วันนั้นเรานัดกันที่บ้านผมตอนบ่ายโมง  ระหว่างรอเพื่อน ๆ ก็ฆ่าเวลาด้วยการสอยกระท้อนห่อหน้าบ้าน หนุกหนานไปตาม  ๆ กัน  ทำให้วันนี้คนที่แอบมาเก็บคงแปลกใจว่าลูกมันหายไปไหนหมดหว่า อิอิ … ที่จริงก็อยากให้มีคนมาช่วยกินเยอะ ๆ ครับเพราะเสียดายที่กระท้อนหวานลูกโต ๆ ต้องมาเน่าอยู่ใต้ต้นเพราะที่บ้านกินกันไม่ทัน

เมื่อได้ฤกษ์เดินทางผมก็เป็นคนขับรถกะบะขึ้นไปตามเส้นทางหลังบ้าน  ขึ้นเขาซึ่งอยู่ไม่ไกลจากทางขึ้นพระใหญ่  ระหว่างทางจะมองเห็นวิวทะเลและวัดฉลองสวยงามมาก  ใช้เวลาราว 15 นาทีเราก็ถึงทางเข้าสวน  ซึ่งต้องจอดรถไว้เนื่องจากเส้นทางหลังจากนี้ลาดชันและทุรกันดารพอสมควร

ลงรถเตรียมเดินเท้าเข้าสวน

เมื่อถึงสวนทุเรียนซึ่งเป็นสวนที่คุณปู่มอบไว้ให้กับคนรุ่นหลังพร้อม ๆ กับผลไม้หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็น ทุเรียน, เงาะ, จำปาดะ, มังคุด, ลูกหยี, ลองกอง .. อย่าเพิ่งนึกว่าเป็นสวนใหญ่นะคร้าบ  เพราะที่พูดมาทั้งหมดมีเพียงอย่างละไม่กี่ต้น  ไว้สำหรับทานกันในครอบครัวเท่านั้น  แต่นี่ก็เป็นเสมือนมรดกอันล้ำค่าที่บรรพบุรุษของผมทิ้งไว้ให้  ผมจำได้ว่าสมัยเด็ก ๆ ในช่วงฤดูผลไม้จะต้องเดินขึ้นเขากับลูกพี่ลูกน้องเพื่อมาเก็บทุเรียนที่หล่นใต้ต้น   เรียกได้ว่ามานั่งรอกันทั้งวัน  พอได้ยินเสียงตุ๊บก็จะวิ่งแข่งกันไปหาใต้ต้นว่าใครจะเจอลูกทุเรียนก่อนกัน   ซึ่งยังคงเป็นภาพที่ประทับใจผมมาจนทุกวันนี้ 

เมื่อมาถึงก็พบกับทุเรียนกำลังออกลูกเต็มไปหมด  บางต้นมีหลายร้อยลูกเลยทีเดียว  นอกจากนี้ก็มีมังคุดด้วยแต่ยังสุกไม่เยอะจึงไม่ได้ถ่ายภาพมา

พวกเราช่วย ๆกันเก็บทุเรียนที่หล่นอยู่ ได้ราว ๆ 50 ลูก  มาดูบรรยากาศกันดีกว่า

เมื่อได้ชิมกันพอหอมปากหอมคอก็ได้เวลาขนกลับบ้าน  โดยมีคุณพ่อเป็นพระเอกขนไปตั้ง 3 ถุงใหญ่ ๆ จนผมกับเพื่อน ๆ ยังอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าจะขับรถขึ้นเนินไหวเหรอ ? แต่ก็สบายมากครับเพราะท่านมาเก็บทุกวันแหละ อิอิ

แม้จะเป็นทริปเล็ก ๆ เพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่ผมก็มีความสุขดีครับ  มีความสุขที่ได้กลับมาคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ สมัยเด็ก ๆ ที่ต้องเดินขึ้นเขามาเก็บทุเรียน ยิงนก ตกปลา ตามประสาเด็กในสมัยที่เครื่องเล่นเกมส์ WII ยังไม่เกิด 555 และก็มีความสุขที่ได้นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์พ่ออีกครั้ง 

ถ้าไม่มีสวนทุเรียนแบบนี้ก็ไม่รู้ผืนป่าแถบนี้จะเปลี่ยนมือไปยังนายทุนเพื่อนำไปหาผลประโยชน์อย่างอื่นหรือเปล่า … ผมมาคิดดูสวนเล็ก ๆ แห่งนี้นอกจากจะให้ผลผลิตแก่ลูก ๆ หลาน ๆ แล้ว  ยังช่วยต่ออายุให้กับผืนป่าแห่งนี้ได้เป็นแหล่ง oxygen ของภูเก็ตสืบไป

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 17, 2010 -- ครั้งหนึ่งในชีวิตกับ 1 วัน 1 คืนบน Yacht (6)
• October 13, 2008 -- 9MOT คืนชีพ (7)

ช่วงวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา  ผมได้มีโอกาสไปถ่ายภาพที่นี่  เพราะเพื่อนสนิทขอร้องแกมบังคับให้ช่วยถ่ายรูปเพื่อใช้ทำ presentation ในงานแต่งงานให้   ซอยรมณีย์เป็นจุดหนึ่งที่ผมเลือกไปถ่ายภาพ  วันนี้จึงนำภาพบรรยากาศหวาน ๆ ของคู่รักที่กำลังจะแต่งงานมาฝากพร้อม ๆ กับบรรยากาศสวยคลาสสิคของที่แห่งนี้ “ซอยรมณีย์”

สำหรับแผนที่ไปซอยรมณีย์ดูได้ที่นี่ครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 1, 2009 -- พาเที่ยวงานย้อนอดีตเมืองภูเก็ต (3)
• December 4, 2009 -- สุดสัปดาห์ที่เกาะราชา-เกาะเฮ (6)
• September 7, 2009 -- ลองร้านใหม่…ปลายแหลมซีฟู้ด (3)
• June 16, 2009 -- วันเดียวเที่ยวสี่เกาะ (9)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• April 15, 2008 -- 360 องศาที่จุดชมวิวเขาขาด (2)
• March 26, 2008 -- 9mot พาเที่ยว – L Orchidee Phuket (0)
• March 3, 2008 -- ฟ้าใสแจ๋ว – น้ำใสปิ๊ง ที่เกาะไม้ท่อน (8)
• January 14, 2008 -- สุดสัปดาห์กับน้ำใส ทรายขาว สายลม แสงแดด ที่เกาะละวะใหญ่ (21)
• January 8, 2008 -- หนีงานไปเกาะละวะ (2)

ภายใต้สภาวะอันเคร่งเครียดของบรรยากาศการเมือง อันส่งผลมาถึงบรรยากาศการท่องเที่ยวที่ค่อนข้างแน่ชัดแล้วว่าจะ “ซึมยาว” ก็ได้รับข่าวดีจากทีมงานที่เดินทางไปร่วมการประกาศผลรางวัล Hospitality Asia Platinum Awards ที่มาเลเซีย  ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้กับผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้  โดยสุโขสปาซึ่งผมทำงานอยู่ได้สมัครเข้าร่วมประกวดเป็นปีแรก  และมีผู้เข้าร่วมประกวดจำนวนมากในสาขาเดียวกันทั้งจากภูเก็ต, จังหวัดอื่น ๆ ของประเทศไทย รวมถึงสถานที่ท่องเที่ยวอันโด่งดัง อาทิ บาหลีเป็นต้น

