เดิมทีงานย้อนอดีตเมืองภูเก็ตจะเน้นให้คนภูเก็ตเองมาร่วมงานเพื่อร่วมลำลึกถึงประเพณีและวัฒนธรรมอันดีงามของภูเก็ต  แต่ในปีหลัง ๆ มีการสนับสนุนจากหน่วยงานราชการ ประชาชนเองก็เข้ามามีส่วนร่วมกันมากขึ้น  จึงทำให้ลักษณะของงานมีสีสันและร่วมสมัยกว่าเดิม  โดยเฉพาะในปีนี้จัดงานได้สนุกสนานมาก  คนมาเที่ยวงานมีทั้งชาวภูเก็ต นักท่องเที่ยวชาวไทย และชาวต่างชาติ  ซึ่งบรรยากาศก็ครึกครื้นด้วยกิจกรรมต่าง ๆ มากมาย 

ในงานนอกจากตึกรามบ้านช่องที่เป็นศิลปะแบบชิโนโปรตุกีสซึ่งประดับไฟอย่างงดงามแล้ว   ตลอดเส้นทางราว 2 กม. จะเต็มไปด้วยอาหารพื้นเมืองอร่อย ๆ ของภูเก็ต  ซุ้มขายเสื้อยืดเก๋ๆ รวมถึงซุ้มถ่ายภาพกับบรรยากาศแบบภูเก็ต  วงดนตรีของเหล่านักเรียนที่มาแสดงความสามารถกันแทบทุกโรงเรียนทั้งเพลงสากล เพลงแจ๊ส ลูกทุ่ง และสตริง  .. เรียกได้ว่างานนี้สนุกได้ทั้งเด็ก วัยรุ่น ผู้ใหญ่ครับ

อ้าว… เกริ่นซะยาวเลยมาชมบรรยากาศเลยดีกว่า อิอิ … เดิมทีผมเตรียมขาตั้งกล้องเพื่อใช้ถ่ายภาพไฟกลางคืนที่ประดับบนอาคารโดยเฉพาะ  แต่พอเจอกับฝูงชน (ฝูงชนจริง ๆ ครับ  เพราะมากันเป็นฝูงเดินชนผมจนไม่เป็นอันถ่ายภาพเลย หุหุ)  ผมก็เลยเปลี่ยนใจถ่ายไปโดยแทบไม่ใช้ขาตั้งกล้องเลย  ถ้าเห็นภาพมันเบลอ ๆ ไหว ก็แสดงว่าตั้งใจนะ อิอิ

จุดหนึ่งที่พลาดไม่ได้เมือมางานย้อนอดีตเมืองภูเก็ตก็มือ พิพิธภัณฑ์ภูเก็ตไทยหัว ซึ่งรวมภาพสวย ๆ และเรื่องราวในอดีตของเมืองภูเก็ต

