เพื่อน ๆ คงเคยเจอปัญหาบ่อย ๆ เวลาถ่ายภาพในวันที่มีแดดจัด ทำให้มอง LCD ไม่ชัด ไม่รู้ว่าแสงที่ถ่ายมา over หรือ under หรือเปล่า อันที่จริงสามารถเปิด histogram ดูก็ได้แต่บางครั้งก็รีบ, ลืม หรือไม่ก็ขี้เกียจเลยไม่ได้ทำ … มาเห็นจะ ๆ อีกทีก็ตอนโหลดเข้า computer ไปแล้วจึงพบว่าแสงที่ถ่ายมานั้นผิดพลาดอย่างมหันต์ เพราะ่ส่วนมืดหรือส่วนสว่างของภาพอาจสูญเสียรายละเอียดไป ซึ่งถ้าถ่ายมาเป็นแบบ JPG อย่างเดียวอาจไม่สามารถกู้รายละเอียดเหล่านั้นกลับมาได้

ลองดูภาพตัวอย่างนะครับ ภาพนี้ตอนถ่ายที่สถานที่จริงก็ดูเหมือนจะ OK แต่พอนำมาโหลดเข้า computer จะได้เห็นได้ชัดเลยว่าสีขาวของก้อนเมฆนั้นเสียรายละเอียดไปเยอะมาก ภาพตัวอย่างแรกผมเปิดไฟล์ JPG และไฟล์ RAW ที่ยังไม่ปรับแต่งเพิ่มเติม จะเห็นว่าภาพที่ได้เหมือนกัน (ดูจาก Graph Histogram จะเห็นว่าก้อนกราฟฝั่งขวามืออยู่เลยแนวขวาสุดของ Histogram นั่นหมายความว่ามีบางส่วนของภาพที่เป็นสีขาวสนิทไม่มีรายละเอียด)

** Click บนภาพเพื่อดูภาพใหญ่ครับ

ภาพตัวอย่างที่สอง ผมพยายามปรับลดแสงของไฟล์ JPG ให้ลดลง แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้รายละเอียดส่วนสว่างกลับคืนมาได้

ภาพตัวอย่างที่สาม ผมปรับค่า exposure (มีให้ปรับเฉพาะไฟล์ RAW) ลดลงเล็กน้อย จะเห็นได้ว่าแท่งกราฟด้านขวามือกลับเข้าอยู่ใน Histogram ทั้งหมด ทำให้รายละเอียดต่าง ๆ ในส่วนของก้อนเมฆกลับคืนมา หลังจากนั้นก็ปรับแต่ง curve เพิ่มเติมเล็กน้อยเพื่อให้ได้ภาพที่มีสีอิ่มขึ้น

จากตัวอย่างข้างต้นคงพอให้เพื่อน ๆ ได้เข้าใจมากขึ้นถึงอีกหนึ่งเหตุผลที่เราต้องใช้ไฟล์แบบ RAW นะครับ โดยเฉพาะสถานการณ์ที่ในภาพนั้นมี contrast ที่สูงหรืออยู่ภายใต้แสงอื่น ๆ ที่ไม่ใช่แสงธรรมชาติ ซึ่งผมจะยกตัวอย่างให้ดูในโอกาสต่อไปครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

ถ้าพูดถึง “จิ่วจ้ายโกว” เชื่อว่าหลายๆ คนรู้จักกันดี  และชื่อนี้ก็อยู่ใน wish list อันดับต้น ๆ ที่ผมอยากไปมานานแล้ว  พยายามหาข้อมูล  ซื้อหนังสือมาอ่าน รวมถึงศึกษาจากทาง Internet เพื่อวางแผนเดินทางไปยังดินแดนที่หลายคนเรียกว่าอุทยานสวรรค์แห่งนี้ให้ได้สักครั้ง  … เดิมทีผมอยากจะเดินทางไปด้วยตัวเอง  แต่เนื่องจากภาระงานประจำเยอะจนไม่มีเวลาเตรียมมากนัก  และเมื่อศึกษาแล้วหากมีเวลาจำกัดและพูดภาษาจีนไม่ได้จะควบคุมเรื่องเวลาการท่องเที่ยวยากมาก  จึงตัดสินใจซื้อทัวร์เป็นครั้งแรกหลังจากที่ผ่านมาจะเดินทางท่องเที่ยวต่างประเทศด้วยตัวเองมาตลอด  งานนี้จึงไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องการกำหนดแผนการเดินทาง จองตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรมและอื่น ๆ อีกมากมายเหมือนเคย  แต่โยนภาระนี้ไปให้บริษัททัวร์ อิอิ … ดังนั้นรีวิวรอบนี้จึงแปลกหน่อยตรงที่จะไม่ลงรายละเอียดเรื่องราวการเตรียมตัวการเดินทาง,อาหารและที่พักมากนักเพราะไม่ได้เลือกเอง แต่ถูกบังคับเอ้ย ถูกคัดสรรค์แล้วจากบริษัท ฯ ทัวร์  (ซึ่งส่วนใหญ่โปรแกรมก็คล้าย ๆ กับทัวร์จีนทั่วไป) ก็แน่นอนว่ามีทั้งถูกใจบ้างไม่ถูกใจบ้าง  ทั้งนี้ผมจะรวบรวมรายละเอียดเกี่ยวกับทัวร์ เพื่อเป็นข้อมูลให้เพื่อน ๆ ไว้ตอนหลังสุดก็แล้วกันนะครับ  เอาเป็นว่าเนื้อหลักว่าด้วยเรื่องแหล่งท่องเที่ยวล้วน ๆ

หวงหลง

หวงหลงเป็นแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่อยู่ไม่ไกลจาก “จิ่วจ้ายโกว”  ที่ว่าไม่ไกลก็เพราะเทียบกับระยะทางทั้งหมดจากเมืองเฉินตูซึ่งเป็นจุดที่เรานั่งเครื่องมาลงนั่นเอง  แต่ถ้านับระยะทางก็เป็นร้อยกิโลเหมือนกัน

เรามาถึง “หวงหลง” ในช่วงเวลาที่แดดกำลังดีมาก ๆ ฟ้าก็ใส  ผมไม่รอช้าค่อย ๆ เดินผ่านสะพานไม้ที่ทางอุทยานทำเป็นเส้นทางเดินไว้ให้  ซึ่งค่อย ๆ ไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ โดยมีศาลาแวะพักและห้องน้ำเป็นระยะ ๆ

ความสวยงามของหวงหลงนั้นเกิดจากแอ่งน้ำหินปูนสีสะอาดตา  วางเรียงลดหลั่นลงมาตามไหลเขา  ในแอ่งจะมีน้ำใสทั้งสีฟ้า สีเขียว  สวยงามมาก  ยิ่งประกอบกับต้นไม้รายรอบที่กำลังเปลี่ยนสีเป็นเหลืองและส้มแล้ว  ยิ่งทำให้ “หวงหลง” สวยงามยิ่งขึ้นไปอีก

เสียดายที่คณะของเรามาถึงหวงหลงช่วงเที่ยงแล้ว ทำให้ไม่สามารถขึ้นไปเก็บภาพ ณ จุดสูงสุดซึ่งเป็น highlight ได้ทัน  แต่ก็เพียงพอสำหรับเก็บภาพสวย ๆ มากมายจากอุทยานแห่งนี้

จิ่วจ้ายโกว

คณะของเรามาถึงทางเข้าอุทยาน จิ่วจ้ายโกวตั้งแต่เช้า  และจอดรถไว้บริเวณลานจอดรถที่ทางอุทยานจัดเตรียมไว้ให้  อากาศช่วงเช้ายังมีเมฆหมอกปกคลุมอยู่พอควร คงเป็นเพราะที่นี่อยู่ท่ามกลางหุบเขาสูงที่ชุ่มชื้นนั่นเอง  จากที่นี่จะต้องเดินผ่านเส้นทางที่ขนาบไปด้วยร้านขายของที่ระลึกสักประมาณ 100 เมตร  จากนั้นเดินเรียบลำธารอีกเล็กน้อยก็ถึงปากทางเข้าซึ่งคราคร่ำไปด้วยผู้คน  ส่วนใหญ่เป็นคนจีนและชาวเอเชีย  พบฝรั่งน้อยมาก  คงเป็นเพราะยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักหรือไม่ก็สู้กลิ่นห้องน้ำจีนไม่ไหว หุหุ

หลังจากซื้อบัตรเข้าชมอุทยานแล้วก็ต้องต่อคิวเล็กน้อย  แต่พอเข้าไปได้นี่สิ  ต้องเบียดเสียดแย่งกันขึ้นรถอุทยาน  เพราะคนมากมายเหลือเกิน และระบบจัดการคิวยังไม่ดีพอ  ทำให้แต่ละกรุ๊ปต่างแย่งกันขึ้นรถ  โชคดีที่ของเราเป็นกรุ๊ปขนาดกลางแค่ 16 คน  และวางแผนกันมาไว้ก่อนแล้วจึงสามารถขึ้นรถคันเดียวกันได้โดยไม่มีใครตกหล่น อิอิ

อันที่จริงผมได้รับคำแนะนำว่าควรเลือกที่นั่งฝั่งซ้ายเพราะจะเห็นวิวชัดในเส้นทางช่วงแรก  แต่พอเจอสถานการณ์จริงแค่มีที่ให้ยืนก็ OK แว้ว หุหุ

วันนี้เป็นวันแรกจากสองวันที่เราจะเข้าชม อุทยานจิ่วจ้ายโกว  ทั้งนี้เส้นทางท่องเที่ยวในอุทยานเป็นเหมือนรูปตัว Y โดยจุดเชื่อมตรงกลางของตัว Y จะเป็นศูนย์บริการนักท่องเที่ยวและเป็นศูนย์อาหารเพียงแห่งเดียวของอุทยานอันกว้างใหญ่ ..วันนี้หัวหน้าทัวร์วางแผนให้เราเที่ยวในเส้นทางด้านขวาของตัว Y ก่อน  โดยนั่งรถไปถึงจุดท่องเที่ยวสูงสุดแล้ว ค่อย ๆ นั่งรถย้อนลงมาเรื่อย ๆ

ผมยืนชมบรรยากาศริมทางไปด้วยความตื่นเต้น  เพราะรถวิ่งผ่านธารน้ำใส  ที่มีใบไม้กำลังเปลี่ยนสีแซมอยู่สองริมฝั่ง  เป็นภาพที่สวยงามมาก ๆ  เสียดายที่เราไม่สามารถหยุดถ่ายภาพได้ดั่งใจเพราะเป็นการใช้รถสาธารณ และมีจุดสวยงามที่เป็น highlight อีกมากมาย  ผมจึงได้แต่เพียงเก็บภาพอันงดงามเหล่านี้ไว้ในความทรงจำ

รถค่อย ๆ ไต่ระดับสูงขึ้น  ภูเขาในอุทยานถูกแต่งแต้มด้วยสีเหลืองปนส้มของใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสี   ซึ่งนี่เป็นเหตุผลหลักที่ผมยอมมาจิ่วจ้ายโกวในฤดูกาลที่มีนักท่องเที่ยวเยอะและค่าใช้จ่ายสูงแบบนี้  จะว่าไปแล้วมันคุ้มค่ามากครับ เพราะมันสวววววยมากกกกกกก

ป่าดึกดำบรรพ์ และทะเลสาบหญ้า

รถใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงจึงมาถึงจุดท่องเที่ยวสูงสุดของเส้นทางท่องเที่ยวด้านขวามือ  ซึ่งจุดนี้เรียกว่าป่าดึกดำบรรพ์  โดยมีเส้นทางสั้น ๆ ให้เดินชมป่าสนที่อยู่ท่ามกลางหุบเขาของสูงชันของจิ่ว ฯ  ในมุมมองของนักท่องเที่ยวอย่างผม  ที่นี่ยังไม่น่าสนใจมากนัก  หากมีเวลาน้อยสามารถตัดที่นี่ออกจาโปรแกรมได้ครับ

เราใช้เวลาที่นี่กันสั้น ๆ แล้วจึงนั่งรถต่อลงมายัง ทะเลสาบหญ้าซึ่งอยู่ห่างลงไปไม่มากนัก  ผมมาถึงที่นี่ก็สาย ๆ แล้วแต่แดดก็ยังไม่สามารถส่องถึงน้ำในทะเลสาบ  ทำให้ภาพไม่สดใสเท่าที่ควร  แต่น้ำที่นี่ก็ใสจนเห็นพื้นทะเลสาบเบื้องล่าง   ด้านทิศใต้ของทะเลสาบจะมีทุ่งหญ้าปกคลุม  ซึ่งเป็นที่มาของชื่อทะเลสาบนี้นั่นเอง

ทะเลสาบแพนด้า

จุดถัดมาที่เรานั่งรถลงมาแล้วแวะคือทะเลสาบแพนด้า  ทะเลสาบที่นี่เป็นฟ้าครามสวยงามมาก  และช่วงที่มาถึงฟ้าเปิดเต็มที่  แดดก็กำลังได้มุมพอดี  ทำให้สีสันของต้นไม้สะท้อนลงบนทะเลสาบสวยงามจับใจ  … ผมเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเดินริมทะเลสาบถ่ายภาพสลับ VDO ไปเรื่อย ๆ  โดยมีฉากหน้าเป็นใบไม้สีเหลืองที่กำลังเปลี่ยนสี  มี background เป็นทะเลสาบและภูเขาหลากสีสลับกับยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ … สวยจบบรรยายไม่ถูกเลยครับ  ที่นี่จึงเป็นอีกหนึ่งจุดที่พลาดไม่ได้ถ้าคุณมาเที่ยวจิ่วจ้ายโกว

ทะเลสาบนกยูง

หลังจากทะเลสาบแพนด้า  จุดต่อไปที่เราจะแวะคือทะเลสาบนกยูง   ซึ่งเดิมเราคิดกันว่าอาจจะใช้วิธีเดินเท้าลงเขาไปเรื่อย ๆ จากทะเลาสาบแพนด้า  แต่เนื่องจากได้เวลาทานข้าวแล้ว  กลัวคณะจะหน้ามืดตาลายไปเสียก่อน  ไกด์จึงนำคณะนั่งรถบัสของอุทยานลงไปแทน  ทำให้พลาดโอกาสถ่ายภาพทะเลสาบนกยูงจากมุมสูงแบบจะ ๆ  ได้แต่เพียงการถ่ายภาพหน้าต่างของรถแทน

ทันทีที่มาถึงทะเลสาบนกยูงเราก็พบกับฝูงคนจำนวนมาก  เพราะนี่เป็นหนึ่งในทะเลสาบที่สวยที่สุดของจิ่วจ้ายโกว  แต่ด้วยวิธีการจัดการของอุทยาน ทำให้ไม่มีผู้คนเดินท่องเที่ยวออกนอกเส้นทางที่จัดไว้  ทำให้เรายังมีมุมถ่ายภาพแบบไม่ติดฝูงชนได้แบบสบาย ๆ  … ทางหัวหน้าทัวร์แนะนำว่าให้พวกเราเดินไปยังลานกว้างตอนท้าย ๆ ของเส้นทางเดินชมทะเลสาบแล้วค่อย ๆ เดินย้อนกลับมาถ่ายภาพ  แต่ความสวยงามของวิวเบื้องหน้าทำให้อดไม่ได้ที่จะกดชัตเตอร์ไปตลอดทาง  น้ำสีฟ้าสดใสกับภูเขาเบื้องหลังที่สลับไปด้วยสีเหลือง,ส้ม,แดง,เขียว  มันสวยจนบรรยายไม่ถูกจริง ๆ ครับ

หลังจากถ่ายภาพจนจุใจที่ทะเลาสาบนกยูง  คณะของเรานั่งรถกลับลงมาทานข้าวเที่ยงที่ศูนย์อาหาร  ซึ่งเป็นแบบบุฟเฟ่ รสชาติพอประทังชีวิตได้ หุหุ

น้ำตกธารไข่มุก

หลังจากมื้อเที่ยงที่ค่อนข้าง late แล้วเราก็นั่งรถย้อนกลับขึ้นไปยังเส้นทางท่องเที่ยวด้านขวามือของรูปตัว Y  โดยแวะที่น้ำตกธารไข่มุก  ซึ่งต้อนรับเราด้วยธารน้ำใสที่ไหลไต่ระดับลงตามแนวเขาหินปูนสวยงามมาก ๆ  และเมื่อเดินตามเส้นทางที่จัดไว้ให้  ก็จะนำมามาพบกับหน้าผาน้ำตกที่มีขนาดใหญ่กว่าและสูงชันกว่า  น้ำที่ไหลไหลผ่านโขดหินปูนความกว้างกว่า 100 เมตรดูแล้วยิ่งใหญ่มาก  จนผมกดชัตเตอร์แบบไม่ยั้งเลยทีเดียว

เลยจากจุดชมผาน้ำตกแล้ว  ยังคงมีทางเดินเรียบธารน้ำ  และมีมุมถ่ายภาพสวย ๆ อีกมาก  เพราะน้ำใสเป็นสีฟ้าสลับเขียว เมื่อกระทบโขดหินจะปรากฏฟองสีขาวประดุจไข่มุกสมชื่อจริง ๆ

ทะเลสาบกระจก

เรานั่งรถต่อจากน้ำตกธารไข่มุกมาลงที่ทะเลาสาบกระจก  ซึ่งแสงแดดเริ่มจะคล้อยไปหลังเขาแล้ว  ทำให้ภาพที่ได้ไม่สดใสเท่าที่ควร  และเส้นทางเดินถ่ายภาพจากจุดจอดรถค่อนข้างสั้น  ทำให้ผมไม่สามารถเก็บภาพเงาสะท้อนของทะลาสบกระจกได้อย่างที่ต้องการ  จึงเก็บบรรยากาศสวย ๆ ของใบเมเปิ้ลที่กำลังเปลี่ยนสีและค่อย ๆ ปลิวลงสู่พื้นแทน หุหุ

น้ำตกนูรื่อหลาง

จากทะเลสาบกระจก  นั่งรถไม่นานก็กลับมาถึงศูนย์บริการนั่งท่องเที่ยว (ศูนย์อาหาร)  เราลงรถกันที่นี่และเดินลัดเลาะไปตามถนนเพื่อไปยังนำตกนูรื่อหลาง  ที่เรามองเห็นระหว่างการเดินทางในช่วงเช้า … น้ำตกนูรื่อหลางเป็นอีกหนึ่งน้ำตกขนาดใหญ่และสวยงามของจิ่วจ้ายโกว  เป็นน้ำตกที่เกิดจากการไหล่ลงมาจากทะเลสาบตอนบนผ่านหน้าผาหินปูนอันงดงาม  เสียดายที่วันนั้นลมค่อนข้างแรงและพัดเอาละอองน้ำเข้าหน้าเลนส์ทำให้ถ่ายภาพยากมากต้องใช้ผ้าเช็ดเลนส์ตลอด แต่สวยงามขนาดนี้กล้องพังก็ยอมฟะ หุหุ (ถ้าพังจริงคงนั่งร้องไห้เป็นแน่ )  …

ทะเลสาบแรด

โปรแกรมจิ่วจ้ายโกวสำหรับวันนี้เราปิดท้ายกันที่ทะเลาสาบแรด  ซึ่งสวยงามเช่นเดียวกัน  เพียงแต่ช่วงที่เรามาถึงค่อนข้างเย็นแล้ว  แสงจึงไม่อำนวยกับการถ่ายภาพมากนักแต่ก็เรียกเสียงชัตเตอร์จากคณะของเราไม่น้อยไปกว่าทะเลสาบอื่นเช่นกัน