ในคืนแรกของการประกาศผลรางวัล  เป็นรางวัลยอดเยี่ยมในแต่ละประเทศ  ซึ่งสุโขสปาได้รับรางวัล “สปายอดเยี่ยม”  (THE AWARD FOR EXELLENT - HAPA THAILAND SPA OF THE YEAR )  ทำให้ทีมงานทุกคนดีใจกันมาก  เพราะสิ่งที่พวกเราพยายามทำกันมา 3 ปีกว่า ๆ เริ่มได้รับการยอมรับในระดับนานาชาตแล้ว หลังจากที่เราเคยได้รางวัลกินรี (THAILAND TOURISM AWARDS) ซึ่งเป็นการประกวดโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยอันเป็นหน่วยงานภายในประเทศ

คืนที่สองของการประกาศผล เป็นการนำผู้ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมแต่ละประเทศมาคัดเลือกเพื่อหาสุดยอดแห่งภูมิภาคอีกครั้ง ในชื่อรางวัล THE BEST IN SOUTHEAST ASIA : HAPA SIGNATURE DAY SPA ซึ่งสุโขสปาได้รับเกียรติให้เป็นผู้ได้รับรางวัลนี้  แซงสปาชื่อดังหลลายแห่งในบาหลีและประเทศคู่แข่ง  นำมาซึ่งความภาคภูมิใจของชาวสุโขสปาทุกคน  และถือเป็นการสร้างชื่อในด้านที่ดีให้กับประเทศในยามที่มีแต่เรื่องร้ายๆเกี่ยวกับประเทศเราในยามนี้

แม้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้มาถึงสามรางวัลในปีนี้  แต่สิ่งที่ยากกว่าคือการรักษารางวัลอันทรงคุณค่าทั้งสามนี้ให้ได้ในการประกวดครั้งถัด ๆ ไป  ดังนั้นในปีหน้านี้ผมและทีมงานคงต้องทำการบ้านกันอีกเยอะเพื่อให้ลูกค้าของสุโขสปาและสุโขสปารีสอร์ททุกคนได้รับประสบการณ์ดี ๆ กลับไปในทุกครั้งที่มาใช้บริการ … หากคุณมีโอกาสมาภูเก็ต อย่าลืมมาพิสูจน์ สปาที่ดีที่สุดในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ได้ทีนี่ครับ “สุโขสปา”

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• November 25, 2008 -- สุโขสปา จัดประกวดออกแบบ animated e-card (1)
• November 20, 2008 -- แอบดู CourtYard Kamala (0)
• July 21, 2008 -- วัน(ไม่)หยุดสุดสัปดาห์ ที่สองแพรก (5)

จุดหมายของการเดินทางครั้งนี้อยู่ที่เกาะคอเขา  ซึ่งผมเคยเขียน review ให้เพื่อน ๆไ ด้อ่านกันไปสองครั้งแล้ว  คราวนี้ก็เลยถือโอกาสชวนพี่ ๆ น้อง ๆ ไปเที่ยวกัน  เพราะส่วนใหญ่ยังไม่เคยไป  แถมบางคนยังไม่เคยได้ยินชื่อด้วยซ้ำ  และเพื่อให้การเดินทางที่ต้องใช้เวลาจากภูเก็ตผ่านอำเภอท้ายเหมืองของพังงา จนเกือบถึงอำเภอตะกั่วป่าซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางเกือบ ๆ สองชั่วโมง  ผมก็เลยให้ผู้ร่วมเดินทางแบ่งเป็นทีมแข่ง rally หาตัวอักษรระหว่างทางด้วย  เพื่อไม่ให้คนขับต้องขับคนเดียวในขณะที่คนอื่นหลับอย่างสบายใจ (โดยเฉพาะรถของผมเอง อิอิ)

ภาพนี้แวะถ่ายที่หลัก กม. สุดท้ายก่อนข้ามสะพานสารสินออกจากภูเก็ต  โชคดีที่อากาศวันนี้ค่อนข้างดีมากทีเดียว แถมเมฆยังเป็นปุยเหมือนขนแกะ ถูกใจผมจริง ๆ

เราออกเดินทางกันสาย ๆ ก็เลยมาถึงจุดนัดพบที่ร้านยิ้ม ๆ  ร้านอาหารดังเมืองตะกั่วป่าราวเที่ยงพอดี  ปรากฎว่าทั้งสองทีมสามารถหาตัวอักษรได้ครบถ้วน (ง่ายบ้าง หลงทางบ้าง ทุลักทุเลบ้าง )  ไม่เสียชื่อชาวจุฬา ฯ  เป็นตัวอักษร BON VOYAGE ที่หมายถึง “ให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนั่นเอง”  (เป็นการอวยพรไปด้วยในตัว อิอิ) 

สำหรับรสชาติอาหารมื้อเที่ยงที่ร้านยิ้มๆ ก็ไม่ทำให้เสียชื่อคนแนะนำ  เพราะอร่อยและราคาไม่แพง (โดยเฉพาะเทียบกับที่ภูเก็ตถือว่าถูกมากทีเดียว)  พวกเราก็เลยอิ่มหมีพีมันกันทุกคน  จากนั้นจึงเดินทางต่อไปยังท่าเรือเพื่อข้ามไปยังเกาะคอเขาซึ่งอยู่เลยร้านไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

วันนี้ต้องรอเรือข้ามฟากนานกว่าทุกครั้งเพราะช่วงนี้เป็นช่วง Low Season มีเรือบริการเพียงลำเดียวไม่เหมือนช่วง High ที่มีเรือมาจอดคอยเราทุกครั้ง  แถมช่วงนี้น้ำมันขึ้นค่าเรือข้ามฟากก็เลยขึ้นราคาเป็นคันละ 200 บาท (รวมผู้โดยสารทั้งคัน)  แต่ก็ต้องยอมไปล่ะครับ  ไม่งั้นคงต้องว่ายน้ำข้ามไป อิอิ

ขณะนั่งเรือข้ามฟากไปยังเกาะคอเขา

เรามาถึงที่พักซึ่งได้แก่โรงแรมตะโกลารีสอร์ทราวบ่ายสอง  ซึ่งทริปนี้ผมได้ติดต่อขอราคาพิเศษ เพราะมากันหลายคนและผมเองก็บริหารสปาให้กับโรงแรมที่นี่ด้วยทำให้พี่น้องร่วมทริปทั้งหลายยิ้มหน้าบาน เพราะโรงแรมสวยกว่าที่หลายคนคิด (ผมไม่ได้บอกรายละเอียดโรงแรมมากนัก  หลาย ๆ คนก็เลยคิดว่าคงเป็นบังกะโลเล็ก ๆ ริมหาดที่ไม่ค่อยสวย เนื่องจากค่าห้องถูกมาก) 

ผมเองได้ห้องพักที่อยู่ใกล้ชายหาด  เพราะขอเครื่องเสียงสำหรับร้องคาราโอเกะไว้ด้วย  ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ของโรงแรมมาเซ็ตไว้ที่ห้องนี้พอดี  อุปกรณ์สำหรับเล่นคาราโอเกะอยู่กับผมทั้งหมด  ก็เลยกลายเป็นว่าห้องนี้เป็นของผมไปเลย หุหุ   

นี่แหละครับห้องพักของผม

ลูกสนและใบสนรอบ ๆ ที่พัก

 ถ่ายภาพที่บริเวณชายหาดหน้าที่พัก

วิญญาณนางแบบเข้าสิง หุหุ

พอตกเย็นหลังจากที่มีกิจกรรมให้พี่ ๆ น้อง ๆ ได้ยืดเส้นยืดสาย และฮากันกระจายกับเกมส์สันทนาการแล้ว  ผมก็นำทุกคนไปยังโรงแรม C&N ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักเพื่อชมพระอาทิตย์ตก    ที่เลือกที่นี่เพราะเขามีศาลาทรงไทยริมหาด และมีต้นมะพร้าวที่เอนลงไปบนหาด  ดูแล้วเก๋ดี … และก็ไม่ผิดหวังครับ  ทุกคนสนุกสนานกับการถ่ายภาพช่วงเย็นกันสุด ๆ  กอรปกับท้องฟ้าและแสงวันนี้สวยเหลือเกิน  ผมเองก็ถ่ายจนเพลิน  คนบ้าง วิวบ้าง แทบจะไม่ได้หยุดเลย เพราะนาน ๆ จะได้มีโอกาสถ่ายภาพกับแสงส้ม ๆ ยามเย็นแบบนี้