ที่ปายมี post card ให้เขียน แต่งานนี้ได้เรียนการเขียนตัวหนังสือด้วยพู่กันจีนครับ

โรงแรมเก๋ ๆ บนถนนถลางแห่งนี้

คนยั้วเยี้ยไปหมด

มีซุ้มถ่ายภาพทั้งแบบฟรีและจ่ายตังค์อยู่หลายซุ้มทีเดียว

น้ำเย็น ๆ ซักแก้วไม๊

หิวละ พักกินก่อนดีกว่า

อิ่มแล้ว เดินกันต่อ คนยังเยอะเหมือนเดิม

มอเตอร์ไซด์ถูกปล่อยให้ผ่านเป็นระยะ ๆ

สาว ๆ แวะชมซุ้มขายของที่ระลึกของคุณยุทธ มีเสื้อกะ post card สวย ๆ มากมาย

วงดนตรีของน้อง ๆ นักเรียน แสดงความสามารถกันตลอดแนวถนนหลายวงทีเดียว

กว่าจะเดินจนครบก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน แถมตลอดการเดินก็เจอแต่คนรู้จักเต็มไปหมด เป็นเครื่องยืนยันได้ว่าภูเก็ตนี่มันเล็กจริง ๆ และไม่ว่ามีงานใดคนภูเก็ตก็จะร่วมแรงร่วมใจกันทุกครั้ง … งานย้อนอดีตเมืองภูเก็ตปีนี้ทำให้ผมประทับใจมากทีเดียวเพราะมันสะท้อนถึงความเป็นตัวตนของภูเก็ตได้อย่างลงตัว ไม่เชย แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งบรรยากาศและกลิ่นอายของวัฒนธรรมภูเก็ตบ้านเรา ก็ต้องชมเชยทุกหน่วยงานที่ช่วยกันผลักดันงานนี้ รวมถึงชื่นชมน้อง ๆ รุ่นใหม่ที่ช่วยสร้างบรรยากาศให้ถนนคนเดินแห่งนี้มีสีสัน และสนุกสนานมากยิ่งขึ้นครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• February 26, 2009 -- ซอยรมณีย์ (1)
• December 4, 2009 -- สุดสัปดาห์ที่เกาะราชา-เกาะเฮ (6)
• September 7, 2009 -- ลองร้านใหม่…ปลายแหลมซีฟู้ด (3)
• June 16, 2009 -- วันเดียวเที่ยวสี่เกาะ (9)
• November 5, 2008 -- อากาศดี้ดีที่…ภูเก็ต (0)
• April 15, 2008 -- 360 องศาที่จุดชมวิวเขาขาด (2)
• March 26, 2008 -- 9mot พาเที่ยว – L Orchidee Phuket (0)
• March 3, 2008 -- ฟ้าใสแจ๋ว – น้ำใสปิ๊ง ที่เกาะไม้ท่อน (8)
• January 14, 2008 -- สุดสัปดาห์กับน้ำใส ทรายขาว สายลม แสงแดด ที่เกาะละวะใหญ่ (21)
• January 8, 2008 -- หนีงานไปเกาะละวะ (2)

เริ่มกันที่บรรยากาศก่อนที่ขบวนจะผ่าน  ชาวภูเก็ตมารอกันตั้งแต่ 7 โมงเช้าตลอดเส้นทางที่ขบวนจะเดินผ่าน

ทั้งฝรั่ง ไทย จีน มารอกันเพียบ

โต๊ะบูชา ประทัด ถูกจัดเตรียมไว้ต้อนรับเทพเจ้าตามความเชื่อ

ขบวนพระจีน ที่แสดงการทรมานร่างกายแบบต่าง ๆ ผมเลือกมาเฉพาะที่ไม่หวาดเสียวมากนัก (สาบานได้ว่า นี่คัดแล้วจริงๆ )

ของที่ระลึกสีสันสดใสที่วางขายบริวเวณที่ขบวนผ่าน

ความเชื่อ ความศรัทธา ที่อยู่ในวิญญาณของชาวภูเก็ต ทุกเพศ ทุกวัย

เมื่อเกี้ยวที่อัญเชิญเทพเจ้าผ่าน เสียงประทัดก็ดังประหนึ่งมีสงครามกลางเมือง

หลังขบวนผ่านไป ถนนก็เหมือนปูด้วยพรมแดง

จะกินเจละเว้นชีวิตสัตว์กันหรือไม่ก็แล้วแต่ความศรัทธาของแต่ละบุคคล แต่ที่ทุกคนช่วยกันทำได้คือละเว้นความชั่ว มุ่งทำแต่ความดีเพื่อพ่อหลวงของเรานะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระจีน “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (หวาดเสียวไม่เหมาะกับคนขวัญอ่อนครับ) (11)
• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (2) (0)
• October 17, 2007 -- มาตามสัญญา “ภาพขบวนแห่พระจีน กินเจภูเก็ต” (1) (0)
• October 13, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (1)