คืนนั้นผมหลับสบายทั้งคืนหลังจากโหลดภาพจาก memory card ลงยัง portable storage ที่เตรียมไป …  เพื่อ clear memory card พร้อมรับภาพสวย ๆ ของวันรุ่งขึ้นที่กำลังจะมาถึง

วันที่สองในจิ่วจ้ายโกว

เช้าวันที่สองของจิ่วจ้ายโกวยังคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวและดูเหมือนจะเยอะกว่าวันก่อนหน้าซะด้วย   พวกเราต้องเบียดเสียดกับนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาลเพื่อต่อคิว (ไม่แน่ใจว่าเรียกคิวดีไหม ) ขึ้นรถอุทยาน  โชคดีที่ไกด์เราพูดจีนได้จึงสามารถขอเจ้าหน้าที่ขึ้นรถคันเล็กได้เต็มคันพอดี  นับว่าโชคดีโดยแท้ที่เสมือนได้เราเหมา  เพราะปกติราคารถเหมาที่นี่แพงมาก ๆ

ช่วงแรกเรายังคงผ่านเส้นทางเดิม (ขาของตัว Y)  แต่วิววันนี้ดูจะต่างไปจากเมื่อวานมาก  เพราะวันนี้ฟ้าไม่เปิด แต่ใช่ว่าจะไม่สวย  เพราะบรรยากาศแบบนี้จะมีสายหลอกสีขาวคลอเคลียไปกับภูเขา ทำให้ธารน้ำและทะเลสาบดูชุ่มชื่นไปอีกแบบ  โดยเฉพาะที่ทะเลสาบแรดซึ่งเราแวะเมื่อวานตอนเย็นรวมถึงทะเลสาบเสือที่อยู่ติด  ๆ กัน  วันนี้น้ำดูนิ่งสนิทและเงาสะท้อนของใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสีน้ำสวยงามจับใจ  ดังนั้นถ้าใครไปจิ่วจ้ายโกวแล้วอากาศไม่ดีก็ไม่ต้องเสียใจนะครับ  เพราะคุณอาจจะได้เจออีกหนึ่งบรรยากาศที่งดงามไม่แพ้กัน

วันนี้เราจะเดินทางไปบนเส้นทางด้านซ้ายของรูปตัว Y โดยจุดแรกที่จะเดินทางไปคือ ทะเลสาบยาว   ซึ่งการเดินทางนั้นต้องผ่านป่าสนที่กำลังเปลี่ยนสีงดงามและไต่ระดับความสูงไปเรื่อย ๆ จนเกือบถึงตอนบนสุดของเส้นทาง  ยอดต้นสนเริ่มถูกปกคลุมไปด้วยปุยหิมะสีขาวสะอาด  จนถึงจุดชมวิวทะเลสาบยาวเราจึงได้ชมวิวกันอย่างใกล้ชิด  .. อย่างที่เกริ่นไปแล้วว่าวันนี้บรรยากาศต่างกับเมื่อวานมาก ๆ ยอดเขาวันนี้ปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาว  เพิ่มความรู้สึกเยือกเย็นเข้ากับบรรยากาศอันแสนเหน็บหนาวของที่นี่จริง ๆ

ทะเลสาบ 5 สี

เราถ่ายภาพทะเลสาบยาวกันสักพัก  ก็เดินตามเส้นทางเล็ก ๆ มุ่งสู่ทะเลสาบ 5 สี  ซึ่งระหว่างทางมีหิมะโปรยลงมาให้เราได้ตื่นเต้นกันตามประสากะเหรี่ยงจากเมืองร้อน หุหุ ถ่ายภาพไป หนาวไป สะใจดีจริง ๆ

ช่วงหลัง ๆ ก่อนถึงทะเลสาบ 5 สีก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าที่กำลังตกมามันคือฝนหรือหิมะกันแน่  หุหุ  แต่ความสวยงามของสีสันของทะเลสาบ 5 สีก็ทำให้เราลืมเรื่องเปียกปอนไปชั่วคราว  เพราะถ่ายรูปกันซะเพลินเลย  …

อันที่จริงสีน้ำของทะเลสาบ 5 สีนี่สวยมาก ๆ เป็นสีฟ้าเทอร์คอยส์ไม่ต่างจากทะเลสาบนกยูงที่เราเห็นเมื่อวาน  แต่นับยังไงก็ไม่ครบ 5 สี หุหุ  สงสัยต้องรวมสีเทา กีบสีดำของหินเข้าไปด้วย ที่จริงน่าจะเรียกทะเลาสาบมรกตอย่างที่ไกด์ของเราเรียกมากกว่า

เราเดินต่อจากทะเลสาบ 5 สีเพื่อมาขึ้นรถกลับลงไปทานอาหารเที่ยงที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว  ซึ่งใกล้ ๆ ลานจอดรถก็ยังมีมุมสวย ๆ ให้เราได้ถ่ายภาพบุคคลกันอีกหลายภาพทีเดียว

เรามาถึงศูนย์อาหารก่อนเที่ยงราวครึ่งชั่วโมงทำให้คนยังไม่เยอะนัก และอาหารก็ไม่ร่อยหรอเหมือนเมื่อวาน  ทำให้พวกเราได้โอกาสเติมพลังกันเต็มที่เพื่อเตรียมตัวเที่ยวต่อในช่วงบ่าย

ทะเลสาบเสือ, น้ำตกซู่เจิ้ง และหมู่บ้านธิเบต

บ่ายวันที่สองนี้เราจะเก็บตกเส้นทางช่วงต้น (ขาของตัว Y)  ซึ่งมีน้ำตก, ธารน้ำและทะเลสาบสวย ๆ วางตัวต่อเนื่องกัน  โดยเราเริ่มแวะกันที่ทะเลสาบเสือ  ซึ่งขณะที่เราไปถึงมีฝนปรอยหน่อย ๆ ทำให้เก็บภาพได้ไม่เยอะนัก  ก่อนที่จะค่อย ๆ เดินเก็บภาพเรียบธารน้ำมุ่งสู่น้ำตกเล็ก ๆ แต่งดงามมากอีกแห่งหนึ่งชื่อ น้ำตกซู่เจิ้ง   …

นอกจากน้ำในลำธารและน้ำตกจะใสแล้ว  สีฟ้าของน้ำสลับกับบางส่วนของลำธารที่เป็นสีเขียวจากตะไคร่น้ำตัดกับฟองสีขาวของสายน้ำช่างเป็นภาพที่สวยงามเกินบรยาย … แน่นอนว่าขาตั้งกล้องได้ถูกน้ำมาใช้เพื่อบันทึกภาพสายน้ำให้ดูพริ้วไหว คุ้มค่าต่อการแบกมากจากเมืองไทยจริง ๆ

ข้อดีอีกอย่างของบรรยากาศแบบครึ้มฟ้าครึ้มฝนกับการถ่ายภาพน้ำตกก็คือ contrast ของภาพจะไม่สูงเกินไป  เพราะในวันที่แดดจัด  ฟองสีขาวกับโขดหินหรือต้นไม้ที่อยู่ภายใต้เงาจะมี contrast สูงมากจนทำให้ภาพดูแล้วแข็งไม่นุ่มและสดใสเหมือนกับอากาศแบบนี้  แสดงว่าการที่ฝนตกในวันที่สองของการเที่ยวน้ำตกก็เป็นข้อดีเหมือนกัน (แอบคิดแบบ positive หน่อย อิอิ)

คณะของเราเดินตามเส้นทางริมลำธารสลับถ่ายภาพมาเรื่อย ๆ จนถึงบริเวณหมู่บ้านธิเบตจึงขึ้นไปเยี่ยมชมหมู่บ้าน, ถ่ายภาพจากจุดชมวิว และซื้อของที่ระลึกกันเล็กน้อย ก่อนที่จะเลือกเดินเท้าสลับถ่ายภาพต่อไปตามเส้นทางริมถนนเพื่อชมทะเลสาบและน้ำตกสายเล็ก ๆ ที่วางตัวลดหลั่นลงไปตามหุบเขา

เราปิดท้ายอุทยานจิ่วจ้ายโกวกันที่น้ำตกแจกัน  ที่เป็นธารน้ำกว้างที่ปูด้วยสีเขียวของตะไคร่น้ำ  มีกลุ่มของต้นไม้ขึ้นเป็นหย่อม ๆ  เหมือนเอาแจกันมาปักไว้ สวยงามสมชื่อ … จากที่นี่เรานั่งรถกลับไปยังปากทางเข้าอุทยาน  นับเป็นช่วงเวลาที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยเพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้มาชมความงามของอุทยานสวรรค์จิ่วจ้ายโกวแห่งนี้อีกครั้ง

โชว์ทิเบต

ค่ำคืนวันที่ 3 ในจิ่วจ้ายโกว  เราตีตั๋วเข้าชมโชว์ธิเบิต  โดยนั่งแถวเกือบหน้าสุด แต่ก็อยู่ด้านซ้ายสุดเหมือนกัน ทำให้มุมมองไม่ค่อยดีนักสำหรับการถ่ายภาพ  งานนี้ผมหยิบเจ้า Nikkor 50mm f/1.4 เลนส์มือหมุนอายุอานามเกือบ 30 ปีมาถ่าย  โดยใช้แสงจากเวทีล้วน ๆ ได้ภาพและวิดีโอมาเยอะเหมือนกัน  ถ้าอาศัยเฉพาะ lens kit อย่างเดียวคงเอาแสงแบบนี้ไม่อยู่แน่ ๆ เพราะผมพยายามคุม ISO ไม่ให้เกิน 800 เพื่อหลีกเลี่ยง noise นั่นเอง

ความคิดเห็นโดยรวมกับโชว์ธิเบต ผมชอบนะครับ  ทั้ง ๆ ที่ปกติแล้วก็ไม่ใคร่จะสนใจโชว์วัฒนธรรมเหล่านี้เท่าไหร่  แต่ต้องยอมรับว่าลีลาการร้องเพลง  คุณภาพเสียงร้อง  รวมถึงรูปแบบดนตรีของธิเบตนั้นสนุกสนานและน่าประทับใจมากจริงๆ  แม้ว่าในหลาย ๆ ช่วงพิธีกรพูดจีนทำให้เราฟังไม่รู้เรื่องก็เถอะ

เส้นทางสายหิมะสู่เฉินตู และ ศูนย์เพาะพันธุ์หมีแพนด้า

เช้าวันรุ่งขึ้นเราต้องโบกมือลาจิ่วจ้ายโกวอย่างเสียมิได้  คงเหลือไว้แต่เพียงความทรงจำดี ๆ ของความยิ่งใหญ่และสวยงามของธรรมชาติ  หากจะกล่าวว่าธรรมชาติที่ผมเคยไปเยือนมาหลายแห่งนั้นสวยงามมาก  สำหรับจิ่วจ้ายโกวคงต้องเรียกว่าวิจิตรล่ะครับ  เพราะมันเหนือกว่าคำว่าสวยงามจริง ๆ

เส้นทางวันนี้แค่จิตนาการผมก็แอบเหนื่อยแล้วล่ะ  เพราะต้องใช้เวลาราว 9 ชั่วโมงจากที่นี่ถึงเมืองเฉินตู   แต่หลังจากออกเดินทางได้ไม่ถึงชั่วโมง  ภาพวิวสองข้างทางเริ่มทำให้ผมเปลี่ยนจากการพยายามข่มตาหลับเป็นหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพอย่างไม่ละสายตาจากช่องมองภาพเลย  เพราะความหนาวเย็นที่เราเริ่มสัมผัสได้ตั้งแต่เมื่อคืน  ทำให้ขณะนี้หิมะได้โปรยปรายลงมาปกคลุมป่าสนสองข้างทาง  ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามเกินบรรยายจริง ๆ ครับ  และนี่เป็นสิ่งที่เติมเต็มให้ทริปนี้ครบรสชาติเสมือน 3 ฤดูจริง ๆ เพราะเราพบกับสีสันของใบไม้เปลี่ยนสีในวันแรกที่เข้าจิ่วจ้ายโกว, เจอฝนในวันที่สอง  และในวันนี้เราเจอหิมะแบบเต็ม ๆ  แถมคนขับรถของเราก็ใจดีหาที่จอดเหมาะ ๆ ให้เราได้ลงไปถ่ายภาพหิมะกันแบบใกล้ชิดเสียด้วย   ทำให้แต่ละคนยิ้มแก้มปริถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนาน

ตลอดทางช่วง 2-3 ชั่วโมงแรกยังคงผ่านเส้นทางที่สองข้างทางเต็มไปด้วยหิมะสลับกับทุกหญ้าและต้นไม้เปลี่ยนสี  นอกจากนี้ยังผ่านเมืองโบราณอาทิ เมืองชานชูชื่อ  เมืองสงพัน  ที่ทุกวันนี้รัฐบาลจีนเนตรมิตรตึกรามบ้านช่องใหม่  ทำให้ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงาม  ผมคาดว่าในอีก 5 ปี  เส้นทางสายนี้คงเสร็จสมบูรณ์และเมืองเหล่านี้จะกลายเป็นจุดพักสำหรับนักท่องเที่ยวเป็นแน่

ทางช่วง 3-4 ชั่วโมงหลังก่อนถึงเฉินตูนั้น  เป็นเส้นทางที่ตั้งอยู่เชิงเขา  ด้านข้างเป็นแม่น้ำ  ซึ่งตลอดทางจะยังคงเห็นสภาพความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อปี 2008 อยู่เป็นระยะ   แต่ต้องยอมรับว่ารัฐบาลจีนได้ทำการบูรณะและถือโอกาสจัดระเบียบเมืองอย่างดีเยี่ยม  เพราะผ่านไปเพียง 3 ปี  เส้นทางนี้เสร็จเกือบจะสมบูรณ์แล้ว  และยังคงเห็นการก่อสร้างทางด่วนคู่ขนานรวมถึงทางรถไฟที่คาดว่าอีกไม่นานก็คงเสร็จเช่นเดียวกัน  ต่อไปการเดินทางไปจิ่วจ้ายโกวคงไม่ใช่เรื่องยากอีกแล้ว  และคงมีเวลามากขึ้นสำหรับแหล่งท่องเที่ยวหรือกิจกรรมอื่น ๆ เพิ่มเติม  คิดแล้วก็แอบอิจฉาคนจีนเหมือนกันที่สามารถเนรมิตหลายอย่างได้อย่างใจไม่ติดโน่นติดนี่เพราะขัดแข้งขัดขากันเองเหมือนบ้านเรา

เอ้า! พาออกนอกเรื่องไปจนได้  กลับเข้ามาที่เมืองเฉินตูกันดีกว่าครับ … เมืองเฉินตูนั้นมีความเจริญไม่ต่างจากรุงเทพฯ บ้านเราครับ  สภาพถนนหนทางและตึกรามบ้านช่องก็ทันสมัยไม่แพ้กัน  ต่างกันก็ตรงคนที่นี่ไม่ค่อยยอมพูดอังกฤษ  ไม่รู้พูดไม่ได้หรือไม่ยอมพูดกันแน่ หุหุ

ที่เมืองเฉินตูเรามีอีก 2 โปรแกรม  นั่นคือโชว์เปลี่ยนหน้ากากซึ่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรม   ในความเห็นส่วนตัวแล้วโชว์นี้ไม่ได้สนุกสนานเหมือนโชว์ทิเบต  แต่เน้นไปที่การนำเสนอวัฒนธรรมอันงดงามของจีน  ส่วน highlight ก็แน่นอนว่าอยู่ที่รายการสุดท้ายนั่นคือโชว์เปลี่ยนหน้ากาก  ที่ผู้แสดงเปลี่ยนหน้ากากรวดเร็วจนผู้ชมไม่สามารถมองได้ทัน

เช้าวันก่อนกลับ  เราเดินทางไปชมความน่ารักของหมีแพนด้ากันที่ศูนย์อนุรักษ์หมีแพนด้าเมืองเฉินตู   โชคดีที่มีแพนด้าน้อยซึ่งคงจะเพิ่งคลอดมาได้ไม่นานให้เราชมด้วย  ทำให้พวกเราได้อมยิ้มกับความน่ารักของมัน  ส่วนพี่ป้า น้าอา ของมันส่วนใหญ่จะขี้เกียจไม่ค่อยทำอะไรนอกจากนอนตีพุง  นาน ๆ ทีจึงเดินออกมากินน้ำกินไผ่ให้ได้ตื่นเต้นกัน  หุหุ

ต้องขออภัยอย่างสูงครับที่ภาพเมืองเฉินตู กับเจ้าหมีน้อยแพนด้านั้นไม่ได้นำมาลงในนี้ เพราะไฟล์เสียหายเนื่องจาก Harddisk ที่่ใช้ backup ภาพเสียแบบไม่ทันตั้งตัว ถ้าหากกู้ไฟล์ได้ค่อยนำมาลงภายหลังนะครับ

สรุปข้อมูลทัวร์ 

อย่างที่เกริ่นไปแต่ต้นนะครับว่าเที่ยวรอบนี้ผมใช้บริการทัวร์  ซึ่งโปรแกรมส่วนใหญ่จะไม่ต่างกับทัวร์จีนจิ่วจ้ายโกวมากนัก  เพียงแต่เพิ่มการเข้าชม จิ่วจ้ายโกวเป็น 2 วัน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ผมเลือกทัวร์นี้  เพราะขนาดเข้าไปสองวันผมยังรู้สึกว่ามันยังเร่ง ๆ ไม่สามารถเก็บภาพได้อย่างใจ 100% เลย  ถ้าไปวันเดียวคงเสียดายเงินมากแน่ ๆ ที่อุตส่าห์เดินทางไปตั้งไกลเพื่อได้เที่ยวชมเพียง 6-7 ชั่วโมง

การไปกับทัวร์นั้น  มีข้อดีก็คือเราไม่ต้องนั่งเตรียมโปรแกรมท่องเที่ยวให้เหนื่อย  ไม่ต้องหาที่พักและร้านอาหารเอง  เพราะทางทัวร์เตรียมให้  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโรงแรมที่พักถือว่า OK เลยทีเดียว   ส่วนอาหารก็พยายามจัดให้ดีที่สุดที่หาได้ในเขตนั้น  แต่ช่วยไม่ได้ที่สไตล์อาหารของทิเบตไม่ถูกปากพวกเราเอาซะเลย  สารพัดน้ำพริก, หมูหยอง, หมูเค็มที่เตรียมไปเลยขายดีเป็นพิเศษ   แต่อาหารที่เฉินตูนั้นอร่อยครับ  เรียกได้ว่ายิ่งวันท้าย ๆ อาหารยิ่งอร่อย หุหุ

นอกจากนี้จุดสำคัญที่สุดของการไปทัวร์จีนคือเรื่องการสื่อสารครับ  เพราะต้องยอมรับว่าคนจีนใช้ภาษาอังกฤษได้น้อยมาก  ถ้าคุณจะไปเองก็คงเหนื่อยเหมือนกันหากเกิดปัญหาอะไรหรือต้องการความช่วยเหลือใด ๆ ก็ตาม  ขนาดคนจีนด้วยกันเองบางทียังพูดกันไม่เข้าใจเลยเพราะภาษาท้องถิ่นต่างกัน .. อย่างไรก็ตามถ้าไม่มีข้อจำกัดเรื่องเวลา และพร้อมที่จะผจญภัยไปกับสถานการณ์ต่าง ๆ ผมคิดว่าไปเที่ยวเองก็คงสนุกไปอีกแบบครับ