ฟ้าสวยได้ใจมัก ๆ

ต้นมะพร้าวเท่ห์ ๆ หน้า C&N

เส้นสายสวย ๆ บนชายหาด

คู่รักหวานแหวว

Action มัน ๆ ยามเย็น

หลังจากหนำใจกับการถ่ายภาพช่วงเย็นแล้วก็เดินทางกลับไปยังรีสอร์ทเพื่อทานอาหารมื้อเย็นซึ่งทางโรงแรมได้จัดเตรียมโต๊ะไว้ให้พวกเราแล้ว  มื้อนี้เราให้เชฟของโรงแรมแสดงฝีมือเต็มที่  ทำอะไรก็ได้ทีเชฟอยากทำ  ซึ่งรสชาติอาหารก็ไม่ผิดหวังครับ  อิ่มอร่อยกันทุกคนทีเดียว

บรรยากาศอาหารมื้อค่ำ

 
หลังจากอาหารมื้อค่ำ  พวกเราก็ไปรวมตัวกันที่ห้องพักของผมเพื่อร้องคาราโอเกะกันอย่างเมามัน ซึ่งเพลงมีตั้งแต่สมัย สุนทราภรณ์ .. แกรนเอ็กซ์ … นิโคล… ไปจนถึง So Cool เรียกได้ว่ามีทุกยุค ทุกสมัยกินกันไม่ลงเลยทีเดียว … เกือบเที่ยงคืนทุกคนจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อน ส่วนผมนอนหลับอย่างสบายใจภายใต้ผ้านวมอันอบอุ่น

เช้าวันรุ่นขึ้น พี่ ๆ น้อง ๆ กลุ่มหนึ่งตื่นแต่เช้ามาเล่นโยคะ  ในขณะที่ผมยังซุกตัวอย่างสบายภายใต้ผ้าห่ม  กว่าจะตื่นก็ปาเข้าไปแปดโมงเศษ ๆ   ซึ่งได้เวลาทานอาหารเช้าพอดี  … หลังจากทานอาหารเช้าแล้วพวกเราจึงเช็คเอาท์แล้วเดินทางต่อไปยังวัดที่อยู่ติดกับรีสอร์ทเพื่อทำบุญถวายสังฆทานและเทียนพรรษา  เรียกได้ว่าทริปนี้ทั้งสนุกและได้บุญด้วย

หลังจากอิ่มบุญแล้วก็เดินทางไปยังท่าเรือเพื่อขึ้นเรือกลับไปยังฝั่งพังงา … เนื่องจากเวลายังพอมีเหลือเราจึงขับรถกันไปช้า ๆ เพื่อทานข้าวที่ร้านซึ่งผมแนะนำ (ตามเคย) ชื่อร้านบินหลาตั้งอยู่ที่หาดท้ายเหมือง  เป็นร้านธรรมดา ๆ แต่อาหารรสชาติอร่อย ซีฟู้ดสดมาก  ที่สำคัญราคาถูก (ยิ่งกว่ายิ้ม ๆ ซะอีก)  พอเช็คบิลทำเอาหลาย ๆ คนงงไปเลยว่าทำไมมันถูกแบบนี้ (ฟะ)  กินกันเยอะมัก ๆ แต่ราคาถูกกว่าภูเก็ตครึ่งหนึ่งเห็นจะได้  (ทีนี้เข้าใจเลยว่าคนมาเที่ยวภูเก็ต ทำไมเขาบ่นกันจังว่าอาหารแพง)

เนื่องจากยังพอมีเวลาเหลือ และพวกเรายกเลิกโปรกรมล่องแก่งที่สองแพรก (เนื่องจากต้องเดินทางอ้อมค่อนข้างไกล) ก็เลยหาโปรแกรมสำรอง  ซึ่งโชคดีมากที่มีรุ่นพี่จุฬา ฯ ซึ่งมาทำสวนและสร้างบ้านอยู่ที่ทางเข้าน้ำตกลำปีใกล้ ๆ กับหาดท้ายเหมืองนี่เอง  เราจึงไม่รีรอที่จะโทรไปนัด (กึ่งบังคับ)  ขอให้พวกเราเข้าไปเที่ยวที่สวนของพี่เขา  ซึ่งแน่นอนล่ะพี่เขาไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว อิอิ 

เราใช้เวลาเดินทางกันไม่ถึง 20 นาทีก็มาถึงบ้านพี่อนุรักษ์  ซึ่งวันเสาร์อาทิตย์พี่อนุรักษ์จะเดินทางจากภูเก็ตมาพักผ่อนสูดอากาศบริสุทธิ์ที่นี่ และถือโอกาสมาเยี่ยมลูกชายที่มาทำแปลงปลูกดอกหน้าวัวที่สวนแห่งนี้   หลังจากทักทายพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอ  น้องแทนและพี่อนุรักษ์ก็พาเดินชมแปลงดอกหน้าวัวสวย ๆ ซึ่งรอวันที่จะถูกตัดเพื่อส่งไปขายที่ภูเก็ต

ดอกหน้าวัวงาม ๆ

หลังจากชมแปลงดอกหน้าวัวสวย ๆ แล้ว  เราขับรถเลยเข้าไปอีกเล็กน้อยเพื่อไปเที่ยวน้ำตกลำปี  น้ำตกที่ใหญ่ที่สุดของพังงา (ได้ยินมาว่าอย่างนั้น)   ซึ่งช่วงนี้น้ำเยอะเพราะเพิ่งจะผ่านช่วงฝนตกชุกมาหมาด ๆ  แถมน้ำใสแจ๋วไม่เหมือนช่วงฝนตกหนักที่น้ำจะเป็นสีโคลน  ที่น้ำตกแห่งนี้นอกจากผมจะได้ถ่ายภาพน้ำตกอันสวยงามหลายชั้นแล้ว  ยังมีต้นไม้ใบหญ้าสวย ๆ ให้ถ่ายอีกด้วย  บ่งบอกว่าที่นี่ยังคงอุดมสมบูรณ์อยู่มากทีเดียว

บรรยากาศชุ่มชื่นที่น้ำตกลำปี

หลังจากที่พักผ่อนกันที่น้ำตกลำปีพักใหญ่  พวกเราก็ออกเดินทางต่อเพื่อกลับภูเก็ต  ระหว่างทางก็แวะซื้อขนมบะจ่างและขนมโกซุ้ย (ขนมท้องถิ่นของชาวพังงา/ภูเก็ต)ที่ตลาดท้ายเหมือง  และไปทานกันที่ร้านเรือนไม้แก่น  เพราะยังมีเงินกองกลางเหลือพอสมควร ก็เลยถือโอกาสกินกาแฟ กับเค๊กอร่อย ๆ ที่ร้านแห่งนี้เนื่องจากเป็นร้านที่บรรยากาศดีที่สุดในระหว่างเส้นทางกลับบ้าน 

อิ่มอร่อยส่งท้ายที่เรือนไม้แก่น

หลังจากอิ่ม (อีกแล้ว) พวกเราก็ถือโอกาสอำลากันที่นี่และแยกย้ายกันมุ่งหน้ากลับสู่ภูเก็ตไปพร้อมกับความอิ่มท้อง อิ่มใจกับทริปเล็ก ๆ สีชมพูที่ผมจะต้องบันทึกสิ่งดี ๆ และความสุขที่เกิดขึ้นในสองวันนี้ไว้ในความทรงจำตลอดไป