เมื่อชายหาดสวย ๆ และน้ำทะเลใส ๆ ของภูเก็ตถูกจับจองโดยนักท่องเที่ยว ทั้งไทยและเทศจนแทบจะไม่เหลือที่ว่างสำหรับคนภูเก็ตอีกแล้ว วิถีชีวิตในวันว่างของคนภูเก็ตจึงเปลี่ยนจากการปูเสื่อนั่งพักผ่อนริมหาดกับครอบครัวไปเป็นการเดินตากแอร์ในห้างสรรพสินค้าแทน  วันนี้ผมหาทำเลถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกจึงนึกถึงเขาขาดเพราะมีต้นโกงกางที่มีฟอร์มสวยงาม  น่าจะเหมาะกับการเป็นฉากหน้าในการถ่ายภาพพระอาทิตย์ตก   แต่ผมไปถึงค่อนข้างเร็วก็เลยขับรถไปเรื่อย ๆ เลยเขาขาดไป  ถึงอ่าวเล็กๆ อ่าวหนึ่งที่ไม่ได้ผ่านมากว่า 10 ปีแล้ว  นั่นก็คือ “อ่าวยน”   ริมหาดผมพบกับครอบครัวคนภูเก็ตนั่งปูเสื่อพูดคุยกันตามประสาญาติพี่น้อง  เด็กๆ วิ่งไล่กันบนชายหาด  บ้างก็ลงไปเล่นน้ำ … ชายหาดที่นี่ไม่มีความสวยงามเลยแม้แต่น้อย  ทะเลก็เต็มไปด้วยหินและโคลน  แต่ที่นี่กลับเต็มไปด้วยบรรยากาศอันอบอุ่นของครอบครัวที่หาไม่ได้อีกแล้ว ณ ชายหาดอันโด่งดังของภูเก็ต  ความเจริญอย่างรวดเร็วของภูเก็ต ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียวิถีดั้งเดิมที่อบอุ่น  วันนี้แทบจะหาภาพแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว  วันหยุดแต่ละสัปดาห์จะเห็นแต่เด็กวัยรุ่นชวนกันไปเล่นตู้เกมส์, ดูหนังกันในห้าง  มีไม่เยอะนักที่จะเห็นกลุ่มใหญ่ ๆ พร้อมหน้าพร้อมตา พ่อ-แม่-ลูก-พี่-ป้า-น้า-อา เหมือนแต่ก่อน  …

เมื่อเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะลงไปถ่ายภาพ  แต่คงไม่แนะนำให้นักท่องเที่ยวมาเที่ยวที่แห่งนี้  คงไม่บอกว่าที่นี่อยู่จุดไหนของภูเก็ต  แค่อยากบันทึกภาพของวิถีแบบดั้งเดิมไว้ ณ Blog แห่งนี้  เพราะปัจจุบันความเจริญกำลังรุกคืบมาที่นี่ด้วยเช่นกัน  อีกไม่นานคงไม่เหลือแม้แต่หาดเล็ก ๆ ไว้ให้ “วิถีภูเก็ต” ได้ดำเนินอีกต่อไป

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• April 15, 2008 -- 360 องศาที่จุดชมวิวเขาขาด (2)

ศาลเจ้าต่าง ๆ ประดับไฟอย่างสวยงามในช่วงเทศกาลกินเจภูเก็ต

ถนนหนทางและสถานที่สำคัญต่าง ๆ ประดับไฟอย่างสวยงามเช่นกัน

เมื่อขบวนแห่ผ่าน ประทัดจะถูกระดมจุดเข้าใส่เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ดูภาพแล้วยังนึกบรรยากาศไม่ออกมาดู VDO Clip กันเลยครับ

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vgTPh8q20Io]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Gce8v8cRkl8]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=r0wcHgMa6W8]

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระจีน “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (หวาดเสียวไม่เหมาะกับคนขวัญอ่อนครับ) (11)
• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (2) (0)
• October 17, 2007 -- มาตามสัญญา “ภาพขบวนแห่พระจีน กินเจภูเก็ต” (1) (0)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (2) (0)
• October 17, 2007 -- มาตามสัญญา “ภาพขบวนแห่พระจีน กินเจภูเก็ต” (1) (0)
• October 13, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (1)
• October 16, 2008 -- ควันหลงกินเจภูเก็ต 51 (1)
• October 20, 2007 -- ภาพบรรยากาศคืนส่งพระ กินเจภูเก็ต 2550 (3)

 ท้าย ๆ ขบวนมีแห่มังกรด้วย

ม้าทรงกำลังทำพิธีที่โต๊ะบูชา 

นอกจากแนวหวาดเสียวแล้วก็มีแนวน่ารักด้วยครับ (พระจีนเด็ก)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 17, 2007 -- มาตามสัญญา “ภาพขบวนแห่พระจีน กินเจภูเก็ต” (1) (0)
• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระจีน “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (หวาดเสียวไม่เหมาะกับคนขวัญอ่อนครับ) (11)
• October 13, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (1)
• October 16, 2008 -- ควันหลงกินเจภูเก็ต 51 (1)
• October 20, 2007 -- ภาพบรรยากาศคืนส่งพระ กินเจภูเก็ต 2550 (3)