ทีนี้มาว่ากันด้วยเรื่องข้อเสียของการเดินทางไปกับทัวร์บ้าง  ซึ่งเป็นมุมมองของคนชอบถ่ายภาพที่วางแผนและท่องเที่ยวด้วยตัวเองมาตลอดอย่างผมนะครับ  สิ่งแรกเลยคือเราต้องระมัดระวังเรื่องการใช้ชีวิตและทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น  เพราะเป็นเพื่อนใหม่ทั้งหมด  โชคดีของผมมากที่คณะที่เดินทางไปด้วยกันนั้นน่ารักทุกคน  มีการแบ่งปันกันตลอด มิตรภาพค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละเล็กละน้อย จนสามารถคุยกันได้อย่างถูกคอชนิดไม่มีกำแพงเรื่องอายุ … แต่แน่นอนว่าเราก็ยังไม่สามารถทำตามที่ต้องการได้เต็มที่  เช่นบางครั้งอยากหยุดถ่ายภาพ หรืออยากจะถ่ายภาพบางจุดให้นานขึ้นก็ไม่ค่อยกล้าจะบอกหัวหน้าทัวร์เพราะเกรงใจเพื่อนร่วมเดินทาง บางจุดที่เรามองในฐานะช่างภาพว่าสวย แต่คนอื่นอาจมองไม่เห็นและไม่เข้าใจ  ว่ามันจะถ่ายอะไรของมันฟะ อิอิ … บางทีก็แอบเผลอลืมตัวไป อย่างเช่น เปิดหน้าต่างเพื่อถ่ายภาพข้างทางขณะนั่งรถในจิ่วจ้ายโกว  โดยลืมคิดไปว่าเพื่อนร่วมคณะทนความหนาวที่พัดผ่านช่องกระจกเข้ามาในรถได้ไม่เท่ากับเรา  ก็แอบรู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน หุหุ

สำหรับเรื่องค่าใช้จ่าย คงต้องแล้วแต่ทัวร์ล่ะครับ  แน่นอนว่าบางทัวร์ทำราคาได้ถูกกว่าเพราะรับคนต่อกรุ๊ปมากกว่า แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความล่าช้า ความยุ่งยากที่อาจจะมากขึ้น  บางทัวร์แวะร้านขายของด้วยก็จะยิ่งทำให้เสียเวลาเที่ยวเข้าไปอีก  อันนี้ก็นานาจิตตังครับซึ่งคงต้องแล้วแต่โชคด้วยว่าจะเจอหัวหน้าทัวร์แบบไหน, ไกด์คนไหน และเพื่อนร่วมทริปอย่างไร

ปิดท้ายกันด้วยความคิดเห็นต่อเมืองจีนแบบตรงไปตรงมา … ธรรมชาติสวยงามมากครับ  ไม่แพ้แหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติชื่อดังระดับโลกอื่น ๆ เลย แต่สิ่งที่คุณต้องเตรียมตัวและทำใจคือ ห้องน้ำระหว่างทางและเขตชานเมืองที่ยังคงเป็นแบบดั้งเดิมไม่มีการดูแลรักษาความสะอาด  และแน่นนอนว่าบางที่ไม่มีประตูห้องน้ำสำหรับธุระหนักด้วยซ้ำ แต่เก็บตังค์ 1 หยวน หุหุ,  การสื่อสารซึ่งค่อนข้างยากเพราะถนนหนทางบางครั้งก็ไม่มีภาษาอังกฤษกำกับ  ผู้คนในเมืองจีนโดยเฉพาะนอกเขตเมืองใหญ่ใช้ภาษาอังกฤษไม่ได้จึงเป็นอุปสรรคในการขอความช่วยเหลือเป็นอย่างยิ่ง,  อาหารที่เฉินตูอร่อยครับ แต่พอขึ้นเหนือปั๊ปซ้ำซากและน่าเบื่อเป็นที่ซู้ด  กาแฟสดไม่มีเลยในเขตนอกเขตเมือง  มีแต่ instant coffee ที่ชงแบบจาง ๆ ขาย ,  การซื้อขายของที่ไม่ค่อยซินเซียเท่าไหร่  ได้แต่ทำใจ  ผมซื้อผลไม้โดนโกงเห็น ๆ แต่จะบ่นก็ลำบากเพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง  ของฝากก็ต้องต่อราคาเยอะหน่อยเพราะบอกผ่านกันหลายเท่าตัว (แล้วแต่ชนิดสินค้า)  เอาเป็นว่าซื้อของนี่ต้องระแวงตลอดว่าซื้อแพงไปป่าวว้า  ซึ่งคงรวมไปถึงการซื้อทัวร์ท่องเที่ยวและที่พักด้วยในกรณีที่คุณเดินทางไปเอง … แต่ข้อสังเกตุรบกวนใจที่ผมเขียนมานี่ถือเป็นเรื่องเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับความสุขที่คุณจะได้รับจากธรรมชาติของที่นี่  ดังนั้นถ้าให้ฟันธงว่าน่าไปเที่ยวเมืองจีนไหม  บอกได้เลยว่าต้องไปสักครั้งในชีวิต 9MOT confirm!

ข้อมูลบริษัททัวร์ : Travel Pro โทร 081-830-0751

Website : http:// www.travelprothai.com

Facebook : http://www.facebook.com/TravelProThai

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

เช้าวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่เราต้องย้ายที่พักมีจุดหมายอยู่ที่เมือง Zermatt เมืองอันเป็นที่ตั้งของยอดเขา Matterhorn ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสวิส ฯ โดยเราจะใช้เส้นทางสาย Golden Pass ช่วงที่สอง ซึ่งจะสิ้นสุดที่เมือง Montreux จากนั้นจึงนั่งรถไฟต่อไปยัง VISP และ Zermatt ตามลำดับ

ออกจากโรงแรมก็ถ่ายภาพ Interlaken กับสวนดอกไม้สวย ๆ เป็นที่ระลึกก่อนอำลา

เราได้ผ่าน Golden Pass Line ช่วงแรกมาแล้วในวันที่เดินทางจาก Luzern สู่ Interlaken แต่ Highlight ของ Golden pass นั้นอยู่ในช่วงที่สองจาก Zweisimmen ถึง Montreux

ช่วงแรกรถไฟแล่นผ่านทะเลสาบ Thun จากนั้นจึงค่อย ๆ เข้าสู่หมู่บ้านเล็ก ๆ ในหุบเขาที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้าสีทอง

ผมค่อนข้างแปลกใจตอนวางแผนการเนทางเพราะ ในเวปไซต์ของการรถไฟสวิสฯแจ้งว่าต้องมีการนั่งรถบัสด้วย แต่ไม่เคยเห็นเพื่อน ๆ ในเวปบอร์ดพูดถึงเรื่องนี้เลย แล้วผมก็ได้รับคำเฉลยในขณะที่กำลังนั่งรถไฟชมทุ่งหญ้าสีทองแบบเพลิน ๆ เมื่อรถไฟมาถึงสถานีระหว่างทางสถานีหนึ่ง เราถูกต้อนให้ลงจากรถไฟพร้อมกระเป๋าพะรุงพะรังขึ้นยังรถบัสที่ติดสัญลักษณ์ Golden Pass Line เช่นกัน … ผมเสียดายมาก ๆ ที่ต้องเปลี่ยนมานั่งรถบัสเพราะจำนวนนักท่องเที่ยวที่เยอะทำให้เราไม่สามารถเลือกที่นั่งดี ๆ ได้ และวิวจากรถบัสนั้นดูเหมือนจะสู้วิวจากหน้าต่างรถไฟไม่ได้ ที่สำคัญที่สุดคือเราไม่สามารถเปิดกระจกรถบัสได้ แม้ว่าจะใส แต่กลับมีแสงสะท้อนมากมาย ทำให้ภาพที่ได้ไม่ได้ดังใจเท่าที่ควร ทั้ง ๆ ที่เส้นทางระหว่างการเดินทางนั้นสวยเหลือเกิน
ผมมาทราบเหตุผลว่าทำไมการเดินทางช่วงนี้ต้องเป็นรถบัสก็ตอนที่ขับผ่านสะพานแห่งหนึ่ง เห็นเจ้าหน้าที่กำลังซ่อมบำรุงทางรถไฟอยู่ จึงถึงบางอ้อว่านี่เองเป็นสาเหตุที่ทำให้รถไฟต้องหยุดวิ่งในช่วง (ที่สุดแสนจะสวยงาม) นี้
รถบัสจอดตามสถานีต่าง ๆ 2-3 สถานี ก่อนที่จะมาหยุดและเราก็ถูกต้อนให้แบกกระเป๋าขึ้นรถไฟอีก แต่ดูเหมือน highlight ของทุ่งหญ้าสีทองได้ผ่านไปเกือบหมดแล้วแล้ว นั่งรถไปอีกไม่นานทิวทัศน์รอบ ๆ ตัวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนผมปรับตัวแทบไม่ทัน นี่เป็นสัญญาณบอกว่าเราได้เริ่มเข้าสู่ฟากตะวันตกของ Swiss แล้ว … ผมเริ่มมองเห็นทะเลสาบ Geneva อยู่ไกล ๆ โดยมีเมืองขนาดใหญ่ริมทะเลสาบซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของ Golden Pass Line นั่นคือ Montreux นั่นเอง

ช่วงที่นั่งรถบัสเป็นช่วงที่ผมคิดว่าสวยที่สุดเลยครับ แม้ช่วงหลังจะกลับมานั่งรถไฟอีกครั้ง แต่ก็เป็นช่วงสั้น ๆ

ก่อนถึง Montreux ผมได้ภาพบรรยากาศอีกรูปแบบหนึ่งของสวิส ฯ ทั้งธรรมชาติและสิ่งปลูกสร้างที่ดูต่างจากหลาย ๆ วันที่ผ่านมา คงเพราะที่นี่คงได้รับอิทธิพลจากประเทศข้างเคียงฝรั่งเศสมากกว่าเมืองอื่น ๆ นั่นเอง

บรรยากาศที่ Montreux

เราต้องต่อรถขบวนใหม่ที่ Montreux โดยใช้เวลาช่วงสั้น ๆ ระหว่างรอรถเพื่อจัดการกับอาหารเที่ยงที่เราเตรียมมา .. ซึ่งจาก Montreux รถไฟค่อย ๆ แล่นลงใต้ ซึ่งสภาพภูมิประเทศก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง … จุดหมายซึ่งอยู่ท่ามกลางหุบเขาที่ยอดปกคลุมไปด้วยหิมะใกล้เข้ามาทุกที บ้านเรือดูจะแปลกตาและดูเก่าแก่กว่าที่อื่น ๆ บางหลังมีหลังคาที่ดูเหมือนจะเป็นหิน ผมเดาเอาว่าคงต้องเอาไว้กันหนาวและรับน้ำหนักของหิมะหนาในช่วงหน้าหนาวนั่นเอง

เรามีถึง Zermatt เมืองเล็ก ๆ ท่ามกลางหุบเขาทางตอนใต้ของ Swiss ซึ่งเป็นที่ตั้งของยอดเขา Matterhorn อันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศ เดิมทีผมตั้งใจว่าวันนี้จะนั่งรถรางขึ้นเขาไปชมวิวช่วงเย็นที่ Sunnegga paradise ซึ่งมีทะเลสาบเล็ก ๆ โดยมีเงาของยอด Matterhorn สะท้อนอยู่บนน้ำในทะเลสาบ เหมือน Poster โฆษณาการท่องเที่ยวของสวิส ฯ แต่โชคไม่ดีที่ช่วงนี้เส้นทางดังกล่าวยังไม่เปิด ทำให้ต้องเปลี่ยนโปรแกรมเป็นเดิน shopping และถ่ายภาพในเมืองเล็ก ๆ ที่ผสมผสานไปด้วยความเก่าแก่ที่อยู่ท่ามกลางย่าน shopping อันทันสมัยอย่างลงตัว

วิวก่อนถึง Zermatt และบรรยากาศในเมือง Zermatt

ผมทราบจากเจ้าของโรงแรม ที่เราพักว่าช่วงนี้ชาวสวิส ฯ จะหยุดเพื่อพักผ่อนระหว่างเปลี่ยนฤดู กาล (ประมาณต้นเดือนพฤษภาคม) แม้แต่ตัวเจ้าของโรงแรมเองก็เปิดให้บริการคณะของเราเป็นคณะสุดท้าย วันรุ่งขึ้นก็จะปิดโรงแรมชั่วคราวเช่นกัน

วันรุ่งขึ้นเราไม่ต้องรีบตื่นเหมือนวันอื่น ๆ แต่นัดกันสาย ๆ เพื่อขึ้นไปยังสถานี Gronergrat เพื่อชมยอด Matterhorn ระหว่างทาง 300 เมตรจากที่พักมาสถานีเราเดินกันเกือบชั่วโมงเพราะสาว ๆ เก็บกดไม่ค่อยได้ shopping กัน เจอกับร้านค้าริมข้างทางที่ Zermatt แบบนี้ก็เลยใช้เวลามากเป็นพิเศษ อิอิ … ส่วนผมตั้งใจว่าจะซื้อของฝากที่ Zurich เพราะเป็นเมืองใหญ่ และของที่จะซื้อก็เป็นพวก chocolate ที่หาซื้อได้ใน coop อยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องขนให้หนัก แต่กว่าจะรู้ตัวว่าคิดผิดก็ตอนไปถึง Zurich ไม่ใช่เพราะที่นั่นราคาแพงกว่า หรือไม่มีร้าน coop แต่ผมเดินทางถึง Zurich ในวันอาทิตย์ซึ่งร้านค้าต่าง ๆ ใน Zurich ปิดเกือบหมดรวมถึง coop ด้วย ทำเอาผมต้องไปหาซื้อจากร้านอื่นๆ ที่เปิดบริการบริเวณสถานีรถไฟ แต่ก็ไม่มีราคา promotion เหมือนในร้าน coop แงๆๆ

เดินชมเมือง Zermatt อีกครั้งยามเช้า

กลับมาที่โปรแกรมของเราวันนี้ดีกว่า .. พอถึงสถานีขายตั๋วเราก็พบกับความผิดหวังเล็กน้อย เพราะโปรแกรมที่รถไฟต้องออกทุก ๆ ครึ่งชั่วโมงถูกปรับเป็นออกทุกชั่วโมงแทน และขบวนล่าสุดก็เพิ่งจะออกไปไม่กี่นาที ทำให้เราต้องรอรถขบวนต่อไปอีกเกือบชั่วโมง ผมจึงต้อง cancel โปแกรมที่เราจะลง ณ สถานีก่อนหน้า Gronergrat เพราะจะทำให้เสียเวลามากและจะถึง Zurich ช้าเกินไป

รถไฟค่อย ๆ ไต่ระดับขึ้นไปช้า ๆ สามารถมองเห็นเมือง Zermatt ที่ผสมผสานไปด้วยบ้านเรือนแบบเก่าแก่ กับสิ่งปลูกสร้างใหม่ ๆ เบื้องล่าง สวยงามมากทีเดียว ผมถ่ายรูปเมืองที่มียอด Zermatt อยู่เบื้องหลังไว้หลาย shot และเพลิดเพลินกับวิวสองข้างทางที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหิมะ จะว่าไปแล้ววิวรอบด้านระหว่างขึ้นสู่ยอดเขาของรถไฟสายนี้สวยกว่าสายที่ขึ้นสู่ยอด Jungfrau เพราะรถไฟแล่นอยู่บนพื้นดิน ในขณะที่รถไฟขึ้นสู่ยอด Jungfrau โดยผ่านเส้นทางที่เจาะภูเขา ทำให้ไม่เห็นวิวระหว่างทางยกเว้น บริเวณสถานต่าง ๆ ที่จอดให้ลงไปถ่ายภาพได้เท่านั้น
ระหว่างทางนอกจากได้ตื่นเต้นกับหิมะแล้ว เรายังได้เห็นตัว marmot .. สัตว์ตัวเล็ก ๆ หน้าตาคล้ายกระรอกซึ่งเป็นสัตว์พื้นที่ของที่นี่ด้วย สีของมันจะคล้าย ๆ หญ้าริมทางทำให้หาตัวยากพอดู แต่พอได้เจอก็อดอมยิ้มกับความน่ารักของมัน

รถไฟใช้เวลาไม่นานนักก็ถึงสถานีบนสุดนั่นคือ Gronergrat ซึ่งที่นี่สามารถมองเห็นวิวได้รอบตัวแบบ 360 องศา โดยมีพระเอกคือยอด Matterhorn นั่นเอง นอกจากนี้ยังมีธารน้ำแข็ง glacier ขนาดใหญ่ให้ได้ชมกันอีกด้วย

ระหว่างทางนั่งรถไฟขึ้น Gronergrat และวิวสวย ๆ ด้านบน

เราถ่ายภาพกันเพลินเหมือนเคย เพราะมุมสวย ๆ มีเพียบ และได้เล่นหิมะกันอย่างสนุกสนานตามประสาคนเมืองร้อน จนฝรั่งที่อยู่ใกล้ ๆคงสงสัยว่ามันจะตื่นเต้นอะไรหนักหนากับหิมะเนี่ย???? และความเพลินของพวกเราก็ทำให้เกือบตกรถไฟชนิดที่ต้องวิ่งกันหูตั้ง เอ้ยหน้าตั้งกันเลยทีเดียว … เมื่อลงมาถึงเมือง Zermatt ก็ยังต้องรีบวิ่งไปเอาสัมภาระที่โรงแรม แล้วกลับมาสถานีรถไฟเพื่อให้ทันขึ้นรถเที่ยวต่อไปที่จะไป Zurich อีก เล่นเอาหอบแฮกกันทุกคน แต่ก็สนุกสนานดี อิอิ … ติดตามการอำลา Swiss ที่เมือง Zurich ของผมได้ในตอนต่อไปครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 19, 2011 -- 24 ชม. แรกแห่งการรับน้องใน Swiss (0)

สวิส ฯ ในฝันหรือในจินตนาการของเพื่อน ๆ เป็นอย่างไรครับ สำหรับผมแล้วสวิส ฯ คือประเทศที่มีหมู่บ้านน่ารัก ๆ บนเขาสูง ตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าเขียวขจีอันแซมด้วยดอกเล็ก ๆ สีสันสดใส โอบล้อมด้วยภูเขาที่ยอดถูกปกคลุมด้วยหิมะ .. และวันนี้แหละครับ คือวันที่ผมจะได้เจอกับสิ่งที่ผมฝันไว้ซะที

ตลอดเวลาการวางแผนเที่ยวสวิสครั้งนี้ ผมค่อนข้างเตรียมใจเรื่องอากาศ เพราะไม่แน่ว่าในวันที่เราจะได้ขึ้นไปชมยอด Jungfrau อากาศจะดีหรือไม่ และแผนที่ผมวางไว้ก็สลับวันไม่ได้เลย หากอากาศไม่ดีก็ต้องงด Jungfrau และเปลี่ยนไปจุดหมายอื่นแทน รวมถึงเส้นทางชมธรรมชาติอันงดงามจาก Murren ถึง Gimmelwald ที่ได้รับการแนะนำโดยเพื่อน ๆ ใน pantip.com และ plan4swiss.com ซึ่งเป็นเส้นทางในฝันของผมที่ต้องไปเยือนให้ได้สักครั้ง วันนี้เป็นวันที่ผมรอคอยอย่างแท้จริงว่าฝันของผมจะสมบูรณ์หรือไม่