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• April 19, 2009 -- เกาะคอเขา : Khokhao Island Beach Resort & Spa (0)
• December 7, 2008 -- มุมสงบที่ “สามช่อง” (7)
• January 14, 2008 -- สุดสัปดาห์กับน้ำใส ทรายขาว สายลม แสงแดด ที่เกาะละวะใหญ่ (21)
• January 8, 2008 -- หนีงานไปเกาะละวะ (2)
• October 27, 2007 -- สุดทางที่แหลมปะการัง (2)

“หาดปลื้มสุข”  เป็นหาดทางฝั่งตะวันออกของเกาะภูเก็ต  ซึ่งเป็นบริเวณที่นักท่องเที่ยวไม่นิยมมาเที่ยวกันมากนัก  การเดินทางก็สามารถขับรถจากตัวเมืองภูเก็ตไปถึงตัวหาดโดยใช้เวลาไม่ถึง 20 นาที  โดยใช้เส้นทางที่ไปเกาะสิเหร่นั่นเอง  เมื่อถึงหาดเกาะสิเหร่แล้วให้ขับเลียบเขาไปอีก 4-5 กิโลเมตรก็จะพบกับป้ายเล็ก ๆ ชี้ทางลงไป “หาดปลื้มสุข”

บรรยากาศอันร่มรื่นและเงียบสงบของหาดปลื้มสุข

จะHonda CRV รุ่นใหม่ล่าสุด หรือ Honda Dream รุ่นเก๋า  ก็สุขใจได้เหมือนกันที่หาดปลื้มสุข

ที่ “หาดปลื้มสุข” จะมีต้นหูกวางและไม้ใหญ่อื่น ๆ อยู่ตลอดแนวหาดคอยให้ความร่มรื่น  มีร้านค้าให้บริการอยู่หนึ่งร้านซึ่งมีอาหารจานเด็ดที่เหมาะกับการนั่งกินลมชมวิวริมทะเลก็คือ ส้มตำ, ไก่ทอด และ ผัดไท ..  นั่นเอง   นอกจากนี้ทางร้านยังมีศาลา และม้านั่งหินให้นั่งทานได้อย่างสบายใจ  หรือครอบครัวไหนอยากนำเสื่อมาปูแล้วขนข้าวปลาอาหารมาทานเองทางร้านก็มิได้ว่าแต่อย่างใด

 ผัดไท กับ ส้มตำ อาหารจานเด็ดของหาดปลื้มสุข

ในช่วงน้ำขึ้นหาดแห่งนี้สามารถเล่นน้ำได้  แม้หาดทรายจะไม่ขาวสะอาดเหมือนทางด้านฝั่งตะวันตก  แต่ผมรับรองได้ว่าน้ำทะเลนั้นเค็มไม่แพ้กัน อิอิ  …. มองออกไปในทะเลจะสามารถมองเห็นเกาะต่าง ๆ อาทิ เกาะยาวของจังหวัดพังงา และอาจมองเห็นเกาะพี ๆ ด้วยในวันที่ท้องฟ้าไร้ไอหมอก

นั่งพักกินลมกันจนหายเหนื่อยแล้วขับรถย้อนกลับมาทางเดิมจะผ่านวัดเกาะสิเหร่  อย่าลืมแวะเข้าไปนมัสการพระพุทธไสยาสน์ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาหลังวัดด้วยนะครับ  บนเนินแห่งนี้นับเป็นจุดชมวิวที่ดีจุดหนึ่งเลยทีเดียว  เพราะสามารถมองเห็นเมืองภูเก็ตได้อย่างชัดเจน เห็นความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าโกงกางที่เกาะสิเหร่อันเป็นที่อยู่อาศัยของลิงแสมนับร้อยชีวิต  หลังจากไหว้พระจนอิ่มบุญแล้ว  ระหว่างทางกลับอย่าลืมแวะให้อาหารลิงด้วยนะครับ เรียกได้ว่าได้บุญสองเด้งเลย….

สามารถชมวิวเมืองภูเก็ตได้อย่างชัดเจนจากที่ตั้งพระพุทธไสยาสน์

จากจุดชมวิวสามารถมองเห็นป่าโกงกางที่ยังอุดมสมบูรณ์ของเกาะสิเหร่ได้อย่างชัดเจน

ถ้าคุณเป็นนักท่องเที่ยวและมีเวลาเหลือไม่รู้จะไปไหนก็ลองแวะมาเปลี่ยนบรรยากาศดูที่หาดปลื้มสุขนะครับ  … รับรองว่าความเงียบสงบของหาดแห่งนี้จะทำให้คุณพกความสุขกายสบายใจกลับบ้านได้อย่างแน่นอน

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

เกาะไข่ (ใน)
ที่เลือเกาะไข่เป็นเกาะแรกก็เพราะผมชอบภูมิประเทศของเกาะนี้มากเป็นพิเศษ  เกาะแห่งนี้เป็นเกาะเล็ก ๆ ด้านหนึ่งของเกาะจะมีหาดทรายขาวสะอาดมาก เหมาะกับการเล่นน้ำทะเล ด้านหนึ่งของเกาะจะเต็มไปด้วยโขดหิน  ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของปลาและปะการัง สามารถดำน้ำแบบ Snorkeling ได้เป็นอย่างดี ปลาที่นี่เชื่องมาก ๆ เดินลงน้ำทะเลไปแค่ก้าวหรือสองก้าวพวกมันก็จะมาว่ายวนรออาหารจากมือเราเลยล่ะ  บนเกาะมีร้านค้าอยู่ร้านเดียวขายอาหารและไอศครีม  ด้านหลังร้านจะสามารถเดินขึ้นเนินเขาเล็ก ๆ เพื่อชมทัศนียภาพและถ่ายภาพในมุมสูงได้  ขนาดผมเป็นคนภูเก็ตและเห็นทะเลมาตั้งแต่เกิดยังชอบที่นี่เลย  คิดว่าเพื่อนๆ ที่รักทะเลมาที่นี่จะต้องชอบแน่ครับ 

เกาะไข่นั้นจะมีอยู่ 2 เกาะคือ ไข่นอก กับไข่ใน  เกาะไข่นอกที่ไม่ได้กล่าวถึงนั้นเป็นเกาะที่อยู่ไกลออกไปอีกเล็กน้อย  มีพื้นที่ไม่มากนักเหมาะสำหรับการดำน้ำครับ

การเดินทางจะไปได้จากหลายท่าเรือ อาทิ ท่าเรือแหลมหิน, ท่าเรือเกาะสิเหร่ หรือจะไปจากอ่าวฉลองก็ได้ (แต่ไกลหน่อย)  หลาย ๆ บริษัททัวร์จะรวมโปรแกรมเกาะไข่ ไว้กับโปรแกรมไปเกาะพี ๆ, โปรแกรมเที่ยวเกาะรัง หรือเกาะนาคา  ใช้เวลาเดินทางโดย Speed Boat ประมาณ 10-15 นาที  ถ้าเป็นหางยาวก็น่าจะราว ๆ 30-45 นาทีแล้วแต่ว่าขึ้นจากท่าไหนครับ

เกาะรายาใหญ่ (เกาะราชาใหญ่) 
ตั้งอยู่ทางใต้ของภูเก็ต   ปัจจุบันมีรีสอร์ทตั้งอยู่บนเกาะแห่งนี้ทำให้สามารถพักค้างคืนได้อย่างสะดวกสบาย  นอกจากชายหาดขาว น้ำทะเลใสเหมาะกับการเล่นน้ำทะเลแล้ว  ทางด้านหลังเกาะจะมีหาดเล็ก ๆ ซึ่งเหมาะกับการดำน้ำดูปะการังน้ำตื้นมาก  นอกจากนี้เกาะแห่งนี้ยังเป็นที่อยู่อาศัยของปูไก่  ซึ่งเป็นปูที่ตัวโต ก้ามยาว  จะออกหากินเวลากลางคืน สามารถพบได้บริเวณใกล้ ๆ แหล่งน้ำบนเกาะรายา