ภาพที่นำมาลงนี้อาจจะดูหวาดเสียวพอสมควร ถ้าใครไม่ชอบภาพแนวนี้ก็ไม่แนะนำให้ดูนะครับ เดี๋ยวจะทานข้าวไม่ลง  หรือเป็นลมไปจะมาว่ากันไม่ได้นะคร้าบ

ประชาชนมาเฝ้ารอต้อนรับขบวนพระ และรอรับของแจกจากพระ (สายสิญ, ยันต์, ผลไม้, ลูกอม ฯลฯ)

หลากหลายบรรยากาศ ความศรัทธา, ความสงสัย, ความกลัว, ความหวาดเสียว

เหล่าม้าทรงที่ใช้ของแหลมและของมีคม แทงตามร่างกาย

ม้าทรงบางคนก็ใช้มีดหรือขวานแล่ที่ลิ้น 

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (2) (0)
• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระจีน “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (หวาดเสียวไม่เหมาะกับคนขวัญอ่อนครับ) (11)
• October 13, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (1)
• October 16, 2008 -- ควันหลงกินเจภูเก็ต 51 (1)
• October 20, 2007 -- ภาพบรรยากาศคืนส่งพระ กินเจภูเก็ต 2550 (3)

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระจีน “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (หวาดเสียวไม่เหมาะกับคนขวัญอ่อนครับ) (11)
• October 17, 2007 -- ภาพถ่ายขบวนแห่พระ “เทศกาลกินเจภูเก็ต 2550″ (2) (0)
• October 17, 2007 -- มาตามสัญญา “ภาพขบวนแห่พระจีน กินเจภูเก็ต” (1) (0)
• October 16, 2008 -- ควันหลงกินเจภูเก็ต 51 (1)

เทศกาลกินเจหรือกินผักของจังหวัดภูเก็ต เป็นประเพณีที่สืบต่อกันมายาวนาน  โดยจะมีการอัญเชิญเทพเจ้ามาสักการะบูชาเพื่อปกป้องตนเอง ครอบครัว และท้องถิ่น ในแต่ละปีชาวภูเก็ตส่วนใหญ่จะพร้อมใจกันถือศีลกินเจอย่างพร้อมเพรียงเป็นเวลา 9 วัน หรือบางคนอาจมากกว่านั้นเพราะต้องกินก่อนล่วงหน้า 1-3 วันเพื่อเป็นการล้างท้อง (ต้องการให้การกินเจบริสุทธิ์จริง ๆ)  สำหรับบางครอบครัวที่เคร่งครัดมาก ๆ ก็จะล้างทำความสะอาดเครื่องครัวและเครื่องใช้ใหม่ทั้งหมดเพื่อให้มั่นใจว่าสะอาดจากเนื้อสัตว์จริง ๆ

ในระว่างเทศกาลกินเจ  ศาลเจ้าต่าง ๆ จะมีพิธีตลอด 9 วัน  โดยแต่ละศาลเจ้าจะทำอาหารเลี้ยงประชาชนฟรีตลอดระยะเวลากินเจ  นอกจากนี้หน้าศาลเจ้าทุกแห่งจะมีร้านค้าเรียงรายให้เลือกทานมากมาย  ในช่วงปีหลัง ๆ มานี้อาหารเจรสชาติอร่อยเหมือนอาหารทั่วไป และมีความหลากหลายมากขึ้น เพราะมีเนื้อเทียมสารพัดให้เลือกทาน ไม่ว่าจะเป็น เป็ด, ปลาเค็ม, ใส้, หมูแดง  บางครั้งถ้าไม่บอกแทบจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเป็นเนื้อเทียม