ท้นทีที่ตื่นผมรีบเปิดหน้าต่างห้องพัก และอดไม่ได้ที่จะยิ้มกับตัวเอง เพราะอากาศวันนี้สดใสมาก มากกว่าทุกวันที่ผ่านมา ผมกับคณะทานอาหารเช้าของ Backpackers Villa Sonnenhof ที่เป็นแบบ buffet อย่างสบายใจ ก่อนที่จะเดินไปเริ่มต้นโปรแกรมของเราวันนี้ที่สถานี Interlaken OST

ตื่นเช้าก็ดูออกไปทางหน้าต่างห้องพักเลย แถมด้วยดูพยากรณ์อากาศในทีวี ทำให้ค่อนข้างชัวร์ว่าวันนี้อากาศดี หุหุ ระหว่างทางไปสถานีรถไฟก็ถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ ครับ

จากสถานี Interlaken OST ผมตั้งใจว่าจะไปต่อ Cable car (รถไต่ราง) ที่สถานี Lauterbrunnen ขึ้นไป Murren แล้วเดินลงมา Gimmelwald จากนั้นจึงนั่งกระเช้าไฟฟ้า และต่อรถบัสกลับมายังสถานี Lauterbrunnen เพื่อต่อไปยัง Jungfrau ตามที่ศึกษาอย่างดีจากคำแนะนำใน internet

Lauterbrunnen เป็นอีกหนึ่งเมืองเล็ก ๆ ที่น่าเดินเที่ยวอย่างมากหากมีเวลาเพียงพอ

แต่รถไต่รางเจ้ากรรมที่ Lauterbrunnen กลับปิดเพื่อซ่อมพอดีในช่วงที่ผมมาถึง ทำให้ต้องปรับโปรแกรมใหม่เป็นใช้บริการรสบัส+กระเช้าไฟฟ้าแทนทั้งในขาไปและกลับ ยังโชคดีที่เราไม่ตกรถบัสเพราะท่ารถบัสก็อยู่ตรงหน้าสถานีรถรางนั่นเอง อิอิ

รสบัสนำเรามายังสถานีรถกระเช้าไฟฟ้าที่เมือง Stechelberg ซึ่งทั้งสองช่วง Swiss Pass ยังใช้เบ่งขึ้นฟรีได้เหมือนเดิม เมื่อกระเช้านำเรามาถึง Gimmelwald เราต้องลงจากกระเช้าเพื่อไปต่อกระเช้าอีกตัวขึ้นไปยัง Murren ซึ่งวิวขณะนั่งกระเช้าสวยงามมาก ๆ ครับ สมกับที่ผมฝันไว้จริง ๆ และเมื่อมาถึงหมู่บ้าน Murren ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ บนหุบเขา ชัตเตอร์ของพวกเราก็รัวกันไม่หยุด ต่างคนต่างแยกย้ายถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนานจนพลัดหลงกันไปพักหนึ่งเพราะถ่ายภาพกันจนเพลิน

เส้นทางจาก Murren มา Gimmelwald เป็นเส้นทางลงเขาที่เดินง่าย ๆ แต่ต้องหยุดแทบจะทุกนาทีเพราะสองข้างทางนั้นสวยจนแทบอยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ ผมเองแทบไม่ได้นับว่าถ่ายภาพไปเท่าไหร่ รู้แต่ว่า memory 32 GB มาเต็มที่เส้นทางนี้นี่เอง

ไม่อยากเขียนบรรยายมากครับสำหรับการเดินทางตั้งแต่ช่วงนั่งกระเช้าไฟฟ้า ดูภาพกันให้จุใจดีกว่า

ด้วยความที่เพลิดเพลินกับความงามสองข้างทางมากไปหน่อย ทำให้เราคลาดจากกระเช้าที่ลงจาก Gimmelwald ไปเพียงเล็กน้อย แต่ก็ดีเพราะทำให้เราได้นำอาหารเที่ยงที่ติดตัวมาทานกันท่ามกลางบรรยากาศอันงดงามแบบนี้ในระหว่างรอกระเช้าไฟฟ้ารอบถัดไปที่จะมาในอีก 30 นาที เรียกได้ว่าเป็นมื้อสุดพิเศษทีเดียว

หลังจากกลับมาถึง Lauterbrunnen อีกครั้ง เราต้องไปติดต่อขอซื้อตั๋วขึ้น Jungfrau เพราะ Swiss pass ใช้ได้เป็นแค่ส่วนลดเท่านั้น โดยพวกเราจ่ายค่าเปิดหูเปิดตาไปคนละ 126 CHF (นี่ขนาดลดแล้วนะเนี่ย) แงๆๆ แพงกว่าค่าตั๋วเครื่องบินไปกลับ ภูเก็ต-เชียงใหม่ของผมซะอีก แต่ทำไงได้ที่ภูเก็ตกับเชียงใหม่มันไม่มีหิมะนี่นา ทั้งนี้เราเลือกทางลงอีกด้านของ Jungfrau นั่นก็คือหมู่บ้าน Grildenwald เพื่อให้ได้วิวที่แตกต่างกันระหว่างขาขึ้นกับขาลงนั่นเอง

ระหว่างทางจากสถานี Lauterbrunnen รถไฟจะค่อย ๆ ไต่ระดับอย่างช้า ๆ ไปทีละสถานี ภูมิประเทศรอบด้านที่เป็นหมู่บ้านในหุบเขาค่อยเปลี่ยนไปเป็นต้นสน และเป็นยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะในที่สุด เราต้องเปลี่ยนรถอีกครั้งตรงสถานี ซึ่งเป็นทางแยกขึ้น Jungfrau และทางลงเขาอีกด้านผ่าน Grindelwald

เราได้ชมวิวเมือง Lauterbrunnen อีกครั้งเมื่อรถไฟค่อย ๆ ไต่ระดับความสูงผ่านสถานีต่าง ๆ และมาเปลี่ยนขบวนที่สถานี kleine scheidegg

จากสถานี kleine scheidegg ไปจะเป็นขบวนรถพิเศษสีแดงสดใส วิ่งผ่านอุโมงค์ที่ตัดผ่านภูเขา ไต่ระดับขึ้นไปเรื่อย ๆ และมีสถานีให้เราสามารถลงไปถ่ายภาพได้เป็นระยะ ทั้งนี้เพื่อให้เราค่อย ๆ ปรับตัวกับสภาพความสูงด้วย
เปลี่ยนรถไฟ เพื่อขึ้น Jungfrau เป็นขบวนสีแดงสดใส

Jungfrau วันนี้คลาคล่ำด้วยนักท่องเที่ยวมากมายหลายชาติ เราเริ่มด้วยกันเที่ยวชมอุโมงค์น้ำแข็ง ที่มีรูปสลักหลากหลายรูปแบบ ภายใต้อุณหภูมิเย็นยะเยือก แต่ผมว่าบางอันทำง่ายไปหน่อยโดยเฉพาะป้าย Jungfrau Top of Europe นี่มันไม่อลังการเลย เหมือนเอาสติกเกอร์ติดฟิวเจอร์บอดแล้วแช่แข็งอ่ะ แต่ก็เอาเถอะไหน ๆ มาถึงแล้วก็ต้องถ่ายภาพเป็นที่ระลึกหน่อย
อุโมงค์น้ำแข็ง

ออกจากอุโมงค์น้ำแข็งเราก็ออกมาเดินที่ลานปลาทู (Plateau) กันเลย โชคดีจริง ๆ ที่วันนี้ฟ้าสดใส ไร้ที่ติ ตัดกับหิมะสีขาวงามอย่างบอกไม่ถูก สีสันเสื้อกันหนาวของนักท่องเที่ยวแต่ละกันก็แสนจะสดใสทำให้ที่นี่ดูมีชีวิตชีวาขึ้นอีก ขณะที่กำลังถ่ายภาพอยู่ก็มีเครื่องบินบินผ่านเหมือนจะกำลังบินโชว์ เพราะเป็นเครื่องที่ดูโบราณหน่อย ดีใจมากที่ถ่ายไว้ได้หลายภาพ หุหุ
ถ่ายภาพกันสนุกสนานท่ามกลางอากาศอันแจ่มใสที่ Plateau

ด้วยความที่อากาศหนาวมากจนเพื่อนบางส่วนอยู่บนลานไม่ไหวแล้ว เราจึงโบกมือลา Jungfrau แล้วเดินทางกลับสู่ Interlaken ผ่านเส้นทาง Grindelwald ซึ่งก็ได้ภาพบรรยากาศต่างไปอีกแบบ

รถไฟแล่นผ่านเมือง Grindelwald ช่วงเย็น

วันนี้เรากลับถึงที่พักเร็วกว่าปกติ จึงซื้อของสดที่ Coop ตรงสถานี Interlaken OST มาเสริมกับอาหารที่นำมาจากเมืองไทย ปรุงกันเองในห้องครัวของ Backpackers Villa Sonnenhof ซึ่งมีอุปกรณ์ทำครัวและทานอาหารค่อนข้างพร้อม … นับเป็นอีกหนึ่งมื้อแห่งความสุขก่อนที่จะแยกย้ายกันไปนอนหลับฝันดีภายใต้ผ้าห่มอันแสนอบอุ่นกับภาพความสวยประทับใจที่ได้พบมาตลอดวัน

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

ทันทีที่แต่ละคนหอบกระเป๋าลงจากรถไฟสายระหว่างประเทศ ผมก็มุ่งตรงไปยังเครื่องจำหน่ายตั๋วอัตโนมัติเพื่อซื้อตั๋วจาก Zurich ไปยัง Luzern เพราะ Swiss Pass ที่เราซื้อมานั้นเป็นแบบ 4 วัน ในขณะที่เราอยู่ใน Swiss 6 วัน จึงต้องซื้อตั๋วในวันหัวท้ายนั่นเอง แต่ไม่ต้องห่วงครับ ผมคำนวณมาแล้วอย่างดีว่าแบบนี้แหละประหยัดที่สุดแล้ว หุหุ (รายละเอียดคอยติดตามในบทสรุปการเดินทางนะครับ)

เป็นที่รู้กันว่ารถไฟใน Swiss นั้นตรงเวลามาก ทันทีที่ซื้อตั๋วเสร็จพวกเราทุกคนก็ต้องรีบลากกระเป๋าพะรุงพะรังไปยังชานชลาของรถสาย Luzern ที่กำลังจะออกในสองสามนาทีข้างหน้า แถมพอขึ้นรถก็ไม่มีที่นั่งแม้จะเป็นรถไฟแบบสองชั้น เพราะเป็นช่วงเวลาเลิกงานรถจึงเต็มไปด้วยผู้คนที่กลับบ้านนั่นเอง การยืนถือกระเป๋าตลอดเส้นทางประมาณ 1 ชั่วโมงจึงเป็นการเรียกน้ำย่อยในการรับน้องเขาเรา หุหุ

เราถึง Luzern ราว 6 โมง ผมรีบเดินหาสถานที่แจกแผนที่เมือง Luzern ทันที เพื่อประกอบกับแผนที่อย่างย่อที่เตรียมมา ช่วยในการหาตำแหน่งโรงแรม แต่ดูเหมือนทั้ง Austria และ Swiss จะไม่มีการแจกแผนที่พร่ำเพรื่อเหมือนบ้านเรา ที่เดียวที่จะเอาแผนที่ได้ต้องเป็น information center เท่านั้น ผมไม่รีรอรีบเดินตามป้ายไป แต่ทว่าขณะนี้เลยเวลาเปิดทำการแล้ว แม้ว่าจะมีเจ้าหน้าที่อยู่ภายใน แต่ผมก็ไม่ได้รับความเห็นใจให้เข้าไปหยิบแผนที่แม้แต่น้อย … คนที่นี่ช่างตรงเวลาเสียนี่กะไร เห้อ .. กว่าผมจะได้ข้อมูลที่พักโรงแรมก็ต้องใช้ความพยายามพอสมควร และได้รับการแจ้งว่าที่พักอยู่ในระยะที่เดินไปได้ ผมจึงนำเพื่อน ๆ ลากกระเป๋าไปตามเส้นทางที่ได้รับการแนะนำ แต่ดูเหมือนระยะทางนี้หนักหนาเอาการทีเดียวสำหรับการหอบหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ในขณะที่อากาศหนาวขนาดนี้ ผมนึกตำหนิตัวเองที่ไม่ได้ตรวจสอบเรื่องระยะทางให้แน่ชัด มัวแต่ไว้ใจแผนที่ที่ถือมาซึ่งดูเหมือนระยะทางจะไม่ไกลจากสถานีมากนัก กว่าจะถึงโรงแรมก็เล่นเอาเพลียพอสมควร

คืนนี้เราพักกันที่ ETAP ซึ่งเป็นโรงแรมราคาประหยัดที่สุดสำหรับการพักใน Swiss ของพวกเรา และดูเหมือนบรรยากาศจะแตกต่างจากการพักแบบ Bed & Breakfast ที่เราเจอมาที่ Austria โดยสิ้นเชิง เพราะห้องพักที่นี่แม้จะดูสะอาดทันสมัย แต่ก็เล็กพอสมควร เตียงเสริมสำหรับคนที่ 3 ติดกับผนังอยู่เหนือศีรษะของเตียงหลัก กระจกห้องน้ำก็เกือบ ๆ จะ See Through ดีที่ผมอ่าน Review ใน TripAdvisor มาก่อนก็เลยมีการเตรียมหนังสือพิมพ์มาติดด้วย จะว่าไปแล้วมันไม่ค่อยเหมาะหากไม่ได้มาเป็นคู่น่ะครับ เพราะแม้แต่ลูกบิดเข้าห้องน้ำหรือห้องส้วมก็ไม่มีแต่เจาะเป็นรูให้นิ้วเกี่ยวแทน โอ้ว.. ไม่รู้จะประหยัดไปถึงไหน อย่างไรก็ตามที่นี่ก็มีข้อดูตรงที่เป็นโรงแรมราคาประหยัด (สำหรับ Luzern) และอยู่ในทำเลที่ดีพอใช้ และมีบริการเครื่องทำน้ำร้อนที่ข้าง ๆ lobby ทำให้มือเย็นของเราวันนี้ได้อิ่มหนำกับมาม่าอีกครั้งหลังจากต้องหยุดไปสองวันใน Salzburg อิอิ

แม้ว่า Luzern จะเป็นเพียงที่พักเพื่อใช้ต่อรถไฟสาย Golden Pass Line เท่านั้น แต่ไหน ๆ มาถึงเมืองดังขนาดนี้แล้ว และฤดู Summer แบบนี้กว่าฟ้าจะมืดก็ราว 3 ทุ่ม ผมจึงไม่ปล่อยให้เวลาเสียไปเฉย ๆ ชวนเพื่อนออกเดินไปยังสะพานไม้อันโด่งดังของเมือง Luzern … เราเดินผ่านร้านค้ามากมายอันเรียงรายสองข้างทางแต่บัดนี้ปิดทำการหมดแล้ว ตรงไปยังสะพานไม้อันโด่งดัง แต่ละคนหยิบกล้องขึ้นมาเก็บภาพอย่างสนุกสนาน เดี่ยวบ้าง หมู่บ้าง คู่กับสัญลักษณ์ของเมือง Luzern แห่งนี้ …

บรรยากาศของ Luzern ยามค่ำคืน

ทริปเมือง Luzern สำหรับเรามีสั้น ๆ แค่นี้ เราเดินกลับโรงแรมเพื่อเก็บแรง เพราะพรุ่งนี้เราต้องขึ้นรถไฟสาย Golden Pass Line รอบ 7.55 เนื่องจากเรามีโปรแกรมพรุ่งนี้ยาวเหยียดตั้งแต่เช้าจรดค่ำทีเดียว หุหุ

ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว … 7 โมงตรงเราออกจากโรงแรม ซึ่งวันนี้เราใช้ Swiss Card เบ่งใน Swiss ได้แล้ว มันจึงถูกใช้ครั้งแรกเพื่อนั่งรถบัสจากหน้าโรงแรมไปยังสถานีรถไฟ โดยก่อนขึ้นเรากรอกวันที่เริ่มใช้ใน Swiss Card เพื่อบอกว่าวันแรกจากจำนวน 4 วันได้เริ่มขึ้นแล้ว (ทีแรกก็พยายามหาเครื่องสำหรับ validate ตั๋วที่ป้ายรถแต่หาไม่เจอก็เลยกรอกวันที่เองเลย)

ไปถึงสถานีรถไฟก่อนเวลารถออกพอสมควร เราจึงเริ่มมื้อเช้ากันด้วยร้านขายอาหารเช้าแบบ take away บริเวณสถานีรถไฟ ทำให้ได้รู้ว่าค่าครองชีพที่นี่สูงจริง ๆ เพราะราคานั้นเริ่มต้นที่ 3 CHF ทั้งนั้น แต่ที่พอมีเนื้อหนังหน่อยก็ราว 4-6 CHF … OMG ทำให้รู้เลยว่าอาหารที่เราอุตสาห์แบกมาจากเมืองไทยนั้นล้ำค่าจริง ๆ เพราะจนจบทริป save เงินให้เราทั้งกลุ่มหลายหมื่นทีเดียว

ได้เวลาขึ้นเรา เราก็จับจองที่นั่งกันตามสะดวก เพราะรถรอบนี้มีคนไม่เยอะนัก และหลังจากรถออกได้ไม่นานก็มีเจ้าหน้าที่มาตรวจตั๋ว ผมจึงยื่น Swiss Pass ด้วยความมั่นใจ แต่กลับโดนเจ้าหน้าที่ต่อว่าเพราะผมแยกส่วนของตั๋วออกมาจากเอกสารประกอบอื่น ๆ แถมตั๋วยังไม่ได้ Validate (ผมนึกว่าการเขียนวันที่บน Swiss Pass ก็เพียงพอแล้ว) ตอนนั้นชักใจไม่ดี เพราะกลัวจะโดนปรับค่าตั๋ว แต่เจ้าหน้าที่หน้าดุคนนั้นก็อลุ้มอล่วยให้กะเหรี่ยงอย่างเราเพราะอย่างน้อยก็แสดงความจริงในกรอกวันที่เริ่มต้นใช้ Swiss Pass แล้ว หุหุ เป็นอันว่าได้ความรู้ใหม่ว่าเอกสารที่ Agent ออกให้มาพร้อมกับ Swiss Pass นั้น ขอให้อ่านให้ละเอียดและปฏิบัติโดยเคร่งครัด และขอให้เก็บเอกสารทุกอย่างไว้ด้วยกันครับ

Golden Pass Line เป็นเส้นทางหนึ่งที่ผมรอคอย เพราะจะเป็นการนั่งรถไฟผ่านเส้นทางที่ได้เห็นบ้านเรือนของชาวสวิสตามชนบทหรือเมืองริมภูเขา ท่ามกลางทุ่งหญ้าสีทองที่พร้อมใจกันออกดอกในช่วง Summer แบบนี้ … แต่เนื่องจากการขับรถใน Austria ที่ผ่านมาของเรา ก็ได้เห็นบรรยากาศคล้าย ๆ กันแบบนี้มาแล้ว แถมได้ลงไปสัมผัสแบบเต็ม ๆ ด้วย การนั่งรถชมวิวริมหน้าต่างรถไฟในช่วง Luzern – Interlaken OST ซึ่งถือเป็นช่วงแรกของ Golden Pass Line และยังไม่ใช่ Highlight จึงเป็นการชมแบบเพลิน ๆ ไม่ได้ตื่นเต้นมากนัก แต่ก็สร้างความสุขได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

วิวระหว่างทาง Golden Pass ช่วง Luzern – Interlaken ที่วันนี้ไม่สดใสนักเพราะอากาศไม่อำนวย

เรามาถึงสถานี Interlaken OST ในอีกราวสองชั่วโมงถัดมา ซึ่งผมรู้สึกหลงรักเมืองนี้ตั้งแต่แรกพบ เพราะถูกขนาบด้วยทะเลสาบสวย ๆ ทั้งสองด้าน มี Background เป็นเทือกเขาใหญ่ที่ยอดปกคลุมด้วยหิมะ แถมบ้านเมืองยังดูน่ารักน่าอยู่มาก ๆ อีกด้วย … จะว่าไปผมพลาดอีกแล้วเรื่องคือ แผนที่เมือง Interlaken ที่ผมได้มาจาก website ที่พัก ดูเหมือนจะเป็นเมืองเล็กมาก ๆ แต่เอาเข้าจริง กว่าจะเดินจากสถานี Interlaken OST ไปยังที่พักก็เล่นเอาลากกระเป๋าเหนื่อยพอดี ยังดีที่อากาศตอนเช้า กับบรรยากาศสวนสวย ๆ และสวนดอกไม้สวย ๆ ตลอดทางทำให้การลากกระเป๋าของเราเต็มไปด้วยความสดชื่น

แรกพบ Interlaken ฟ้าเริ่มเปิดขึ้นแล้ว เย้ ๆ

Backpackers Villa Sonnenhof ที่พักของเราคืนนี้อยู่ระหว่างกลางสถานีรถไฟ Interlaken OST และ Interlaken West ซึ่งใช้ระยะเวลาเดินแบบสบาย ๆ จากสถานีรถไฟไปที่พักก็ราว ๆ 15 นาที … ที่ Backpackers Villas Sonnenhof มี locker ขนาดใหญ่ไว้ให้เก็บสัมภาระเพื่อรอเวลาที่จะ check in ในภายหลัง ทำให้เราไม่ต้องแบกสัมภาระไปกับการ daytrip ของเราในวันนี้ ซึ่งโปรแกรมต่อไปคือการล่องเรือในทะเลสาบ Thun โดยขึ้นจากท่าเรือติดกับสถานี Interlaken west แต่ด้วยความที่ยังไม่คุ้นกับระบบขนส่งในเมือง Interlaken (มัวแต่รอรถบัส แต่หารู้ไม่ว่ามันไม่วิ่งถี่เหมือนในเมืองใหญ่ ๆ) อีกทั้งสถานี West ก็ห่างออกไปราว ๆ 15 นาทีด้วยการเดินทาง ทำให้เรือที่ออกตรงเวลายกสะพานลำเลียงคนเรียบร้อยแล้วตอนที่ผมวิ่งไปจนถึงท่าเรือ แต่ด้วยความที่ผมแสดงความตั้งใจอย่างแรงกล้าว่าจะต้องไปให้ได้ ด้วยการวิ่งแบบที่ลืมตัวไปว่าไม่ได้ออกกำลังมาเป็นปี ๆ แล้ว เจ้าหน้าที่จึงนำสะพานลงมาอีกครั้งด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเต็มใจและรอให้พวกเราที่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นเรือกันจนครบทุกคน

งานนี้หอบแฮกน้ำลายเหนียวกันทุกคน แต่พอได้ขึ้นเรือและนั่งพักจนหายเหนื่อย ก็ยิ้มร่ากันทุกคน เพราะเช้าอันอากาศสดใสแบบนี้ วิวทะเลสาบช่างสวยเหลือเกิน ผมถ่ายภาพสลับกับการถ่ายภาพ VDO และสูดหายใจจนชุ่มปอด ให้คุ้มกับที่ยอมวิ่งแบบลืมอายุมาขึ้นเรือ หุหุ

บรรยากาศการล่องเรือในทะเลสาบ Thun

ที่จริงโปรแกรมการล่องเรือแบบเต็ม ๆ จะไปสิ้นสุดที่สถานี Thun ซึ่งเป็นปลายอีกด้านหนึ่งของทะเลสาบ แต่เราเลือกที่จะลง ณ สถานี Spiez เพื่อขึ้นรถไฟต่อไปยังโปรแกรมถัดไปของวันนี้ เพราะการได้นั่งชมวิวทะเลสาบพร้อม ๆ กับทานอาหารเที่ยงไปด้วยเพียงชั่วโมงเศษก็ทำให้เราดื่มอิ่มเอมกับความงามของทิวทัศน์รอบ ๆ ทะเลสาบมากพอแล้ว

หลังจากลงจากท่าเรือ เราต้องทำเวลาเพื่อไปขึ้นรถไฟให้ทันในเที่ยวที่ผมกำหนดไว้ ซึ่งก็ทำให้พวกเราต้องออกแรงกันอีกแล้ว เพราะเส้นทางจากท่าเรือขึ้นไปบนสถานีก็ค่อนข้างไกลแถมเป็นเนินซะด้วย โชคดีที่เรามีเวลาราว 30 นาที จึงมีเวลาพอที่จะทำให้เรายังมาทันขึ้นรถไฟขบวนที่ต้องการแบบฉิวเฉียดไปไม่กี่นาที

รถไฟออกจากสถานี Speiz นำเราไปสู่สถานี Frutigen เพื่อให้เราต่อรสบัสไปยัง Blausee จุดหมายต่อไปของเราในวันนี้ ซึ่งเรารับรู้ได้เลยว่า ทางการสวิสได้จัดเตรียมระบบขนส่งมวลชนให้ต่อเนื่องกันอย่างมาก เพราะหลังจากเราขึ้นรถบัสเพียงไม่กี่นาทีรถก็ออกเพื่อนำไปยังจุดหมาย … รสบัสแล่นผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ถูกแต่งแต้มด้วยทุ่งหญ้าสีเหลืองทอง เพียงไม่นานก็ถึงทางเข้า Blausee ทะเลสาบสีเขียวมรกตเป้าหมายของเรา

หลังจากเสียค่าธรรมเนียมค่าเข้าชมคนละ 5 CHF เราใช้เวลาเดินผ่านป่าอันร่มรื่นไม่กี่ร้อยเมตรก็ถึง Blausee ที่ผมได้รับการแนะนำจากเพื่อน ๆ ใน Webboard Plan4swiss.com ซึ่งก็ไม่ผิดหวังครับ เพราะแม้จะเป็นทะเลสาบเล็ก ๆ แต่สีของน้ำในทะเลสาบนั้นสวยงามมาก และใสจนเห็นเบื้องล่างรวมถึงฝูงปลาเทร้าส์ที่แหวกว่ายอย่างมีความสุขในทะเลสาบด้วย นอกจากนี้ยังมีเรือลำน้อยสีแดงที่คอยพานักท่องเที่ยวสัมผัสกับน้ำในทะเลสาบอย่างใกล้ชิด หรือถ้าหิวล่ะก็ที่นี่มีร้านอาหารริมทะเลสาบให้นั่งแบบชิล ๆ อีกด้วย

ความงดงามของ Blausee

ผมใช้เวลาเดินถ่ายภาพรอบทะเลสาบถ่ายภาพอยู่พักใหญ่ และไม่ลืมที่จะแวะไปดูบ่อเลี้ยงปลาเทร้าส์ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กันด้วย แต่ละตัวนั้นอ้วนพีน่ารับประทานเป็นอย่างยิ่ง อิอิ

เรามีเวลาอยู่ที่นี่ราวชั่วโมงเศษ ก็ได้เวลานั่งรถบัสกลับไปยังสถานี Frutigen ตามที่ plan ไว้เพื่อต่อรถไฟไปยังเมือง Bern แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อมีการปิดถนนเพื่อซ่อมถนนหรือเกิดอุบัติเหตุอะไรสักอย่าง ทำให้รถติดยาวเหยียดและถ้ารอจนรสบัสผ่านไปได้เราต้องตกรถไฟขบวนที่กำหนดไว้เป็นแน่ แต่ดูเหมือนคุณลุงคนขับรถบัสคงเข้าใจเราเป็นอย่างดี และโดยไม่ต้องบอกสักคำ แกเดินไปปรึกษากับเจ้าหน้าที่ที่ปิดถนนอยู่ แล้วให้พวกเราลงจากรสบัสเพื่อขึ้นรถพยาบาล นำพวกเราไปส่งยังสถานีรถไฟได้ทันเวลาแบบฉิวเฉียด นับเป็นอีกหนึ่งเหตุการณ์ตื่นเต้นประจำวันนี้ แต่ก็ได้ทำให้รับรู้ได้ถึงความรับผิดชอบของชาวสวิสที่มีต่อนักท่องเที่ยวอย่างพวกเรา

Bern เป็นโปรแกรมปิดท้ายสำหรับวันนี้ แม้ว่าเวลาในช่วงเย็นเพียงแค่ 2-3 ชั่วโมงนั้นน้อยมากเมื่อเทียบกับการเที่ยวเมืองหลวงของ Swiss แห่งนี้ แต่ภายใต้ระยะเวลาอันจำกัดของพวกเรา และจุดประสงค์ของผมที่เน้นการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติมากกว่า เราจึงมีเวลาอยู่ที่นี่ไม่นานนัก จะว่าไปแล้วก็สงสารสาว ๆ ในคณะที่ยังไม่ได้ shopping กันแบบเต็มที่เลย แต่ผมก็คิดในแง่บวกล่ะครับว่าช่วยประหยัดเงินให้พวกเธอ หุหุ

เมื่อมาถึงเราก็มุ่งตรงเข้าไปยัง information center เพื่อขอรับแผนที่ และก็ตื่นตาตื่นใจกับเมือง Bern ไม่น้อย เพราะที่นี่ดูพลุกพล่านเหลือเกิน ก่อนที่จะเดินบนถนนสาย old city อันโด่งดัง ผมได้รับคำแนะนำจากเจ้าหน้าว่าถ้าจะชมวิวในมุมสูงของเมือง (ตามที่มักเห็นในภาพถ่าย post card ของเมือง bern) ให้ขึ้นไปที่ Gurten Bahn แต่ดูเหมือนผมจะคิดผิด เพราะจุดที่เจ้าหน้าที่แนะนำอยู่ห่างเมืองออกไปค่อนข้างมาก และต้องเสียเงินค่าขึ้นรถรางอีกคนละ 5.5 CHF ที่สำคัญมันอยู่ไกลเกินกว่าจะได้มุมสวยๆ แบบใน post card อีกทั้งกว่าจะกลับมาถึงตัวเมือง Bern อีกครั้ง ร้านค้าต่าง ๆ ก็พากันปิดหมดแล้ว ทำให้พวกเราไม่ได้เสพความเป็น Bern ตามที่คาดหวังไว้สักเท่าไร

จุดชมวิวที่ Gurten Bahn และ บรรยากาศเมือง Bern

ในเมื่อร้านต่าง ๆ พากันปิดตั้งแต่ 1 ทุ่ม เราจึงตัดสินใจว่าจะนั่งรถรอบที่เร็วที่สุดกลับ แต่ต้องหาอะไรทานก่อนเพราะถ้าไปถึง Interlaken ตรงปลายทาง ร้านค้าต่าง ๆ คงปิดหมดแล้ว ก็ได้ Mc Donald และ ร้าน Suisee Grill ในสถานีรถไฟช่วยชีวิตไว้ แต่นั่นก็ทำให้เราต้องวิ่งจ้ำอ้าวขึ้นรถไฟแทบไม่ทันปิดท้ายรายการทัวร์อันแสนทรหดวันนี้

วิวระหว่างทางขณะนั่งรถกลับจาก Bern ไป Interlaken และบรรยากาศของ Interlaken ยามค่ำคืน และปิดท้ายด้วยภาพของห้องพักที่ Backpackers Villa Sonnenhof

แม้จะเหน็ดเหนื่อยจาก 24 ชม. แห่งการรับน้องใน Swiss ที่ทุกนาทีมีความหมายและต้องวิ่งหลายรอบเพื่อให้ทันรถไฟ แต่เมื่อมาถึง Interlaken ร้านค้าของฝากบางร้านยังไม่ปิดทำการ วิญญาณ shopping ของสาว ๆ จึงเข้าสิงอีกครั้งและไม่มีอะไรจะหยุดยั้งได้ เพราะอัดอั้นมาหลายวันแล้ว 555 ผมก็เลยให้สาว ๆ shop กันตามสะดวกในขณะที่ค่อย ๆ เดินกลับที่พักของเราในคืนนี้

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• June 3, 2011 -- เส้นทางสีทองสู่ Matterhorn (4)

ถ่ายภาพสนุกสนานบริเวณรอบ ๆ บ้านพัก

พอกลับเข้ามาในบ้านก็พบว่าอาหารเช้าถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ที่นี่จะกว้างขวางกว่าของ Lidy Haus ที่ Hallstatt พอสมควร เพราะห้องพักมีเยอะกว่า แต่ทั้งหมดก็ถูกจัดทำโดยแม่ครัวแค่คนเดียว โดยมีคุณพ่อบ้านช่วยอำนวยความสะดวกนิดหน่อย โดยคุณป้าเจ้าของบ้านเธอแต่งกายชุดท้องถิ่นดูแล้วน่ารักมากครับ และคอยมาดูแลตลอดว่าเราขาดเหลืออะไร

มื้อเช้าของเราที่ Haus Ballwein

หลังจากอิ่มจากมือเช้าแล้ว ผมก็ให้เจ้า GPS ตัวเก่งนำทางไปยัง Berchtesgaden ซึ่งอยู่อีกประเทศหนึ่ง โอโหว นี่เราจะขับรถข้ามประเทศกันเลยทีเดียว แต่ที่จริงมันแค่ราว ๆ 30 กม.เท่านั้น อิอิ … รถค่อย ๆ แล่นห่างตัวเมือง Salzburg ออกมา เผยให้เห็นวิวสองข้างทางที่สดชื่นงดงามไม่ต่างจากวันก่อน ๆ ส่วนใหญ่ถนนจะอยู่เรียบริมลำธารทำให้เช้านี้เป็นเช้าที่สดชื่นมาก ๆ และเพื่อเก็บความทรงจำไว้บนภาพถ่าย ผมก็เลยแวะจอดข้างทางเพื่อถ่ายภาพอีกครั้งก่อนที่จะถึงเมือง Berchtesgaden เล็กน้อย จุดนี้มีทุ่งหญ้าขนาบสองข้างถนน กำลังออกดอกสีเหลืองสวยงามมาก มองเห็น background เป็นยอดเขาที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะสวยเกินบรรยาย ทำให้เราใช้เวลาถ่ายภาพตรงจุดนี้อย่างสนุกสนานเกือบครึ่งชั่วโมง

ถ่ายภาพกันไม่ยั้งระหว่างทางก่อนถึง Berchtesgaden

เรามาถึงเมือง Berchtesgaden ก็ขับเลยไปเล็กน้อยตามป้ายที่บอกทางไปยังทะเลสาบ Koenigsee ซึ่งเป็น highlight ประจำวันนี้ เมื่อถึงลานจอดรถขนาดใหญ่ของที่นี่ ผมก็ต้องซื้อตั๋วจอดรถจากเครื่องจำหน่ายตั๋วอัตโนมัติ โดยเลือกแบบจอดทั้งวัน เสียค่าจอดไป 4 ยูโร และนำตั๋วที่ได้วางไว้ที่หน้ากระจกรถยนต์ (วางด้านในนะครับท่าน ถ้าวางด้านนอกอาจโดนฉกไปได้ อิอิ)

เมื่อมั่นใจแล้วว่าตำรวจเยอรมันจะไม่ลากรถเราไป ก็เดินตรงเข้าไปยังศูนย์ข้อมูลเพื่อเช็คว่าวันนี้ Eagle’s nest ซึ่งเป็นจุดชมวิวสำคัญอีกจุดยังไม่เปิดจริงตามที่ผมเช็คทาง internet หรือเปล่า เจ้าหน้าที่ก็ยืนยันตามนั้น ผมจึงต้องปรับแผนขึ้นไปชมวิวบน JennerBahn แทน ซึ่ง JennerBahn เป็นกระเช้าลอยฟ้าอยู่ใกล้กับ Koenigsee นั่นเอง สามารถจอดรถที่เดียวกันแล้วเดินไปได้เลย

ตู้สำหรับจ่ายค่าตั๋วและบรรยากาศด้านหน้าก่อนถึงท่าเรือ

เราเลือกที่จะชม Koenigsee ก่อน เพราะอากาศแบบนี้ทะเลสาบน่าจะสวย แล้วก็ไม่ผิดคาดครับ น้ำในทะเลสาบใสและสวยมาก อีกทั้งเรามากันเช้า คนก็เลยไม่เยอะนัก ทำให้ที่นี่ดูเงียบสงบดีจริง ๆ
เรือค่อย ๆ แล่นออกจากท่าช้า ๆ โดยมีเจ้าหน้าที่บรรยายเมื่อผ่านจุดต่าง ๆ เป็นระยะ แต่ผมฟังไม่ออกครับเพราะเป็นภาษาเยอรมัน (ดันไม่มีเวอร์ชันอังกฤษซะด้วย) ผู้โดยสารก็ดูจะเป็นชาวยุโรปทั้งหมด มีก็แต่เรากลุ่มเดียวที่หัวดำแอบหัวเราะไปกับเขาด้วยแบบเนียน ๆ เมื่อเห็นเขาหัวเราะ อิอิ

ทิวทัศน์ที่ท่าเรือและระหว่างล่องเรือในทะเลสาบ

เรือใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมงก็มาถึง โบสถ์รูปหัวหอม St.Bartholomew อันโด่งดัง เราแวะลงกันที่นี่ บ้างก็ถ่ายภาพ บ้างก็เลือก postcard สวย ๆ ส่งให้ตัวเอง หรือไม่ก็เพื่อนที่เมืองไทย ส่วนผมก็แน่นอนครับเดินถ่ายภาพจนหนำใจ เพราะแสงกำลังสวยมาก ๆ และต้นไม้ที่มีใบสีเขียวอ่อนริมทะเลสาบช่างตัดกับฟ้าสีครามซะเหลือเกิน

ถ่ายภาพกับโบสถ์รูปหัวหอมกันให้หนำใจในวันฟ้าใสแบบนี้

หลังจากถ่ายภาพกันพักใหญ่ เราก็ลงเรือเพื่อเดินทางต่อไปยังสถานี Salet เพื่อเดินเท้าเข้าไปชม Obersee ซึ่งอยู่ห่างจาก St. Bartholomew อีกประมาณ 20 นาที จากท่าเรือจะต้องเดินเท้าบนเส้นทางแบบสบาย ๆ ท่ามกลางธรรมชาติอีกราว 10-15 นาทีก็จะถึงทะเลสาบ Obersee ที่น้ำใสราวกระจก สะท้อนภาพต้นสนและภูเขารอบทะเลสาบเหมือนภาพวาดไม่มีผิด มองไปไกล ๆ จะเห็นสายน้ำตกที่ทอดตัวลงจากหน้าผา เสียดายที่น้ำในช่วงนี้มีไม่มากนัก และบ่ายนี้เมฆหมอกเริ่มเยอะขึ้นทำให้ภาพไม่คมชัดเท่าที่ควร

ระหว่างเดินทางและน้ำในทะเลสาบที่ Obersee ใสราวกระจก แต่เสียดายที่อากาศเริ่มไม่ดีทำให้ภาพไม่แจ่มเท่าไหร่

หลังจากชื่นชมกับความงามของทะเลสาบสีเขียวมรกตจนอิ่มแล้วก็เดินกลับเพื่อลงเรือกลับไปยังท่าเรือ โดยเราต้องลงเปลี่ยนเรือที่ท่า St. Bartholomew ก่อน เมื่อถึงฝั่งก็เปิบอาหารเที่ยงกันที่ท้ายรถอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางอากาศที่ค่อย ๆ เปลี่ยนจากฟ้าใส ๆ เป็นเมฆดำครึ้ม แต่เราก็ต้องใจดีสู้เสือขึ้น Jenner Bahn เนื่องด้วยซื้อตั๋วมาแล้ว หุหุ

ระหว่างนั่งกระเช้าไฟฟ้าสู่ยอดเขา

กระเช้าไฟฟ้า Jenner Bahn นั่งได้ 2 คน และมีสถานีระหว่างทาง 1 สถานีก่อนจะถึงยอด โดยใช้เวลาจากจุดเริ่มต้นจนถึงยอดเขาประมาณครึ่งชั่วโมง เรียกได้ว่าชมวิวกันจนอิ่มเลยทีเดียว โดยบนยอดเขาจะมีสถานีที่มีร้านอาหารที่ร้ายล้อมด้วยวิว 360 องศา แต่โชคไม่ดีที่วันนี้ฝนตกปรอย ๆ ทำให้อากาศหนาวมาก ๆ ก็เลยใช้เวลาถ่ายภาพบริเวณนี้เพียงสั้น ๆ … และ Highlight ของที่นี่จริง ๆ แล้วต้องเดินลัดเลาะขึ้นเนินไปตามยอดเขาอีกราวครึ่ง กม. จึงจะถึงจุดชมวิวที่สามารถมองเห็น Koenigse และ St.Bartholomew ได้ ถ้าในวันอากาศดีจุดนี้เป็นจุดชมวิวที่สวยมากทีเดียวครับ เสียดายที่วันนี้มีฝนตก ทุกอย่างก็เลยดูหม่นหมองไปหน่อย และเมื่อสายฝนเริ่มโปรยลงมาแบบไม่ลืมหูลืมตา เราจึงต้องรีบเดินกลับก่อนที่จะแข็งตายบนยอดเขา …

ถ่ายภาพไป หนาวไปที่ยอด Jenner Bahn

กว่าเราจะกลับลงมาถึงสถานีด้านล่างก็ราว 5 โมงเย็น ทำให้เราพลาดโปรแกรมเที่ยวเหมืองเกลือในที่สุด แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะยังดูเหมือนอากาศจะดีขึ้นเล็กน้อยหลังลงมาจาก Jenner Bahn ผมจึงตกลงใจว่าจะไปอีกหนึ่งจุดน่าสนใจที่อยู่ห่างไปเพียง 10 กม. นั่นคือ Ramsau ซึ่งมีโบสถ์ซึ่งตั้งอยู่ริมสายน้ำอันมีฉากหลังเป็นภูเขาที่ยอดปกคลุมด้วยหิมะสวยงามมาก หลังจากใส่พิกัดใน GPS แล้วผมก็ขับรถเลียบลำธารสายเล็ก ๆ มุ่งสู่อีกหนึ่งหมู่บ้านเล็ก ๆ โดยใช้เวลาราว 15 นาทีเราก็มาถึงสถานที่อันสงบร่มรื่นและน่ารักที่ได้รับการแนะนำต่อ ๆ กันทาง internet แห่งนี้ สะพานไม้ที่ทอดตัวข้ามลำธารใส ๆ ช่วยทำให้องค์ประกอบของภาพสวยงามยิ่งนัก ถ่ายภาพไปก็สดชื่นไป แม้ว่าเราจะเจออากาศไม่ดีบน Jenner Bahn และพลาดโปรแกรมเหมืองเกลือ แต่บรรยากาศและความงามใน Berchtesgaden ที่เราได้ซึมซับวันนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เราได้ทราบว่าแคว้น Bavaria ของเยอรมันนั้นสวยงามมากเพียงไหน

โบสถ์ที่ตั้งริมแม่น้ำที่ Ramsau

ระหว่างทางขับรถกลับไปยัง Salzburg เราแวะซื้อของกันใน Ausgang ซึ่ง Supermarket ของเยอรมัน และผมก็ได้ของฝากเป็น Chocolate หลากยี่ห้อจากที่นี่เอง … สำหรับเพื่อน ๆ ที่จะซื้อขนมประเภท Chocolate เป็นของฝากจากยุโรป ก็แนะนำให้ซื้อตาม Super market นี่แหละครับ ถูกที่สุดแล้ว อย่างใน Swiss ก็คือร้าน Coop นั่นเอง … ถ้าไปซื้อจากร้านขาย Chocolate โดยเฉพาะราคาจะสูงกว่าครับ

Day Trip เมือง Berchtesgaden จบลงเท่านี้ แต่ช่วงเย็นเรายังแวะเข้าเมือง Salzburg เพื่อเก็บตก mirabell gardens ตามที่ได้เขียนไว้ในบทความตอนที่แล้ว … โปรแกรมวันรุ่งขึ้นเป็นวันที่เราต้องคืนรถเช่า และเปลี่ยนมาใช้การเดินทางด้วยรถไฟแทน โดยผมขับรถมาทิ้งเพื่อน ๆ 4 คนไว้ที่สถานีรถไฟ ส่วนผมกับเพื่อนอีกคนนำรถไปเติมน้ำมันเต็มถัง และคืนที่สนามบิน ซึ่งระบบการคืนรถของ Mega Drive รวมถึง Brand อื่น ๆ สะดวกมากครับ เพราะจะมีที่จอดรถของบริษัท ฯ เหล่านี้อยู่ที่สนามบิน โดยแบ่ง Zone กันชัดเจน ผมก็เพียงนำไปจอดใน Zone ของ Mega Drive จำหมายเลข block ที่จอด แล้วขึ้นไปติดต่อ office ในตึกเดียวกัน จากนั้นเจ้าหน้าที่จะลงมาตรวจสภาพรถเป็นอันเรียบร้อย ส่วนถ้าเป็นวันหยุดก็จะมีที่สำหรับ drop กุญแจให้เขามาตรวจสอบภายหลังครับ .. เมื่อคืนรถแล้วผมก็นั่งรถบัสจากสนามบินไปยังสถานีรถไฟเพื่อเริ่มการเดินทางในอีกประเทศ Switzerland ดินแดนในฝันของผม จะสนุกสนานขนาดไหน ติดตามตอนต่อไปครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน

หลังจากขับรถจาก Hallstatt มาสักระยะ เราเลือกทำเลสวย ๆ บนยอดเขาแห่งหนึ่ง ที่รายล้อมไปด้วยทุ่งหญ้าอันสวยงาม ทานข้าวเที่ยงกันแบบง่าย ๆ ริมถนน ช่างมีความสุขจริง ๆ อิอิ

ระหว่างทางไปยัง St. Wolfgang เส้นทางยังคงสวยงามไม่มีเบื่อ เราจึงเลือกทำเลทานข้าวกันริมถนนนี่เอง

หลังจากจัดการกับมื้อเที่ยงและช่วยลดน้ำหนักสัมภาระได้บางส่วนแล้ว ผมก็ขับรถต่อมุ่งหน้าสู่ St. Wolfgang เมืองเล็ก ๆ ริมทะเลสาบ ซึ่งจะว่าไปแล้วเส้นทางช่วงนี้ก็สวยงามไม่แพ้ช่วงก่อน ๆ นะครับ เพียงแต่วันนี้เมฆครึ้มก็เลยไม่ได้แวะถ่ายภาพกันจริงจังสักเท่าไหร่ จนมาถึง St. Wolfgang ราวบ่ายโมงเศษแดดก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะออกมาทักทาย (ขัดใจช่างกล้องอย่างผมเป็นที่สุด ชิชิ) … ผมขับรถไปตามถนนเส้นเล็ก ๆ ที่นำเข้าสู่เมือง St. Wolfgang แต่ดูเหมือนการจอดรถในเมืองจะต้องเสียค่าจอด ผมก็เลยเลี้ยวกับแล้วพยายามหาถนนเส้นที่ขึ้นไปบนเนินเขาหลังเมือง เพราะเคยดูภาพแล้วมุมจากด้านบนสวยดี และก็ไม่ผิดหวังครับ เมื่อขึ้นมาบินเนินเขาตรงทางแยก information ของ St. Wolfgang ด้านบนจะสามารถมองเห็นวิวของ St. Wolfgang ที่มี foreground เป็นทุ่งหญ้าซึ่งกำลังออกดอกเต็มไปหมด สวยงามมาก

มุมสวย ๆ จากเนินเขาหลัง Information Center เสียดายที่อากาศไม่ดีภาพจึงไม่สวยเท่าที่ควร

พวกเราใช้เวลากดชัตเตอร์กันบริเวณนี้กันพอสมควรจึงโบกมือลา St. Wolfgang เพื่อไปยัง St. Gilgen ซึ่งตั้งอยู่อีกด้านหนึ่งของทะเลสาบเดียวกัน .. St. Gilgen เป็นหมู่บ้านที่ถูกเรียกขานว่าเป็นหมู่บ้านของ Mozart นักดนตรีชื่อดังของ Austria ทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยแวะมาที่นี่เลย แต่ญาติของเขานั้นเกิดที่นี่ … นอกจากความสวยงามเช่นเดียวกับ St. Wolfgang แล้ว ที่นี่ยังมี Cable Car ที่จะนำขึ้นสู่ยอดเขาเพื่อชมวิวของเมืองและทะเลสาบแบบชัด ๆ อีกด้วย แต่น่าเสียดายที่วันนี้ฟ้าปิดมาก ๆ ผมดู TV วงจรปิดตรงสถานี Cable Car แล้วไม่คุ้มที่จะจ่ายเงินคนละเกือบพันขึ้นไปดูวิวที่ถูกบดบังด้วยเมฆหมอก เราจึงต้องลา St. Gilgen ไปด้วยภาพถ่ายเพียงไม่กี่รูป

ริมทางไปยัง St. Gilgen และกระเช้าขึ้นไปยังจุดชมวิว

จาก St. Gilgen ผมให้เจ้า GPS นำทางต่อสู่เมือง Salzburg ซึ่งใช้เวลาไม่นานนัก ภูมิประเทศที่เงียบสงบ บ้านเรือนตั้งอยู่ห่าง ๆ กันเริ่มกลายเป็นเมืองมากขึ้น จะว่าไปแล้ว Salzburg พลุกพล่านกว่าที่ผมคิดไว้มาก (ทีแรกผมนึกว่าจะเป็นเมืองสงบ ๆ ซะอีก ทีไหนได้ดูวุ่นวายกว่า Vienna ซะอีก หุหุ) … GPS เจ้ากรรมพาเรามาถึงแม่น้ำใจกลางเมืองก็บอกว่าท่านถึงจุดหมายแล้ว เอาล่ะสิทำไงดี รถราเต็มไปหมด ถนนก็ตัดกันไปมาน่ากลัวเสียนี่กะไร กว่าจะใส่พิกัดที่พักให้เจ้า GPS คำนวณหาเส้นทางให้ก็เล่นเอาเหงื่อแตก เพราะเส้นทางแรกดันปิดถนนซ่อม เล่นเอาใจหายใจคว่ำเพราะยังไม่ค่อยชินกับการขับรถและสัญลักษณ์จราจรของที่นี่ …

ที่พักของเราวันนี้คือ Haus Ballwein ซึ่งอยู่ย่านชานเมืองใกล้สนามบิน เพียงไม่กี่กิโลเมตรจากตัวเมือง แต่บรรยากาศผิดกันโดยสิ้นเชิง เพราะที่นี่ดูเงียบสงบไม่พลุกพล่าน หลังบ้านมีสวนขนาดใหญ่ที่สามารถมองเห็น ภูเขาสูงใหญ่รอบเมือง Salzburg ได้อย่างเต็มตา จะว่าไปแล้วนับว่าเป็นที่พักที่ดีที่หนึ่งทีเดียว ทั้งนี้เราจะพักกันที่นี่สองคืน ก่อนที่จะนั่งรถไฟไปยัง Switzerland … ทันทีที่มาถึง คุณป้าเจ้าของบ้านก็เข้ามาต้อนรับอย่างเป็นกันเอง และพาเราเข้าไปชมห้องพัก พร้อมกับแนะนำเรื่องการทานอาหารเช้า

ห้องพักของผมเป็นห้องใต้หลังคาที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่ดูดี มีหน้าต่างเปิดรับลมได้ (แต่คงไม่เปิดอ่ะครับ เพราะโค-ตะ-ระ หนาวเลย) ห้องน้ำก็ดูสะอาดสะอ้านดีครับ ทั้งนี้บ้านมี 3 ชั้น แบ่งเป็นห้องให้เช่าชั้นละ 2-3 ห้อง เรียกได้ว่าเป็นโรงแรมขนาดย่อม ๆ เลยทีเดียว เสียอย่างเดียวที่ไม่มีกาต้มน้ำร้อน ทำให้สองคืนที่เราพักที่นี่ไม่สามารถกินอาหารหรู ๆ จากเมืองไทยได้ อิอิ ต้องพึ่งร้านอาหารท้องถิ่นเท่านั้น

ห้องพักอันแสนสบายของเราใน Salzburg ที่เราจะพักกัน 2 คืน

ท่ามกลางอากาศอันหนาวเย็น ผมขับรถกลับเข้าเมืองหาที่จอดรถ แล้วฝ่าความหนาวมุ่งตรงไปย่านเมืองเก่า เพื่อชมอาคารและสถานที่สำคัญของ Salzburg .. ตลอดทางย่านเมืองเก่า นอกจากตึกเก่าทรงสูงและตรอกเล็ก ๆ ระหว่างตึกแล้ว ที่นี่เต็มไปด้วยร้านค้า ขายของ brand name เครื่องประดับ และร้านอาหารสไตล์ยุโรป มี Mozart กับ The sound of music เป็นจุดขายอีกอย่าง ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็จะมีภาพ และกิจกรรมที่เกี่ยวกับสองอย่างนี้โดยตลอด แต่ไม่ได้แอ้มเงินกะเหรียงอย่างพวกเราหรอก อิอิ

เราเดินผ่านสถานที่สำคัญต่าง ๆ ซึ่งอยู่ย่านเดียวกันของฝั่งเมืองเก่านี้ อันได้แก่ ตลาดเก่า Alter Markt, จัตุรัส Residenzplatz, Domplatz, Franziskan แต่เสียดายที่ไม่ขึ้นป้อม Hohensalzburg เนื่องจากเรามาถึงในช่วงเย็น ทำให้รถรางปิดทำการไปแล้ว

ความยิ่งใหญ่ของสถาปัตยกรรมฝั่งเมืองเก่าของ Salzburg ในวันที่สภาพอากาศไม่ค่อยจะอำนวยกับการถ่ายภาพนัก

ระหว่างเดินกลับฝนก็ตกลงมาค่อนข้างหนัก เราต้องเดินฝ่าสายฝนเพื่อกลับไปยังรถ กะว่าจะหาร้านอาหารนั่งทานกันแบบอุ่น ๆ แต่ร้านที่นี่ก็ปิดเร็วซะเหลือเกิน จนในที่สุดเราต้องสั่ง pizza ริมทางกินกันอย่างน่าสงสาร แม้จะทานเสร็จแล้วฝนก็ยังไม่หยุดตก ต้องเดินตากฝนไปจนถึงรถ เล่นเอาหนาวและเปียกปอนไปตาม ๆ กัน ผมก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้รุ่งขึ้นอากาศดี เพราะเป็นวันที่เราต้องมี day trip ไปชมทะเลสาบ Koenigsee ในเขตเมือง Berchtesgaden ประเทศเยอรมัน อีกหนึ่งแห่งที่ผมหวังเอาไว้มากว่าจะได้ภาพสวย ๆ … อากาศจะดีหรือไม่ติดตามตอนต่อไปนะครับ

ภาคพิเศษ เก็บตก Salzburg
เพื่อให้เนื้อหาและภาพถ่ายนั้นต่อเนื่องกัน ผมขอยกยอดภาพของ mirabell gardens ซึ่งเป็นสวนชื่อดังในเมือง Salzburg มาอยู่ท้ายตอนนี้ … ความจริงแล้วหลังจากวันแรกที่มาถึง Salzburg ในช่วงค่ำ ผมยังแวะเข้ามาเก็บภาพ mirabell gardens ซึ่งเป็นฉากหนึ่งในเรื่อง The Sound of Music ถึงสองครั้ง คือเย็นวันที่เดินทางกลับจาก day trip ของเมือง Berchtesgaden และเช้าวันก่อนเดินทางจาก Salzburg ไปยัง Zurich แต่โชคไม่ดีเลยที่ทั้งสองครั้งมีฝนตก ทำให้เราสามารถเก็บบรรยากาศของสวนสวยแห่งนี้ได้เพียงเท่านี้ครับ

สวนสวยที่ Mirabell gardens

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 13, 2011 -- The Romantic Road & Hallstatt … a day is not enough (2)
• September 30, 2007 -- ขับรถเที่ยวรอบเกาะภูเก็ต (7)

ขอท้าวความด้วยภาพทิวทัศน์ระหว่างทางของถนนสายโรแมนติค จาก Vienna สู่ Hallstatt

สำหรับชื่อของตอนนี้ได้มากจากปกหนังสือรวมภาพของ Haus Lindy ซึ่งเป็นที่พักของเราที่ Hallstatt เมืองเล็ก ๆ กลางหุบเขา ริมทะเลสาบที่สุดแสนน่ารักและโรแมนติก เรื่องราวและภาพต่อไปนี้คงยืนยันคำพูดข้างต้นได้เป็นอย่างดี …

หลังจากที่ใช้เวลากว่า 5 ชั่วโมงบนถนนที่วิวสองข้างทางสุดจะสวยงาม จนต้องแวะถ่ายภาพกันหลายครั้ง ช่วงท้ายก่อนถึงจุดหมายซึ่งก็คือเมือง Hallstatt ถนนเริ่มแคบลง แต่ไต่ระดับขึ้นไปบนเขาที่สูงชันพอสมควร แต่สำหรับผมแล้วยังขับได้สบาย ๆ เพราะดอยอ่างขาง หรือ ดอยแม่ตะมานบ้านเราโหดกว่าเยอะ หุหุ …

ก่อนถึง Hallstatt เล็กน้อย รถเราวิ่งผ่านเมืองเล็ก ๆ ที่ชื่อ obertraun ซึ่งบ้านเรือนมีลักษณะน่ารักคล้ายคลึงกับที่ Hallstatt และแต่ละหลังจะมีทุ่งหญ้าและสวนสวย ๆ ที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิดในช่วงหน้าร้อน สำหรับเพื่อนๆ ที่เช่ารถขับ ผมว่าจะเลือกที่พักที่นี่ก็ไม่เลวนะครับ เพราะบรรยากาศเงียบสงบดี และจะขับรถไป Hallstatt ก็ประมาณ 10 นาทีเท่านั้น

หลังจากได้ตื่นตาตื่นใจกับ obertraun กันแล้ว ไม่ถึง 10 นาทีเราก็มาถึงเมือง Hallstatt ที่ซึ่งเต็มไปด้วยบ้านเรือนที่ตกแต่งตัวบ้านอย่างน่ารัก เข้ากับธรรมชาติโดยรอบ หลาย ๆ หลังมีไม้ยืนต้นปลูกติดอยู่กับตัวบ้านเป็นที่ถูกอกถูกใจกระเหรี่ยงจากไทยแบบผมและเพื่อน ๆ เป็นอันมาก …

เราใช้เวลาหา Haus Lidy ซึ่งเป็นบ้านพักสำหรับคืนนี้กันไม่นานนัก ก็เจอกับจุดหมายของเราที่วันนี้มีทุ่งดอกไม้บานอยู่รอบบ้าน เสียดายที่เรามาถึงเย็นแล้วจึงไม่มีแสงให้เราถ่ายภาพแบบแจ่ม ๆ กันได้มากนัก จึงต้องนำกระเป๋าขึ้นห้องพักไปตามระเบียบ โดยมีคุณป้า Lidy เจ้าของบ้านมาต้อนรับอย่างอบอุ่น พวกเรามี 6 คนพักสองห้อง ซึ่งอยู่กันคนละด้านของบ้าน แต่ก็มีวิวที่สวยงามไปคนละแบบ ในห้องตกแต่งด้วยไม้ดูอบอุ่นสบาย มีหลังคา skylight สำหรับชมจันทร์ซะด้วย ที่สำคัญมีกาต้มน้ำร้อนสำหรับทำอาหารค่ำสุดหรูของเราวันนี้ด้วย หุหุ

ห้องพักและวิวรอบ ๆ บ้าน

ก่อนที่แสงช่วงค่ำจะหมดไป ผมชวนเพื่อน ๆ เดินไปชมวิวริมทะเลสาบอันโด่งดังของ Hallstatt ซึ่งจากบ้านพักใช้เวลาเดินประมาณ 10 นาที แต่ดูเหมือนพวกเราจะใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง เพราะมัวแต่หยุดถ่ายภาพบ้านแทบทุกหลังที่เดินผ่าน เนื่องจากสวยงามไปคนละแบบ

กว่าจะถึงทะเลสาบ ท้องฟ้าก็เป็นสีน้ำเงินเข้มแล้ว ซึ่งก็เป็นช่วงนึงที่เหมาะสำหรับถ่ายภาพ เพราะจะให้แสงที่ดูสวยงามโรแมนติกมาก ๆ … ผมใช้เวลาถ่ายภาพอยู่บริเวณท่าเรือสักพัก เพื่อน ๆ ก็ชวนกลับโดยยังไม่เดินเข้าไปในตัวเมือง เนื่องจากค่อนข้างดึกและเหนื่อยล้าจากการเดินทางมากแล้ว ค่อยมาเก็บบรรยากาศใหม่พรุ่งนี้ดีกว่า โดยเรานัดกันว่าจะออกมาถ่ายภาพกันตั้งแต่เช้าเลยทีเดียว

บรรยากาศทะเลสาบยามเย็น

ค่ำคืนอันแสนอบอุ่นบนที่นอนนุ่ม ๆ ของ Haus Lidy ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พวกเราตื่นแต่เช้ามาเจอตามที่นัดหมายกันไว้ แต่ยังไม่ทันที่จะเดินออกจากบ้าน ฝนก็โปรยลงมาและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่าย ๆ คุณป้า Lidy เห็นพวกเราติดฝนจึงเชิญเราทานอาหารเช้าก่อน (เดิมทีเรานัดเธอว่าจะมาทานหลังจากเดินถ่ายภาพเล่นสักพัก)

โต๊ะอาหารเข้าถูกจัดเตรียมอย่างน่ารักอบอุ่น เข้ากับบรรยากาศที่นี่มาก พวกเรานั่งทานอาหารอย่างมีความสุข โดยมีป้า Lidy ชวนคุยโน่นคุยนี่แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันอย่างถูกคอ ทำให้อาหารมื้อนี้เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดมื้อนึงเลยทีเดียว

โต๊ะอาหารที่ถูกจัดไว้อย่างน่ารัก, คุณป้า Lidy ผู้ใจดี และบ้านของเธอ

เสร็จจากมื้อเช้าแล้ว แม้ว่าฟ้าจะยังไม่เปิดแต่ฝนก็ซาลงแล้ว เราจึงเริ่มเดินทางเข้าเมือง โดยแวะถ่ายภาพบ้านเรือนและทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้เป็นระยะ บรรยากาศเช้านี้ดูคึกคักมาก ต่างจากเมื่อคืนที่แสนเงียบสงบ มารู้เอาภายหลังว่ามีการจัดกิจกรรมแข่งขันกีฬา (น่าจะเป็นวิ่งมารธอน) ทำให้เมืองเต็มไปด้วยผู้ที่มาเข้าแข่งขันและกองเชียร์

พวกเราค่อย ๆ เดินเข้าไปตามถนนเส้นเล็ก ๆ ที่สองข้างทางเป็นร้านขายของฝากและของที่ระลึก แต่ราคาก็เป็นราคาแบบยุโรปแพงเอาการทีเดียว ของฝากลักษณะเดียวกันที่เห็นตามบ้านเราหรือที่ผมเพิ่งจะไปเจอมาที่บาหลี ราคาห่างกันเป็น 10 เท่าเลยทีเดียว ดังนั้นเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้รับของฝากก็อย่าว่ากันนะ หุหุ เพราะมันแพงจริง ๆ

ผมเดินถ่ายภาพเล่น สลับกับแวะดูร้านต่าง ๆ เป็นระยะจนมาถึงจุดชมวิวมหาชน ที่สามารถมองเห็นโบสถ์ที่ตั้งสูงเด่นเป็นสง่าอยู่กลางเมือง สะท้อนภาพลงบนผิวน้ำที่ดูสงบนิ่งเยือกเย็น มี background เป็นเทือกเขาสูงที่วันนี้มีหมอกคลอเคลียอยู่บนยอดเขา แม้ว่าสภาพแสงจะไม่เหมาะกับการถ่ายภาพมากนัก และคงไม่มีโอกาสได้ถ่ายภาพที่ให้แสงอบอุ่นเหมือนใน post card ของ hallstatt แต่ภาพตรงหน้าที่เห็นก็สร้างความสุขเหนือคำบรรยายทีเดียว เสียดายที่เรามีเวลาที่นี่เพียงวันเดียวซึ่งบอกตรง ๆ ว่ามันไม่พอสำหรับเมืองที่แสนน่ารักอบอุ่นแบบนี้ เหมือนกับที่เกริ่นไว้ว่า a day is not enough

ความสวยงามของเมือง Hallstatt ชมกันให้เต็มอิ่มเลยครับ

เมื่อแดดยังไม่มีทีท่าว่าจะโผล่มา เราจึงจำเป็นต้องเดินกลับที่พักเพราะได้เวลา check out แล้ว … หลังจากเก็บข้าวของและอำลาคุณป้า Lidy แล้วเราเตรียมเดินทางต่อไปยังอีกเมืองใกล้ ๆ กันนั่นคือ Gosau ซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่รายล้อมด้วยหุบเขา แต่ทว่าการแข่งขันวิ่งที่ผมเกริ่นมาก่อนหน้านี้ ทำให้เจ้าหน้าที่ปิดเส้นทางไปยังเมือง Gosau กว่าจะเปิดต้องรออีก 1 ชั่วโมง ซึ่งจะทำให้กำหนดการของเราล่าช้า ผมจึงตัดสินใจขับรถอ้อมกลับไปเส้นทางเดิม โดยผ่านเมือง obertraun และไม่ลืมที่จะแวะถ่ายภาพที่นี่อีกครั้ง

Obertraun อีกหนึ่งเมืองน่ารักที่อดจะแวะไม่ได้

จากนั้นจึงมุ่งหน้าผ่านเส้นทางสุด Romantic สู่จุดหมายต่อไปสำหรับวันนี้ St. Wolfgang

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 16, 2011 -- The sound of music route ในวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ (3)
• May 12, 2011 -- Sawasdee Vienna (4)

ด้วยความที่แต่ละประเทศข้างต้นมีแหล่งท่องเที่ยวสวยงามมากมาย และการเดินทางบางช่วงกินเวลามาก ทำให้เราต้องยุบเหลือเพียง 2 ประเทศคือ ออสเตรีย กับ สวิสฯ อันเนื่องมาจากข้อจำกัดวันท่องเที่ยวที่เรามีเพียง 10 วันเท่านั้น ซึ่งเท่าที่หาข้อมูล ส่วนใหญ่คนไทยจะเลือกเที่ยว ออสเตรีย-เช็ก (อาจรวมฮังการี) และแยกเที่ยวสวิสฯ ต่างหาก … แต่ส่วนตัวผมอยากไปสวิสฯ มาก เลยใช้มารยาชายหลายพันเล่มเกวียนกล่อมจนเพื่อน ๆ ในกลุ่มตกลงปลงใจว่าจะไปกันสองประเทศนี้ หุหุ อย่างนี้ก็เสร็จโจรดิ 555

หลังจากได้ข้อสรุปเรื่องสถานที่แล้ว ก็ได้เวลารวบรวมพลพรรคจนครบ 6 คน มากพอที่จะเที่ยวแบบไม่เหงา แต่ก็ไม่มากเกินไปสำหรับการเช่ารถขับที่ออสเตรีย (ที่จริงก็เบียด ๆ กันไปเพราะพื้นที่เกือบครึ่งนึงถูกใช้ในการวางสัมภาระ โชคดีที่สาว ๆ แต่ละคนของเราตัวเล็กทั้งนั้นเลยไม่เป็นปัญหา อิอิ) … เมื่อจำนวนคนและจำนวนวันแต่ชัดแล้ว ผมก็เริ่มหาข้อมูลจาก internet รวมถึงเพื่อนฝูงที่เคยไป เพื่อให้ได้รายละเอียดมากที่สุด ทั้งนี้แผนของเราคือจะใช้เวลาที่ออสเตรีย 4 วันครึ่ง และสวิสฯ 5 วัน โดยเช่ารถขับในออสเตรีย และนั่งรถไฟเที่ยวในสวิสฯ

รายละเอียดการเตรียมตัวทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นการหาข้อมูล, ขอ VISA, การจองห้องพัก, รถเช่า, ตั๋วรถไฟ, Swiss pass รวมถึงการเตรียมเรื่องอาหารการกิน, เสื้อผ้า, อุปกรณ์ถ่ายภาพ ผมจะสรุปในบทสุดท้าย สำหรับเพื่อน ๆ ที่กำลังวางแผนที่จะท่องเที่ยวในอนาคต ส่วนพื้นที่ต่อไปนี้ ขอเป็นเรื่องราวการเดินทางอันแสนทรหด แต่สุดประทับใจของผม … พร้อมหรือยังครับ ถ้าพร้อมแล้วขึ้นเครื่องไปพร้อมกันเลย

Sawasdee Vienna
หลังจาก 13 ชั่วโมงบนเครื่องบินของสายการบิน Qatar กับการแวะพักที่ Doha อีกราว 2 ชั่วโมง .. เราก็ถูกนำข้ามทวีปมากยังเมืองหลวงของประเทศออสเตรียที่ชื่อว่า Vienna หรืออีกนามนึงที่คนพื้นที่เรียกว่า Wien … เราเดินทางถึง Vienna ราว 7 โมงเช้า โดยเครื่องค่อย ๆ ลดระดับผ่านทุ่งหญ้าและหมู่บ้านเล็ก ๆ ชานเมือง มองเห็นวิวแม่น้ำ และภูเขาที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางสายหมอกสีทองยามเช้า สร้างความประทับใจตั้งแต่แรกเห็น … และเสียงชัตเตอร์จากเจ้า Nikon D7000 ของผมก็เริ่มทำงานตั้งแต่นาทีนั้นนั่นเอง

บรรยากาศยามเช้าขณะเครื่องลงที่สนามบินเวียนนา

สนามบิน Vienna เป็นสนามบินที่ไม่ใหญ่นัก และระบบ immigration ก็ไม่ได้เข้มงวดมากมากเหมือนบางประเทศ ที่ผมอุตสาห์เตรียมตัว declare อาหารสำเร็จต่าง ๆ ก็เลยไม่ต้องทำ เพราะช่องทางออกที่สำหรับ declare ปิด เราทั้งกลุ่มก็เลยเดินออกจากสนามบินได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องกลัวว่าอาหารไฮโซ ประเภทมาม่า, ข้าวกระป๋อง, ปลากระป๋องของเราจะถูกริบไป อิอิ

เดินออกไปง่าย ๆ ตรงทางออกสีเขียวนี่แหละครับ ส่วนสีแดงปิดสนิท หุหุ

วันแรกของโปรแกรมเราวางแผนจะเที่ยวในเมืองเวียนนา ดังนั้นเราจึงยังไม่ได้รับรถเช่าในวันนี้ แต่เดินทางด้วยรถไฟแทน ซึ่งที่นี่มี choice ให้เลือกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นตั๋ววัน, ตั๋วโซน หรือจะเป็น Vienna card ที่ใช้เป็นส่วนลดในการเข้าชมสถานที่ต่าง ๆ ได้ด้วย … แต่พี่ไทยไม่เป็นรองใครเรื่องความคุ้มค่า ผมจึงเลือกตั๋วแบบ 8 ใบย่อย ที่แต่ละใบสามารถใช้ได้ 24 ชม. ต่อคน เรามีกัน 6 คน ก็เลยต้องซื้อ 2 ชุดสำหรับสองวัน ที่เหลือก็ถือว่าสนับสนุนชาวออสเตรียให้ทำระบบขนส่งดี ๆ ต่อไป .. แม้ราคาจะสูงกว่าที่ค้นคว้ามาเล็กน้อย (9.6 Euro ต่อคนสำหรับ 2 วัน) แต่ก็ยังถูกกว่าการซื้อตั๋ววันต่อคนอยู่ดี ก็เลยไม่คิดมาก … แต่กว่าจะทำความเข้าใจกับการ validate ตั๋วนี่ก็เล่นเอาแย่เหมือนกัน เนื่องจากตู้ขายตั๋วมีแต่ภาษาเยอรมัน และที่นี่ก็ไม่มี counter ขายตั๋วซะด้วย โชคดีที่มีคุณป้าชาวเวียนนามาช่วยเราก็เลยได้ขึ้นรถไฟกันซะที

รถไฟแล่นผ่านชานเมือง และค่อย ๆ เข้าสู่ใจกลางเมือง โดยเราต้องเปลี่ยนขบวนหนึ่งครั้งเพื่อไปยังจุดหมายของเรา Happy Hostel ซึ่งตั้งอยู่ใกล้สถานี West Banhof (สถานีตะวันตก) … จากสถานีก็เดินลากกระเป๋าหาที่พักกันพอสังเขปก็เจอกับที่พักสำหรับคืนนี้ที่เวียนนา

วิวสองข้างทางระหว่างเดินทางจากสนามบินเข้าเมือง และระหว่างทางจากสถานีรถไฟไปยังโรงแรม

เนื่องจากยังไม่ได้เวลา check in เราจึงต้องฝากสัมภาระไว้ใน locker ของโรงแรม ซึ่งก็ใหญ่พอที่จะบรรจุของสำหรับ 6 คน + กระเป๋าเก็บอาหารอีก 2 ใบได้อย่างสบาย ๆ ทำให้เราหมดห่วงเรื่องการเที่ยวในเมืองเวียนนาของเราในวันนี้ แถมยังมีห้องน้ำให้เราได้พอล้างหน้าล้างตาหลังจากผ่านการบินอันแสนยาวนานอีกด้วย และที่ขาดไม่ได้คือมี internet ให้เหล่าสาวก facebook ได้ check in และ update สถานะให้เพื่อน ๆ ในเมืองไทยแอบอิจฉา อิอิ

Locker ของพวกเราและคุณป้าผู้ดูแล Happy Hostel ที่ต้อนรับเราอย่างดี กับบรรยากาศบริเวณที่พัก

ก่อนโปรแกรมเที่ยวพระราชวังเชิญบรุนน์ (Schonbrunn Palace) จะเริ่มขึ้น เราเริ่มมื้อเช้าแรกในเวียนนาของเราด้วยข้าวกระป๋อง + ปลากระป๋องและปลากรอบที่อุตสาห์ขนข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากเมืองไทย นับว่าเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับเพื่อน ๆ ที่ต้องการประหยัดค่าอาหารครับ

ข้าวกระป๋อง และกับข้าวจากเมืองไทย จะว่าไปแล้วก็เพิ่งลองเป็นครั้งแรกเหมือนกัน หุหุ

จากสถานีสถานีรถรางใกล้ ๆ ที่พัก เรานั่งรถชมเมืองมาไม่นานก็ถึงพระราชวังเชิญบรุนน์ ซึ่งคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยว แต่ก็ไม่ได้ทำให้ที่นี่ดูหนาแน่น เพราะพื้นที่พระราชวังนั้นกว้างขวางมาก

เตรียมเดินทางไปชมพระราชวังเชิญบรุนน์และบรรยกาศด้านหน้า

เราเริ่มถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนานตั้งแต่ลานด้านหน้า จนเข้าไปถึงจุดขายตั๋ว แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อหนึ่งในคณะของเราถูกล้วงกระเป๋า จนต้องเสียเงินเกือบทั้งหมดที่เตรียมมาสำหรับทริปนี้ และเจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้กระตือรือร้นที่จะช่วยเหลืออะไรมากไปกว่าชี้ทางไปสถานีตำรวจ ทำให้ผมผิดหวังกับเมืองเวียนนาพอสมควร ไม่ใช่เพราะที่นี่มีโจรผู้ร้ายเหมือนเมืองใหญ่ทั่ว ๆ ไป แต่ผิดหวังที่ไม่มีป้ายเตือนนักท่องเที่ยวเลย ทั้ง ๆ ที่มาทราบภายหลังว่ามีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเสมอ และเจ้าหน้าที่แต่ละคนก็ไม่ได้มี service mind ที่จะช่วยเหลือเลยแม้แต่น้อย … เราทำได้แต่เพียงทำใจและปล่อยให้เหตุการณ์นี้เป็นประสบการณ์อันแสนแพงที่ต้องจำไปอีกนาน สำหรับเพื่อน ๆที่กำลังจะเดินทางท่องเที่ยวไปยังเมืองใหญ่ ๆ ก็ต้องวางแผนเรื่องการแยกเก็บเงิน และระวังตัวให้มากนะครับ

เราใช้เวลาพักใหญ่ในการเดินทางไปสถานีตำรวจเพื่อแจ้งความเป็นหลักฐาน (แค่นั้นจริง ๆ เพราะตำรวจก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการบันทึกเหตุการณ์ลงในกระดาษ) … ในความโชคไม่ดีนั้นทำให้เรารู้ว่ามีทางเข้าไปพระราชวังอีกทาง ซึ่งไม่ต้องซื้อตั๋ว แต่สามารถเข้าชมสวนสวย ๆ ด้านในได้ แม้ว่าเราจะไม่ได้เข้าชมห้องต่าง ๆ ด้านในพระราชวังตามที่วางแผนไว้ แต่การเข้ามาได้ชมสวนอันงดงามภายในพระราชวังก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เราค่อย ๆ ทุเลาความหม่นหมองในใจลงทีละน้อย

บรรยากาศสวนสวย ๆ และความยิ่งใหญ่ของพระราชวังเชิญบรุนน์ กับเหล่านางแบบ

หลังจากเดินกันจนขาลากภายใต้บริเวณอันกว้างใหญ่ของพระราชวังแล้ว เราก็เดินทางไป check in และย้ายกระเป๋าไปยังห้องพัก ซึ่งอยู่คนละตึก และย้อนกลับเข้าสู่ใจกลางเมืองเวียนนาในส่วนที่เป็นย่านเมืองเก่า … เราใช้ตั๋วที่ซื้อไว้นั่งรถมาลงที่สถานีใกล้ Staphans-dom อันเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของเวียนนาซึ่งแม้ว่าวันนี้จะอยู่ระหว่างการบูรณะแต่ภาพของโบสถ์ก็ยังคงเห็นเด่นชัดเพราะมีการพิมพ์ภาพขนาดใหญ่เท่าของจริงวางทาบไว้บนพื้นที่ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการซ่อมแซม แม้จะทดแทนกันไม่ได้แต่ก็ทำให้เราได้เห็นถึงความอลังการที่สะท้อนความศรัทธาของชาวออสเตรียได้เป็นอย่างดี

Stephandom

หลังจากถ่ายภาพด้านในโบสถ์สักพัก เราก็ออกตระเวนย่านเมืองเก่ารอบ ๆ แต่ก็ไม่สามารถเก็บรายละเอียดได้มากนัก เพราะฝนตกปรอย ๆ และเริ่มจะมืดแล้ว ผมจึงชวนเพื่อน ๆ ไปชมวิวแม่น้ำดานูบยามค่ำ ตบท้ายด้วยอาหารง่าย ๆ + ไอศกรีมอร่อย ๆ ในย่าน shopping ของเมืองเวียนนา ก่อนที่จะกลับมาที่พักเพื่อพักผ่อนหลังจากเหน็ดเหนื่อยมากับการเดินทางตลอดทั้งวัน

วิวระหว่างเดินเล่นในเขตเมืองเก่าใกล้ Stephandom, บรรยากาศริมแม่น้ำดานูบ และบรรยากาศห้องพักที่ Happy Hostel

ผมหลับแทบจะทันทีที่หัวถึงหมอนเพราะเพลียมาก และห้องพักอันโอโถงและสะดวกสบายของ Happy Hostel ก็ทำให้ผม Happy ได้จริง ๆ เพราะตื่นเช้าขึ้นมาก็รู้สึกได้ถึงพลังที่พร้อมจะลุยเมืองเวียนนาต่อทันที

อาหารเช้าถูกปรุงอย่างง่ายๆ ในครัวภายในห้องพัก มาม่าร้อน ๆ กับข้าวและแกงสำเร็จรูปจากเมืองไทย ช่วยคลายหนาวได้เป็นอย่างดี … เราออกเดินทางเข้าเมืองอีกครั้งเพื่อเก็บตกจุดต่าง ๆ ที่ยังไม่ได้ไปเยือน เริ่มจาก stadtpark สวนสาธารณขนาดใหญ่ใกล้ย่านเมืองเก่า ที่เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ และสวนดอกไม้ที่ถูกจัดอย่างสวยงาม แต่ที่ขาดไม่ได้คือการถ่ายภาพคู่กับรูปปั้น Johann Strauss ที่วันนี้ถูกนำมาวางบนแท่น ให้ถ่ายภาพกันได้อย่างใกล้ชิด (ทีแรกนึกว่าเป็น Mozart เหมือนที่เคยอ่านในบางเวป แต่มาค้นเจอภายหลังว่านี่คือ Johann Strauss นักประพันธ์ดนตรีชื่อดังอีกคนของ Austria)

บรรยากาศสวย ๆ ใน Stadtpark และรอบ ๆ สวน

จาก Stadtpark เราเดินทางด้วยรถ tram สาย 2 ที่วิ่งรอบย่านเมืองเก่า เพื่อชมเมืองเวียนนา และแวะลงถ่ายภาพที่พระราชวัง Hofburg ซึ่งใกล้กันมีที่มีรูปปั้น Mozart อยู่ด้วย … แม้ว่าสิ่งปลูกสร้างไม่ว่าจะเป็นพระราชวัง, Museum บริเวณนี้ จะยิ่งใหญ่สวยงามอลังการมาก แต่เราก็ต้องจำใจโบกมือลาเพราะได้เวลาที่เราจะต้องกลับไป check out และรับรถที่ติดต่อเช่าไว้แล้ว

ความสวยงามยิ่งใหญ่บริเวณพระราชวัง Hofburg

หลังจาก check out แล้วเราเดินทางไปอีกหลายสถานีเพื่อไปยังจุดนัดรับรถของบริษัท Mega Drive บริษัทรถเช่าท้องถิ่นของออสเตรียที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ ซึ่งผมจองรถ Opel Zafira แบบ 7 ที่นั่งไว้พร้อมกับ GPS เพื่อนำทาง แต่พอเอาเข้าจริงต้องพับเบาะ 2 ที่นั่งหลังเพื่อวางกระเป๋าสัมภาระ และนั่งแถวกลาง 4 คนแทน แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับสาว ๆ ของเรา หุหุ

ผมใช้เวลาทำความคุ้นเคยกับพวงมาลัยซ้ายอยู่สักพักจึงค่อยปล่อยให้เจ้า GPS ช่วยนำทางไปยังจุดหมายต่อไปของเรา นั่นคือ Hallstatt เมืองเล็ก ๆ ริมทะเลสาบที่ห่างออกไปราว 300 กม.

รถค่อย ๆ ออกจากเขตเมือง ทำให้ผมคลายความวิตกในการขับรถได้พอควร เนื่องจากนี่เป็นการขับรถเลนขวาเป็นครั้งแรก และวิวสองข้างทางที่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นทุ่งหญ้า, ป่าสน และพื้นที่เขียว ๆ ทางการเกษตรช่วยให้กับขับรถของผมสุนทรีขึ้นอีกเยอะทีเดียว และหลังจากขับไปได้ไม่นานนักทุ่งดอกมัสตาร์ดสีเหลืองสดก็ทำให้ผมต้องฝืนคำสั่งของเจ้า GPS เบนหัวรถเข้าไปยังเมืองเล็ก ๆ ข้างทางเพื่อถ่ายภาพของดอกไม้สีเหลืองที่ถูกปลูกบนแปลงผืนใหญ่ ..

ถ่ายภาพกับทุ่งมัสตาร์ด

น่าเสียดายที่ยังไม่ทันหนำใจฝนก็โปรยปรายลงมาและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดในเวลาอันสั้น อีกทั้งสาว ๆ ของเราก็เรียกร้องจะเข้าห้องน้ำ ผมก็เลยขับแบบสุ่ม ๆ เข้าไปในหมู่บ้านและแวะที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งเพื่อเข้าห้องน้ำ แต่ก็เหมือนโชคชะตาจะจงใจพาเรามาพบกับร้านอาหารแห่งนี้ เพราะนอกจากความอบอุ่นในร้าน และบรรยากาศที่ถูกจัดแบบดูดีสไตล์ตะวันตกแล้ว เรายังเหลือบเห็นว่าร้านนี้มีคนเข้ามาใช้บริการเยอะมาก ทั้ง ๆ ที่อยู่ในที่ห่างใกล้เมืองใหญ่ แถมมีป้ายประกาศรางวัลต่าง ๆ ติดไว้ในร้านด้วย ทุกคนจึงลงความเห็นว่าเราจะทานอาหารเที่ยงกันที่นี่ และก็ไม่ผิดหวังครับ เพราะอาหารแต่ละจาน น่าทานและรสชาติดีทีเดียว กาแฟก็รสนุ่มลิ้นคลายหนาวได้เป็นอย่างดี ที่สำคัญราคาไม่แพงจนเกินไป ทำให้มื้อเที่ยงของเราวันนี้ทำเอาเจริญอาหารกันถ้วนหน้า  (เวปไซต์ของร้าน http://www.leinfellner.at/)

บรรยากาศในร้านอาหาร Lein’s Dorfwirtshaus

หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ ฝนก็หยุดตกพอดี เมฆสีดำหายไปเปลี่ยนเป็นท้องฟ้าใสและปุยเมฆขาว ผมจึงถือโอกาสหยิบกล้องมาถ่ายภาพสวนสวย ๆ ด้านหน้าและบนทุ่งหญ้าหลังร้านพักใหญ่

แต่ยังครับ ยังไม่ถึงที่พักของวันนี้ง่าย ๆ เพราะวิวข้างทางนั้นสวยจนเราต้องแวะจอดถ่ายภาพชุดใหญ่กันอีกสองรอบ

บรรยากาศอันสวยงามระหว่างทางไป Hallstatt บางภาพถ่ายตอนเกือบหนึ่งทุ่มแต่แดดยังแรงมาก นับเป็นกำไรของการเที่ยวยุโรปในช่วง summer หุหุ

เพื่อให้ครบสูตรความสุขก็แวะทานแกแฟกันอีกรอบก่อนที่จะเดินทางอย่างมีความสุขต่อไปยังอีกหนึ่งจุดหมายข้างหน้าที่ใกล้เข้ามาทุกที … Hallstatt หนึ่งในเมืองสุดโรแมนติกอีกเมืองหนึ่งของ Austria

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• May 13, 2011 -- The Romantic Road & Hallstatt … a day is not enough (2)

สองคืนแรกผมเลือกพักเมือง Ubud เพราะอยู่ในจุดศูนย์กลางของเกาะบาหลี ทำให้สะดวกต่อการเดินทางท่องเที่ยว และรีสอร์ทที่ Ubud ส่วนใหญ่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม ทั้งนี้ผมเลือกทีจะพัก Kamandalu Resort & Spa เพราะอยู่ในทำเลที่สงบท่ามกลางธรรมชาติ ในรีสอร์ทมีนาข้าวปลูกดูแล้วได้บรรยากาศบาหลีมาก ๆ แถมรีวิวที่อ่านในทริป Advisor ยังดีมากด้วย … ราคาห้องพักแบบ Garden Villa อยู่ที่คืนละประมาณ 200 USD รวมอาหารเช้า ซึ่งใกล้เคียงกับ Boutique Resort บ้านเรา

Resort แห่งนี้อยู่ห่างจากเมือง Ubud ประมาณ 10 นาทีโดยการขับรถ ตัวรีสอร์ทมีความเงียบสงบเหมาะกับการพักผ่อนเป็นอย่างมาก ..ทันทีที่เดินเข้ารีสอร์ทก็จะได้รับกลิ่นอายของบาหลีและ ubud ทันทีเพราะการออกแบบสถานที่ถูกตกแต่งสไตล์บาหลีประยุค มีการปลูกต้นข้าวในกระถางโชว์ไว้ที่ lobby ทำให้ได้กลิ่นอายของ Ubud

ถัดจาก Lobby จะเป็นห้องอาหารที่สามารถมองเห็นวิวนาข้าวที่ทาง Resort ปลูกไว้ เรียกได้ว่าไม่ต้องเดินออกไปข้างนอกให้เสียเวลา เพราะสามารถเล่นน้ำไป ชมวิวนาข้าวได้เลย ส่วนที่พักจะแบ่งเป็นโซน ไล่ระดับ แต่ละระดับมีบันไดที่ปูด้วยหินอย่างสวยงาม การออกแบบภายนอกก็เป็นสไตล์บาหลีเต็มตัว หลังคามุงด้วยหญ้า ส่วนด้านในวิลล่าก็จะเป็นแนวบาหลีร่วมสมัย พื้นที่ค่อนข้างกว้างและโล่งสบายในสไตล์หลังคาทรงสูง รอบ ๆ ห้องจะมีพื้นที่สีเขียวให้รู้สึกผ่อนคลาย หลังห้องมีศาลาและ day bed ให้นอนเล่น แถมด้วยพื้นที่สำหรับสูดอากาศ หรือจะเล่นโยคะก็เหมาะเหมือนกัน

ห้องน้ำมีทั้ง Bath Tub และ Outdoor Shower แต่ผมเลือกใช้บริการของ Out door shower ที่ได้ feel บาหลีมัก ๆ แถมน้ำยังแรงและฝักบัว rain shower ก็ใหญ่ได้ใจจริง ๆ

Amenities ไม่ต้องเตรียมมาเลยก็ได้ เพราะในห้องมีให้ครบครันครับ ไม่ว่าจะเป็น shower gel หอม ๆ, shampoo, ยาสีฟัน, แปรงสีฟัน, หวี ฯลฯ
ในห้องพักมีจะ WIFI Internet ให้บริการทำให้ผู้ที่ติด Facebook งอมแงมไม่ลงแดงระหว่างการพักที่นี่ หรือถ้ามือถือไม่สามารถใช้สัญญาณ WIFI ได้และไม่ได้นำ Notebook ติดตัวไปด้วย ก็สามารถใช้บริการ Internet ซึ่งมีบริการฟรีบริเวณ Lobby ครับ

สระว่ายน้ำส่วนกลางของโรงแรมใหญ่และสวยดีครับ ผมชอบมากที่เก้าอี้ริมสระจะวางอยู่ในส่วนที่เป็นน้ำล้น สามารถนั่งอ่านหนังสือเอาเท้าแช่น้ำได้เลย … นอกจากนี้ยังมี Pool Bar และห้องอาหารริมสระด้วย ทำให้การทานอาหารอร่อยขึ้นอีกมากทีเดียว

สำหรับคู่รักหรือผู้ที่ต้องการ Dinner แบบ Romantic ทางรีสอร์ทจัดพื้นที่สำหรับ Dinner ภายใต้กระโจมและแสงเทียน แต่ต้องจองล่วงหน้านะครับ เสียดายที่ผมไม่มีโอกาสได้ลอง หุหุ

ห้องพักที่ผมจองจะรวมอาหารเช้าด้วย ซึ่งใช้บริการที่ห้องอาหารที่อยู่ใกล้ Lobby สามารถมองเห็นวิวของนาข้าวในรีสอร์ทและสระว่ายน้ำด้วย อาหารก็มีหลากหลายดีครับ รสชาติก็อร่อยดี

ส่วนที่สำคัญมากเลยคือพนักงานของที่นี่บริการยิ้มแย้มดีครับ เดินไปไหนมาไหนก็จะมีพนักงานทักทายและยิ้มให้ตลอด ที่นี่ก็ใช้การไหว้เหมือนคนไทย แต่อาจจะดูไม่อ่อนช้อยเหมือนของไทยเพราะเขาจะไม่ก้มศีรษะระหว่างที่ไหว้ จึงอยากให้ภูมิใจครับว่าการไหว้ของไทยนี่แหละสวยงามที่สุดแล้ว

จุดที่เป็นข้อสังเกตสำหรับที่นี่ก็คงเป็นเรื่องของราคาห้องพักที่ค่อนข้างสูงตามระดับของคุณภาพและบริการ แต่ถ้าเทียบกับเมืองไทยผมคิดว่าก็อยู่ในระดับใกล้ ๆ กันครับ และที่นี่เหมาะมาก ๆ สำหรับคู่รักหรือมา Honeymoon เพราะบรรยากาศที่สวยงามเงียบสงบนั่นเอง

อีกอย่างคือที่นี่ไม่น่าจะเหมาะกับผู้สูงอายุที่มีอุปสรรคด้านการเดิน เพราะการเดินไปห้องพักค่อนข้างที่จะต้องผ่านขั้นบันไดเยอะ และบางหลังก็อยู่ห่างจาก lobby พอประมาณ ซึ่งถ้ายังสุขภาพแข็งแรงดีรับรองได้ว่าไม่เบื่อเพราะเส้นทางเดินไปห้องพักนั้นผ่านสวนที่จัดไว้อย่างสวยงามครับ

สุดท้ายคงเป็นเรื่อง location ที่เป็นทั้งข้อดีและข้อเสีย เพราะอยู่ห่างจาก ubud center ราว 10 นาที ทำให้บริเวณนี้เงียบสงบไม่มีเสียงรบกวนใด ๆ แต่การจะไป ubud center ต้องใช้บริการรถ shuttle ของโรงแรม ซึ่งมีบริการจนถึง 3 ทุ่ม แต่อาจจะต้องรอเวลาตามตารางที่กำหนดไว้ครับ หรือไม่ก็ต้องเรียกใช้บริการ taxi ซึ่งที่นี่ค่าบริการไม่แพงครับ

ถ้าสนใจก็ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ web ของ resort www.kamandaluresort.com แถมด้วย social network ของรีสอร์ททั้ง Facebook และ Twitter ครับ

ทีนี้มาชมภาพต่อเนื่องไปเลยนะครับ

สำรับที่พักอีกแห่งคือ tanaya bed & breakfast ตั้งอยู่ที่บริเวณหาด Kuta บนถนนสาย Shopping เป็นถนนสายในที่ขนานกับเส้นหน้าหาด ซึ่งสะดวกมากสำหรับผู้ที่ชอบ Shopping และอยากมาสัมผัสกับ night life ของบาหลี เพราะไม่ว่าจะเดินไปทางซ้ายหรือขวาก็จะมีร้านค้ามากมายให้เลือกได้ตามใจชอบ และถ้าต้องการเดินทางไปสนามบินก็สะดวกเพราะห่างแค่ประมาณ 15-20 นาทีเท่านั้น

ราคาห้องพักที่ผมจองแบบ Deluxe (double) คืนละ 50 USD รวมอาหารเช้า ซึ่งก็ถือว่าเป็นที่พักราคาปานกลางสำหรับบาหลี การตกแต่งก็เป็นแนว Modern สีขาวครีมดูสะอาดตา อาจจะต้องช่วยเหลือตัวเองบ้างเพราะพนักงานมีไม่เยอะ

ห้องพักที่ผมพักอยู่ชั้นล่าง ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าขึ้นชั้นบนจะมีลิฟท์ให้หรือเปล่า ระหว่างทางเดินไปห้องพักมีกลิ่นอับนิดหน่อย แต่พอเข้าห้องก็สะอาดสะอ้านและไม่มีกลิ่นดังกล่าว

ห้องพักมีขนาดปานกลาง ไม่ใหญ่ แต่ก็ไม่ได้เล็กจนดูอึดอัด การตกแต่งภายในก็จะแนวเดียวกับ lobby ที่ออกแนว modern .. เรื่องวิวจากห้องพักแน่นอนว่าไม่มีเพราะพอเปิดหน้าต่างก็จะมองเห็นกำแพงตึกข้าง ๆ

สิ่งอำนวยความสะดวกมีให้ตามสมควร ไม่มีพวกแปรงสีฟัน, ยาสีฟัน, cotton bud แต่ซื้อได้ที่ front ในราคาไม่แพง ส่วนห้องอาบน้ำเป็นแบบ shower และดูสะอาด น้ำไหลแรงดีครับ

สำหรับ Breakfast จะเสิร์ฟเป็น set โดยให้เลือกได้เฉพาะเครื่องดื่ม แต่อาหารจะเปลี่ยนไปตามวันครับ ทั้งนี้บริเวณทานอาหารเช้าจะเป็นระเบียงชั้นสอง จัดไว้ได้น่ารักดีครับ

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมดูได้จาก website ของโรงแรม www.tanaya.com

ภาพของ Tanaya Bed & Breakfast

จากที่รีวิวทั้งสองแห่งหวังว่าคงเป็นตัวเลือกให้กับเพื่อน ๆ ที่กำลังจะเดินทางไปบาหลีได้นะครับ

บทความที่มีเนื้อหาคล้ายกัน

• ไม่มีบทความที่เนื้อหาใกล้เคียงกัน