การเดินทางสามารถเลือกเดินทางได้จากท่าเรืออ่าวฉลอง หรือราไวย์ก็ได้  ใช้เวลาเดินทางไม่เกิน 45 นาทีสำหรับ speed boat  แต่ถ้าเป็นเรือหางยาวอาจใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงครับ

สำหรับเกาะรายาน้อย (ราชาน้อย) นั้นผมเองก็ไม่เคยไป  แต่อยู่ไกลออกไปอีกพอสมควร  เหมาะสำหรับการไปตกปลาและดำน้ำดูปะการังครับ

เกาะเฮ (Coral Beach)
เป็นเกาะเล็ก ๆ อีกเกาะหนึ่งใกล้ภูเก็ต  ซึ่งแต่ก่อนจะมีชื่อเสียงมากเพราะมีปะการังน้ำตื้นและปลาสวย ๆ เยอะมาก  เพียงแต่ไม่กี่ก้าวจากชายหาดก็จะสามารถสัมผัสความงามของท้องทะเลได้แล้ว  แต่ในปัจจุบันจำนวนปะการังลดลงอย่างมากเนื่องด้วยส่วนหนึ่งนักท่องเที่ยวไม่ช่วยกันดูแลรักษาทำให้ปะการังถูกเหยียบเหลือแต่ซาก  และเมื่อหลายปีก่อนเคยเกิดพายุลมแรงทำให้ปะการังจำนวนมากแตกหักเสียหาย  ในวันนี้เกาะเฮจึงยังคงเหลือเพียงปลาทะเลสวย ๆ กับปะการังที่ยังพอมีให้เห็นบางบริเวณที่น้ำค่อนข้างลึกครับ

บนเกาะแห่งนี้จะมีโรงแรมเปิดให้บริการ  สามารถพักบนเกาะได้อย่างสะดวกสบาย หรือจะเลือกเป็นแบบ day trip ก็ได้เช่นกัน  โดยมีชายหาดที่นิยมเล่นน้ำอยู่ 2 แห่ง จะเลือกหาดไหนก็ได้ครับ

การเดินทางสามารถไปจากอ่าวฉลองหรือราไวย์ก็ได้ครับ  speed boat ใช้เวลาเดินทางไม่เกิน 15 นาทีก็ลงไปเดินบนทรายนุ่ม ๆ บนเกาะได้แล้วครับ

เกาะไม้ท่อน

เป็นเกาะเล็ก ๆที่สวยงามอีกเกาะหนึ่ง  อยู่ไม่ไกลจากเกาะภูเก็ตมากนัก  สามารถเดินทางได้จากท่าเรืออ่าวมะขาม   แต่เนื่องจากเกาะนี้เรียกได้ว่าเป็นเกาะส่วนตัว เพราะมีโรงแรมแห่งหนึ่งตั้งอยู่และตลอดแนวของชายหาดเพียงแห่งเดียวของเกาะนี้  ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเราสามารถเช่าเรือ (ที่ไม่ใช่ของโรงแรม) ไปขึ้นที่เกาะนี้ได้หรือไม่   เพราะเคยไปในฐานะแขกของโรงแรมและไม่เห็นว่ามีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวที่นี่เลย (ยกเว้นแขกของโรงแรม) 

จุดเด่นของหาดบนเกาะไม้ท่อนคือจะขาวสะอาด น้ำใสมาก ๆ วันที่อากาศดี ๆ สามารถมองเห็นเกาะพี ๆ ได้อยากชัดเจนอีกด้วยครับ ถ้าเพื่อน ๆ สนใจคงต้องลองถามเจ้าของเรือ speed boat หรือหางยาวดูครับว่าเขาอนุญาตให้ขึ้นเกาะหรือเปล่า  ถ้าอนุญาต ที่นี่ก็เป็นอีกแห่งที่น่าในใจไม่น้อยครับ

** เสียดายครับที่ภาพถ่ายส่วนใหญ่เป็นภาพเก่า ๆ ที่ถ่ายด้วยฟิล์มและสไลด์และยังไม่ได้ scan ลงเครื่อง  ไว้ไปเที่ยวรอบใหม่หรือมีเวลา scan จะนำภาพมาประกอบด้วยครับ **

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• December 4, 2009 -- สุดสัปดาห์ที่เกาะราชา-เกาะเฮ (6)
• September 6, 2010 -- Happy day @ พีพี – เกาะไข่ (3)
• June 16, 2009 -- วันเดียวเที่ยวสี่เกาะ (9)

“เขาโต๊ะแซะ” เป็นเนินเขาไม่สูงมากนักอยู่ในเมืองภูเก็ต (ทางขึ้นอยู่ติดกับศาลากลางจังหวัดภูเก็ต)  สำหรับคนภูเก็ต “เขาโต๊ะแซะ” ไม่ได้เป็นแหล่งท่องเที่ยวแต่เป็นสถานที่ซึ่งหลาย ๆ คนเดินทางไปบนบานศาลกล่าวที่ “ศาลพ่อตาโต๊ะแซะ”  ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณทางขึ้น “เขาโต๊ะแซะ” ซึ่งว่ากันว่าศักดิ์สิทธิ์และช่วยดลบันดาลให้หลาย ๆคนสมหวังมาแล้ว  ถ้าขับรถเลยจาก “ศาลพ่อตาโต๊ะแซะ” ไปจะเริ่มเป็นทางค่อนข้างสูงชันและแคบ สภาพถนนเป็นถนนลาดยางที่ค่อนข้างเก่าแต่ก็ยังสามารถใช้การได้ดี  ขับสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ จะเริ่มมองเห็นวิวทะเลด้านทิศตะวันออกของเกาะภูเก็ต  ซึ่งเป็นมุมที่หาดูได้ยาก   แต่เนื่องจากเขาโต๊ะแซะแห่งนี้ไม่ได้ถูกพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวจึงมีต้นไม้บังวิวทิวทัศน์เกือบตลอดเส้นทาง  จึงอาจจะไม่เหมาะนักกับการถ่ายภาพ   ถ้าจะหามุมจริง ๆ คงต้องบุกป่าฝ่าดงพอสมควร

ขับรถไต่ระดับขึ้นไปเรื่อย ๆ จะผ่านลานออกกำลังกายซึ่งผู้รักสุขภาพจะวิ่งขึ้นเขามาออกกำลังกายกันที่นี่ตอนเช้า ๆ หรือเย็น ๆ  เลยจุดนี้ไปเล็กน้อยจะพบฝูงลิงขนาดย่อมอยู่สองข้างทาง  เท่าที่คะเนดูด้วยสายตาไม่น่าจะต่ำกว่าร้อยตัวทั้งลูกเล็กเด็กแดงและตัวใหญ่ระดับหัวหน้าแก๊ง  ผมเองก็เพิ่งทราบว่ามีลิงอยู่ที่นี่ด้วยเพราะไม่ได้ขึ้นเขาโต๊ะแซะมานานมากแล้ว  หากขับรถต่อนไปอีกเล็กน้อยจะเป็นจุดสูงสุดของเขาโต๊ะแซะ  ซึ่งก่อนถึงเล็กน้อยจะมีโค้งหักศอก หากขับถึงจุดนี้ก็อย่าลืมให้สัญญาณเผื่อมีรถสวนทางมานะครับ  

ที่จุดสูงสุดของเขาโต๊ะแซะจะเป็นศูนย์รวมของเสาส่งสัญญาณโทรทัศน์ช่องต่าง ๆ รวมถึงเสาสัญญาณมือถือแทบทุกระบบ   ทำให้อาจจะไม่มีมุมสำหรับชมทิวทัศน์มากนัก ต้องแหวกพงหญ้าหรือขอขึ้นไปบนดาดฟ้าของสถานีส่งสัญญาณจึงจะมีมุมสวย ๆ   ถ้าใจถึงก็ปีนเสาสัญญาณไปเลยครับรับรองมุมสวยแน่ ๆ (อันนี้ล้อเล่น อย่าไปทำนะครับ)

เนื่องจากมีเสาสัญญาณจำนวนมาก ผมจึงมักบอกเพื่อน ๆ ที่มาเที่ยวภูเก็ตเสมอว่า  ถ้าจะหาทิศหาทางเข้าเมืองภูเก็ต  ก็ให้มองหาภูเขาที่มีเสามือถือเยอะ ๆ แล้วขับรถมาตามเส้นทางที่มุ่งเข้าสู่ภูเขานั้น  รับรองว่าไม่หลงทางแน่นอน

แม้เขาโต๊ะแซะจะไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวที่โดดเด่นมากนัก  แต่ถ้าหากมีเวลาว่างไม่ทราบจะไปไหนก็ลองแวะขึ้นมาเที่ยวและไหว้ขอพรที่ศาลพ่อตาโต๊ะแซะ  แล้วอย่าลืมซื้อข้าวโพดหรือผลไม้ไปฝากฝูงลิงเจ้าถิ่นด้วยนะครับ  ลิงที่นี่เชื่อง ไม่เกเร   สนุกแถมได้บุญด้วยครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• September 21, 2007 -- เขารัง (2)
• September 4, 2007 -- จุดชมวิวกังหันลม (7)

โปรแกรมท่องเที่ยว (เวลาที่แสดงเป็นเวลาโดยประมาณ) 

09:00 ทานอาหารเช้าอิ่มแล้ว เริ่มออกเดินทางจากตัวเมืองภูเก็ตขับรถขึ้นไปทางทิศเหนือเส้นทางที่จะออกจากภูเก็ตไปพังงา (ถนนเทพกระษัตรีย์)  

09:15 ถึงสี่แยกอนุสาวรีย์ท้าวเทพกระษัตรีย์ท้าวศรีสุนทร แวะถ่ายภาพและสักการะสองวีรสตรีที่ช่วยป้องกันเมืองถลาง (เมืองเก่าของภูเก็ต) ไว้จากการรุกรานของพม่าเมื่อสองร้อยกว่าปีที่แล้ว  หลังจากนั้นเลี้ยวซ้ายเพื่อเดินทางไปยังหาดบางเทา

09:45 ถึงสามแยกโรงพักเชิงทะเล - เลี้ยวขวา – ประมาณ 500 เมตรจะมีแยกเลี้ยวซ้ายเข้าไปโรงแรมในเครือ Laguna และ Sheraton รวมถึง Banyantree ให้เลี้ยวเข้าไปได้เลยครับ  โรงแรมในโซนนี้จะเป็นโรงแรมที่สวยเหมาะกับการถ่ายภาพอย่างมาก  ช่วงเช้า ๆ แสงกำลังนุ่มพอเหมาะ   ขับรถไปตามเส้นทางก็จะมีมุมให้ถ่ายภาพได้ตลอด  โดยเฉพาะจุดที่เป็นสะพานข้าม Lagoon จะสวยมาก ๆ ครับ  ขับไปเรื่อย ๆ ถนนจะไปสุดที่ชายหาดบางเทา  จะลงไปถ่ายภาพที่ชายทะเลก็ได้ครับ  ชายหาดที่นี่ขาวสะอาดพอสมควรครับ

10:30 ออกเดินทางกลับมายังเส้นทางเดิมถึงสามแยกโรงพักเชิงทะเล – เลี้ยวขวา ขับไปตามเส้นทางหลักประมาณ 15 นาทีจะถึงหาดสุรินทร์ ซึ่งเป็นหาดที่โด่งดังเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว แต่ปัจจุบันถูกลดบทบาทลงไปอย่างมาก แต่ก็ยังคงความสวยงามไว้เหมือนเดิม

11:00 ออกเดินทางจากหาดสุรินทร์เลี้ยวขวาไปตามเส้นทางถนนรอบเกาะ  ประมาณ 500 เมตรจะเป็นที่จอดรถเพื่อเดินลงไปชมแหลมสิงห์   ช่วงนี้จะยังเป็นโค้งและเนินที่ชันเล็กน้อยเพราะฉะนั้นต้องระวังรถคันอื่นด้วยนะครับ  แหลมสิงห์จะเป็นชายหาดเล็ก ๆ มีโขดหินขนาบด้านซ้ายและขวา  หาดทรายขาวสะอาดเหมาะกับการเล่นน้ำ  ถ้าไม่อยากเดินอาจแค่แวะถ่ายภาพจากด้านบนก็ได้ครับ  แต่ถ้าอยากชมบรรยากาศใกล้ ๆ ก็ต้องลงแรงเดินลงไปครับ

11:30 ออกเดินทางจากแหลมสิงห์ขับรถต่อไปตามถนนรอบเกาะ  ขับไปอีกเล็กน้อยมองด้านขวามือไว้จะมีจุดชมวิวอ่าวกมลา   สามารถแวะถ่ายภาพที่นี่ได้  หรือจะขับเลยไปอีกหน่อยหลังจากขับลงเนินแล้วจะมีถนนเข้าไปยังตัวหาดจะแวะที่นี่ด้วยก็ได้  หาดกมลาเป็นที่ตั้งของภูเก็ตแฟนตาซี  ซึ่งเป็นเธียเตอร์ที่มีการแสดงแสงสีสมบูรณ์แบบ (ไว้ผมค่อยเล่าให้ฟังภายหลังครับ)  โดยจะมีการแสดงทุกวันในช่วงค่ำ  ตอนนี้ก็เลยขอผ่านไปก่อนนะครับ  ขับไปเรื่อย ๆ ถนนเส้นนี้จะเป็นถนนสายหลังของหาดกมลา  สามารถแวะทานข้าวได้แถวนี้ครับเพราะมีร้านค้าขายข้าวอยู่หลายร้าน (ถ้าขับเลยไปอีกจะเป็นหาดป่าตองซึ่งอาหารแพงและหาที่จอดรถยาก)

12:30 ทานข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกเดินทางกันต่อเลยครับ  ขับรถต่อ (อีกแย้ว) ไปตามถนนเส้นเดิม  ถนนพาขึ้นเนินที่ค่อนข้างชันเพื่อข้ามเขาไปยังหาดป่าตอง ซึ่งระหว่างทางก่อนถึงหาดป่าตองจะมองเห็นอ่าวป่าตองทางขวาเป็นระยะ มุมไหนสวยก็สามารถแวะถ่ายภาพได้เลย  

13:00  เมื่อถึงสามแยกโรงแรม พารากอน  ให้ขับตรงไป (ถ้าเลี้ยวซ้ายจะกลับเข้าเมือง หรือไปถนนสายหลัง)  ทางขวามือจะมีที่จอดรถให้ลงไปถ่ายภาพได้  ผมแนะนำให้ถ่ายภาพบริเวณนี้ครับเพราะคนไม่หนาแน่นมากนัก (ยกเว้นช่วงหน้า high ตรงไหนก็แน่นไปหมด) และหาดทรายบริเวณนี้จะขาวสะอาดกว่าบริเวณอื่น ๆ ด้วย   ที่หาดป่าตองแห่งนี้จะมีกิจกรรมทางน้ำไว้บริการหลายอย่างครับแต่ให้อดใจอีกหน่อยครับ เราไปเล่นน้ำกันที่อื่นดีกว่า น้ำใสกว่านี้เยอะครับ