สิ่งหนึ่งที่ชาวภูเก็ตและนักท่องเที่ยวเฝ้ารอชมในเทศกาลกินเจคือขบวนแห่พระ (จีน) ซึ่งจะเริ่มในช่วง 5 วันสุดท้ายของพิธีกินเจ แต่ละศาลเจ้าจะเดินขบวนแห่ผ่านกลางเมืองภูเก็ต ตลอดสองข้างทางจะเต็มไปด้วยโต๊ะบูชาที่เจ้าของบ้าน หรือร้านค้านำออกมาวางหน้าบ้านเพื่อบูชาและให้พระจีนทำพิธีให้พร ในระหว่างการแห่ขบวนจะมีการจุดประทัดตลอดสองข้างทางเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เพื่อต้อนรับขบวนพระ(จีน) ที่จะแสดงอิทธิฤทธิ์นำของแหลมหรือของมีคมทิ่มแทงที่แก้ม หรือฟันบริเวณลำตัว  หากใครเป็นคนขวัญอ่อนไม่แนะนำให้ดูพิธีนี้เด็ดขาด  ในระยะหลังจำนวนพระ(จีน) มีมากขึ้น  และมีการแสงอิทธิฤทธิ์ในรูปแบบที่ดูหวือวามากจนชาวภูเก็ตเองเริ่มเป็นห่วงว่าพิธีกินเจกำลังถูกเบี่ยงเบนเพื่อเรียกร้องความสนใจมากเกินไป  ทั้งๆ ที่แก่นแท้ของพิธีนี้เพื่อเป็นการถือศีล ละเว้นการฆ่าสัตว์เพื่อสร้างบุญกุศลอันใหญ่มากกว่า  ดังนั้นในช่วงปีหรือสองปีที่ผ่านมาจึงมีการขอร้องจากทางหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อขจัดภาพเหล่านี้ให้หมดไป  เพื่อให้พิธีกินเจเป็นพิธีที่ศักดิ์สิทธิ์และเติบโตด้วยความความศรัทธาในเรื่องบุญมากกว่าเรื่องอิทธิฤทธิ์อภินิหาร … หากคุณยังไม่เคยกินเจ ปีนี้ลองตั้งจิตให้บริสุทธิ์ถือศีลกินเจดูนะครับ จะ 3 วัน 5 วันหรือ 9 วันก็ได้  เพราะผู้กินเจหนึ่งคนอาจช่วยชีวิตอื่น ๆ ได้นับร้อยนับพันครับ

สำหรับภาพขบวนแห่และพิธีกรรม  ผมจะนำมาลงให้อีกครั้งครับ เพราะอีกไม่กี่วันก็จะเข้าสู่ประเพณีกินเจแล้วครับ

สำหรับข้อมูลโดยละเอียดของพิธีกินเจที่ภูเก็ต ลองแวะชมที่นี่นะครับมีข้อมูลสมบูรณ์มากทีเดียว 
สำหรับผู้ที่มองหาที่พักในเมืองลองดูข้อมูลที่พักได้ที่นี่ครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

ในช่วงสารทจีน พี่น้องชาวภูเก็ตเชื้อสายจีน ต่างก็พากันกราบไหว้วิญญาณบรรพบุรุษ และบรรดาผีไม่มีญาติ (เชื่อกันว่าเป็นวันที่วิญญาณได้รับการปลดปล่อย ให้กลับมาเยี่ยมเยียนบ้าน และญาติพี่น้อง) สำหรับวันสารทจีน หรือที่เรียกกันว่าไหว้กับข้าว ที่บางเหนียวและตลาดสด (บ้านซ่าน) ก็จะมีการจัดงานพ้อต่อ ซึ่งเป็นเทศกาลที่จัดสืบต่อกันมาหลายยุคหลายสมัย โดยจัดเป็นเทศกาล ที่สนุกสนาน น่าเที่ยวอีกเทศกาลหนึ่งของภูเก็ต และจากการค้นคว้าหาข้อมูล ตามหนังสือต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับประเพณีในภูเก็ต ก็พอที่จะได้ข้อมูลคร่าวๆ มาให้ได้อ่านกัน ดังนี้

ประเพณีพ้อต่อเป็นประเพณีที่มีขึ้นในวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน เพื่อบูชา และเซ่นไหว้บรรพบุรุษ รวมถึงบรรดาผีไม่มีญาติ ประเพณีนี้เป็นประเพณีที่เกิดขึ้น และปฏิบัติต่อกันมานานแล้ว จึงไม่อาจระบุแน่ชัดได้ว่าเริ่มขึ้นเมื่อใด หากแต่พอจะทราบว่า เป็นประเพณีที่สืบเนื่องมาจากความเชื่อที่ว่า ในเดือนเจ็ด เริ่มตั้งแต่เวลาหลังเที่ยงคืน ของวันที่สามสิบ เดือนหกนั้น ประตูผีจะเปิดออก เหล่าดวงวิญญาณของผู้ที่ล่วงลับที่อยู่ในเมืองผี จะกลับมาเยี่ยม โลกมนุษย์ และดวงวิญญาณเหล่านี้ จะท่องเที่ยวอยู่ในโลกมนุษย์เป็นเวลา 1 เดือนเต็ม ฉะนั้นในช่วงดังกล่าว เมื่อยามตะวันลับขอบฟ้า ผู้คนก็จะกลับมาอยู่ในบ้าน เพื่อที่จะหลีกเลี่ยง เคราะห์หามยามร้าย ที่อาจเกิดขึ้น หากถูกดวงวิญญาณเหล่านั้น ชง (ทำให้เกิดสิ่งไม่ดี) ได้การจัดโต๊ะเพื่อเซ่นไหว้ บูชา บรรพบุรุษนี้ โดยทั่วไปแล้วจะทำกันในตอนบ่ายของวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน ทุกๆครัวเรือนจะจัดเตรียมอาหารเซ่นไหว้ ประกอบด้วย ปลา หมู เป็ด ไก่ ผัก ผลไม้ และขนมต่างๆ ซึ่งข้าวของที่ตั้งบนโต๊ะบูชาทุกอย่าง จะต้องมีธูปปักไว้อย่างละ 1 เล่ม เมื่อเซ่นไหว้แล้ว ก็จะทำการเผากระดาษเงิน อันหมายถึงการแจกจ่ายค่าเดินทาง ให้แก่เหล่าดวงวิญญาณ

นอกจากนี้ตามความเชื่อตามศาสนาเต๋าของจีน และศาสนาพุทธนิกายมหายาน ต่างถือว่า วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน เป็นวันสารทจีน โดยความเชื่อทางศาสนาเต๋าเชื่อว่า วันนี้เป็นวันประสูติของ “เต่ ก้วน ไต่ เต่” ซึ่งเป็นพระที่คอยควบคุม สอดส่องความประพฤติชั่วดีของมนุษย์ ในวันนี้ชาวจีน ต้องเตรียมข้าวปลาอาหาร มาเซ่นไหว้ เหล่าดวงวิญญาณที่อดอยาก ทางด้านศาสนาพุทธ ก็เชื่อว่าวันนี้เป็นวันที่เหล่าพุทธศาสนิกชน จะนำถ้วยจานภาชนะต่างๆ ใส่ข้าวปลาอาหาร มาถวายแก่องค์สัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อให้พระองค์ทรงปลดความอดอยาก ของวิญญาณผู้ล่วงลับ

อีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ในพิธีพ้อต่อนั่นก็คือ เต่าสีแดง(อ่างกู้) ซึ่งจัดเป็นเครื่องบวงสรวง ทำด้วยแป้งข้าวสาลี ผสมกับน้ำตาล ปั้นเป็นตัว หรือเข้าพิมพ์อัดเป็นรูปเต่า ขนาดเล็กบ้างใหญ่บ้าง ตามใจชอบ แล้วย้อมด้วยสีแดง ซึ่งการบวงสรวงด้วยเต่านั้น มีที่มาจากตำนานที่ว่า เมื่อครั้งพระถังซำจั๋ง ไปอัญเชิญ พระไตรปิฎก ที่เกาะลังกาขณะนั่งเรือสำเภา ได้เกิดมีพายุใหญ่ เรือจวนเจียน จะอับปางลง จึงตั้งจิตอธิฐานก็ปรากฏเต่าตัวมหึมา ว่ายน้ำนำทาง ให้กับเรือสำเภา จนสามารถไปถึงเกาะลังกาได้ อีกความเชื่อก็คือ คนจีนนั้นนิยมว่า เต่าเป็นสัตว์อายุยืน การทำพิธีต่างๆ จึงนิยมนำเต่ามาเป็นส่วนหนึ่ง ของพิธีด้วย นัยว่าจะทำให้อายุยืนเหมือนเต่านั่นเอง

ขอบคุณข้อมูลจาก PhuketIndex.com

อ่านข้อมูลเพิ่มเติมเขียนโดย Yut Phuket

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน