเสมือนว่าเราเป็นแขกของที่นั่นเลยทีเดียว  สำหรับผู้ต้องการความโผนที่นี่มีชิงช้า (ที่ใช้คนหมุน) ให้คุณได้เล่นกันด้วย  ซึ่งสามารเรียกเสียงกรี๊ดจากผู้เสี่ยงเข้าไปเล่นได้อย่างต่อเนื่อง  แต่สำหรับผมขอบายครับ  กลัวใจเสาะเป็นลมกลางอากาศจะอายสาว ๆ หุหุ

เมื่ออิ่มหนำสำราญตาม concept การท่องเที่ยวครั้งนี้แล้วเราก็อำลายหมู่บ้านสันติชนตรงเข้าไปยังถนนคนเดิน  เพื่อส่ง post card ไปถากถางเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้มาผจญความลำบากด้วยกันใน trip นี้  และซื้อของติดไม้ติดมือกันมาคนละนิดหน่อยจากร้านที่คุณก็รู้ว่าร้านอะไร (แล้วจะรู้ไม๊เนี่ย)   มาเมืองปายทั้งทีก็อดไม่ได้ที่จะเก็บภาพของร้านรวงที่ตกแต่งเอาใจนักท่องเที่ยวอย่างผมด้วยสีสันสะดุดตา  ใครชอบมุมไหนก็เลือกเอาได้ตามใจครับ มีคนหรือไม่มีคนก็สวยได้ทุ๊กมุมจริง ๆ

เมื่อได้เวลาบ่ายแก่ ๆ เราก็อำลาเมืองปาย  พร้อมกับเสบียงที่ตลาดสด+ของกินจุกจิกจาก seven eleven มุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไป “ป่าสนวัดจันทร์”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 31, 2008 -- ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ (2)
• January 5, 2008 -- พาเจ้า D80 ไปเปิดหูเปิดตาที่พังงา (4)
• February 17, 2009 -- The Power of RAW (2)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• December 7, 2008 -- มุมสงบที่ “สามช่อง” (7)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• June 17, 2008 -- อารมณ์ศิลปิน (2)
• April 20, 2008 -- เล่นกับไฟ ภาค 2 (3)
• April 6, 2008 -- ดอกไม้ในสวน (0)
• February 5, 2008 -- ฟ้าลำเอียง (0)

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบทความ 9 ตอนของทริป เชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน-เชียงราย
1. อรุณสวัสดิ์เชียงใหม่ – ไหว้พระวัดพระสิงห์
2. จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง
3. เส้นทางรับน้องที่ ขุนแม่ยะ กับซากุระที่หายไป
4. เก็บตกเมืองปาย
5. ป่าสนวัดจันทร์ คำปลอบใจจากธรรมชาติ
6. แม่ตะมาน รางวัลสำหรับนักเดินทางที่ไม่ยอมถอยหลัง
7. “แม่สลอง” เมืองบนดอย
8. “ดอยตุง” หุบเขาแห่งดอกไม้
9. ดอกเสี้ยวบานที่ภูชี้ฟ้า กับ ทิวลิปที่ผาหม่น

จากตัวเมืองปาย ผมขับรถย้อนกลับมาทางห้วยน้ำดังราว 13 กม.  ก็ถึงทางแยกเข้าสู่บ้านวัดจันทร์  ทันที่รถเลี้ยวขวาเส้นทางก็เริ่มไต่ระดับขึ้นเรื่อย ๆ บ่งบอกว่าจุดหมายของเราในวันนี้คงอยู่บนดอยสูงหรือไม่ก็อยู่ท่ามกลางทะเลภูเขาเหล่านี้   ในช่วงต้นทั้งสองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ที่ผลัดใบดูแห้งแล้งอย่างมากและในบางช่วงยังมีควันครุกรุ่นบ่งบอกว่าไฟป่าคงดับได้ไม่นานก่อนที่พวกเราจะเดินทางมาถึง  แต่เมื่อขับไปเรื่อย ๆ ราว 30 กม. สภาพป่าสองข้างทางก็เริ่มเปลี่ยนไป   ความเขียวขจีของป่าเริ่มหนาแน่นขึ้น  ยิ่งเมื่อใกล้ถึง กม. 40 เราจะเห็นต้นสนมากขึ้นเรื่อย ๆ  บ่งบอกว่าเราใกล้โครงหลวงบ้านวัดจันทร์เข้าไปทุกขณะ

บรรยากาศริมทางและสภาพเส้นทางสู่ป่าสนวัดจันทร์

หลังจากผ่านแนวสนมาได้สักระยะเราก็พบกับ “โครงการหลวงบ้านวัดจันทร์” โดดเด่นอยู่ทางขวามือ  สวนสวยบริเวณทางเข้าถูกจัดไว้อย่างงดงามเหมือนกับรีสอร์ทชั้นนำทั่วไป  และที่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาทันทีก็คือต้นซากุระกลุ่มหนึ่งที่ยังคงมีดอกสีชมพูชูช่ออยู่ไม่ร่วงโรยเหมือนกับที่ขุนแม่ยะ  แม้จะไม่ยิ่งใหญ่อลังการเหมือนที่โน่นแต่ก็เป็นน้ำหล่อเลี้ยงจิตใจ  ช่วยทำให้ผมคลายความรู้สึกผิดต่อเพื่อน ๆ ได้ระดับหนึ่งและเสมือนหนึ่งเป็นคำปลอบใจจากธรรมชาติที่มอบให้กับนักท่องเที่ยวจากแดนไกลอย่างผมได้อย่างดี

ซากุระ (นางพญาเสือโคร่ง) ที่ยังคงหลงเหลือเป็นคำปลอบใจสำหรับนักเดินทาง

หลังจากติดต่อที่พักเรียบร้อยแล้ว  เราก็รีบเดินลงมาถ่ายภาพกับต้นซากุระกับแสงสวยยามเย็นกันอย่างมีความสุข  ท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มที่เป็นฉากหลังให้กับดอกซากุระสีชมพูนั้นสวยงามถูกใจช่างภาพอย่างผมมาก  ผมเปลี่ยนเลนส์ถ่ายภาพ 3 ตัวที่มีอยู่เพื่อให้ได้มุมมองที่ต่าง ๆ กัน  สลับกับการถ่ายภาพบุคคลภายใต้แสงสีส้มยามเย็น  สร้างบรรยากาศใหม่ ๆ ให้กับภาพถ่าย  จนตะวันลับไปหลังแนวเขาพวกเราจึงรีบไปอาบน้ำหลังจากที่ซักแห้งกันมาเกือบ 2 วัน   

จะอารมณ์เหงาหรือสนุกก็สวยได้ด้วยแสงยามเย็น

คืนนั้นหลังอาหารค่ำมื้ออร่อยที่ปรุงโดยแม่ครัวของโครงการหลวงบ้านวัดจันทร์  ผมนอนหลับอย่างสุขใจภายใต้ผ้าห่มผืนหนาในห้องพักที่ตกแต่งด้วยไม้สนของโครงการ  … เช้าวันรุ่งขึ้นผมกับเพื่อน ๆ ตื่นมาทานอาหารเช้าท่ามกลางสายหมอกที่ปกคลุมไปทั่ว  กาแฟร้อน ๆ กับข้าวต้มช่วยบรรเทาความหนาวได้เป็นอย่างดี   หลังจากอิ่มจากมื้อเช้าแล้วผมขับรถเลยโครงการเข้าไปเพื่อดูบรรยากาศยามเช้าที่หมู่บ้านวัดจันทร์   สองข้างทางเต็มไปด้วยทุ่งนาสลับกับป่าสน เสียดายที่ช่วงนี้ข้าวถูกเก็บเกี่ยวไปหมดแล้วก็เลยดูแห้งแล้งไปหน่อย  ถ้าเป็นหน้าฝนที่นี่คงชุ่มชื่นสวยงามไปอีกแบบ  ที่หมู่บ้านและวัดจันทร์ไม่มีมุมให้ถ่ายภาพมากนัก  ผมจึงกลับมาถ่ายภาพบรรยากาศยามเช้ากันต่อที่บริเวณบ้านพัก   ต้นสนอายุนับร้อยปีถูกใช้เป็นทั้งฉากหน้าและฉากหลังให้กับภาพถ่ายของผม   อ่างเก็บน้ำด้านบนที่มีไอหมอกลอยอยู่เหนือน้ำทำให้นึกถึงอ่างเก็บน้ำที่ปางอุ๋งซึ่งผมไปเยือนเมื่อปีที่แล้ว 

บรรยากาศยามเช้าที่โครงการหลวงป่าสนวันจันทร์

Action มันส์ๆ กับต้นสนอายุนับร้อยปี

ผมเดินลงมาเก็บภาพดอกซากุระยามเช้าอีกครั้งซึ่งให้ความรู้สึกสดชื่นไปอีกแบบหนึ่งที่แตกต่างไปจากช่วงเย็น  ผมเก็บบรรยากาศยามเช้าที่นี่จนได้เวลาที่จะเดินทางไปจุดหมายต่อไปที่ห่างไกลออกไป  “แม่ตะมาน”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• January 31, 2008 -- จากแม่ริม ถึงห้วยน้ำดัง (0)
• January 31, 2008 -- เก็บตกเมืองปาย (15)
• August 7, 2007 -- ข้อมูลการเดินทาง-ที่พัก : Trip-ภูเก็ต-ราชพฤกษ์-อ่างขาง-ห้วยน้ำดัง-ปาย-ปางอุ๋ง-แม่อูคอ (4)
• February 17, 2009 -- The Power of RAW (2)
• January 16, 2009 -- อีกครั้งที่ขุนแม่ยะ (9)
• January 16, 2009 -- โลกใบนี้เป็นของเราที่…ขุนวาง (8)
• January 16, 2009 -- การเดินทางเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งที่… ขุนช่างเคี่ยน (12)
• December 7, 2008 -- มุมสงบที่ “สามช่อง” (7)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• June 17, 2008 -- อารมณ์ศิลปิน (2)