13:30 ออกเดินทางจากป่าตองขับรถต่อไปตามถนนรอบเกาะ (ถนนที่ป่าตองจะเป็น oneway ค่อนข้างจะขับยากถ้าไม่แน่ใจให้ถามคนท้องถิ่นครับว่าจะเดินทางไปหาดกะรนใช้เส้นไหน)  เราจะต้องขับรถขึ้นเขากันอีกรอบแต่ระหว่างทางก็จะมีวิวทะเลสวย ๆ ให้ชมตลอดทางรับรองครับว่าไม่เบื่อ  มีอยู่ช่วงหนึ่งที่จะผ่านอ่าวหน้าโรงแรม Lermeridian  ซึ่งเป็นอ่าวที่ผมชอบมากแต่เนื่องจากโรงแรมสร้างปิดทางเข้าหาด ถ้าไม่รู้จักคนในนั้นก็ไม่สะดวกนักที่จะเข้าไปถ่ายภาพครับ  แต่เราสามารถถ่ายภาพจากมุมสูงได้จากริมถนนสายรอบเกาะนี่แหละครับ  สังเกตุดี ๆ เลยจากทางเข้าโรงแรมมาสัก 300 เมตรทางขวามือสามารถจอดรถลงไปถ่ายภาพได้ครับ

 14:00 ขับรถกินลมชมวิวมาเรื่อย ๆ จนถึงหาดกะรน  ถนนจะเรียบตัวหาดให้เลือกที่จอดได้เลยครับ ชอบตรงไหนก็แวะที่นั่น หาดกะรนจะเป็นหาดที่น้ำใส  ทรายขาว  ในฤดูมรสุมจะไม่เหมาะกับการเล่นน้ำเพราะคลื่นจะแรงมาก และชายหาดมีลักษณะเป็นท้องกะทะซึ่งอันตรายกับผู้ที่ว่ายน้ำไม่เก่ง

14:30 ออกเดินทางจากหาดกะรนขับรถต่อตามถนนเส้นเดิมไปยังหาดกะตะ   ผมแนะนำให้แวะเล่นน้ำทะเลที่นี่ครับ  เพราะชายหาดจะขาวสะอาด น้ำใสมาก และลักษณะของหาดจะไม่มีท้องกะทะทำให้เหมาะกับการเล่นน้ำเป็นอย่างมาก  

15:30 เล่นน้ำพอหอมปากหอมคอแล้วก็ออกเดินทางกันต่อครับเพื่อเดินทางต่อไปยังจุดชมวิว (แนะนำให้ถามเส้นทางจากคนท้องถิ่นครับ เพราะมีแยกที่อาจทำให้หลงได้)  ขับรถไปตามไหล่เขาเรื่อย ๆ บางช่วงจะสามารถมองเห็นหาดกะตะน้อยจะแวะถ่ายภาพก็ได้ครับ (เป็นหาดที่ผมชอบมากเพราะน้ำใสมาก แต่มีโรงแรมสร้างปิดทางเข้าหาดก็เลยไม่ได้แนะนำให้ขับรถเข้าไป)  แต่ถ้าไม่อยากแวะก็ขับเลยไปอีกเล็กน้อยจะเป็นจุดชมวิว 3 อ่าว   จากมุมนี้จะสามารถมองเห็นอ่าวชื่อดังของภูเก็ต 3 หาดคือ หาดกะตะน้อย, หาดกะตะและหาดกะรน  มองทางด้านขวาจะมองเห็นพระใหญ่ (ขณะนี้อยู่ระหว่างการสร้าง) ตั้งอยู่บนเขาอย่างสง่างาม

16:00 ออกเดินทางจากจุดชมวิว  ขับรถลงเขาไปตามถนนรอบเกาะเพื่อเดินทางไปยังหาดไนหาน (แนะนำให้ถามคนท้องถิ่น หรือดูป้ายดี ๆ เพราะอาจหลงทางได้ครับ)  ที่หาดไนหานก็เป็นจุดหนึ่งที่สามารถเล่นน้ำได้เช่นเดียวกัน  เพราะมีลานต้นสนให้คนที่ไม่อยากเล่นน้ำพักผ่อนได้  ส่วนคนไหนอยากเล่นน้ำก็สามารถเล่นน้ำได้ตามใจชอบ หรือเลือกที่จะขับรถลอดอุโมงของโรงแรม yatch meridian เพื่อไปเที่ยวอ่าวเสนก็ได้  แต่เส้นทางจะแคบสักหน่อย  ถ้ามีรถสวนทางค่อนข้างจะอันตราย  ถ้าขับมอเตอร์ไซด์ผมแนะนำให้ลองขับเข้าไปดูครับ เพราะเมื่อมองกลับมาที่หาดไนหานจะสวยงามมาก ๆ ครับ

17:00 ออกเดินทางจากหาดไนหาน  ขับไปตามถนนเมื่อถึงจุดสูงสุดของเนินจะมีถนนเล็ก ๆ ทางขวามือเข้าไปยังจุดชมวิวกังหันลม  แนะนำว่าต้องแวะที่นี่ครับเพราะเป็นจุดชมวิวที่สวยมาก  สามารถมองเห็นหาดไนหานและหาดยะนุ้ยจากมุมสูงได้อย่างชัดเจน  ในบางฤดูหญ้าที่เนินเขาจะเปลี่ยนเป็นสีทองตัดกับน้ำทะเลสีคราวสวยมักๆ  (ถ้าไม่อยากไปแย่งที่ถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกกับฝูงชนจะอยู่ชมและถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกที่นี่ก็ได้ครับ)

17:30 ออกเดินทางกันต่อ  ขับรถลงเขามาเล็กน้อยก็จะถึงหาดยะนุ้ย หาดเล็ก ๆ ที่เหมาะกับการเล่นน้ำและดำน้ำแบบ snorkeling หรือจะตกปลาก็ไม่เลวเพราะมีทั้งหาดทรายขาวและโขดหิน  ถ้าเล่นน้ำก็ให้ระวังเปลือกหอยจะบาดนะครับ

17:45 ขับรถขึ้นเขากันอีกรอบเพื่อเดินทางไปยังแหลมพรมเทพ  ประมาณ 15 นาทีก็ถึงครับ  หาดที่จอดรถเรียบร้อยก็ออกแรงเดินกันเล็กน้อยเพื่อหามุมถ่ายภาพและชมพระอาทิตย์ตก  ถ้าขยันหน่อยจะเดินลงไปปลายแหลมก็ได้ครับ (รับรองไม่มีใครแย่งมุมชมพระอาทิตย์ตกแน่) แต่ต้องรีบเดินขึ้นมาก่อนจะมืดค่ำนะครับ เพราะทางชันอาจเป็นอันตรายได้

18:45 ได้ชมพระอาทิตย์ตกในจุดที่สวยที่สุดของภูเก็ตแล้วก็คงจะหิวกันแล้วใช่ไหม ขับรถต่อมาอีกเล็กน้อยก็จะถึงหาดราไวย์ซึ่งมีร้านอาหาร seafood อยู่ร้านสองร้านจะแวะทานที่นี่ก็ได้   นั่งทานไปกินลมริมหาดไปมีความสุขอย่าบอกใคร หรือจะขับต่อไปตามเส้นทางเข้าเมืองภูเก็ตมาจนถึงห้าแยกจากนั้นเลี้ยวขวาเพื่อไปทานอาหารที่ร้านกันเอง อีกหนึ่งร้านเก่าแก่ (ที่ปรับปรุงใหม่จนทันสมัยแล้ว) ของภูก็ตที่สามารถแวะทานอาหารได้ครับ  หรือถ้าทนหิวได้ขับเลยมาอีกหน่อยก็จะถึงสามแยกป่าหล่าย  ที่นี่แหละครับเป็นที่ชุมนุมของร้านอาหาร seafood ของภูเก็ต  ขับตามป้ายเข้าไปเลยครับ ฟังชื่อร้านไหนแล้วคิดว่าน่าจะอร่อยก็เลี้ยวเข้าไปได้เลย  รสชาติอาหารและราคาแต่ละร้านก็ไม่ต่างกันมากนัก  โดยส่วนตัวแล้วผมจะทานที่ร้าน นายยาวหลักฐาน หรือไม่ก็ขับไปสุดถนนที่ร้านหมอมุดงครับ

ทานมื้อค่ำอิ่มแล้วก็ขับรถต่อเข้าเมืองภูเก็ตได้เลยครับ  จากร้านอาหารแถวป่าหล่ายเข้าเมืองก็ราว ๆ สิบกว่ากิโลใช้เวลาประมาณ 15-20 นาทีครับ  ผมแนะนำเพิ่มอีกเล็กน้อยสำหรับช่างภาพผมแนะนำว่าควรจะมีอีกวันหนึ่งที่ขับรถย้อนศรจากที่ผมเขียนมาข้างต้น  เพราะช่วงหลังบ่ายสามโมงพระอาทิตย์จะคล้อยมาทางทิศตะวันตกทำให้ไม่เหมาะกับการถ่ายภาพในทะเลฝั่งนี้  (ตอนที่เดินทางถึงจุดชมวิวสามอ่าว-หาดไนหาน-จุดชมวิวกังหันลม-หาดยะนุ้ย-แหลมพรมเทพ  จะเป็นช่วงหลังบ่ายสามซึ่งอาจถ่ายภาพทะเลได้ไม่สวยนักเพราะมีแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์ทำให้สีไม่อิ่มตัว)   ซึ่งอาจเลือกไปชมพระอาทิตย์ตกที่หาดเชิงทะเลก็สวยงามไปอีกแบบหนึ่งครับ

ผมแนบแผนที่ประกอบการเดินทางมาให้ด้วยครับ  การเดินทางให้ขับรถตามเส้นสีแดงและแวะบริเวณที่มีสัญลักษณ์ดาวสีส้ม  ขอให้สนุกกับการขับรถเที่ยวรอบเกาะภูเก็ตครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 16, 2011 -- The sound of music route ในวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ (3)
• June 15, 2008 -- กินลม..ชมวิวที่ “ทุ่งคา กาแฟ” (2)
• April 15, 2008 -- รหัสลับโรตี (0)
• April 12, 2008 -- อาหารฝรั่งที่ “ร้านฝรั่ง” (1)
• May 1, 1970 -- หมี่อร่อยที่ “อ่าวเก” (1)

อ่าวฉลองเป็นอ่าวที่หันหน้าไปด้านทิศตะวันออกของภูเก็ต ตั้งอยู่บนเส้นทางไปยังชายหาดที่มีชื่อเสียของภูเก็ต  ถ้ามาจากเมืองภูเก็ตให้เลี้ยวซ้ายที่ห้าแยกฉลอง ขับรถเพียงไม่ถึง 2 นาทีก็จะถึงอ่าวฉลอง

ที่อ่าวฉลองแห่งนี้จะมีท่าเทียบเรือเพื่อเดินทางไปยังเกาะต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะภูเก็ต อาทิ เกาะเฮ, เกาะโหลน หรืออาจเป็นเกาะที่อยู่ไกลออกไปเช่น เกาะพีพี, เกาะรายา ก็ได้เช่นกัน นักท่องเที่ยวสามารถที่จะมาเช่าเรือได้จากที่หาดแห่งนี้ สำหรับผู้ที่จะไป Skind Dive สามารถหาเช่า Snokel หรืออุปกรณ์ดำน้ำได้ที่ร้านดำน้ำสองข้างทางจากห้าแยกฉลองมายังอ่าวฉลอง

ทะเลด้านตะวันออกของภูเก็ตจะมีลักษณะที่เป็นโคลน หาดแห่งนี้จึงไม่เหมาะที่จะเล่นน้ำ แต่เมื่อน้ำขึ้นเต็มที่ก็จะได้บรรยากาศที่สวยงามไปอีกแบบ เพราะมีสะพานที่ทอดยาวไปในทะเล มีเรือจอดอยู่มากมายทั้งเรือหางยาว และเรือ Speed Boat และในวันลอยกระทงน้ำจะขึ้นเต็มมาถึงฝั่ง อ่าวฉลองแห่งนี้จึงเป็นที่ที่ชาวภูเก็ตมักจะมาใช้เป็นที่ลอยกระทงกันอย่างมีความสุข ใครขยันเดินหน่อยก็สามารถเดินบนสะพานเพื่อไปลอยกลางทะเล หรือจะเลือกลอยที่ชายฝั่งก็ได้เช่นกัน

นอกจากนี้ที่หาดแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งร้านอาหาร Seafood และอาหารพื้นเมืองภูเก็ตที่โด่งดังคือร้านกันเอง แม้ในปัจจุบันร้านกันเองจะเปลี่ยนรูปลักษณ์จนดูทันสมัยเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนัก และเพิ่มบรรยากาศให้สวยงามหรูหราขึ้น แต่ก็ยังสามารถสั่งอาหารท้องถิ่นที่โด่งดังได้เช่นเดิม อาหารอะไรอร่อยลองถามพนักงานดูก็ได้ครับ รับรองไม่ผิดหวัง

สำหรับผู้ที่จะเดินทางมาที่นี่นอกจากจะมาด้วยรถส่วนตัวแล้ว ยังสามารถนั่งรถประจำทางสาย “ภูเก็ต-อ่าวฉลอง” มาสุดสายที่นี่ได้เลย เรียกว่าได้นั่งกันจนคุ้มล่ะครับ รูปร่างหน้าตาของรถประจำทางที่ภูเก็ตก็จะเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนที่อื่น คือตัวกระบะด้านหลังจะทำด้วยไม้สีสันสวยงาม ถ้าคนเยอะ ๆ ก็สามารถโหนด้านหลังหรือนั่งบนหลังคาได้ด้วย กว่าจะมาถึงจุดหมายก็ได้รับลมเต็มปอดกันทีเดียว (แต่ไม่รับรองความปลอดภัยนะคร้าบ)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

ในทุกวันจะมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศจำนวนมาก เข้านมัสการรูปจำลองของหลวงพ่อ ทั้งนี้เพื่อเป็นสิริมงคลในชีวิต นอกจากนี้วัดฉลองยังมีจุดที่น่าสนใจอื่น ๆ อีกอาทิ พระบรมธาตุ, กุฏิจำลองหลวงพ่อเจ้าวัดเป็นต้น

ช่วงต้นปีจะมีงานเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ เรียกกันตามภาษาชาวบ้านคือ “งานวัดฉลอง” เป็นงานออกร้านจำหน่ายสินค้า มีมหรสพและอื่น ๆ อีกมากมาย  แต่ละวันจะมีทั้งชาวภูเก็ต และชาวจังหวัดใกล้เคียงมาเที่ยวงานเป็นจำนวนมาก ถือเป็นงานใหญ่ประจำปีของจังหวัดภูเก็ตเลยก็ว่าได้ นับว่าเป็นวิถีชีวิตดั้งเดิมที่มีมานานแล้ว เพียงแต่รูปแบบอาจจะเปลี่ยนไปบ้าง โรงลิเกอาจจะเปลี่ยนไปเป็นร้านรถบั๊ม แต่ก็ยังได้เห็นชิงช้าสวรรค์, หมองูและ เกมส์ยิงปืน ปาเป้าเหมือนเมื่อหลายสิบปีที่ผ่านมา  หากใครที่เป็นคนต่างจังหวัดและคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ เหล่านี้ลองมาเที่ยวงานวัดฉลองสักครั้งนะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน